A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   1302.    3- “Adilik ihlastan mahrumiyete (katışıklığa) sebeb olur. . ” (c. 1, s. 200)

   1303.    4- “Adilik minnet iledir. ” (c. 1, s. 225)

   1304.    5- “Adi insanın mürüvveti yoktur. ” (c. 1, s. 251)

   1305.    6- “Adi insan utanmaz. ” (c. 1, s. 263)

   1306.    7- “Adi insanın ihsanı en çirkin adiliktir. ” (c. 1, s. 323)

   1307.    8- “Adi insanların bedenlerinin daha çok tahammülü vardır. ” (c. 1, s. 156)

   1308.    9- “Adi insan çok minnet edendir. ” (c. 1, s. 330)

   1309.    10- “Adilik, malı insanlara tercih etmektir. ” (c. 1, s. 349)

   1310.    11- “Adilik çirkin bir haslettir, onu elbisen kılma. ” (c. 1, s. 353)

   1311.    12- “Adi insan kudret sahibi olunca küfreder ve vaat edince amel etmez. ” (c. 1, s. 395)

   1312.    13- “Adi insan birine bir şey verince kalbinde kin saklar ve kendisine ihsan edilince inkar eder. ” (c. 1, s. 396)

   1313.    14- “Adi insan kendi ölçüsünden daha yüce bir makama ulaşınca hali değişir. ” (c. 2, s. 52)

   1314.    15- “Kendisinden muhabbet beklenince cefa gösteren ve kendisinden zorla bir şey istenince yumuşak davranan kimsedir. ” (c. 2, s. 57)

   1315.    16- “Adilik, mal sevgisini, başkalarının övgü ve senasına tercih etmektir. ” (c. 2, s. 63)

   1316.    17- “Adi insan hayrı ümit edilmeyen, şerrinden salim olunmayan ve eziyetinden güvene erişilmeyen kimsedir. ” (c. 2, s. 83)

   1317.    18- “Adi insan horluğu zırh gibi giyinir ve özgür insanlara eziyet eder. ” (c. 2, s. 107)

   1318.    19- “Adi insan geçmişteki iyiliklerini geri ödenmesi gereken bir borç gibi bilir. ” (c. 2, s. 115)

   1319.    20- “Adi insan kendisine yapılan kötülüğü, kötü cezalandırmayı istemekte himmetini yüksek tutar. (Tüm himmetini kendisine kötülük edeni kötü cezalandırmaya ayırır. )” (c. 2, s. 116)

   1320.    21- “Adi insan sana ihtiyaç duyduğu zaman zulmeder ve sen ona ihtiyaç duyduğunda ise seni zahmete düşürür. ” (c. 2, s. 125)

   1321.    22- “Adilik, diğer faziletlere karşıdır ve her türlü rezalet, kötülük ve aşağılığın toplamıdır. ” (c. 2, s. 158)

   1322.    23- “Adi insandan ihsanda bulunduğunda, bayağı insandan öncü yaptığında ve hor insandan yücelik verdiğinde sakın!” (c. 2, s. 278)

   1323.    24- “Adi insana güvenmekten sakın. Zira adi insan kendisine güvenenleri yardımsız bırakır. ” (c. 2, s. 291)

   1324.    25- “Adi insanın yapabileceği en iyi ihsan, eziyetini önlemesidir. ” (c. 2, s. 420)

   1325.    26- “Adi insanın yanına varınca, kalkıp gitmeye bahane ara. ” (c. 3, s. 122)

   1326.    27- “Adi insana ihsanda bulununca, o sana iyiliğin karşılığında zulmeder” (c. 3, s. 145)

   1327.    28- “Adi insan senin yüceliğini arttırınca sen karşılığında onun horluğunu arttır. ” (c. 3, s. 173)

   1328.    29- “Adi insanlara yüz dökmek büyük ölümdür. ” (c. 3, s. 267)

   1329.    30- “Adi insanın devleti, kötülük ve ayıpları ortaya çıkarır. ” (c. 4, s. 9)

   1330.    31- “Adi insanların devleti, yüce insanların horluğudur. ” (c. 4, s. 10)

   1331.    32- “Adi insanların devleti, günün musibetlerindendir. ” (c. 4, s. 11)

