A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   6989.    12- “Musibetler inip belalar birbiri ardınca gelince sabrın fazileti ortaya çıkar. ” (c. 4, s. 324)

   6990.    13- “Bazen musibet insanı zelil kılar. ” (c. 4, s. 461)

   6991.    14- “İmrenilen bir şeyin değeri arttıkça kaybediş musibeti büyük olur. ” (c. 4, s. 621)

   6992.    15- “Musibetlere taarruzda bulunmayana (önceden dua ile korunmayan), musibetler taarruzda bulunur. ” (c. 5, s. 247)

   6993.    16- “Musibet anında elleriyle dizini döven kimse ecrini yok etmiştir. ” (c. 5, s. 368)

   6994.    17- “Küçük musibetleri büyük sayan kimseyi Allah büyük musibetlere müptela kılar. ” (c. 5, s. 370)

   6995.    18- “Başkasına inen, ecri ise sana olan bir musibet, sana inen, ama sevabı ve ecri başkasına olan bir musibetten daha hayırlıdır. ” (c. 6, s. 145)

   6996.    19- “Allah yok ettiği şeylerde senin ecrini büyütsün ve bağışladığı şeylerde sana bereket versin. ” (c. 4, s. 365)

 

322- Mükafat-Karşılık

 

   6997.    1- “Mükafatlandırmak özgürlüğe sebep olur. ” (c. 1, s. 24)

   6998.    2- “Elini, sana iyilikte bulanı mükafatlandırmak için uzat ve eğer bu işe gücün yetmiyorsa en azından ona teşekkür et. ” (c. 2, s. 204)

   6999.    3- “İnsanların en kötüsü iyiliğe karşı kötülükle karşılık verendir ve insanların en iyisi kötülüğe karşı iyilikle mükafatlandırandır. ” (c. 4, s. 178)

   7000.    4- “Aşağılık insanların adeti, iyiliğe karşı kötülükle karşılık vermektir. ” (c. 4, s. 331)

   7001.    5- “Eğrilikle davranan kimse, aynı şekilde karşılık görür. ” (c. 5, s. 301)

   7002.    6- “İhsanı kötülükle mükafatlandıran kimse, mürüvvetten uzaklaşmıştır. ” (c. 5, s. 344)

   7003.    7- “İyiliği mükafatlandırmayı kararlaştıran kimse, o kararıyla iyiliği mükafatlandırmıştır. ” (c. 5, s. 356)

   7004.    8- “Kardeşi için kuyu kazan kimseyi, Allah kendisini kuyuya düşürür. ” (c. 5, s. 365)

   7005.    9- “Kardeşi için kuyu kazan kimseyi, Allah o kuyunun içine düşürür. ” (c. 5, s. 369)

   7006.    10- “Kötülüğü iyilikle mükafatlandırmak imanın kemalindendir. ” (c. 6, s. 40)

 

323- Mümin

 

   7007.    1- “Müminler akıl hususunda diğerlerinden daha büyüktür. ” (c. 1, s. 157)

   7008.    2- “Mümin zeki ve akıllıdır. ” (c. 1, s. 187)

   7009.    3- “Mümin sapıklık ve düşmanlıktan münezzehtir. ” (c. 1, s. 326)

   7010.    4- “Müminlerin hayırları umulur, kötülüklerinden güvende olunur. ” (c. 1, s. 356)

   7011.    5- “Mümin kolaylaştırıcı, yumuşak, mütevazi ve güvenilir olur. ” (c. 1, s. 379)

   7012.    6- “Müminin sürçmesi az, ameli çok olur. ” (c. 1, s. 382)

   7013.    7- “Mümin uyanıktır; iki güzellikten birini bekler. ” (c. 2, s. 19)

   7014.    8- “Mümin doğru konuşur ve çok bağışlar. ” (c. 2, s. 9)

   7015.    9- “Müminin batını ölçülü ve sünneti rüşddür. ” (c. 1, s. 388)

   7016.    10- “Mümin, iffetli, kanaatkar, münezzeh ve sakınandır. ” (c. 2, s. 35)

   7017.    11- “Mümin, zenginlik halinde iffetli ve dünyadan münezzehtir. ” (c. 2, s. 38)

   7018.    12- “Mümin, şükredici, belalarda sabredici ve rahatlıkta korkan kimsedir. ” (c. 2, s. 37)

