A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


     598. 90- “Şüphesiz akıllı insan aklı doğrulukta olan görüşü artan bu yüzden de görüşü sağlam ve işleri övülen kimsedir. ” (c. 2, s. 543)

     599. 91- “Şüphesiz akıllı kimse bugününde yarınını düşünen, nefsini özgür kılmaya çalışan, kendisine mecbur olduğu ve kendisinden kaçmanın mümkün olmadığı şey için amel eden kimsedir. ” (c. 2, s. 557)

     600. 92- “Şüphesiz akıl günahlardan uzak durmak, işlerin akıbetine bakmak ve işlerinde uzak görüşlü olmaktır. ” (c. 3, s. 83)

     601. 93- “Akıllar azalınca fazlalıklar (aşırılıklar) çoğalır. ” (c. 3, s. 132)

     602. 94- “Allah bir kuluna hayır dileyince ona doğru bir akıl ve dürüst bir amel bağışlar. ” (c. 3, s. 167)

     603. 95- “Hikmetin sonu akılla çıkarılır. ” (c. 3, s. 204)

     604. 96- “Akılla hayırlara ulaşılır. ” (c. 3, s. 205)

     605. 97- “İnsanların salahı/ıslahı akılladır. ” (c. 3, s. 206)

     606. 98- “Akılla ilmin zirvesine ulaşılır. ” (c. 3, s. 221)

     607. 99- “Her işin salahı/ ıslahı akılladır. ” (c. 3, s. 234)

     608. 100- “Aklın tamamı kemale ulaşmasıdır. ” (c. 3, s. 276)

     609. 101- “İnsanın temizliği aklıdır. ” (c. 3, s. 278)

     610. 102- “Aklın meyvesi mukavemettir. ” (c. 3, s. 322)

     611. 103- “Aklın meyvesi hakka bağlılıktır. ” (c. 3, s. 325)

     612. 104- “Nefsin kemali akılladır. ” (c. 3, s. 234)

     613. 105- “Üç şey kimse olursa imanı kemale ermiştir: Akıl, hilim ve ilim. ” (c. 3, s. 335)

     614. 106- “Akıllı insanın serveti ilim ve amelindedir. ” (c. 3, s. 351)

     615. 107- “Üç şeyle insanların aklı imtihan edilir: Mal, yöneticilik ve musibet. ” (c. 3, s. 337)

     616. 108- “Üç şey sahibinin aklına delalet eder: Elçi, kitap/mektup ve hediye. ” (c. 3, s. 343)

     617. 109- “Aklın güzelliği zahir ve batınların güzelliğidir. ” (c. 3, s. 382)

     618. 110- “İnsanın soy güzelliği aklı ve mürüvveti ahlakıdır. ” (c. 3, s. 401)

     619. 111- “Aklın sınırı işlerin akıbetine bakmak ve ilahi kazanın cari kıldığı şeylerde hoşnut olmaktır. ” (c. 3, s. 404)

     620. 112- “Aklın sınırı faniden ayrılmak ve baki olana bağlanmaktır. ” (c. 3, s. 405)

     621. 113- “Aklı korumak heva ve hevese muhalefet ve dünyadan yüz çevirmektir. ” (c. 3, s. 409)

     622. 114- “Bağışların en hayırlısı akıldır. ” (c. 3, s. 420)

     623. 115- “Akıllarınız hafif, düşünceleriniz beyinsizcedir. O halde atıcılar için hedef yiyici için lokma ve saldıran için iyi bir afsınız. ” (c. 3, s. 455)

     624. 116- “Aklın güzelliği en üstün kılavuzdur. ” (c. 3, s. 386)

     625. 117- “Akıllı insanın devleti birleşmeye iştiyak duyan akraba gibidir. ” (c. 4, s. 10)

     626. 118- “Akıllı insan, sadece tahammül etmek, iyilikte bulunmak ve bağışta bulunmakla keşfedilir. ” (c. 4, s. 31)

     627. 119- “Nice defa akıllı insan doğru yolu göremez. ” (c. 4, s. 82)

     628. 120- “Akıllı insanın görüşü kurtarıcıdır. ” (c. 4, s. 95)

     629. 121- “Aklın vakarı hoşnutluk ve hüzünde denenir. ” (c. 4, s. 101)

     630. 122- “Dinin süsü akıldır. ” (c. 4, s. 109)