   1332.    33- “Adi insanların metodu inkar etmektir. ” (c. 4, s. 129)

   1333.    34- “Adi insanlardan hayır talep eden kimse mahrum kalır. ” (c. 4, s. 250)

   1334.    35- “İnsanların en kötüsü, adilik ve bayağılığı zırh edinen ve zulmedenlere yardım edendir. ” (c. 4, s. 176)

   1335.    36- “Adi insanın zaferi (her şeyi) helak eder. ” (c. 4, s. 273)

   1336.    37- “Adilerin zaferi zorbalık ve tuğyandır. ” (c. 4, s. 274)

   1337.    38- “Adi insanların gölgesi, vebalı bir karartıdır. ” (c. 4, s. 277)

   1338.    39- “Adilerin adeti inkardır. ” (c. 4, s. 331)

   1339.    40- “Adilerin adeti kötü zarar vermektir. ” (c. 4, s. 332)

   1340.    41- “Adi ahmaktan sakınabildiğiniz kadar sakının!” (c. 4, s. 426)

   1341.    42- “Adi insanın izzeti horluğa sebep olur ve aklın sapıklığı en şiddetli sapıklıktır. ” (c. 4, s. 360)

   1342.    43- “Adi insanların kaybı, insanların rahatlığına sebep olur. ” (c. 4, s. 431)

   1343.    44- “Adi insanın rütbesi çoğaldıkça insanların nasibi azalır ve kerim insan bunun tam tersidir. ” (c. 4, s. 619)

   1344.    45- “Adi insanın doğumu kötüdür. ” (c. 5, s. 169)

   1345.    46- “Dünya ihtirası ile dünya hakkında cimriliği bir araya gelen kimse iki adilik ve horluk sütununu sarılmıştır. . ” (c. 5, s. 442)

   1346.    47- “Taş kalplilik ve merhametsizlik adi insanların huyudur. ” (c. 6, s. 10)

   1347.    48- “Adiliğin nişanesi, cezalandırmada acele davranmaktır. ” (c. 6, s. 18)

   1348.    49- “En büyük adilik, insanın kendisini tutması ve karısını özgür bırakıp teslim etmesidir. ” (c. 6, s. 27)

   1349.    50- “Adi insanların metodu ne de çirkindir ve yüce insanların hasletleri ne de güzeldir!” (c. 6, s. 113)

   1350.    51- “Adi insanın vadesi, bugün yarın deyip bahane peşinde koşmasıdır. . ” (c. 6, s. 222)

   1351.    52- “Adi insan, ümit ve korku dışında kimseye karşı halis olmaz ve bu ümit veya korku her ne zaman bertaraf olursa, aslına döner. ” (c. 6, s. 435)

   1352.    53- “Adi insan kötü amel, ahlak çirkinliği ve kınanmış cimrilikle tanınır. ” (c. 6, s. 451)

   1353.    54- “En büyük adilik, kınanmış kimseyi övmektir. ” (c. 2, s. 395)

   1354.    55- “Adi insan, ölçüsünün fevkine ulaşınca hali değişir. ” (c. 3, s. 160)

 

47- Belagat

 

   1355.    1- “Belagat beklemeden cevap verme ve hata etmeden doğru söylemendir. ” (c. 2, s. 152)

   1356.    2- “Belagat dille kolayca söylenen ve anlaşılması basit olandır. ” (c. 2, s. 70)

   1357.    3- “En üstün belagat doğru anlayışta geçişi kolay ve özetlemesi güzel olandır. ” (c. 2, s. 464)

   1358.    4- “Bazen belagattan özetlemek ve kısa konuşmakla yetinilir. ” (c. 4, s. 474)

 

48- Benzer-Türdeş

 

   1359.    1- “Aşağılık insan sadece benzerine uyar ve sadece misline meyleder. ” (c. 2, s. 81)

   1360.    2- “Her şey kendi cinsine meyleder. ” (c. 4, s. 531)

   1361.    3- “Her insan benzerine meyleder” (c. 4, s. 532)

   1362.    4- “Her kuş türdeşinin yanına iner. ” (c. 4, s. 532)

   1363.    5- “Kötüler sadece benzerlerini sever. ” (c. 6, s. 375)