   7019.    13- “Mümin hayalı, zengin, yakin sahibi ve sakınan kimsedir. ” (c. 2, s. 64)

   7020.    14- “Dünya müminin zindanıdır. Ölüm hediyesi ve cennet varacağı yerdir. ” (c. 2, s. 66)

   7021.    15- “Müminin ruhu göğe yükselince melekler şaşırarak şöyle der: Hayret doğrusu iyilerimizin bozulduğu bir yurtta bu nasıl kurtuldu?! ” (c. 3, s. 145)

   7022.    16- “Müminin sevinci yüzünde hüznü ise kalbindedir. Müminin göğsü her şeyden daha geniştir. Nefis açısından her şeyden daha hordur. Yücelmeyi hoş görmez. Şöhretten nefret eder. Gamı uzun, himmeti yüce, suskunluğu çok, vakti meşguldür, sabırlı ve şükredicidir, çok derin düşünür, hiç kimseyle çabuk arkadaş olmaz, yumuşak huyludur, insanlara yumuşak davranır, nefsi kayalardan daha serttir, köleden daha düşüktür. ” (c. 3, s. 273)

   7023.    17- “İman eden güvendedir. ” (c. 5, s. 134)

   7024.    18- “Müminin üç saati vardır: bir saatinde rabbiyle münacat eder. Bir saatinde nefsini hesaba çeker ve bir saatinde de nefsiyle helal ve güzel lezzetlerin arasını serbest bırakır. Müminin üç alameti vardır: Doğruluk, yakin ve arzuları kısaltmak. Takva sahibinin de üç alameti vardır: Amelde ihlas, arzularını kısaltma ve kendine verilen mühleti ganimet bilmek. ” (c. 5, s. 46-47)

   7025.    19- “Mümin tadı ve kokusu temiz olan turunca benzer. ” (c. 6, s. 153)

   7026.    20- “Haset eden, kin güden ve cimri davranan bir mümin bulunamaz. ” (c. 6, s. 414)

   7027.    21- “İnsan şiddetli açlığını neyle giderdiğinden ve iki elbisesinden hangisini eskittiğinden korkmadıkça mümin olamaz. ” (c. 6, s. 407)

   7028.    22- “Mümin, saf, yüce, güvenilir, ihtiyatlı ve hüzünlüdür. ” (c. 2, s. 75)

   7029.    23- “Müminin işi yakın, himmeti yüce, suskunluğu ok ve ameli halistir. ” (c. 2, s. 92)

   7030.    24- “Dünya müminin eğitim meydanı, amel himmeti, ölüm hediyesi ve cennet ödülüdür. ” (c. 2, s. 87)

   7031.    25- “Müminin canı kayadan daha serttir. Aynı zamanda köleden daha alçaktır. ” (c. 2, s. 124)

   7032.    26- “Mümin baktığında ibret alır, sustuğunda düşünür, konuştuğunda zikr eder, kendisine ihsan edildiğinde teşekkür eder ve belaya uğradığında sabr eder. ” (c. 2, s. 127)

   7033.    27- “Mümin, öğüt verildiğinde kabul eder, sakındırıldığında sakınır, ibret dersi verildiğinde ibret alır, hatırlatıldığında hatırlar, zulmedildiğinde bağışlar. ” (c. 2, s. 127)

   7034.    28- “Mümin kendisinden emindir, istek ve duygularına galebe çalmıştır. ” (c. 2, s. 164)

   7035.    29- “Akıl müminin arkadaşı, ilim yardımcısı, sabır ordusunun emiri ve amel yöneticisidir. ” (c. 2, s. 135)

   7036.    30- “Mümin dinini dünyasıyla koruyan, facir kimse ise dünyasını diniyle koruyan kimsedir. ” (c. 2, s. 154)

   7037.    31- “Mümin metodu züht, himmeti dindarlık, izzeti kanaat, ciddiyeti ahiret için olan kimsedir. İyilikleri çok, dereceleri yücedir. Kurtuluşunu ve necatını gözetlemektedir. ” (c. 2, s. 138)

   7038.    32- “İman et ki güvenliğe eresin. ” (c. 2, s. 174)

   7039.    33- “Şüphesiz mümin, iman sözleşmesine aykırı olan bir amel işlediğinde haya eder. ” (c. 2, s. 508)