     631. 123- “Akıllı insanın sürçmesi mahzurludur. ” (c. 4, s. 111)

     632. 124- “Akıllı insanın sürçmesi şiddetli bir yaradır. ” (c. 4, s. 111)

     633. 125- “Aklın fazlalığı kurtarıcıdır. ” (c. 4, s. 112)

     634. 126- “İnsanların aklı altı şey ile imtihan edilir: Arkadaşlık, alışveriş, yöneticilik, azledilme, zenginlik ve fakirlik. ” (c. 4, s. 138)

     635. 127- “İnsanların aklı altı şey ile imtihan edilir: Gazap anında hilim, korku anında sabır, rağbet anında ılımlı davranmak, her haliyle Allah’tan korkmak, güzel idare etmek ve az çatışmak. ” (c. 4, s. 139)

     636. 128- “İnsanların salahı akıldır. ” (c. 4, s. 196)

     637. 129- “Akıl sahipleri ile arkadaşlık et ki ganimet elde edesin ve dünyadan yüz çevir ki salim kalasın. ” (c. 4, s. 204)

     638. 130- “Her insanın arkadaşı aklı ve düşmanı ise cehaletidir. ” (c. 4, s. 210)

     639. 131- “Aklın sapıklığı insanı doğru yoldan uzaklaştırır ve ahiretini bozar. ” (c. 4, s. 229)

     640. 132- “Verilen örnekler, akıl ve zekat sahipleri için verilmiştir. ” (c. 4, s. 229)

     641. 133- “Aklın sapıklığı en şiddetli sapıklıktır. Cehaletin zilleti ise en büyük zillettir. ” (c. 4, s. 235)

     642. 134- “Akıl ve zekat sahiplerinin zannı, doğruya en yakın şeydir. ” (c. 4, s. 279)

     643. 135- “Akıldan ayrılma, şüphesiz ondan daha faydalı bir mal yoktur. ” (c. 4, s. 287)

     644. 136- “Akıllı insanın düşmanlığı, cahil insanın arkadaşlarından daha hayırlıdır. ” (c. 4, s. 351)

     645. 137- “İnsanın aklı düzeni, edebi kıvamı, doğruluğu imamı, şükrü ise kemalidir. ” (c. 4, s. 364)

     646. 138- “İnsanın faziletinin başı aklı ve güzel ahlakıdır. ” (c. 4, s. 366)

     647. 139- “İnsanın nihayeti aklının güzelliğidir. ” (c. 4, s. 372)

     648. 140- “Faziletlerin nihayeti akıldır. ” (c. 4, s. 374)

     649. 141- “Aklın hasleti kınanmış işlerden sakınmasıdır. ” (c. 4, s. 379)

     650. 142- “Ardından hileler getiren kimse aklını kandırmıştır. ” (c. 4, s. 381)

     651. 143- “Ayıpların örtüsü akıldır. ” (c. 4, s. 389)

     652. 144- “Aklın yoksunluğu, mutsuzluktur. ” (c. 4, s. 413)

     653. 145- “Bazen akıl tek başına insanı saptırır. ” (c. 4, s. 469)

     654. 146- “(Birini överken) Aklını ihya etmiş, şehvetini öldürmüş, Rabbine itaat etmiş ve nefsine isyan etmiştir. ” (c. 4, s. 488)

     655. 147- “Her insanın değeri aklıdır. ” (c. 4, s. 504)

     656. 148- “Her akıl sahibi gamlıdır. ” (c. 4, s. 524)

     657. 149- “Her akıl sahibi kimse hüzünlüdür. ” (c. 4, s. 527)

     658. 150- “Aklın teyid etmediği her ilim saptırıcıdır. ” (c. 4, s. 532)

     659. 151- “Nice zelil kimseyi aklı aziz kılmıştır. ” (c. 4, s. 546)

     660. 152- “Zenginlik olarak akıl yeter. ” (c. 4, s. 570)

     661. 153- “Doğru işin çokluğu aklın çokluğunu haber verir. ” (c. 4, s. 589)

     662. 154- “Aklı düşmanına cahil dostundan daha çok güven. ” (c. 4, s. 611)

     663. 155- “Aklına icabet edici, heva ve hevesine ise erteleyici ol. ” (c. 4, s. 613)

