A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


  10301.  10- “Yalan, kendisinden güvende olsan dahi, seni helak eder” (c. 1, s. 291)

  10302.  11- “Yalan, insanı nifak ve ikiyüzlülüğe sürükler. ” (c. 1, s. 310)

  10303.  12- “Yalancı helak ve horluk uçurumunun kenarındadır. ” (c. 1, s. 326)

  10304.  13- “Yalan, dilin çirkinliğidir. ” (c. 1, s. 339)

  10305.  14- “Yalancılık ve ihanet, yüce insanların huyu değildir. ” (c. 1, s. 389)

  10306.  15- “Yalan, sözün ilahi durumdan (yaratılış sünnetinden) ayrılmasıdır. ” (c. 1, s. 400)

  10307.  16- “Yalan, kendisiyle arkadaşlık edeni helak eder ve uzak duranı ise kurtarır. ” (c. 2, s. 9)

  10308.  17- “Yalan bu dünyada utanç ve ahirette ise cehennem azabına sebep olur. ” (c. 2, s. 31)

  10309.  18- “Yalancı insan, her ne kadar delili muhkem ve sözü doğru bile olsa sözlerinde zanlıdır. ” (c. 2, s. 64)

  10310.  19- “Çok yalan atan kimse, ölü insanla aynıdır. Zira yaşayan insanın ölüden üstünlüğü, kendisine güvenilmesidir. Yalancının sözüne güvenilmeyince hayatı iptal/semeresiz olur. ” (c. 2, s. 139)

  10311.  20- “Yalancı insanla arkadaş olmaktan sakın. Zira sana uzağı yakın ve yakını uzak gösterir. ” (c. 2, s. 292)

  10312.  21- “En çirkin haslet yalandır. ” (c. 2, s. 372)

  10313.  22- “En çok şey yalan ve hıyanettir. ” (c. 2, s. 432)

  10314.  23- “İnsanlardan ıslahtan en uzağı, yalancı ve küstah insandır. ” (c. 2, s. 470)

  10315.  24- “Nakletmenin afeti, yalan rivayettir. ” (c. 3, s. 107)

  10316.  25- “Hadisin/sözün afeti yalandır. ” (c. 3, s. 109)

  10317.  26- “Münafıklar kendilerini yalan vesilesiyle süslerler. ” (c. 3, s. 207)

  10318.  27- “Yalan kötü bir sözdür. ” (c. 3, s. 256)

  10319.  28- “Yalanın meyvesi dünyada horluk ve ahirette azaptır. ” (c. 3, s. 332)

  10320.  29- “Yalandan uzak durun ki yalan imana yabancıdır. ” (c. 3, s. 361)

  10321.  30- “En kötü huy yalan ve nifaktır. ” (c. 4, s. 166)

  10322.  31- “En kötü rivayet en çok yalan içeren rivayettir. ” (c. 4, s. 172)

  10323.  32- “En kötü haslet yalancılıktır. ” (c. 4, s. 174)

  10324.  33- “Yalan hastalığı en kötü hastalık ve sakınan insanın sürçmesi en kötü sürçmedir. ” (c. 4, s. 359)

  10325.  34- “Yalanın soru kınanma ve pişmanlıktır. ” (c. 4, s. 363)

  10326.  35- “Güzelliğin fesadı yalandır. ” (c. 4, s. 418)

  10327.  36- “Hakikaten yalan çoğalmış, güvenilir insan ise çok azalmıştır. ” (c. 4, s. 492)

  10328.  37- “Senin yalancı olduğunu bilmen, yalan sebebiyle kınanman için yeterlidir. ” (c. 4, s. 586)

  10329.  38- “Çok yalan insanların kötülemesine sebep olur. ” (c. 4, s. 589)

  10330.  39- “İnsanın çok yalan atması, güzelliğini yok eder. ” (c. 4, s. 591)

  10331.  40- “Çok yalan, dini yok eder ve günahları büyütür. ” (c. 4, s. 597)

  10332.  41- “Elçini yalanı, fesat çıkarır, hedefi yok eder, uzak görüşlülüğü batıl eder ve azmi bozar. ” (c. 4, s. 633)

  10333.  42- “Yalan, İslam ahlakından değildir. ” (c. 5, s. 74)

  10334.  43- “Yalancı insan emanete riayet etmez ve günahkar insan korunmaz. ” (c. 5, s. 85)

  10335.  44- “Yalan atan kimse, mürüvvetini yok etmiştir. ” (c. 5, s. 165)