   7040.    34- “Şüphesiz müminin sevinci yüzünde, kuvveti dininde ve hüznü kalbindedir. ” (c. 2, s. 505)

   7041.    35- “Müminlerden imanı en üstün olan kimse alışı, verişi, öfkesi ve hoşnutluğu Allah için olandır. ” (c. 2, s. 456)

   7042.    36- “Mümin sürekli günahlarından sakınır, beladan korkar ve rabbinin rahmetini ümit eder. ” (c. 2, s. 46)

   7043.    37- “Müminler nefislerini itham eder, geçmiş sürçmelerinden dolayı korkar dünyayı hoş görmez, ahirete iştiyak duyar ve itaatlere koşarlar. ” (c. 2, s. 146)

   7044.    38- “Mümin kardeşi açken doymayan kimsedir. ” (c. 6, s. 388)

 

324- Münacat-Raz-u Niyaz-Dua

 

   7045.    1- “Gizlemek münacatın ölçüsüdür. ” (c. 1, s. 97)

   7046.    2- “En üstün münacat din ve takva üzere olan, hidayete uymayı ve isteklere muhalefet etmeyi gösterendir. ” (c. 2, s. 462)

   7047.    3- “İki kişinin münacatında hayır vardır: Konuşan alim ve dinleyen sır koruyucu (sadece bunlarla sırlaşmakta hayır vardır. )” (c. 6, s. 414)

 

325- Mürüvvet-Mertlik

 

   7048.    1- “Mürüvvet, kanaat ve tahammüldür. ” (c. 1, s. 98)

   7049.    2- “Mürüvvet, aşağılıklardan uzak durmak ve sakınmaktır. ” (c. 1, s. 239)

   7050.    3- “Mürüvvet her türlü sövgüden uzaktır. ” (c. 1, s. 312)

   7051.    4- “Mürüvvet insanı iyi işlere zorlar. ” (c. 1, s. 342)

   7052.    5- “Mürüvvet her türlü aşağılıktan uzaktır. ” (c. 1, s. 383)

   7053.    6- “Mürüvvet her türlü aşağılığı önler. ” (c. 1, s. 383)

   7054.    7- “Mürüvvet sövgü ve hileden beridir. ” (c. 1, s. 385)

   7055.    8- “Mürüvvet, insanın kendisini ayıplı kılacağı her şeyden uzak durması ve kendisini süsleyeceği her şeyi elde etmesidir. ” (c. 2, s. 56)

   7056.    9- “Vefakarlık insanların hürmetini gözetmekle ve mürüvvet ise akrabaların halini sormakla hasıl olur. ” (c. 2, s. 145)

   7057.    10- “Mürüvvet ihsanı yaymak ve misafirlere ikramda bulunmaktır. ” (c. 2, s. 156)

   7058.    11- “Mürüvvet tüm fazilet ve iyilikleri kapsayan bir isimdir. ” (c. 2, s. 158)

   7059.    12- “Mürüvvet hükümette adalet, kudrete sahip olduğu halde affetmek ve muaşerette yardım etmektir. ” (c. 2, s. 142)

   7060.    13- “Mürüvvetli insanların sürçmesini görmezlikten gelin. Zira böyle insanlar genelde sürçer ve Allah’ın eliyle kalkar. ” (c. 2, s. 260)

   7061.    14- “En iyi edep mürüvveti korumaktır. ” (c. 2, s. 396)

   7062.    15- “En iyi mürüvvet arkadaşlığı gözetmektir. ” (c. 2, s. 402)

   7063.    16- “Mürüvvetin başı Allah’a itaat ve sonu ise kendini aşağılıktan korumaktır. ” (c. 2, s. 437)

   7064.    17- “Mürüvvetin başı güler yüzlülük ve sonu ise insanlarla dostluktur. ” (c. 2, s. 459)

   7065.    18- “Mürüvvet başı güler yüzlülük ve sonu sürekli ihsanda bulunmaktır. ” (c. 2, s. 460)

   7066.    19- “En yüce mürüvvet kardeşleriyle mali yardımlaşma ve halleri hususunda eşitliğe riayet etmektir. ” (c. 2, s. 465)

   7067.    20- “İnsanlar arasında mürüvvet sahibi olanlar, geniş akıl, yüce himmet ve soy (veya zeka) sahibi olanlardır. ” (c. 3, s. 95)

