A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   6300.    171- “Çok konuşmaktan sakınan kimsenin aklına insanlar şahit olur. ” (c. 5, s. 309)

   6301.    172- “Dilini koruyan kimse, pişmanlıktan güvendedir. ” (c. 5, s. 310)

   6302.    173- “bilmiyorum” kelimesini söylemeyi terk eden kimse öldürüleceği yerlere ulaşmıştır. ” (c. 5, s. 377)

   6303.    174- “Güzel olmayan hususlarda sözünü uzatan kimse, nefsini kınanmaya düçar kılmıştır. ” (c. 5, s. 391)

   6304.    175- “Güçlü olan Rabbinin hoşnutluğunu taleb eden kimse zalim padişahın yanında adalet üzere konuşmalıdır. ” (c. 5, s. 407)

   6305.    176- “Sözünü ince eleyip sık dokuyan kimse belagata ulaşır. ” (c. 5, s. 429)

   6306.    177- “Sözü kötü olanın nasibi kötü olur. ” (c. 5, s. 460)

   6307.    178- “Dilini serbest bırakan kimse aklının hafifliğini ortaya çıkarır. ” (c. 5, s. 460)

   6308.    179- “Dilini korumak imandandır. ” (c. 6, s. 15)

   6309.    180- “İlminin ihata ettiği her şeyi söylememesi insanın aklındandır. ” (c. 6, s. 24)

   6310.    181- “Doğru konuşmak aklın nişanelerindendir. ” (c. 6, s. 40)

   6311.    182- “İnsanoğlunda ikbalin/talihinin nişanesi, sözde doğruluk ve amelde yumuşaklıktır. ” (c. 6, s. 44)

   6312.    183- “Dilini korumayan kimse imanını sağlam kılmış olmaz. ” (c. 6, s. 76)

   6313.    184- “Dil olmasaydı, insan çizilmiş bir şekil veya salıverilmiş bir hayvandan başkası olmazdı. ” (c. 6, s. 93)

   6314.    185- “İnsanın kalbini celbeden en tesirli şey dildir ve insanoğlunu kandırmak için en şeytandan daha hilekar bir şey yoktur. ” (c. 6, s. 112)

   6315.    186- “Sözün ekildiği yer kalp, emanet bırakıldığı yer fikir, güçlendiricisi akıl, aşikar kılanı dil, cismi harfler, ruhu mana, süsü harekeler ve düzeni doğruluktur. ” (c. 6, s. 136)

   6316.    187- “Cevabın hoşa gitmemesi, hitabın hoş olmamasındandır. ” (c. 6, s. 171)

   6317.    188- “Bu dil sahibine isyan eder. ” (c. 6, s. 208)

   6318.    189- “Cevabı seni kötü hale düşürecek sözü söyleme. ” (c. 6, s. 261)

   6319.    190- “Yalanlama korkusunu taşıdığın sözü söyleme. ” (c. 6, s. 264)

   6320.    191- “Senin doğru sözüne yalanla karşılık verecek kimseye doğru konuşma. ” (c. 6, s. 264)

   6321.    192- “Bildiğin her şeyi söyleme ki bu senin cehaletine yeter. ” (c. 6, s. 266)

   6322.    193- “Sözü söyleyen kimseye bakma, ne söylediğine bak. ” (c. 6, s. 266)

   6323.    194- “Kendine kötü söz söyleme ve kötü davranışta bulunma hususunda izin verme. ” (c. 6, s. 267)

   6324.    195- “Günahını ağırlaştıran sözü söyleme. ” (c. 6, s. 265)

   6325.    196- “Bilmediğiniz şeyi söylemeyin ki çoğu zaman hak bilmediğiniz ve tanımadığınız şeydedir. ” (c. 6, s. 278)

   6326.    197- “İnsanlara duyduğun her şeyi söyleme ki bu senin ahmaklığına yeter. ” (c. 6, s. 281)

   6327.    198- “Cevap vermen zor olsa bile kötü konuşma. ” (c. 6, s. 284)

   6328.    199- “Konuşma için uygun bir yer bulmadığın zaman konuşma. ” (c. 6, s. 286)