  10336.  45- “Yalanı çok olan kimseyi insanlar doğrulamaz. ” (c. 5, s. 195)

  10337.  46- “Yalanla tanınan kimsenin doğru sözü de kabul edilmez. ” (c. 5, s. 209)

  10338.  47- “Yalanı çoğalan kimsenin, güzelliği azalır. ” (c. 5, s. 221)

  10339.  48- “Yalanla tanınan kimseye güvenmek azalır. ” (c. 5, s. 390)

  10340.  49- “Yalandan sakınan kimsenin sözü tasdik edilir. ” (c. 5, s. 461)

  10341.  50- “Akıllı kimse yalan atmaz ve mümin ise zina etmez. ” (c. 6, s. 65)

  10342.  51- “Faziletli insanların yalan atması ne de çirkindir!” (c. 6, s. 70)

  10343.  52- “İlmin noksanlığı yalandır ve ciddi işin noksanlığı ise şaka ve oyundur. ” (c. 6, s. 185)

  10344.  53- “Yalancı insanın hayası yoktur. ” (c. 6, s. 347)

  10345.  54- “Yalancılıkla mürüvvet bir araya gelmez. ” (c. 6, s. 372)

  10346.  55- “Yalandan daha çirkin haslet yoktur. ” (c. 6, s. 380)

  10347.  56- “Yalancıların sözünde hayır yoktur. ” (c. 6, s. 392)

  10348.  57- “Yalancıların ilminde hayır yoktur. ” (c. 6, s. 392)

  10349.  58- “Yalancılarda ve insanları haktan döndüren (veya yalancı) alimlerde hayır yoktur. ” (c. 6, s. 427)

  10350.  59- “Bazen insan, zorlukta kendi zararına yalan atar. ” (c. 4, s. 483)

  10351.  60- “Yalancı insan yalan vesilesiyle üç şey elde eder: Allah’ın gazabı, insanların onu hor görmesi ve meleklerin ona gazap etmesi. ” (c. 6, s. 480)

  10352.  61- “Yalan rezalettir. ” (c. 1, s. 30)

  10353.  62- “En çirkin şey yalan ve iftiradır. ” (c. 2, s. 376)

 

514- Yalnızlık-Ürkmek

 

  10354.  1- “Dostunu senden uzak kalmayı seçecek ve ayrılığını tercih edecek şekilde ürkütme. ” (c. 2, s. 302)

  10355.  2- “İnsanlardan ürkmeyen kimse Allah’la nasıl ünsiyet kurabilir. ” (c. 4, s. 566)

  10356.  3- “Ayrılığı seni kötü hale düşürecek kimseyi kendinden kaçırma. ” (c. 6, s. 283)

 

515- Yaltaklık-Yalakacılık

 

  10357.  1- “Yaltaklıktan sakın. Şüphesiz yaltaklık imanın hasletlerinden değildir. ” (c. 2, s. 304)

  10358.  2- “Sadece sana yaltaklık yapmayan kimse seni sever ve kulağına övgüsünü ulaştırmayan kimse seni över. ” (c. 3, s. 78)

  10359.  3- “Yaltaklık peygamberlerin huylarından değildir. ” (c. 5, s. 73)

  10360.  4- “Yaltaklığı çoğalan kimsenin gerçek güler yüzlülüğü tanınmaz. ” (c. 5, s. 199)

 

516- Yanlışlık

 

  10361.  1- “İnsanın kendisini aşikar kıldığı kimse hakkındaki yanlışlığa düşmesi kendisi için en tehlikeli şeydir. ” (c. 4, s. 388)

 

517- Yardım Dilemek

 

  10362.  1- “Allah’tan yardım dileyene, Allah yardım eder. ” (c. 5, s. 156)

  10363.  2- “Zayıf kimseden yardım dileyen kimse zayıflığını açığa çıkarır. ” (c. 5, s. 255)

  10364.  3- “Bağımsızlığı olmayan birinden yardım dileyen kimse işini zayi etmiş olur. ” (c. 5, s. 257)

  10365.  4- “İlahından yardım dile, O’ndan başarı elde etmeye rağbet et ve seni şüpheye düşüreceğinden veya sapıklığa teslim edeceğinden ihtimal verdiğin her şeyi terk et. ” (c. 4, s. 292)

  10366.  5- “Akıllı kimselerden yardım dileyen kimse doğru yolda yürümüş olur. ” (c. 5, s. 396)