   1364.    6- “Aşağılık insanlar sadece emsaline bağışta bulunur. ” (c. 6, s. 375)

   1365.    7- “İyiler sadece benzerleri ile arkadaşlık eder. ” (c. 6, s. 376)

 

49- Beraat-Günahsızlık

 

   1366.    1- “Günahsız insan sıhhatli, şüpheli insan ise hastadır. ” (c. 1, s. 318)

   1367.    2- “Günahsız insan korkusuzdur. ” (c. 1, s. 56)

   1368.    3- “Her günahsız insan sıhhatlidir. ” (c. 4, s. 526)

   1369.    4- “Günahsız insan ne kadar cesur ve şüpheli insan ne kadar korkaktır. ” (c. 6, s. 86)

   1370.    5- “Günahsız insandan daha cesur kimse yoktur. ” (c. 6, s. 373)

 

50- Bereket

 

   1371.    1- “Cinayetler aşikar yapılınca bereketler kalkar. ” (c. 3, s. 128)

 

51- Beyhude-Faydasızlık

 

   1372.    1- “Nice beyhude iş vardır ki şer getirir. ” (c. 1, s. 39)

   1373.    2- “Münezzeh olan Allah faydasız olsun diye hiç bir işi başı boş bırakmamıştır. ” (c. 1, s. 39)

 

52- Beyinsizlik

 

   1374.    1- “Beyinsizlik cehalettir. ” (c. 1, s. 25)

   1375.    2- “Beyinsizlik günaha sebep olur. ” (c. 1, s. 45)

   1376.    3- “Beyinsizlik sövgünün anahtarıdır. ” (c. 1, s. 83)

   1377.    4- “Beyinsizlik kötülüğü doğurur. ” (c. 1, s. 210)

   1378.    5- “Beyinsizlikten sakın şüphesiz beyinsizlik dostları ürkütür. ” (c. 2, s. 294)

   1379.    6- “Hikmet sahibi kimsenin düçar olduğu en zayıf yer beyinsiz insanla muhatap olduğu yerdir. ” (c. 2, s. 437)

   1380.    7- “Beyinsiz insana cevap vermemek cevap vermekten daha etkindir. ” (c. 3, s. 286)

   1381.    8- “Beyinsizliği terk et. Şüphesiz beyinsizlik insanı hor ve ayıplı kılar. ” (c. 4, s. 19)

   1382.    9- “Cehaletin silahı beyinsizliktir. ” (c. 4, s. 127)

   1383.    10- “Senden üstün olana beyinsiz davranman yok edici bir cehalettir. ” (c. 4, s. 152)

   1384.    11- “Senden aşağı kimselere beyinsiz davranman horlayıcı bir cehalettir. ” (c. 4, s. 152)

   1385.    12- “Seninle aynı derece olan birine beyinsizlik etmen iki horozun gagalaşmasına ve iki köpeğin bir birine saldırmasına benzer. Her ikisi de yaralanmadıkça veya rüsva olmadıkça birbirinden ayrılmazlar. Bu hikmet sahiplerinin işi ve akıllı insanların metodu değildir. Bu takdirde o senden daha yüce ve sen ondan daha aşağı olursun. ” (c. 4, s. 153)

   1386.    13- “Beyinsizlik ve çok şakada cehalet vardır. ” (c. 4, s. 410)

   1387.    14- “Utanç olarak insana beyinsizlik yeter. ” (c. 4, s. 573)

   1388.    15- “Çok beyinsizlik insanların düşmanlığına ve buğzetmesine neden olur. ” (c. 4, s. 598)

   1389.    16- “Beyinsizliği çok olan hor görülür. ” (c. 5, s. 179)

   1390.    17- “Beyinsiz insanların arasına giren küçülür. ” (c. 5, s. 181)

   1391.    18- “Beyinsizlik hiçbir zaman hilim gibi değildir. ” (c. 5, s. 79)

   1392.    19- “Beyinsiz insanla cedelleşen kimsenin aklı yoktur. ” (c. 5, s. 439)

   1393.    20- “Beyinsiz insanı kınayan kendini sövülmeye maruz bırakır. ” (c. 5, s. 459)