   7068.    21- “Üç şeyde mürüvvet vardır: Öfkeyi yenmek, sesi kısmak ve normal yürümek. ” (c. 3, s. 335)

   7069.    22- “Üç şey mürüvvetin toplamıdır: İstenmeden bağışlamak, vaat etmeden vefa göstermek ve yokluğa rağmen bağışta bulunmaktır. ” (c. 3, s. 338)

   7070.    23- “Üç haslette mürüvvettir: Az bir varlığa rağmen bağışlamak, horluk olmadan tahammül etmek ve bir şey istemekten sakınmak. ” (c. 3, s. 339)

   7071.    24- “İki haslet mürüvvetin toplamıdır: İnsanı ayıplı kılan şeyden sakınmak ve ahlakını süsleyen şeyi elde etmek. ” (c. 3, s. 458)

   7072.    25- “Mürüvvet cömertlik miktarıncadır. ” (c. 4, s. 312)

   7073.    26- “Şüphesiz eğer mürüvvet yükünü yüklenmek zor ve tahammülü ağır olmasaydı beyinsiz aşağılık kimseler bir gece olsun ondan el çekmezlerdi. Ama yükü zor ve tahammülü ağır olduğu için aşağılık beyinsizler ondan el çekmiş, kerem ve iyilik sahibi kimseler ise onu yüklenmişlerdir. ” (c. 5, s. 120)

   7074.    27- “Mürüvveti olmayanın himmeti yoktur. ” (c. 5, s. 191)

   7075.    28- “Dinin en üstün bölümü mürüvvettir ve mürüvvetsiz dinde hayır yoktur. ” (c. 6, s. 32)

   7076.    29- “Mürüvveti tamamı kötü hasletlerden temizde kalmaktır. ” (c. 6, s. 32)

   7077.    30- “Mürüvvetin tamamı başkasının boynunda olan hakkını unutman ve başkasının senin boynunda olan hakkını unutmamandır. ” (c. 6, s. 39)

   7078.    31- “İnsan mürüvvetten daha ağır bir yük yüklenmemiştir. ” (c. 6, s. 96)

   7079.    32- “Servet ve mal sahipliliğiyle mürüvvet ortaya çıkar” (c. 6, s. 120)

   7080.    33- “İnsanın mürüvveti aklı ölçüsüncedir. ” (c. 6, s. 128)

   7081.    34- “Mürüvvete üç şey delil gösterilir: Çok haya etmek, ihsanda bulunmak ve insanlara eziyet etmekten sakınmak. ” (c. 6, s. 451)

   7082.    35- “İnsanın mürüvvetine; iyi işi genişletmek, ihsanda bulunmak ve minnet etmeyi terk etmek delil sayılır. ” (c. 6, s. 453)

   7083.    36- “Sıradan insanlardan uzak durmak en yüce mürüvvettendir. ” (c. 6, s. 127)

 

326- Müsamaha-Tolerans

 

   7084.    1- “Üzerine oturmayı sana ram ettiği takdirde zamana kolay davran. (sahip olduğun şeyden daha fazlasını elde etme ümidiyle kendini tehlikeye atma. )” (c. 4, s. 144)

   7085.    2- “Sevdiği şeylerde nefsine müsamaha gösteren, sevmediği şeylerde zorluğa düşer. ” (c. 5, s. 368)

   7086.    3- “İnsanlara müsamaha ile amel eden kimse onlarla birliktelikten faydalanır. ” (c. 5, s. 384)

   7087.    4- “Nefsinizle uzlaşmayın, bu uzlaşma sizleri Allah’a isyana düşürür. ” (c. 6, s. 278)

   7088.    5- “Münezzeh olan Allah’ın emrini; uzlaşmayan, hile yapmayan ve arzulara aldanmayan kimse ikame eder. ” (c. 6, s. 409)

 

327- Müşavere-Danışma

 

   7089.    1- “Müşavere sırtın güçlenmesine (pekliğine) sebeb olur. ” (c. 1, s. 52)

   7090.    2- “İstişare, hidayetin kendisidir. ” (c. 1, s. 256)

   7091.    3- “İstişare eden hatadan korunmuştur. ” (c. 1, s. 316)