  10367.  6- “Dininiz Allah’tan yardım dileyerek koruyun. ” (c. 6, s. 235)

 

518- Yardımcı Olmak-Destek

 

  10368.  1- “Gerçek kardeşin zorluklarda sana yardımcı olandır. ” (c. 1, s. 115)

  10369.  2- “Yardımcı olmak en üstün ameldir. ” (c. 1, s. 346)

  10370.  3- “En güzel ihsan kardeşlere yardımcı olmaktır. ” (c. 2, s. 403)

  10371.  4- “Arkadaşlara yardımcı olmak, şüphesiz soy yüceliğindendir. ” (c. 2, s. 493)

  10372.  5- “Kardeşlik, yardımcı olmak gibi başka bir şeyle korunmamıştır. ” (c. 6, s. 74)

  10373.  6- “Sana malıyla yardımcı olmayan kimseyi arkadaş sayma. ” (c. 6, s. 287)

 

519- Yardımlaşmak

 

  10374.  1- “Batıla yardım etmek için yardımlaşmayı talep etmek günah ve hıyanettir. ” (c. 4, s. 259)

  10375.  2- “Allah’tan yardım masraf miktarınca iner. ” (c. 2, s. 43)

  10376.  3- “Yardım et ki yardım edilesin. ” (c. 2, s. 175)

  10377.  4- “Kardeşine hidayeti yolunda yardımcı ol. ” (c. 2, s. 178)

  10378.  5- “Bir mazlum görünce zalime karşı yardımcı ol. ” (c. 3, s. 138)

  10379.  6- “Hakkı görüp yardım eden, zulmü görüp reddeden ve hak üzere dostuna yardımcı olan kimseye Allah rahmet etsin. ” (c. 4, s. 44)

  10380.  7- “Masraf miktarınca Allah’tan yardım ulaşır. ” (c. 4, s. 310)

  10381.  8- “Yardım ettiğin gibi yardım edilirsin. ” (c. 4, s. 623)

  10382.  9- “Yardım etmeye yardım edilmez. ” (c. 5, s. 253)

  10383.  10- “Münezzeh olan Allah emrettiği şeyde yardımcı olur. ” (c. 6, s. 73)

  10384.  11- “Yardımlaşmak güzel bir yardımcıdır. ” (c. 6, s. 164)

  10385.  12- “Hakkı ikame etmek için yardım taleb etmek dindarlık ve emanettir. ” (c. 4, s. 259)

  10386.  13- “Sana rağbet eden kimseye yardım etmen gerekir. ” (c. 5, s. 341)

  10387.  14- “Sana nimet veren kimsenin aleyhine yardım etme. Kendisine nimet verenin aleyhine yardımcı olandan imkanlar alınır. ” (c. 6, s. 332)

  10388.  15- “Zayıfın aleyhine güçlüye yardımcı olma. ” (c. 6, s. 262)

  10389.  16- “Hor kılan yardımcıda hayır yoktur. ” (c. 6, s. 391)

 

 

520- Yaşlılık

 

  10390.  1- “Kır saçlar ölümün elçileridir. ” (c. 1, s. 315)

  10391.  2- “Yaşlılık fena ve yokluğun son vadesidir. ” (c. 1, s. 379)

  10392.  3- “Siyah saçların ağardığında lezzetli hayatın ölür. ” (c. 3, s. 130)

  10393.  4- “Akıllı insan yaşlanınca, aklı gençleşir. ” (c. 3, s. 192)

  10394.  5- “Cahil insan yaşlanınca, cehaleti gençleşir. ” (c. 3, s. 192)

  10395.  6- “Uzun hayatın meyvesi hastalık ve yaslılıktır. ” (c. 3, s. 328)

  10396.  7- “Yaşlı insanın görüşü bana bir gencin güçlülüğünden daha sevimlidir. ” (c. 4, s. 93)

  10397.  8- “Yaşlılığı değiştirin ve Yahudilere benzemeyin. ” (c. 4, s. 382)

  10398.  9- “Yaşlılık uyarıcı olarak yeter. ” (c. 4, s. 571)

  10399.  10- “Yaşlılık, ölümden haber verici olarak yeter. ” (c. 4, s. 573)

  10400.  11- “Uzun süre yaşayan kimse dostlarını kaybeder. ” (c. 5, s. 180)

  10401.  12- “Uzun olan kimsenin musibetleri de çoğalır. ” (c. 5, s. 263)