   1394.    21- “Beyinsiz insanlara yakın olmak ahlakı bozar. ” (c. 6, s. 127)

   1395.    22- “Birbiriyle çatışan iki kişiden mutlaka beyinsiz olanı galip gelir. ” (c. 6, s. 80)

   1396.    23- “Beyinsiz insanı sadece aciz söz düzeltir. ” (c. 6, s. 409)

   1397.    24- “Beyinsiz insandan, kendisine karşı hilim sahibi olunmadıkça hak alınamaz. ” (c. 6, s. 426)

 

53- Bid’at

 

   1398.    1- “Şüphesiz insanlar iki çeşittir: Birisi şeriata uyar diğeri ise bid’at çıkarır. ” (c. 3, s. 74)

 

54- Binek

 

   1399.    1- “Rahvan binek iki rahatlıktan biridir. ” (c. 2, s. 25)

 

55- Birleşmek-Vuslat

 

   1400.    1- “En üstün fazilet kopan kimseyle birleşmek, ürken kimseyle ünsiyet edinmek ve düşenin elinden tutmaktır. ” (c. 2, s. 478)

   1401.    2- “Şüphesiz seninle ilişkisini kesenle, ilişki kurman, seni mahrum edeni ihsanda bulunman ve sana zulmedeni bağışlaman yüce ahlaktandır. ” (c. 2, s. 542)

   1402.    3- “Nice birleşmekten, kopmak daha hayırlıdır. ” (c. 4, s. 73)

   1403.    4- “Nice birleşmek insanın yükünün ağırlaşmasına sebep olur. ” (c. 4, s. 75)

   1404.    5- “Birleşmekten ve uzlaşmaktan kaçınma. Kopmaktan ve ayrılmaktan sakın. ” (c. 4, s. 301)

   1405.    6- “Seninle ilişkisini kesenle ilişki kur, senden isteyene ihsanda bulun ve senden bir şey istemekten susana bağışta bulun. ” (c. 4, s. 310)

   1406.    7- “Seninle birleşen fakir kimse, sana zulmeden zenginden daha hayırlıdır. ” (c. 5, s. 461)

   1407.    8- “Faziletli insanlarla birleşmek, insanın yücelmesine sebep olur. ” (c. 6, s. 127)

   1408.    9- “Birleşen fakir, zulmeden zenginden daha hayırlıdır. ” (c. 6, s. 226)

   1409.    10- “İnsanların en çok birleşeni, kendisinden kopan kimseyle birleşendir. ” (c. 6, s. 226)

   1410.    11- “Kardeşin senden kopmak hususunda, kendisiyle birleşmekten daha güçlü olmamalıdır. ” (c. 6, s. 317)

 

56- Birliktelik-Arkadaşlık

 

   1411.    1- “Arkadaşlık azdır. ” (c. 1, s. 41)

   1412.    2- “Arkadaş ol ve dene. ” (c. 2, s. 170)

   1413.    3- “Güzel muaşerette bulun, darlığa sabret ve kudretin olduğunda insaflı ol. ” (c. 2, s. 178)

   1414.    4- “İnsanlarla onların seninle arkadaş olmasının sevdiğin şekilde arkadaş ol ki kendilerinden güvende olasın ve onlar da senden güvende olsunlar. ” (c. 2, s. 231)

   1415.    5- “Sultanla korku içinde/ihtiyatla, arkadaşınla alçak gönüllülük ve güler yüzlülükle ve düşmanla da aleyhine hüccetinin tamamlanacağı şekilde arkadaşlık et. ” (c. 2, s. 234)

   1416.    6- “Görüşü kabul gören ama ameli hoş görülmeyen kimseyle arkadaşlık etmekten sakın. Şüphesiz arkadaş, arkadaşıyla itibar görür. ” (c. 2, s. 276)

   1417.    7- “Kötü arkadaşla oturmaktan sakın. Şüphesiz böyle bir kimse arkadaşını helak eder ve onu yokluğa sürükler. ” (c. 2, s. 276)

   1418.    8- “Fasık, facir ve Allah’a karşı açıkça günah işleyen kimselerle arkadaşlıktan sakın. ” (c. 2, s. 277)