     664. 156- “Aklın kazancı başkalarına eziyetten sakınmaktır. ” (c. 4, s. 625)

     665. 157- “İnsanın kemali aklı ve değeri faziletidir. ” (c. 4, s. 629)

     666. 158- “Akıllı insanın sözü kuvvet ve cahil insanın cevabı ise sükuttur. ” (c. 4, s. 626)

     667. 159- “İnsanın kemali akıldır. ” (c. 4, s. 631)

     668. 160- “Her şeyin bir nihayeti vardır. İnsanın nihayeti de aklıdır. ” (c. 5, s. 17)

     669. 161- “Her şeyin bir zekatı vardır. Aklın zekatı ise cahilliğe sabretmektir. ” (c. 5, s. 18)

     670. 162- “Akıllı insanın her işinde bir ihsan vardır. ” (c. 5, s. 28)

     671. 163- “Akıllı insan için her amelde bir riyazet (nefsi ram kılmak) vardır. ” (c. 5, s. 31)

     672. 164- “Mümin insanın kuşatıcı bir aklı, beğenilmiş bir sabrı, iyiliklere rağbeti ve kötülüklerden kaçışı vardır. ” (c. 5, s. 43)

     673. 165- “Edep akılla birlikte olmadığı müddetçe fayda vermez. ” (c. 5, s. 63)

     674. 166- “Akıl sahibi insan sadece şu üç şey için hareket eder: Ahiret için bir nasip, geçimini düzeltmek ve haram olmayan bir şeyden lezzet almak. ” (c. 5, s. 90)

     675. 167- “Akıl düzelirse her insan kendisine verilen mühletleri ganimet sayar. (boşuna harcamaz) ” (c. 5, s. 112)

     676. 168- “Aklını kullanan kimse anlar. ” (c. 5, s. 135)

     677. 169- “Akıldan yardım dileyen insana, akıl yardım eder. ” (c. 5, s. 155)

     678. 170- “Akıldan yardım dileyen kimseyi, aklı doğruluğa yöneltir. ” (c. 5, s. 190)

     679. 171- “Aklını kullanmayan hor olur, hor olan kimseye ise saygı gösterilmez. ” (c. 5, s. 190)

     680. 172- “Aklı az olanın konuşması kötü olur. ” (c. 5, s. 203)

     681. 173- “Aklı olmayan kimseye ümit bağlama. ” (c. 5, s. 224)

     682. 174- “Bir akıl sahibini zayi eden kimse, aklının zayıflığını gösterir. ” (c. 5, s. 257)

     683. 175- “Aklını heva ve hevesinden öne geçiren kimsenin çabaları güzel olur. ” (c. 5, s. 263)

     684. 176- “Aklını kendine hakim kılan kimse hikmet sahibi olur. ” (c. 5, s. 265)

     685. 177- “Aklı küçük olanın, ibret alışı çok olur. ” (c. 5, s. 269)

     686. 178- “Aklı heva ve hevesine galip gelen kimse kurtuluşa erer. ” (c. 5, s. 279)

     687. 179- “Aklını kaybeden kimseyi zillet affetmez. (zillete bürünür)” (c. 5, s. 350)

     688. 180- “Aklın oturttuğu kimseyi (aklıyla hareket etmeyen kimse) cehalet ayağa kaldırır. ” (c. 5, s. 350)

     689. 181- “Aklı şehvetine ve hilmi gazabına galip gelen kimse güzel davranışlı (diye nitelendirilmiş) olmaya layıktır. ” (c. 5, s. 389)

     690. 182- “Aklını kullanan, gafletinden uyanır, göçü için hazırlanır ve ikamet edeceği yeri ima eder. ” (c. 5, s. 397)

     691. 183- “Kendisine en çok aklın malik olamadığı kimse öğütlerden faydalanmaz. ” (c. 5, s. 415)

     692. 184- “Kendisini süsleyen bir aklı olmayan kimse büyüklüğe erişemez. ” (c. 5, s. 418)

     693. 185- “Aklı kamil olmayan kimsenin kötülüğünden güvende olunmaz. ” (c. 5, s. 462)

     694. 186- “Aklın çokluğu nimetlerin kemalindendir. ” (c. 6, s. 19)

     695. 187- “Aklın sebebiyle sırtının pek oluşu aklının kemalindendir. ” (c. 6, s. 41)

