A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


     424. 149- “Mühleti ganimet bilen, amele koşan ve korkudan (amel için) kemer kuşanan kimseye Allah rahmet etsin. ” (c. 4, s. 43)

     425. 150- “Allah ecelinden öne geçen, arzusunu yalanlayan ve amelini halis kılan kimseye rahmet etsin. ” (c. 4, s. 44)

     426. 151- “Hayatından ölüm için, fenadan baki için ve gidiciden kalıcı için azık edinen kimseye Allah rahmet etsin. ” (c. 4, s. 46)

     427. 152- “Münezzeh olan Allah sizleri çağırmış ama sizler ürküp sırt çevirmişsiniz. Şeytan sizleri çağırmış ama siz icabet edip yönelmişsiniz. ” (c. 4, s. 25)

     428. 153- “Ecelden öne geçin ve amellerinizi güzelleştirin ki fırsatlarla saadete erişesiniz. ” (c. 4, s. 152)

     429. 154- “Nefeslerin darlığından ve şaşkınlıkların zorluğundan önce nefsini kurtarmaya çalışan kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 241)

     430. 155- “Münezzeh olan Allah sizleri beka yurduna ebedi karar kılınacak yere, nimetlere, peygamberler ve mutlularla komşuluğa çağırdı. Sizler ise isyan edip yüz çevirdiniz. Dünya sizleri mutsuzluk yurduna, fena mahalline, çeşitli bela ve sıkıntılara çağırdı. Siz ise itaat edip öne geçtiniz ve koştunuz. ” (c. 4, s. 25)

     431. 156- “Az olanı çok için ve geniş olanı dar için terk et. ” (c. 4, s. 33)

     432. 157- “İtaatlere koşun, salih ameller hususunda öne geçin bu yolda kusur ederseniz, o zaman farzları eda hususunda kusur etmekten sakının. ” (c. 4, s. 149)

     433. 158- “Önünde ateş ve cennet olan kimse (dünya ile) meşgul olmuştur. ” (c. 4, s. 186)

     434. 159- “Canlarınızı cennet nimetleri hususunda teşvik edin ki ölümü sevsinler ve hayatı düşman bilsinler. ” (c. 4, s. 187)

     435. 160- “Ahireti hatırlayıp azığını artıran kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 241)

     436. 161- “Ecelden öne geçen, fırsatı ganimet bilen ve amelini azık edinen kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 247)

     437. 162- “Cezadan korkan, hesap için amel eden, iffetli olan, yetecek kadarıyla yetinen ve münezzeh olan Allah’tan hoşnut olan kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 247)

     438. 163- “Güzel hazırlan, hazırlıklı ol, azığını artır. ” (c. 4, s. 295)

     439. 164- “Akıl sahiplerinin güzel istekte bulunmaktan ve ahireti için hazırlanmaktan gaflet etmelerine şaşıyorum. ” (c. 4, s. 339)

     440. 165- “Rabbini tanıyan kimse, beka yurdu için nasıl da çalışmaz, şaşıyorum!” (c. 4, s. 340)

     441. 166- “Dünyasından aktarılacağını bilen kimse ahireti için nasıl da güzel azık edinmez, şaşıyorum!” (c. 4, s. 343)

     442. 167- “Kurtuluşu elde etmek, beka yurdu için amel etmekle mümkündür. ” (c. 4, s. 394)

     443. 168- “Beka yurdunu, fena yurduna satan kimseden daha kandırılmış kim vardır?” (c. 5, s. 309)

     444. 169- “Allah indinde olana rağbet eden kimsenin secdesi ve rükusu çok olur. ” (c. 5, s. 450)

     445. 170- “Gözetleyici kimse ehline doğru konuşmalı ve aklını hazır bulundurmalıdır. Ahiret çocuklarından olmalıdır. Zira oradan gelmiş ve oraya dönecektir. ” (c. 4, s. 418)

     446. 171- “Bugün kendin için önceden gönderdiğin şey yarın ona varacaksın, o halde ayağın için bir yer hazırla ve (o çetin) günün için önceden bir şeyler gönder. ” (c. 6, s. 82)

     447. 172- “Ey insan seni nefsini helak etmeye ünsiyet ettiren şey nedir? Hastalığın iyileşmeyecek midir? Uykunda uyanıklık yok mudur? Neden başkalarına acıdığın gibi kendine acımıyorsun?” (c. 6, s. 103)