   1419.    9- “Akıllı insan arkadaşlıktan güvene erdiği gibi cahil insanla da oturmaktan sakın. ” (c. 2, s. 279)

   1420.    10- “Takva sahibi ve dindar kardeşinle arkadaş ol ki güvende olasın. Ondan doğru yola kılavuzluk dile ki ganimete eresin. ” (c. 2, s. 189)

   1421.    11- “Sadece her zaman kendine muhtaç gördüğün kimseyle arkadaş ol. Sen ona kötülük yaparsan o sana iyilik yapar ve sanki o sana kötülük etmiş olur. ” (c. 2, s. 208)

   1422.    12- “Yalancı insanla arkadaşlıktan sakın. Şüphesiz arkadaşlık etmek zorunda kalırsan sözünü doğrulama. Ama ona kendisini yalanladığını bildirme. Zira o dostluğundan el çeker, ama kendi tabiatını terk etmez. ” (c. 2, s. 214)

   1423.    13- “Seni gafil ve haris kılan kimseyle arkadaşlıktan sakın. Şüphesiz böyle bir kimse seni yardımsız bırakır ve helak eder. ” (c. 2, s. 303)

   1424.    14- “Fasıklarla arkadaşlıktan sakın. Şüphesiz kötülük kötülüğe katılır. ” (c. 2, s. 289)

   1425.    15- “Fısk ehli kimselerle arkadaşlıktan sakın. Şüphesiz bir topluluğun yaptıklarından hoşnut olan kimse, onlardan biri gibidir. ” (c. 2, s. 306)

   1426.    16- “En güzel ahlak arkadaşına ikramda bulunmak ve isteyene yardım etmektir. ” (c. 2, s. 442)

   1427.    17- “Salah ve doğruluğun çoğu akıl ve zeka sahibi insanlarla arkadaşlık etmektedir. ” (c. 2, s. 424)

   1428.    18- “Hayrın afeti kötü arkadaştır. ” (c. 3, s. 112)

   1429.    19- “Arkadaşlık uzun sürdüğünde hürmet/saygı daha da güçlenir. ” (c. 3, s. 124)

   1430.    20- “Eğer selamette olmayı seviyorsan, cahillerle arkadaşlıktan sakın. ” (c. 3, s. 131)

   1431.    21- “Arkadaşlık güzel uyuşmakla devam eder. ” (c. 3, s. 198)

   1432.    22- “Güzel arkadaşlıkla birliktelik çoğalır. ” (c. 3, s. 224)

   1433.    23- “Aklın meyvesi iyilerle arkadaşlıktır. ” (c. 3, s. 327)

   1434.    24- “Güzel arkadaşlık kalplerin sevgisini arttır. ” (c. 3, s. 383)

   1435.    25- “En hayırlı seçim, hayırlı insanlarla arkadaşlık etmektir. ” (c. 3, s. 421)

   1436.    26- “En hayırlı seçim hayırlı insanları sevmektir. ” (c. 3, s. 426)

   1437.    27- “Arkadaşlık ettiğin en hayırlı kimse ilim ve hilim sahibi olanlardır. ” (c. 3, s. 428)

   1438.    28- “Arkadaşlık ettiğin en hayırlı kimse, seninle kendisi arasında seni bir hakime muhtaç kılmayandır. ” (c. 3, s. 432)

   1439.    29- “Arkadaşlık ettiğin en hayırlı kimse seni ahirete iştiyaklı kılan, seni dünyadan sakınmaya teşvik eden ve Allah’a itaat hususunda sana yardımda bulunandır. ” (c. 3, s. 436)

   1440.    30- “İnsanlarla tanıdıkları şekilde muaşerette bulun ve onları bilmedikleri şeylerde kendi hallerine bırak. Onları kendilerine ve bizlere yükleme. Şüphesiz işimiz zor ve müşküldür. ” (c. 3, s. 443)

   1441.    31- “İnsanlarla ahlakları üzere muaşeret et, ama amelde onlardan ayrılın. ” (c. 3, s. 451)

   1442.    32- “İnsanlarla öldüğünüzde üzerinize ağlayacak ve kaybolduğunuzda sizlere iştiyak duyacak şekilde muaşerette bulunun. ” (c. 3, s. 452)