   6329.    200- “Sevabının sana yazıldığı ve yayılmasının senin için güzel olduğu şeyler dışında dilini konuşturma. ” (c. 6, s. 295)

   6330.    201- “Çok konuşma ki insanları bıktırırsın. Az konuşma ki insanların gözünden düşersin. ” (c. 6, s. 296)

   6331.    202- “Muhatabınla kötü konuşma ki kötü cevabı seni kötü hela düşürür. ” (c. 6, s. 300)

   6332.    203- “Yapamayacağın şeyi söyleme. Zira bu durumda senden ayrılmayan bir acizlikten ve elde ettiğin kınamadan kurtulamazsın. ” (c. 6, s. 305)

   6333.    204- “Cahil kimselerle konuşma ki seni yalanlarlar. Zira ilminin senin üzerinde bir hakkı vardır. İlminin hakkı, onu müstahak olana vermen ve müstahak olmayandan esirgemendir. ” (c. 6, s. 316)

   6334.    205- “Bilmediğin şeyi söyleme. Zira münezzeh olan Allah senin tüm uzuvlarına, kendilerini delil göstereceği bir takım şeyler farz kılmıştır. ” (c. 6, s. 318)

   6335.    206- “İnsanların senin hakkında söyledikleri için üzülme. Zira eğer söyledikleri gibiyse bu (senin için) cezası hızlandırılmış bir günahtır ve eğer söylediklerinin tersi ise (bu senin için) amel etmediğin bir iyiliktir. ” (c. 6, s. 320)

   6336.    207- “Dilinin keskinliğini seni konuşturana ve sözünün belagatını seni doğru yola ulaştırana karşı kullanma. ” (c. 6, s. 323)

   6337.    208- “Bilmediğin şeyi söyleme ki bildiğin şeyi haber vermekte itham edilirsin. ” (c. 6, s. 341)

   6338.    209- “Konuşmakta acizlikle, beyan/fesahat olmaz. ” (c. 6, s. 358)

   6339.    210- “Dilin sürçmesi insanın elinde değildir. ” (c. 6, s. 392)

   6340.    211- “İnsan, dilinin kötülüğünden korunmadıkça, amelin kötülüğünden korunamaz. ” (c. 6, s. 405)

   6341.    212- “İnsan için dilini korumak, ihsan etmekten daha faydalı şey yoktur. ” (c. 6, s. 422)

   6342.    213- “İnsana amelinin sözünden daha iyi olması ve sözlerinin amelinden daha iyi olmaması yakışır. ” (c. 6, s. 444)

   6343.    214- “İnsana ilminin amelinden çok olması ve aklının diline hakim olması yakışır. ” (c. 6, s. 445)

   6344.    215- “İnsanın dilinden cari olan şeyler, aklına delil gösterilir. ” (c. 6, s. 448)

   6345.    216- “İnsanın aklına güzel sözü ve soyunun temizliğine ise güzel işleri delil gösterilir. ” (c. 6, s. 449)

   6346.    217- “İnsanın zekiliğine az konuşması ve yüceliğine çok tahammülü delil gösterilir. ” (c. 6, s. 450)

   6347.    218- “Çok konuşanın boş konuşması çoğalır ve çok şakalaşanın beyinsizliği çoğalır. ” (c. 5, s. 409)

   6348.    219- “Senin özür dilemen çok olsa dahi insanlar tarafından inkar edilmesi az olan şeyden sakın. Zira senin hakkında kötü söz söyleyen kimse, sana özür dileme imkanını vermez. ” (c. 2, s. 316)

   6349.    220- “Bilin ki şüphesiz Allah’ın insanlar arasında birine doğru bir dil vermesi, kendisini övmeyen birine miras bıraktığı maldan daha hayırlıdır. ” (c. 2, s. 338)

   6350.    221- “Söylediği şey, insanın aklını gösterir. ” (c. 6, s. 471)

   6351.    222- “Herkesin aklını dili gösterir ve sözü faziletlerine delil gösterir. ” (c. 6, s. 492)

   6352.    223- “Birinin aklının dilinden çok olmasını ve dilinin aklından çok olmamasını görmek beni sevindirir. ” (c. 6, s. 492)