     448. 173- “Ey belaya düçar olan kimse! Seni hastalığın hususunda böylesine sabırlı, musibetlerin hususunda böylesine cesur ve kendine ağlamak hususunda sana böylesine teselli veren şey nedir?” (c. 6, s. 104)

     449. 174- “Beka yurdunda hedefine varan ve başkaları tarafından gıpta edilen kimse, kötü seçim ve mutsuzluğu sebebiyle ebedi nimetleri kaybeden kimse gibi değildir. ” (c. 6, s. 106)

     450. 175- “Yarın da (ahirette) büyük fakirlik olduğu taktirde dünyadaki musibet ne de büyüktür. ” (c. 6, s. 90)

     451. 176- “Yakıtı insanlar ve taş olan ateşten, Allah’a itaate koşarak, günahlarından sakınarak ve rızasını talep ederek nefsini koru. ” (c. 6, s. 234)

     452. 177- “Fani olacak şeye rağbet etme ve faniden baki için azık al. ” (c. 6, s. 281)

     453. 178- “Fani olup giden hiçbir şeye rağbet etme, yoksa bu sana zarar olarak yeter. ” (c. 6, s. 268)

     454. 179- “Dünyada ve ahirette yücelmeyi seven kimse, dünyada yücelmeye düşman olmalıdır. ” (c. 5, s. 386)

     455. 180- “Kendilerine feryat edilince uyanan topluluk olunuz. ” (c. 4, s. 617)

     456. 181- “Karanlıklar yok oluncaya kadar az bir mühlet! Adeta tahtırevanlar geldi ve acele eden neredeyse katılacak gibi ” (c. 4, s. 97)

     457. 182- “Kıyamet çehresindeki örtüyü kaldırmış, feraseti olanlara nişaneleri zahir olmuştur. ” (c. 4, s. 476)

     458. 183- “Ey insanlar! Daha ne zamana kadar öğüt verilecek, ama öğüt almayacaksınız. Nice öğüt verenler size öğüt vermiş, korkutanlar korkutmuş, sakındıranlar sakındırmış, alimler tebliğ etmiştir. Peygamberler ve Resuller sizlere kurtuluş yolunu göstermiş, sizlere hüccet ikame etmiş ve sizlere yolu apaçık kılmışlardır. O halde gelin amele koşun ve fırsatları ganimet bilin ki gerçekten bugün amel günüdür ve hesap yoktur. Yarın ise hesap günüdür, amel yoktur. Haksızlık eden kimseler nasıl bir yıkılışla yıkılacaklarını çok yakında anlayacaklardır. ” (c. 6, s. 463)

 

 

13- Ahit-Sözleşme

 

     459. 1- “Güvenilir insanlar hakkında sözlerinize bağlı kalın. ” (c. 2, s. 240)

     460. 2- “En şerafetli himmet, ahitlere riayet edin. ” (c. 2, s. 463)

     461. 3- “Şüphesiz ahit/sözleşme güzelliği imandandır. ” (c. 2, s. 487)

     462. 4- “Şüphesiz ahitler kıyamet gününe kadar boynuna asılan gerdanlıklardır. Her kim onlara riayet ederse Allah da onu gözetir. Her kim ahitleri bozarsa Allah da onu hor kılar. Her kim ahitleri hafife alırsa, ahitler onu, kendilerini sağlam kılan ve kullarından onları koruyacaklarına dair söz aldığı Allah’a şikayette bulunurlar. ” (c. 2, s. 616)

     463. 5- “Ahitlerin afeti az riayet etmektir. ” (c. 3, s. 107)

     464. 6- “Biriyle sözleşince onu tamamla (vefalı ol. )” (c. 3, s. 118)

     465. 7- “Halis sevgi ve sözünde vefalı olmak söz verme güzelliğindendir. ” (c. 3, s. 459)

     466. 8- “Ahlakın süsü ahde riayet etmektir. ” (c. 4, s. 108)

     467. 9- “Yüce insanların sünneti, ahde vefadır. ” (c. 4, s. 129)

     468. 10- “Ahdini bozan kimse kınama kazanır. ” (c. 5, s. 229)

     469. 11- “Ahdini koruyan kimse vefalı olur. ” (c. 5, s. 265)

     470. 12- “Ahde vefa büyüklük ve yüceliktendir. ” (c. 6, s. 13)

     471. 13- “Emanete riayetin en iyisi ahde vefadır. ” (c. 6, s. 34)