  10402.  13- “Ömrü uzun olan kimse, aziz ve dostlarının yasına oturur. ” (c. 5, s. 284)

  10403.  14- “Ölüm oku kendisine isabet etmeyen kimseyi, yaşlılık tutup yakalar. ” (c. 5, s. 312)

  10404.  15- “Dünya gitmeye, yaşlılık gençliğe ve şek şüpheye ne kadar da yakındır. ” (c. 6, s. 108)

  10405.  16- “Yaşlılık vakarı nur ve ziynettir. ” (c. 6, s. 224)

  10406.  17- “Yaşlı insanın vakarı genç insanın sevincinden benim için daha sevimlidir. ” (c. 6, s. 231)

  10407.  18- “Gençlik ve yaşlılık bir araya gelmez. ” (c. 6, s. 370)

 

521- Yazmak-Kitabet

 

  10408.  1- “Kitabet elin dilidir. ” (c. 1, s. 186)

  10409.  2- “Hokkaya yün koy, kaleminin ucunu uzun tut, satırların arasını aç, harflerin arasını sıkılaştır; çünkü bu, yazının güzelliği için daha uygun bir yoldur” (c. 2, s. 232)

  10410.  3- “Kaleminin tıraşını açık tut, ucunu kalın yap ve kaleminin ucunu enine kes ki hattın güzelleşsin. ” (c. 2, s. 234)

  10411.  4- “Faziletli insanların akılları kaleminin yanındadır. ” (c. 4, s. 365)

  10412.  5- “Bir mektubu yazdığında mühürleyip kapatmadan önce ona bir kere daha bak. Zira bu işinle aklını mühürleyip kapatmış sayılırsın. ” (c. 3, s. 190)

  10413.  6- “İnsanın mektubu, aklının göstergesi ve faziletinin delilidir. ” (c. 4, s. 635)

  10414.  7- “İnsanın mektubu faziletinin ölçüsü ve zekilik ve büyüklüğünü ölçmenin yoludur. ” (c. 4, s. 635)

 

522- Yedirmek

 

  10415.  1- “Birine yedirince, doyur. ” (c. 3, s. 119)

  10416.  2- “Yediğin şey yok olup gitti. Yedirdiğin şey ise güzel bir koku gibi her yeri kapladı. ” (c. 6, s. 90)

 

523- Yemek

 

  10417.  1- “Az ye ki hastalığın da azalsın. ” (c. 2, s. 189)

  10418.  2- “Az yemek bir çok beden hastalıklarını önler. ” (c. 4, s. 505)

  10419.  3- “Az yemek iffetten ve çok yemek ise israftandır. ” (c. 4, s. 501)

  10420.  4- “Az yemek nefsi için en yücelik ve sıhhat için daha kalıcıdır. ” (c. 4, s. 519)

  10421.  5- “Yediğinde güzel yiyen, bıraktığında güzel (bal) bırakan ve bir dala konduğunda onu kırmayan bal arısı gibi ol. ” (c. 4, s. 615)

  10422.  6- “Az yiyen kimsenin dertleri de az olur. ” (c. 5, s. 290)

  10423.  7- “Az yiyen kimsenin düşüncesi saf olur. ” (c. 5, s. 299)

  10424.  8- “Az yiyen kimsenin masrafı da az olur. ” (c. 5, s. 371)

  10425.  9- “Yiyeceğinde az ile yetinenin sıhhati çok olur ve fikri salih olur. ” (c. 5, s. 372)

  10426.  10- “Yiyeceklerde iktisatlı olun. Şüphesiz bu israfa daha uzak, bedene daha sağlıklı ve ibadete daha çok yardımcıdır. ” (c. 4, s. 301)

  10427.  11- “Nice yemekler insanı birçok yemeklerden alı koyar. ” (c. 4, s. 584)

  10428.  12- “Çok yemek bedeni kötü kokutur. ” (c. 4, s. 596)

  10429.  13- “Çok yemek hırstandır ve hırs ayıpların en kötüsüdür. ” (c. 4, s. 593)

  10430.  14- “Çok yemek ve uyumak bedeni bozar ve zarar doğurur. ” (c. 4, s. 596)

  10431.  15- “Çok yiyen kimsenin sıhhati az olur ve giderleri ağır olur. ” (c. 5, s. 393)

  10432.  16- “Herkim nefsine çeşitli yemeklerin sevgisini dikerse çeşitli hastalıklardan ibaret olan meyvesini toplar. ” (c. 5, s. 469)