     696. 188- “İnsanı akıl gibi hiçbir fazilet güzel kılamaz. ” (c. 6, s. 54)

     697. 189- “Akıllı olmadıkça mümin iman etmiş olmaz. ” (c. 6, s. 70)

     698. 190- “Münezzeh olan Allah kulları arasında akıldan daha üstün bir şey bölüştürmemiştir. ” (c. 6, s. 80)

     699. 191- “Münezzeh olan Allah kendisine aklı emanet ettiği kimseyi bir gün mutlaka o akıllı kurtarır. ” (c. 6, s. 103)

     700. 192- “İşin ölçüsü akıldır. ” (c. 6, s. 116)

     701. 193- “Hilim akılla çoğalır. ” (c. 6, s. 121)

     702. 194- “İnsanın üstünlüğü aklıdır, güzelliği ise mürüvvetidir. ” (c. 6, s. 123)

     703. 195- “Akıllı insanın arkadaşı güvendedir. ” (c. 6, s. 126)

     704. 196- “Aklın yarısı tahammül, diğer yarısı ise görmezlikten gelmektir. ” (c. 6, s. 173)

     705. 197- “Aklın kötülüklerinden ve sürçmelerin çirkinliğinden Allah’a sığınınız ve sadece Allah’tan yardım dileriz. ” (c. 6, s. 175)

     706. 198- “Akıllı insan kalp gözüyle doğru yolunu görür, alçaklık ve yükseklikleri tanır. ” (c. 6, s. 179)

     707. 199- “Kendisini aşırı incitmedikçe öğütten faydalanmayan kimselerden olma. Şüphesiz akıllı insan edebiyle öğüt alır, hayvanlar ise sadece dayakla yola gelir. ” (c. 6, s. 310)

     708. 200- “Akıllı olmayanın öğüdünü kabul etme. Kökünün kendisine ihanet ettiği (soysuz kimseye) güvenme. ” (c. 6, s. 331)

     709. 201- “Akıllı insanın fakirliği yoktur. ” (c. 6, s. 348)

     710. 202- “Akıl gibi zenginlik yoktur. ” (c. 6, s. 352)

     711. 203- “Akıllı insanın kandığı görülmemiştir. ” (c. 6, s. 368)

     712. 204- “Akıllıdan daha cesur yoktur. ” (c. 6, s. 373)

     713. 205- “Aklı olmayanla arkadaşlık etmenin tatlılığı yoktur. ” (c. 6, s. 374)

     714. 206- “Mürüvvet sadece akıl sahibi için kemale erer. ” (c. 6, s. 377)

     715. 207- “Akıldan daha kazançlı mal yoktur. ” (c. 6, s. 378)

     716. 208- “Akıldan daha ziynetli bir güzellik yoktur. ” (c. 6, s. 381)

     717. 209- “Akıldan daha yüce bir nimet yoktur. ” (c. 6, s. 385)

     718. 210- “Akıl, kendisinden hayır taleb eden kimseyi kandırmaz. ” (c. 6, s. 389)

     719. 211- “Akıllı insan dışında hiç kimse sefih ve cahile sabretmez. ” (c. 6, s. 395)

     720. 212- “Aklın azlığından daha zor bir hastalık yoktur. ” (c. 6, s. 399)

     721. 213- “Aklı olmayan kimsenin dini yoktur. ” (c. 6, s. 400)

     722. 214- “Aklı olmayanın sözüne güvenilmez. ” (c. 6, s. 406)

     723. 215- “Münezzeh olan Allah nezdinde arif olan akıl ve dünyaya karşı rağbetsiz olan akıldan başka bir şey temizlenmez. ” (c. 6, s. 427)

     724. 216- “İlimle birlikte olan akıldan, hilimle birlikte olan ilimden, ve kudret ile birlikte olan hilimden daha iyisi yoktur. ” (c. 6, s. 435)

     725. 217- “İnsanın aklının delili vakar çokluğu ve güzel tahammül etmesidir. Aslının yüceliğinin delili ise işlerinin güzelliğidir. ” (c. 6, s. 453)

     726. 218- “Akıllı kimseye, doktorun hastayla konuştuğu gibi cahille konuşması yakışır. ” (c. 6, s. 444)

     727. 219- “Akıllı insana ders verirken (öğrenciye karşı) kabalık etmemesi ve öğrendiği zaman utanmaması yakışır. ” (c. 6, s. 447)