 

283- Korku

 

   6353.    1- “Korku emandır. ” (c. 1, s. 27)

   6354.    2- “Korku sırtı pek olmaktır. ” (c. 1, s. 50)

   6355.    3- “Heybet ümitsizliktir. . ” (c. 1, s. 49)

   6356.    4- “Heybet ümitsizlik ile iç içedir. ” (c. 1, s. 95)

   6357.    5- “Korku ariflerin gömleğidir. ” (c. 1, s. 175)

   6358.    6- “Korku müminlerin şiarıdır. ” (c. 1, s. 176)

   6359.    7- “Korkan kimsenin hayatı olmaz. ” (c. 1, s. 251)

   6360.    8- “Korku nefsi günahlardan koruyan bir zindan ve masiyetlerden alıkoyandır. ” (c. 2, s. 106)

   6361.    9- “Dünyada Allah’tan korkmak insana ahirette Allah’tan korkma hususunda güven verir. ” (c. 2, s. 153)

   6362.    10- “Kork ki sakınılasın. ” (c. 2, s. 170)

   6363.    11- “En aliminiz en çok korkanınızdır. ” (c. 2, s. 369)

   6364.    12- “Şüphesiz müminler korkanlardır. ” (c. 2, s. 492)

   6365.    13- “Şüphesiz müminler korkarlar. ” (c. 2, s. 492)

   6366.    14- “İnsanlardan kendisini en çok tanıyan kimse rabbinden en çok korkan kimsedir. ” (c. 2, s. 424)

   6367.    15- “İnsanlardan ilmi en büyük olan kimse münezzeh olan Allah’tan en şiddetli korkandır. ” (c. 2, s. 428)

   6368.    16- “Allah’tan kork ki sakınasın ve şakalaşma ki küçümsenirsin. ” (c. 2, s. 181)

   6369.    17- “Şüphesiz mutlu kimse ilahi cezadan korkup güvenliğe eren, sevab ümid edip ihsanda bulunan ve cennete iştiyak duyup gece (ibadet için) kalkamaz. ” (c. 3, s. 91)

   6370.    18- “Yaratıcıdan korkarsan ona doğru kaçarsın. ” (c. 3, s. 123)

   6371.    19- “Yaratıktan korkarsan onlardan kaçarsın. ” (c. 3, s. 127)

   6372.    20- “İşin zorluğundan korkunca sen de sıkı dur ki o iş sana boyun eğsin. Zamanın olayları karşısında çare bul ki sana kolaylaşsın. ” (c. 3, s. 164)

   6373.    21- “Korkunun meyvesi güvenliktir. ” (c. 3, s. 323)

   6374.    22- “Güvenliğin tatlığını, korku ve sakınmanın acılığı tatsız kılar. ” (c. 3, s. 398)

   6375.    23- “Allah’tan kork ki seni güvende kılsın. Allah’tan güvende olma ki sana azab eder. ” (c. 3, s. 463)

   6376.    24- “İnsanlardan münezzeh olan Allah’ı en çok tanıyan, Allah’tan korkusu en çok olandır. ” (c. 2, s. 423)

   6377.    25- “Allah korkusu, kendisini şiar edineni güvende kılar. ” (c. 3, s. 463)

   6378.    26- “Kalbi (Allah) düşüncesiyle meşgul olan kimsenin korktuğu gibi Allah’tan kork. Şüphesiz korku güvenlik zannının yeri ve nefsi günahlardan alı koyan zindandır. ” (c. 3, s. 446)

   6379.    27- “O’nun ümidiyle meşgul olan kimsenin korktuğu gibi rabbinden kork ve korkusundan güvende olmayan kimsenin ümidiyle O’na ümit bağla” (c. 3, s. 445)

   6380.    28- “Amellerin hayırlısı korku ve ümitte itidalli olmaktır. ” (c. 3, s. 445)

   6381.    29- “Kork ki güvende olasın ve güvende olma ki korkasın. ” (c. 3, s. 445)