  10433.  17- “Yemek üç çeşit yenir: Kardeşler ile sevinç içinde, fakirler ile fedakarlık üzere ve dünya ehli ile mürüvvet içinde. ” (c. 2, s. 141)

  10434.  18- “Yemekten önce ve sonra turunç yiyiniz. Şüphesiz Al-i Muhammed bunu yapardı. ” (c. 4, s. 631)

  10435.  19- “Çok yediği halde hastalıklara düşmeyen kimse azdır. ”(c. 4, s. 517)

 

524- Yemin

 

  10436.  1- “Ceza açısından en hızlı şey yalan yemindir. ” (c. 2, s. 407)

  10437.  2- “Yalan yere yemin etmekte acele davranan kimse Allah’ın azabından nasıl salim kalabilir?” (c. 4, s. 562)

  10438.  3- “Ahmak insan her sözünde yemin eder. ” (c. 5, s. 30)

  10439.  4- “Kendisine ant içirilmeksizin cömertçe yemin içmek yalancı insanın aşağılığındandır. ” (c. 6, s. 21)

  10440.  5- “Kendini yemine alıştırma, şüphesiz çok yemin eden kimse günahtan salim kalamaz. ” (c. 6, s. 293)

 

525 Yermek-Kınamak

 

  10441.  1- “Kınamakta ileri gitmek dik kafalılık ateşini alevlendirir. ” (c. 2, s. 43)

  10442.  2- “Kınamayı tekrarlamaktan sakın ki bu iş kınanan kimseyi günahı işlemede haris kılar ve kınamayı hafife alır. ” (c. 3, s. 23)

  10443.  3- “Çok konuşmaktan sakın ki kınanmaya sebep olur. ” (c. 2, s. 271)

  10444.  4- “Nice kınanmış vardır ki günahsızdır. ” (c. 4, s. 73)

  10445.  5- “Bazen kınamak faydalıdır. ” (c. 4, s. 470)

  10446.  6- “Kınanması çok olan kimsenin utancı da çoğalır. ” (c. 5, s. 293)

  10447.  7- “Ölümünden sakınan kimsenin kınanması yoktur. ” (c. 6, s. 428)

  10448.  8- “Kınamak, dayak acısından daha zordur. ” (c. 1, s. 374)

  10449.  9- “En büyük kınanma, kınanmış kimseyi övmektir. ” (c. 2, s. 395)

 

526- Yersiz-Gereksiz

 

  10450.  1- “İnsanın fazlalık/boş şeylerle meşgul olması ve cahille arkadaşlık etmesi ahmaklıktır. ” (c. 2, s. 79)

  10451.  2- “Gereksiz müdahalelerde bulunmak kötü adettir. ” (c. 3, s. 252)

  10452.  3- “İnsanın vaktini boş şeyle meşgul ettiği en kötü şey fazlalık işlerdir. ” (c. 4, s. 167)

  10453.  4- “Hakkın zayi oluşu insanın gereksiz şeyleri taleb edişindendir. ” (c. 4, s. 228)

  10454.  5- “Cahil insanlara itaat ve çok gereksiz işlere karışmak. Cehaletin göstergesidir. ” (c. 4, s. 252)

  10455.  6- “Gereksiz işlerden sakınan kimsenin görüşünü akıllar düzeltir. (doğruluğuna hükmeder)” (c. 5, s. 310)

  10456.  7- “Gereksiz şeylerle meşgul olan kimse ümit ettiği önemli şeyleri kaybeder. ” (c. 5, s. 366)

 

527- Yetim

 

  10457.  1- “Yetim malı yemek kötü bir yemektir. ” (c. 3, s. 251)

  10458.  2- “Yetimlerinize iyilik edin, fakirlerinize yardım edin ve zayıflarınıza merhamet gösterin. ” (c. 3, s. 267)

  10459.  3- “Yetime kefil olan kimse Allah katında saygın insanlardandır. ” (c. 4, s. 634)

  10460.  4- “Yetime zulmeden kimse çocuklarıyla ilişkisini kesmiştir. (onları başkalarının zulmüne maruz bırakmıştır. )” (c. 5, s. 168)

  10461.  5- “Yetimlere riayet eden kimse gerçekte çocuklarına riayet etmiştir. ” (c. 5, s. 243)

  10462.  6- “En üstün iyilik yetimlere yapılan iyiliktir. ” (c. 6, s. 44)

 

528- Yiğitlik-Mertlik

 