     728. 220- “Kanaat ve iffetle süslenmesi, insanın aklının göstergesidir. ” (c. 6, s. 448)

     729. 221- “İnsan oğlu anlayıp derk ettiği şeyin arkadaşıdır. ” (c. 1, s. 116)

     730. 222- “Akıl (başkalarının insana) yakınlaşmasıdır. ” (c. 1, s. 38)

 

18- Akılsızlık-Aklı Hafif Olma

 

     731. 1- “Aklı hafif olan kimseyle dostluk kapısını açan kimse, kendi aklının da hafif olduğunu ortaya koyar. ” (c. 5, s. 256)

 

19- Akrabalık

 

     732. 1- “Akrabana ikramda bulun, şüphesiz ki onlar senin kendileriyle uçtuğun kanatların ve kendisine döndüğün aslındır. Kendisiyle saldırıya geçtiğin elindir. ” (c. 2, s. 229)

     733. 2- “Yakınlarına ikram et. Sabırlarını yüce tut. Cahillerine karşı sabırlı ol; fakirlerine karşı kolaylaştır (veya bağışta bulun). Zira onlar senin için darlık ve genişlikte güzel bir hazır güçtür. ” (c. 2, s. 232)

     734. 3- “Bilin ki sizden biri fakirliğe düşmüş bir akrabasını görmezlikten gelmemeli ve tuttuğu taktirde artmayan, harcadığı taktirde ise eksilmeyen bir şeyle ihtiyacını gidermelidir. ” (c. 2, s. 337)

     735. 4- “Şüphesiz akrabalar birbiriyle temas kurunca birbirlerini severler. ” (c. 2, s. 490)

     736. 5- “İnsanın akrabalarına iyiliği sadakadır. ” (c. 3, s. 260)

     737. 6- “Nice yakın kimse uzak kimseden daha uzaktır. ” (c. 4, s. 71)

     738. 7- “Nice uzak kimse her yakından daha yakındır. ” (c. 4, s. 71)

     739. 8- “Bazen yakın uzak olur. ” (c. 4, s. 462)

     740. 9- “En yakınının zayi ettiği kimseye en uzağı taktir edilir. ” (c. 5, s. 384)

     741. 10- “Akrabalarına karşı eli sıkı olan kimse, onlara karşı şüphesiz bir tek eli sıkmıştır; ama kendisine karşı bir çok el sıkılmıştır. ” (c. 5, s. 388)

     742. 11- “Akrabalarıyla ilişkini kestiğin taktirde senin ihsanını kim ümit edebilir?” (c. 5, s. 334)

     743. 12- “Akrabasına vefasızlık eden kimse, keremini çirkinleştirmiştir. ” (c. 5, s. 472)

     744. 13- “Akrabalarına vefasızlık ettiğin taktirde sana kim güvenebilir?” (c. 5, s. 434)

 

20- Aldanmak-Kanmak

 

     745. 1- “Geçici dünyaya kanmak ahmaklıktır. ” (c. 1, s. 124)

     746. 2- “Mutsuz insan; kendi haliyle gururlanan ve arzularının aldatıcılığına kanan kimsedir. ” (c. 2, s. 51)

     747. 3- “Dünyanın aldatmalarından sakının. Şüphesiz dünya kendisiyle insanları kandırdığı, iyilikleri geri alır ve içinde huzur bulanı yerinden söküp atar. ” (c. 2, s. 264)

     748. 4- “Sakın, sakın ey kanmış kimse. Allah’a and olsun ki Allah (günahları) sanki bağışlamış gibi örtmüştür. ” (c. 2, s. 280)

     749. 5- “Sakın dünya ehlinin dünyaya bağlılıkları ve dünyaya karşı ihtirasa kapılmaları seni aldatmasın. Şüphesiz Allah seni dünyadan haberdar kılmış ve bizzat dünya da sana ayıplarını ve kötülüklerini açığa çıkarmıştır. ” (c. 1, s. 319)

     750. 6- “Dünya bir rüyadır. Dünyaya aldanmak pişmanlıktır. ” (c. 1, s. 364)

     751. 7- “Ahmaklığın nihayeti dünyaya aldanmaktır. ” (c. 2, s. 382)