     472. 14- “Ahit ve sözleşmelere riayet en şerefli huylardandır” (c. 6, s. 36)

     473. 15- “Ahdine ve sözüne vefa göstermeyen kimsenin Allah’a yakini yoktur. ” (c. 6, s. 74)

     474. 16- “Bağlamasından aciz olduğun bağı açma. ” (c. 6, s. 283)

     475. 17- “Sakın Allah ile sözleşmeden dolayı gördüğün zorluk, seni ahdini bozmaya zorlamasın. Zira sonunda fazilet ve genişliğinin olduğuna ümitli olduğun şeye sabretmen; sonucundan koktuğun ve neticede Allah’ın azabı ile kuşatılacağın özürden daha hayırlıdır. ” (c. 6, s. 307)

     476. 18- “Ahdine vefasızlık etme, ahdini bozma, düşmana hile yapma. Zira münezzeh olan Allah ahdini ve zimmetini ona güven kılmıştır. ” (c. 6, s. 317)

     477. 19- “İnsanın dört şey karşısında yemin etmesi çoğalır: Nefsinde hissettiği horluk, kendini onaylaması için bir yol kıldığı düşüklük, sözünü güçlendirmek ve kelamını ilişkilendirmek için yemini vesile kıldığı konuşmaktan acizlik ve insanların kendisini tanımasına vesile olan iftira. (Yemini iftirayı reddetmek için bir vesile kılmaktadır. )” (c. 6, s. 479)

 

14- Ahlak

 

     478. 1- “İnsanların en hoşnutu ahlakı beğenilmiş olandır. ” (c. 2, s. 413)

     479. 2- “İnsanların en temiz soylusu en güzel ahlaklı olandır. ” (c. 2, s. 405)

     480. 3- “Birinde güzel bir haslet olunca ondan o güzel hasletin benzerlerini de bekle!” (c. 3, s. 177)

     481. 4- “Beğenilmiş ahlak, büyük sabırlar ve yüce düşünceler hususunda yarışın ki mükafatınız büyüsün. ” (c. 3, s. 311)

     482. 5- “Her kötü ahlaktan sakın. Bu sakınma hususunda nefsinle cihad et. Şüphesiz kötülük inatçıdır. ” (c. 3, s. 314)

     483. 6- “Nefsin için her huydan en güzelini seç. Şüphesiz hayır adettir. ” (c. 3, s. 314)

     484. 7- “Övülmüş hasletlere bağlanın. Komşuyu gözetmek, ahde vefa göstermek, iyiliğe itaat, kibre isyan gibi güzel hasletlerle süslenin. ” (c. 3, s. 311)

     485. 8- “Altı şeyde insanların ahlakı denenir: Hoşnutluk, gazab, güvenlik, korkudan alı koymak ve rağbet. ” (c. 4, s. 146)

     486. 9- “Ahlakı güzel olmayanın yoları övülmez. ” (c. 5, s. 462)

     487. 10- “Güzel ahlak yüceliktendir. ” (c. 6, s. 13)

 

15- Aile

 

     488. 1- “Ailen ve dostların sana karşı insanların en mutsuzu olmamalıdır. ” (c. 6, s. 269)

     489. 2- “Ailesine kötülük yapan kimseye ümit bağlanmaz. ” (c. 5, s. 234)

 

16- Akıbet-Son

 

     490. 1- “Bilin ki şüphesiz akıbetine bakmaksızın işlere koyulan kimse büyük ve ağır musibetlere maruz kalır. ” (c. 2, s. 337)

     491. 2- “İnsanların en akıllısı, en çok akıbetlere bakan kimsedir. ” (c. 2, s. 484)

     492. 3- “Bir işe himmet edince içindeki kınanmış akıbetten sakın. ” (c. 3, s. 169)

     493. 4- “Akıbetlere bakmakla helak oluştan güvende olunur. ” (c. 3, s. 239)

     494. 5- “Akıbetlere dikkat et ki helak yerlerinden kurtulasın. ” (c. 4, s. 99)

     495. 6- “Kötülüğe çağıranlara itaat etmek işlerin akıbetini bozar. ” (c. 4, s. 252)

     496. 7- “(Hastalıkların) Akıbetlerinden şifa verici veya rahata erdirici vardır. ” (c. 4, s. 406)

     497. 8- “Her yaratık bilmediği bir akıbete doğru gider. ” (c. 4, s. 536)

     498. 9- “Her işin bir sonu vardır. ” (c. 5, s. 16)