   7092.    4- “İstişare eden kimse kurtuluş yolundadır. ” (c. 1, s. 319)

   7093.    5- “Meşveret sana başkasının doğrusunu kazandırır. ” (c. 1, s. 390)

   7094.    6- “Müşavere sana rahatlık, başkasına ise sıkıntıdır. ” (c. 2, s. 66)

   7095.    7- “Düşmanlarınla meşveret et ki görüşlerinden düşmanlıklarının miktarını ve hedef yerlerini bilesin. ” (c. 2, s. 233)

   7096.    8- “Akıllı düşmanınla meşveret et. Cahil arkadaşının görüşünden sakın. ” (c. 2, s. 236)

   7097.    9- “Görüş açısından insanların en üstünü kendisini meşveret ettiği kimsenin görüşünden müstağni görmeyendir. ” (c. 2, s. 429)

   7098.    10- “Meşveret ettiğin kimsenin en üstünü tecrübelere sahip olan kimsedir. Kendisi ile birlikte olduğun kimselerin en kötüsü ise bir çok ayıplara sahip olan kimsedir. ” (c. 2, s. 456)

   7099.    11- “(insanların) Meşverette teşvik edilmesinin sebebi kendisi ile meşveret edilenin görüşünün halis, meşveret edenin görüşünün ise nefsani isteklere karışmış olmasıdır. ” (c. 3, s. 92)

   7100.    12- “Meşveretin afeti görüşlerin bozulmaya yüz tutmasıdır. ” (c. 3, s. 102)

   7101.    13- “Azmedince meşveret et. ” (c. 3, s. 116)

   7102.    14- “Kendi aklınca bir şeyi doğru görmezsen, bilgisizliğini gidermesi için bir akıllıyla meşveret et. ” (c. 3, s. 185)

   7103.    15- “Meşveret edilen kimsenin cehaleti, meşveret edenin yok oluşudur. ” (c. 3, s. 367)

   7104.    16- “Hayrın toplamı meşverette ve nasihat edenin sözü esasınca amel etmektir. ” (c. 3, s. 368)

   7105.    17- “Akıl sahiplerinin görüşünü kendi görüşüne eklemek ve hikmet sahiplerinin ilmini kendi ilmine eklemek akıl sahipleri üzerinde bir haktır. ” (c. 3, s. 408)

   7106.    18- “Meşveret ettiğin kimselerin en hayırlısı; akıl, ilim, tecrübe ve uzak görüşlülük sahibi kimsedir. ” (c. 3, s. 428)

   7107.    19- “Görüşlerin gizliliği aşikar olur. ” (c. 3, s. 466)

   7108.    20- “Şefkatli cahille meşveret etmek tehlikelidir. ” (c. 6, s. 146)

   7109.    21- “Uzak görüşlü şefkatli biriyle meşveret etmek zaferdir. ” (c. 6, s. 146)

   7110.    22- “Karar almadan önce meşveret et ve teşebbüste bulunmadan önce bulun. ” (c. 4, s. 179)

   7111.    23- “Akıl sahipleriyle meşveret et ki sürçmeden ve pişmanlıktan güvende olasın. ” (c. 4, s. 179)

   7112.    24- “Allah’tan korkan kimselerle işlerinde meşveret et ki doğruluğa eresin. ” (c. 4, s. 179)

   7113.    25- “Görüşün salahı meşveret eden kimsenin halis oluşuna bağlıdır. ” (c. 4, s. 194)

   7114.    26- “Meşveret eden kimseye zulüm, zulüm ve hıyanettir. ” (c. 4, s. 272)

   7115.    27- “Meşveretten ayrılma, şüphesiz meşveret uzak görüşlülüğün neticesidir. ” (c. 4, s. 285)

   7116.    28- “Meşveret edilen kimsenin doğru görüş hakkında çalışması gerekir. Ama o başarının kefili değildir. ” (c. 4, s. 316)

   7117.    29- “Asıl hidayet istişare etmektedir. ” (c. 4, s. 408)

   7118.    30- “Kendi görüşüyle yetinen kimse kendini tehlikeye atmıştır. ” (c. 4, s. 473)

   7119.    31- “Dayanak açısından meşveret yeterlidir. ” (c. 4, s. 571)

   7120.    32- “Meşveret ettiği kimsesi sapanın, tedbiri batıl olur. ” (c. 5, s. 187)