     752. 8- “Şüphesiz dünya, imkansız arzularla kandırdığı ve yalan temennilerle aldattığı kimseye körlük verir ve ona körlük elbisesini giydirir. Onu ahiretten ayırır ve helak yellerini düşürür. ” (c. 2, s. 538)

     753. 9- “Kötülüklerin tümü mühletlere aldanmak ve amele güvenmektedir. ” (c. 3, s. 368)

     754. 10- “Aldanmanın tümü düşmana karşı gaflet uykusuna dalmaktadır. ” (c. 3, s. 369)

     755. 11- “Nefsin dünya ile huzur buluşu en büyük aldanıştır. ” (c. 4, s. 155)

     756. 12- “Öldürücü aldatışların öldüremediği kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 246)

     757. 13- “Bazen aldanan kimse salim kalır. ” (c. 4, s. 466)

     758. 14- “Nice aldatılan kimse, (gerçekler) kendisine örtülü kaldığı için aldanmıştır. ” (c. 4, s. 550)

     759. 15- “Cehalet olarak aldanmak yeterlidir. ” (c. 4, s. 574)

     760. 16- “Her aldatılan kimse kurtuluşa erecek değildir ve her isteyen muhtaç değildir. ” (c. 5, s. 89)

     761. 17- “Yalan aldatışa ve gerçek dışı sevinçlere güvenen kimse işlerin sonucunu düşünmemiştir. ” (c. 5, s. 106)

     762. 18- “Arzulara aldanan kimse dünyaya aldanır. ” (c. 5, s. 278)

     763. 19- “Mühletlere kanan kimsenin ecelle boğazı sıkılır. ” (c. 5, s. 285)

     764. 20- “Kendi haline aldanan kimse çare bulma hususunda kusur eder. ” (c. 5, s. 346)

     765. 21- “Zamanın barışına aldanan kimsenin boğazı sıkıntı lokmalarıyla tıkanır. ” (c. 5, s. 347)

     766. 22- “Cahil olan kimse nefsine kanar ve bu günü dününden daha kötü olur. ” (c. 5, s. 359)

     767. 23- “Serabın aldattığı kimsenin sebepleri (kurtuluş vesileleri) yok olur. ” (c. 5, s. 341)

     768. 24- “Nefsine aldanan kimseyi nefsi yok oluşa teslim eder. ” (c. 5, s. 373)

     769. 25- “Seni aldatan dünya değildir, dünyaya aldanan sensin. ” (c. 6, s. 95)

     770. 26- “Duyduğun her şeye tamah etme. Bu aldanman için yeterlidir. ” (c. 6, s. 368)

     771. 27- “Dünya seni yalan oyunlarla oyalamasın. Zira oyunlar geçer ve sıkıntıları sana kalır. ” (c. 6, s. 315)

     772. 28- “Dünyaya aldananların sahip olduğu şeyler seni aldatmasın. Şüphesiz bunlar belli bir zamana kadar uzatılmış bir gölgedir. ” (c. 6, s. 333)

     773. 29- “Aldanmakla uzak görüşlülük bir arada olmaz. ” (c. 6, s. 361)

     774. 30- “Zamana güvenmek gibi bir aldanış yoktur. ” (c. 6, s. 365)

     775. 31- “Ey aldanış ehli kimseler! Hayrı az, kötülüğü hazır ve nimetleri alınmış diyara sizleri tamahlandıran şey nedir? Dünya ile barışık yaşayan kimse gerçekte yağmalanmıştır. Dünyaya malik olan gerçekte köle olmuş ve mirası terk edilmiştir. ” (c. 6, s. 467)

     776. 32- “Geçici serap sizleri ne zaman kandırmış?” (c. 2, s. 361)

 

21- Allah yolunda savaş

 

     777. 1- “Şüphesiz en yüce ölüm (Allah yolunda) öldürülmektir. Nefsin elinde olana and olsun ki bin kılıç darbesi yemek yatakta ölmekten daha kolaydır. ” (c. 2, s. 599)

 

22- Allah’ı Tanıma

 

     778. 1- “O inkarcıların kalbine varlık nişanelerinin tanıklık ettiği Allah’tır. ” (c. 6, s. 204)

     779. 2- “Gözler azameti yüce Allah’ı açıkça göremez. Lakin kalpler imanın hakikati ile onu görür. ” (c. 6, s. 421)



Geri   İleri
Go to TOP