     499. 10- “Her işin tatlı veya acı bir sonu vardır. ” (c. 5, s. 17)

     500. 11- “Akıbetleri gözetleyen kimse salim kalır. ” (c. 5, s. 167)

     501. 12- “Akıbetlere bakan kimse salim kalır. ” (c. 5, s. 188)

     502. 13- “Akıbetlere bakan kimse tatsız olaylardan salim kalır. ” (c. 5, s. 214)

     503. 14- “Akıbetleri gözetleyen kimse helak yerlerinden güvende olur. ” (c. 5, s. 248)

     504. 15- “Akıbetler hususunda düşünen kimse helak yerlerinde güvende olur. ” (c. 5, s. 316)

     505. 16- “Akıbetleri gözetleyen kimse tatsız olaylardan salim kalır. ” (c. 5, s. 348)

     506. 17- “İşlerin ölçüsü güzel akıbettir. ” (c. 6, s. 319)

     507. 18- “Akıbeti övülmeyen ve sevilmeyen bir şey akıbeti kınanmış sevilen bir şeyden daha hayırlıdır. ” (c. 6, s. 122)

     508. 19- “Barışın akıbetinden daha salim bir akıbet yoktur. ” (c. 6, s. 385)

 

17- Akıl

 

     509. 1- “Aklın zirvesi bilgisizliğini itiraf etmektir. (yani bilmediği şeyi bilmediğini kabullenmesidir. ) “ (c. 4, s. 374)

     510. 2- “Akıllı insanın çirkin işi cahil insanın güzel işinden daha hayırlıdır. ” (c. 4, s. 510)

     511. 3- “Akıllı insanın senden kesmesi (seninle ilişkisini koparması) senin hakkında hiçbir çare bulamadıktan sonradır. ” (c. 4, s. 510)

     512. 4- “Aklının sana doğru yolu eğrilikten ayırt etmesi yeterlidir. ” (c. 4, s. 586)

     513. 5- “Oyuna dalan ve boş işlerle uğraşıp oynaşan kimse akıl sahibi değildir. ” (c. 5, s. 106)

     514. 6- “Akıllı olan kimse (Allah’tan) bağışlanma talep eder. ” (c. 5, s. 140)

     515. 7- “Kendini cahil göstermek kadar akıllılık yoktur. ” (c. 6, s. 356)

     516. 8- “Akıl süstür, ahmaklık ise utanç vericidir. ” (c. 1, s. 13)

     517. 9- “Akıl şifadır. ” (c. 1, s. 56)

     518. 10- “Akıllar Allah’ın bağışlarıdır. Edepler ise sonradan kazanılan niteliklerdir. ” (c. 1, s. 59)

     519. 11- “Akıl eskimeyen bir yücelik ve şereftir. ” (c. 2, s. 8)

     520. 12- “İnsan (hakikati) aklı iledir. ” (c. 1, s. 61)

     521. 13- “Akıl insanın faziletidir. ” (c. 1, s. 65)

     522. 14- “Akıl hakkın elçisidir. ” (c. 1, s. 70)

     523. 15- “Akıl, kesilmiş (insanların ilişkisini kestiği) bir dosttur. ” (c. 1, s. 85)

     524. 16- “Akıl sahibi kendi benzeriyle ülfet edinir. ” (c. 1, s. 85)

     525. 17- “Akıl kanmaz. ” (c. 1, s. 116)

     526. 18- “Akıl her şeyin ıslah edicisidir. ” (c. 1, s. 110)

     527. 19- “Akıllı insan, lezzetlerine düşmanıdır. ” (c. 1, s. 123)

     528. 20- “Akıl anlamanın davetçisidir. ” (c. 1, s. 128)

     529. 21- “Akıl en sağlam temeldir. ” (c. 1, s. 128)

     530. 22- “Akıl en üstün ümittir. ” (c. 1, s. 129)

     531. 23- “Akıl düşünceyi güzel kılar. ” (c. 1, s. 133)

     532. 24- “Akıllı kemali ve cahil malı taleb eder. ” (c. 1, s. 153)

     533. 25- “Akıl hayır ve iyiliğin kaynağıdır. ” (c. 1, s. 173)

     534. 26- “Akıl, tecrübeleri saklamaktır. (Yani akıllı kimse tecrübeleri koruyan ve vaktinde onlardan istifade eden kimsedir. )” (c. 1, s. 177)