  10463.  1- “Yiğitlik bağışlanmış bir nimet ve halktan sakınılan bir eziyettir. ” (c. 2, s. 156)

  10464.  2- “İnsanın aşağılıktan uzaklaşması yiğitliktir. ” (c. 3, s. 260)

  10465.  3- “İnsan yiğitlikten daha güzel bir süsle süslenmemiştir. ” (c. 6, s. 96)

  10466.  4- “Yiğitliğin düzeni kardeşlerin sürçmelerine tahammül etmek ve komşulara iyi bakmaktır. ” (c. 6, s. 185)

 

529- Yorumlamak-Çıkarsamak

 

  10467.  1- “İyiye yorumla ki zafere erişesin. ” (c. 3, s. 277)

 

530- Yumuşak Huyluluk-Rıfk

 

  10468.  1- “Yumuşak huyluluk zaferin anahtarıdır. ” (c. 1, s. 79)

  10469.  2- “Yumuşak huyluluk doğru yola ulaşmanın anahtarıdır. ” (c. 1, s. 83)

  10470.  3- “Yumuşak huyluluk muhalefetin keskinliğini köreltir. ” (c. 1, s. 150)

  10471.  4- “Yumuşak huyluluk yüceliğin/zekiliğin başıdır. ” (c. 1, s. 192)

  10472.  5- “Yüce huyluluk doğru yolu kat etmenin başıdır. ” (c. 1, s. 201)

  10473.  6- “Uğur yumuşak huyluluk iledir. ” (c. 1, s. 201)

  10474.  7- “Yumuşak huyluluk barış ile sonuçlanır. ” (c. 1, s. 227)

  10475.  8- “Yumuşak huyluluk müminin kardeşidir. ” (c. 1, s. 240)

  10476.  9- “Yakınlara yumuşak huylu olmak tabiat yüceliğindendir. ” (c. 1, s. 388)

  10477.  10- “Yumuşak huyluluk doğruya ulaşmanın anahtarı ve akıl sahiplerinin ahlakıdır. ” (c. 2, s. 38)

  10478.  11- “Yumuşak huyluluk zorluğu kolaylaştırır ve şiddetli sebepleri yumuşatır. ” (c. 2, s. 45)

  10479.  12- “Yumuşak huylu ol ki başarılı olasın. ” (c. 2, s. 169)

  10480.  13- “Yumuşak huyluluk hayrın aşısı ve zaferin başıdır. ” (c. 2, s. 160)

  10481.  14- “Kardeşlerine yumuşak huylu ol, dilinin keskinliğini onlardan alı koy ve onlara ihsanını akıt. ” (c. 2, s. 203)

  10482.  15- “Şiddeti yumuşaklık ile karıştır. Yumuşak huyluluğun daha uygun olduğu yerde yumuşak huylu ol. ” (c. 2, s. 204)

  10483.  16- “En üstün şey yumuşak huyluluktur. ” (c. 2, s. 371)

  10484.  17- “En büyük iyilik yumuşak huyluluktur. ” (c. 2, s. 374)

  10485.  18- “İnsanların en üstünü yumuşak huylulukla en çok amel eden ve insanların en zekisi de hak karşısında en çok hayır sahibidir. ” (c. 2, s. 468)

  10486.  19- “Cezalandırınca yumuşak huylu ol. ” (c. 3, s. 115)

  10487.  20- “Muhalif olunca yumuşak huylu ol. ” (c. 3, s. 114)

  10488.  21- “Birine yumuşak huylu davranmak kabalık olunca, o zaman kabalık yumuşak huyluluk olur. ” (c. 3, s. 169)

  10489.  22- “Yumuşak huylulukla mürüvvet tamamlanır. ” (c. 3, s. 202)

  10490.  23- “Yumuşak huylulukla hedeflere ulaşılır. ” (c. 3, s. 211)

  10491.  24- “Yumuşak huylulukla zorluklar kolaylaşır. ” (c. 3, s. 231)

  10492.  25- “Yumuşak huylulukla dostluk devam eder. ” (c. 3, s. 237)

  10493.  26- “Hikmetin güzelliği yumuşak huyluluk ve güzel idare etmektir. ” (c. 3, s. 375)

  10494.  27- “Hilmin meyvesi yumuşak huyluluktur. ” (c. 3, s. 333)

  10495.  28- “En hayırlı amel, yumuşak huyluluğun süslediğidir. ” (c. 3, s. 428)



Geri   İleri
Go to TOP