   6382.    30- “Rabbinden kork ve rahmetini ümit et ki korktuğun şeylerden güvende olasın ve ümit ettiğin şeye ulaşasın. ” (c. 3, s. 444)

   6383.    31- “Nice korku güvene döner. ” (c. 4, s. 66)

   6384.    32- “Nice korkunç şeyden sakınmazsın. ” (c. 4, s. 70)

   6385.    33- “İnsanların en kötüsü insanların şerrinden korkarak sakındığı kimsedir. ” (c. 4, s. 178)

   6386.    34- “Rabbinin korkusundan ayrılmayan, gizli ve açıkta O’na itaat eden kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 239)

   6387.    35- “Korkuyu şiar edinen, arzuyu yalan bilen ve sürçmeden çekinen kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 247)

   6388.    36- “Rabbinden korkup güvende olan kimseye ne mutlu!” (c. 4, s. 248)

   6389.    37- “Allah’ı tanıdığı halde korkusu şiddetli olmayan kimseye şaşarım. ” (c. 4, s. 338)

   6390.    38- “İlmin nihayeti münezzeh olan Allah’tan korkudur. ” (c. 4, s. 375)

   6391.    39- “Her (meclise) girenin bir dehşeti ve gafleti vardır. ” (c. 5, s. 10)

   6392.    40- “Her alim korkuludur. ” (c. 4, s. 524)

   6393.    41- “Heybet (korku) ümitsizlik ile birliktedir. ” (c. 4, s. 493)

   6394.    42- “Nice korkan kimseyi korkusu onu güvenlik yerine erdirir. ” (c. 4, s. 554)

   6395.    43- “Ümit ettiğin gibi kork. ” (c. 4, s. 623)

   6396.    44- “Korkusu çok olanın afeti az olur. ” (c. 5, s. 214)

   6397.    45- “Allah’ın düzeninden güvende olanın güvenliği batıl olur. ” (c. 5, s. 157)

   6398.    46- “Korkan kimse güvenliğe erer. ” (c. 5, s. 148)

   6399.    47- “Korkan kimse gece (ibadet için) kalkar. ” (c. 5, s. 150)

   6400.    48- “Allah’tan korkanın korkusu az olur. ” (c. 5, s. 206)

   6401.    49- “Kırbacından korkan kimse, ölümünü arzular. ” (c. 5, s. 218)

   6402.    50- “Allah’tan korkan öfkesini iyileştirmez (tatmin etmez, yener)” (c. 5, s. 239)

   6403.    51- “Korkusu az olanın afeti çok olur. ” (c. 5, s. 280)

   6404.    52- “Rabbinden korkan zulümden çekinir. ” (c. 5, s. 275)

   6405.    53- “(İlahi) tehditten korkan uzağı kendisine yakın kılar. ” (c. 5, s. 187)

   6406.    54- “(İlahi) cezadan korkan kötülüklerden yüz çevirir. ” (c. 5, s. 335)

   6407.    55- “Seni güvende kılmak için korkutan kimse seni korkutmak için güvende kılan kimseden daha hayırlıdır. ” (c. 5, s. 367)

   6408.    56- “Hiç kimseyi korkutmayan, asla birinden korkmaz. ” (c. 5, s. 406)

   6409.    57- “Allah’tan gerçek bir şekilde korkmayan kimse O’ndan güvenliğe ermez. ” (c. 5, s. 416)

   6410.    58- “Allah’tan korkan kimseyi münezzeh olan Allah her şeyden güvende kılar. ” (c. 5, s. 421)

   6411.    59- “İnsanlardan korkan kimseyi münezzeh olan Allah her şeyden korkutur. ” (c. 5, s. 421)

   6412.    60- “Azap ve helak olmaya düşmekten korkan kimse zulüm etmez. ” (c. 6, s. 76)

   6413.    61- “Korku, günahtan güzel bir engelleyicidir. ” (c. 6, s. 161)

   6414.    62- “Korku güvenlik için güzel bir binektir. ” (c. 6, s. 162)

   6415.    63- “Korkan kimse sadece günahından korkmalıdır. ” (c. 6, s. 260)

   6416.    64- “Sadece günahından kork. ” (c. 6, s. 262)