     535. 27- “Akıllı kimse nefsini küçük görür ve böylece yükselir. ” (c. 1, s. 178)

     536. 28- “Akıl en güzel ziynettir. ” (c. 1, s. 204)

     537. 29- “Akıl, sakınmayı gerektirir. ” (c. 1, s. 204)

     538. 30- “Akıl, ilmin bineğidir. ” (c. 1, s. 205)

     539. 31- “Akıl, kesici bir kılıçtır. (hakkı batıldan ayırır)” (c. 1, s. 206)

     540. 32- “Akıl her işin silahıdır. ” (c. 1, s. 210)

     541. 33- “Akıllı her zaman üzgün ve gamlıdır. ” (c. 1, s. 237)

     542. 34- “Akıl en şerefli ayrıcalıktır. ” (c. 1, s. 240)

     543. 35- “Akıllı, işini sağlam ve kalıcı yapan kimsedir. ” (c. 1, s. 281)

     544. 36- “Akıllının ihsan etmesi en iyi fazilettir. ” (c. 1, s. 323)

     545. 37- “Akıl eskimeyen yeni bir elbisedir. ” (c. 1, s. 323)

     546. 38- “Akıllı kimse ameline ve cahil kimse arzularına dayanır. ” (c. 1, s. 324)

     547. 39- “Akıl, kötü işten temizleyici ve iyi işi emredicidir. ” (c. 1, s. 328)

     548. 40- “Akıl nerede olursa olsun ülfet edinici ve ülfet edilendir. ” (c. 1, s. 328)

     549. 41- “Akıl meyvesi cömertlik ve haya olan bir ağaçtır. ” (c. 1, s. 329)

     550. 42- “Akıllı kimse bağışta bulunandır. ” (c. 1, s. 331)

     551. 43- “Akıl, nasiplenen kimse için ziynettir. ” (c. 1, s. 336)

     552. 44- “Akıl gurbette bile yakınlıktır. ” (c. 1, s. 341)

     553. 45- “Akıl insanı yüce makamına doğru yükseltir. ” (c. 1, s. 350)

     554. 46- “Akıllı kimse, sözleri amelini tasdik eden kimsedir. ” (c. 1, s. 365)

     555. 47- “Akıllı kimse bildiği yerde durandır. ” (c. 1, s. 366)

     556. 48- “Akıllı kimse, cahilin rağbet ettiği şeyden yüz çeviren kimsedir. ” (c. 1, s. 393)

     557. 49- “Akıl, ilim ve tecrübelerle fazlalaşan bir haslettir. ” (c. 2, s. 32)

     558. 50- “Akıllı kimse şehvetinden uzak duran ve dünyasını ahireti için satan kimsedir. ” (c. 2, s. 34)

     559. 51- “Akıllı kimse, günahlardan sakınan ve her türlü ayıptan beri olan kimsedir. ” (c. 2, s. 36)

     560. 52- “Akıl ve ilim bir iple birbirine bağlanmış; ayrılmaz ve uzaklaşmazlar. ” (c. 2, s. 46)

     561. 53- “Akıllı kimse amelleri güzel olan ve çabasını yerinde kullanan kimsedir. ” (c. 2, s. 51)

     562. 54- “Akıllı kimse suskunken düşünen, söz söylerken Allah’ı zikreden ve bakınca ibret alan kimsedir. ” (c. 2, s. 55)

     563. 55- “Akıl, dünya ve ahirette en insanı çok müstağni kılan zenginlik ve şerefetin nihayetidir. ” (c. 2, s. 57)

     564. 56- “Akıllı kimse şahsi görüşünü suçlayan ve nefsinin kendisine süslediği şeylere güvenmeyen kimsedir. ” (c. 2, s. 64)

     565. 57- “Akıllı kimse her şeyi yerinde koyandır ve cahil kimse ise bunun tam tersidir. ” (c. 2, s. 79)

     566. 58- “Akıllı kimse öğrendiği zaman amel eder, amel ettiğinde halis olur ve halis olduğu zaman da uzlete çekilir. ” (c. 2, s. 85)

     567. 59- “Akıl en güzel süs ve ziynet ve ilim en şerefli üstünlüktür. ” (c. 2, s. 86)

     568. 60- “Akıl, ilmin kökü ve insanı anlamaya davet edendir. ” (c. 2, s. 91)