   1443.    33- “İnsanlarla dil ve bedenlerinizle muaşerette bulunun; kalp ve amellerinizle onlardan ayrılın. ” (c. 3, s. 452)

   1444.    34- “Arkadaşlığın şartı az muhalefet etmektir. ” (c. 1, s. 189)

   1445.    35- “Hayırlı insanlarla arkadaşlık, güzel kokuya estiğinde, güzel kokuyu yüklenen rüzgar gibi hayır kazandırır. ” (c. 4, s. 202)

   1446.    36- “Kötü insanla arkadaş olan kimse ateşten bir parçadır. ” (c. 4, s. 201)

   1447.    37- “Hikmet sahibi kimselerle arkadaşlık et, hilim sahibi kimselerle otur ve dünyadan yüz çevir ki yüce cennette sükunet edesin. ” (c. 4, s. 205)

   1448.    38- “Kötülerle arkadaşlık, kötü kokuya estiğinde, kötü kokuyu yüklenen rüzgar gibi insana kötülük kazandırır. ” (c. 4, s. 205)

   1449.    39- “Ahmak kimseyle arkadaşlık ruhun azabıdır. ” (c. 4, s. 206)

   1450.    40- “Akıllı dostla birliktelik ruhun hayatıdır. ” (c. 4, s. 206)

   1451.    41- “Kötülerle arkadaşlık iyi insanlara kötü zanda bulunmaya sebep olur. ” (c. 4, s. 213)

   1452.    42- “Akıl ve din sahibi kimseyle arkadaşlık kur. Şüphesiz bu, arkadaşların en hayırlısıdır. ” (c. 4, s. 291)

   1453.    43- “Arkadaşını çoğaltmak isteyen kimse nasıl olur da, faziletlerinden ganimet elde ettiği ilimleri kendisini hidayete erdirdiği ve arkadaşlıkları kendisini süslediği akıllı ve takvalı alimlerle arkadaşlık etmez, şaşarım. ” (c. 4, s. 343)

   1454.    44- “Kalplerin imarı akıl sahipleriyle muaşerette bulunmaktadır. ” (c. 4, s. 356)

   1455.    45- “Her arkadaşlıkta bir seçim (veya imtihan) vardır. ” (c. 4, s. 397)

   1456.    46- “Güzel birliktelikte arkadaşlığa teşvik vardır. ” (c. 4, s. 408)

   1457.    47- “İnsanlarla az muaşerette bulunmak dini korur ve insanı kötülerle arkadaşlıktan rahatlığa kavuşturur. ” (c. 4, s. 506)

   1458.    48- “Kötü arkadaş, en kötü arkadaştır. Aşağılık hastalığı gizli bir hastalıktır. ” (c. 4, s. 509)

   1459.    49- “İnsanlara ahlakları esasınca yaklaş ki belalarından güvende olasın. ” (c. 4, s. 513)

   1460.    50- “İmtihan etmek arkadaşlık olarak yeter. ” (c. 4, s. 575)

   1461.    51- “Bir çok tanışıklıklar meşakkattir ve insanlarla muaşerette bulunmak fitneye sebep olur. ” (c. 4, s. 597)

   1462.    52- “Kötülerle arkadaşlıktan çok yalnızlığı ünsiyet edin. ” (c. 4, s. 603)

   1463.    53- “Ahmakla birlikte olunca, facir/kötü kimseyle muaşeret ettiğinde ve zalimle bir muamelede bulunduğunda sakın. ” (c. 4, s. 614)

   1464.    54- “Arkadaşlık uzadıkça saygınlık güçlenir. ” (c. 4, s. 622)

   1465.    55- “Muaşereti çok olan kimsenin sakınması az olur. ” (c. 5, s. 205)

   1466.    56- “Akıllı insanlarla arkadaşlık eden vakarlı olur. ” (c. 5, s. 181)

   1467.    57- “Arkadaşlığı güzel olan kimsenin arkadaşları çok olur. ” (c. 5, s. 276)

   1468.    58- “Kötülerle arkadaşlık eden salim kalmaz. ” (c. 5, s. 258)

   1469.    59- “Kötülüğü çok olanın arkadaşı güvende olmaz” (c. 5, s. 263)



Geri   İleri
Go to TOP