   6417.    65- “Rabbinizin zulmünden korkmayın, aksine kendi kendinize zulüm etmekten korkun. ” (c. 6, s. 272)

   6418.    66- “Akıllı insana güvenliğe ermek için bir yol bulduğunda korku içinde kalması yakışmaz. ” (c. 6, s. 413)

   6419.    67- “Münezzeh olan Allah’ı tanıyan kimseye kalbini O’nun ümidinden ve korkusundan boş tutması yakışmaz. ” (c. 6, s. 441)

   6420.    68- “Önünde olan şeylerin kendisini korkuttuğu kimse, gerisin geriye döner. ” (c. 5, s. 382)

 

284- Korkusuzluk

 

   6421.    1- “Hiç korkmadan/çekinmeden amel eden kimse pişman olur. ” (c. 5, s. 139)

 

285- Koruma-Hıfz

 

   6422.    1- “Elindekini koruman başkasının elinde olanı taleb etmekten senin için daha hayırlıdır. ” (c. 3, s. 411)

   6423.    2- “Zayi etme hususunda bir mazeretin olmayan her şeyi koru. ” (c. 4, s. 290)

   6424.    3- “İşini korumayan kimse helak olur. ” (c. 6, s. 194)

 

286- Köle Azad Etmek

 

   6425.    1- “(köleye) Malik olunca azad et. ” (c. 3, s. 117)

   6426.    2- “Kulluğun şartlarını yerine getiren kimse özgürlüğe layıktır. ” (c. 5, s. 314)

 

287- Kötü Ahlak

 

   6427.    1- “Kötü ahlaktan daha korkunç bir vahşet yoktur. ” (c. 6, s. 400)

   6428.    2- “Kötü ahlaklı insanın efendiliği olmaz. ” (c. 6, s. 374)

   6429.    3- “Kötü ahlaklının hayatı olmaz. ” (c. 6, s. 359)

   6430.    4- “Kötü ahlak aşağılıktandır. ” (c. 6, s. 35)

   6431.    5- “Genişliği (ahlakı) dar olanın, rahatlığı az olur. ” (c. 5, s. 463)

   6432.    6- “Ahlakı kötü olanın dost ve arkadaşı olmaz. ” (c. 5, s. 462)

   6433.    7- “Ahlakı güzel olmayandan arkadaşı istifade edemez. ” (c. 5, s. 418)

   6434.    8- “Ahlakı kötü olana arkadaş ev dostu düşman olur. ” (c. 5, s. 365)

   6435.    9- “Ahlakı kötü olandan ailesi de usanır. ” (c. 5, s. 328)

   6436.    10- “Ahlakı kötü olan kendisine azab eder. ” (c. 5, s. 165)

   6437.    11- “Ahlakı kötü olanın rızkı daralır. ” (c. 5, s. 211)

   6438.    12- “Ahlakı daralanın ehli kendisinden usanır. ” (c. 5, s. 195)

   6439.    13- “Kötü ahlak dışında her hastalık tedavi olur. ” (c. 4, s. 535)

   6440.    14- “Kötü ahlak nefsi dehşete düşürür ve ünsiyeti yok eder. ” (c. 4, s. 151)

   6441.    15- “Kötü ahlak hayatın kararması ve nefsin azabıdır. ” (c. 4, s. 150)

   6442.    16- “Kötü ahlak en kötü arkadaştır. ” (c. 4, s. 131)

   6443.    17- “Kötü ahlak uğursuzluktur. İhsan sahibine kötülük aşağılıktır. ” (c. 4, s. 145)

   6444.    18- “Kötü ahlak yakınları ürkütür ve uzak insanları nefret ettirir. ” (c. 4, s. 136)

   6445.    19- “Kötü ahlak iki azaptan biridir. ” (c. 2, s. 24)

   6446.    20- “Kötü ahlaklı kimse hafif akıllılığı çok olur ve hayatı tatsızlaşır. ” (c. 2, s. 11)

   6447.    21- “Kınanmış ahlak cehaletin meyvesindendir. ” (c. 1, s. 339)

   6448.    22- “Mümin yumuşak huylu ve güzel ahlaklıdır. ” (c. 1, s. 364)