     569. 61- “Akıllı kimse kabalığın kendisini aşırılığa sevk etmediği ve zayıflığın kendisine yerine oturtmadığı kimsedir. ” (c. 2, s. 107)

     570. 62- “Akıl fayda verir, ilim yükseltir ve sabır belaları defeder. ” (c. 2, s. 117)

     571. 63- “Nefisler özgürdür. Ama akılların elleri uğursuzluklardan koruyup dizginlerini eline almıştır. ” (c. 2, s. 119)

     572. 64- “Akıl rahman ordusunun komutanıdır, heva ve hevesler ise şeytan ordusunun komutanıdır. Nefsi bu arada her biri kendisine çeker, hangisi galip gelirse nefis orada yer eder. ” (c. 2, s. 137)

     573. 65- “Akıl ve şehvet birbirine zıttır. Aklın yardımcısı ilim ve şehvetin süsleyicisi ise heva ve hevestir. Nefis bu arada çatışma sebebi olur. Hangisi galip gelirse nefis onun tarafında bulunur. ” (c. 2, s. 137)

     574. 66- “Akıl iktisatlı olup israf etmemen, söz verdiğinde sözünden caymaman ve öfkelendiğinde sabırlı olmandır. ” (c. 2, s. 145)

     575. 67- “Akıl hidayet eder ve kurtarır. Ticaret ise saptırır ve helak eder. ” (c. 2, s. 152)

     576. 68- “Akıllı kimse kendisine fayda vermeyen hususlarda bir tek nefesini zayi etmeyen ve kendisiyle birlikte olmayacak şeyi biriktirmeyen kimsedir. ” (c. 2, s. 155)

     577. 69- “Akıllı kimse kaza ve kadar teslim olan ve uzak görüşlülükle amel eden kimsedir. ” (c. 2, s. 162)

     578. 70- “Akıl övülmüş bir arkadaştır. ” (c. 2, s. 167)

     579. 71- “Akıllı ol ki derk edesin. ” (c. 2, s. 173)

     580. 72- “Akıllı insana itaat et ki ganimet elde edesin. ” (c. 2, s. 175)

     581. 73- “Akıldan doğru yolu dile ve nefsani isteklere muhalefet et ki kurtuluşa erişesin. ” (c. 2, s. 184)

     582. 74- “Aklını güçlendir, işine sahip ol, nefsinle cihad et ve çabanla ahiret için amel et. ” (c. 2, s. 211)

     583. 75- “Aklınızı suçlayın, şüphesiz akla güvenmekle hata yapılır. ” (c. 2, s. 267)

     584. 76- “Bilin ki şüphesiz akıllı kimse farklı görüşlere doğru fikirlere yönelen ve işlerin akıbetine bakan kimsedir. ” (c. 2, s. 337)

     585. 77- “Hidayet meşalelerini yakan akıllar nerede?” (c. 2, s. 364)

     586. 78- “En çok müstağni kılan zenginlik akıldır. ” (c. 2, s. 370)

     587. 79- “İnsanların en akıllısı, akıllı insanlara itaat edendir. ” (c. 2, s. 374)

     588. 80- “En üstün nimet akıldır. ” (c. 2, s. 377)

     589. 81- “En mutlu insan akıllı kimsedir. ” (c. 2, s. 376)

     590. 82- “En akıllı insan ihsan sahibi ve korkan (Allah’tan) kimsedir. ” (c. 2, s. 387)

     591. 83- “İnsanların en akıllısı, Allah’a en yakın olan kimsedir. ” (c. 2, s. 443)

     592. 84- “İnsanlar arasında ihtiyacına en çabuk ulaşan kimse akıllı ve yumuşak huylu kimsedir. ” (c. 2, s. 468)

     593. 85- “Akıl açısından insanların en üstünü geçimini en güzel şekilde sağlayan ve ahiretini ıslah etmeye en çok gayret gösterendir. ” (c. 2, s. 472)

     594. 86- “İnsanların en ütün nasibi akıldır. Eğer hor olursa onu aziz kılar, eğer düşerse onu kaldırır, eğer saparsa doğru yola ulaştırır ve eğer konuşursa onu doğrulukla güçlendirir. ” (c. 2, s. 477)

     595. 87- “Şüphesiz münezzeh olan Allah doğru akıl ve dürüst ameli sever. ” (c. 2, s. 494)

     596. 88- “Şüphesiz cehalete rağbetsizlik, akla rağbet miktarıncadır. ” (c. 2, s. 503)



Geri   İleri
Go to TOP