   7121.    33- “Aklıyla yetinen kimse sapar. ” (c. 5, s. 169)

   7122.    34- “Meşverete muhalefet eden kimse çare bulamaz. ” (c. 5, s. 153)

   7123.    35- “Görüşüyle kanaat eden kimse şüphesiz helak olur. ” (c. 5, s. 158)

   7124.    36- “Akıllı kimseyle meşveret eden kimse malik olur. ” (c. 5, s. 158)

   7125.    37- “Kendisiyle meşveret eden kimseye halis davranan kimsenin tedbiri layık/doğru olur. ” (c. 5, s. 216)

   7126.    38- “Meşveret ettiği kimseye halis olmayan kimsenin tedbiri yok olur. ” (c. 5, s. 217)

   7127.    39- “Akıl sahipleriyle istişare eden kimse, aklın nurlarından nur elde eder. ” (c. 5, s. 336)

   7128.    40- “Akıl ve zeka sahipleriyle meşveret eden kimse kurtuluş ve doğruluğa erişir. ” (c. 5, s. 337)

   7129.    41- “İnsanlarla meşveret eden kimse, onların akıllarına ortak olur. ” (c. 5, s. 340)

   7130.    42- “Akıl ve zeka sahipleriyle istişare eden kimse uzak görüşlülük ve sağlamlığa erişir. ” (c. 5, s. 396)

   7131.    43- “Meşveretten ayrılmayan kimse doğruyu bulduğunda insanların övgüsünü kaybetmez ve hata ettiğinde ise özürlerini yitirmez. (Kendisini mazur görürler. )” (c. 5, s. 406)

   7132.    44- “İstişare eden kimse sapmaz. ” (c. 6, s. 50)

   7133.    45- “Meşveret gibi hiçbir şeyle doğru yol elde edilmez. ” (c. 6, s. 64)

   7134.    46- “Müşavere güzel bir yardımlaşmadır. ” (c. 6, s. 157)

   7135.    47- “Müşavere güzel bir dayanaktır. ” (c. 6, s. 164)

   7136.    48- “Düşmanınla meşveret etme ve ondan haberini gizle. ” (c. 6, s. 269)

   7137.    49- “İşlerinde cahiller ile meşveret etme. ” (c. 6, s. 270)

   7138.    50- “Cimri kimseyi meşveretine sokma. Aksi takdirde seni doğru yoldan saptırır ve seni fakirlikle korkutur. ” (c. 6, s. 308)

   7139.    51- “Hırslı insanı meşveretine ortak kılma. Aksi takdirde sana kötülüğü kolay gösterir ve seni hırsla süsler. ” (c. 6, s. 310)

   7140.    52- “Yalancı insanla meşveret etme. Şüphesiz yalancı kimse bir serap gibidir; sana uzağı yakın ve yakını uzak gösterir. ” (c. 6, s. 310)

   7141.    53- “Akıllı insan meşveretten kendini müstağni görmez. ” (c. 6, s. 389)

   7142.    54- “Meşveretten daha güvenilir bir yardımlaşma yoktur. ” (c. 6, s. 389)

 

-N-

328- Nafileler

 

   7143.    1- “Şüphesiz müstehapların fazileti sebebiyle kendini farzları eda etmekten mahrum kılarsan elde ettiğin fazilet, farz olanı zayi etmekten elde ettiğin günaha denk olamaz. ” (c. 3, s. 52)

   7144.    2- “Müstehaplar farzlara zarar verince onları terk et. ” (c. 3, s. 124)

   7145.    3- “Farzlar zarar görünce nafilelerle yakınlaşmak olmaz. ” (c. 6, s. 366)

 

329- Namaz

 

   7146.    1- “Namaz en üstün yakınlıktır. ” (c. 2, s. 27)

   7147.    2- “Namaz rahmet indirir. ” (c. 2, s. 166)

   7148.    3- “Namaz şeytanın saldırıları karşısında bir kaledir. ” (c. 2, s. 166)

   7149.    4- “Namaz Rahman’ın kalesi ve şeytanın uzaklaştırıcısıdır. ” (c. 2, s. 166)

   7150.    5- “Sizden biri namaza kalkınca vedalaşan kimse gibi namaz kılmalıdır. ” (c. 3, s. 133)



Geri   İleri
Go to TOP