   6449.    23- “Kafir kaba huylu ve ahlaklıdır. ” (c. 1, s. 364)

 

288- Kötü söz-Sövgü

 

   6450.    1- “Sövgü ve kötü laf etmek İslam’dan değildir. ” (c. 1, s. 390)

   6451.    2- “Kötü söz söylemekten ve yalandan sakın. Şüphesiz bunlar söyleyeni lekeler. ” (c. 2, s. 278)

   6452.    3- “Beyinsizlerin en beyinsizi kötü söze sevinen kimsedir. ” (c. 2, s. 438)

   6453.    4- “Sövgü ve kötü laf söylemek İslam’ın ahlakından değildir. ” (c. 2, s. 497)

   6454.    5- “Kötü söz eden kimse kendisini kıskananlara şifa verir. (onları sevindir. )” (c. 5, s. 169)

   6455.    6- “Yüce insan asla sövmez. ” (c. 6, s. 54)

   6456.    7- “Hilim sahibi insan asla sövmez. ” (c. 6, s. 75)

   6457.    8- “Kötü dilli kimseden daha hayasız kimse yoktur. ” (c. 6, s. 373)

 

289- Kötülemek

 

   6458.    1- “Bir şeyi kınayan kimse bizzat o şeye müptela olur. ” (c. 5, s. 178)

   6459.    2- “Çok kınamak kalplerde kini çoğaltır ve arkadaşları ürkütür. ” (c. 4, s. 594)

 

290- Kötülük etmek

 

   6460.    1- “Kötü insan herkesi kendisi gibi gördüğü için hiç kimseye güzel zanda bulunmaz. ” (c. 2, s. 157)

   6461.    2- “Kötü amellerden, arzuların aldatışından, ümitlerin bilmesinden ve ecelin saldırından sakının. ” (c. 2, s. 284)

   6462.    3- “Kötülük etmekten sakın. Şüphesiz kötülük etmek aşağılık insanların ahlakıdır. Şüphesiz kötü insan kötülükleri sebebiyle cehenneme atılır. ” (c. 2, s. 296)

   6463.    4- “İnsanların en cahili kötülüğü baştan alan (ve sürdüren) kötü insandır. ” (c. 2, s. 387)

   6464.    5- “İyilikler kazanmaktan daha üstünü kötülüklerden sakınmaktır. ” (c. 2, s. 408)

   6465.    6- “Ceza açısından insanların en şiddetlisi kötülüğü iyilik ile mükafatlandırandır. ” (c. 2, s. 441)

   6466.    7- “Şüphesiz sen kötülük edersen nefsini hor kılmış ve onu kandırmış olursun. ” (c. 3, s. 56)

   6467.    8- “Nefsine kötülük eden kimsenin hayrı umulmaz. ” (c. 5, s. 87)

   6468.    9- “İnsanlara kötü davranan kimseye, insanlar da aynı kötülükle karşılık verirler. ” (c. 5, s. 340)

   6469.    10- “Kötülük eden kimse kötü cezayı çağırmıştır. ” (c. 5, s. 280)

   6470.    11- “Kötülük meydanında koşuşturan kimse o meydanda yüz üstü yere düşer. ” (c. 5, s. 355)

   6471.    12- “Sana iyilik edene kötülük etme. Şüphesiz kendisine iyilik edene kötülük eden kimse ihsana engel olmuştur. ” (c. 6, s. 331)

 

291- Kötülükten Sakındırmak

 

   6472.    1- “Şüphesiz her kim amel edilen bir zulüm ve insanların davet edildiği bir kötülük görür de kalbiyle inkar ederse salim kalır ve beri olur. Her kim diliyle inkar ederse sevap elde eder. Bu o diğerinden (sadece kalbiyle inkar edenden) daha üstündür. Allah’ın delili üstün olsun ve zalimlerin kelimesi alçalsın diye kılıcıyla inkar eden kimse ise hidayet yoluna ulaşan, hakikat yolunda yürüyen ve kalbi yakin nuru ile aydınlanan kimsedir. ” c. 2, s. 559)



Geri   İleri
Go to TOP