A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   5960.    72- “Yüceliğin düzeltemediği kimseyi ihanet/horluk düzeltir. ” (c. 5, s. 249)

   5961.    73- “Ahlakında yücelik görmediğin kimseye ümit bağlama. ” (c. 5, s. 411)

   5962.    74- “Nefsi yüce olan insanın ayrılığı ve uyumsuzluğu az olur. ” (c. 5, s. 432)

   5963.    75- “Yüceliğin ıslah edemediği kimseyi ihanet/horluk ıslah eder. ” (c. 5, s. 437)

   5964.    76- “Allah’ın yüceliğini arttırdığı kimse yüceliğini insanlara arttırmaya layıktır. ” (c. 5, s. 447)

   5965.    77- “Nefsi yüce olan insanın gözünde dünya küçülür. ” (c. 5, s. 451)

   5966.    78- “Tatsız olayların yere oturttuğu kimseyi yüce insanların yardımı ayağa kaldırır. ” (c. 5, s. 458)

   5967.    79- “Kökü yüce olan insanın huzuru güzel olur. ” (c. 5, s. 474)

   5968.    80- “Rahmet yücelikten kaynaklanır. ” (c. 6, s. 11)

   5969.    81- “Ahlak yüceliği soy şerafetindendir. ” (c. 6, s. 17)

   5970.    82- “Nimeti tamamlamak yüceliktendir. ” (c. 6, s. 13)

   5971.    83- “Yüce insan asla dehşete kapılmaz. ” (c. 6, s. 75)

   5972.    84- “Yüce insanlar ölümden kaçtığı gibi cimrilik ve aşağılık insanlara yakınlıktan kaçınırlar. ” (c. 6, s. 109)

   5973.    85- “Yüce insanların esirgenmesi, aşağılık insanların bağışından daha güzeldir. ” (c. 6, s. 125)

   5974.    86- “Yüce insanlara düşmanlık etmek, aşağılık insanlarla dostluk etmekten daha iyidir. ” (c. 6, s. 125)

   5975.    87- “Yüce insan, sürekli olarak babalarının ahlakına şevk ve ilgi duyar. ” (c. 6, s. 128)

   5976.    88- “Yüce insanların sevinci bağışta bulunmak ve aşağılık insanların sevinci ise insanları kötü cezalandırmaktadır. ” (c. 6, s. 133)

   5977.    89- “Yüce insanın metodu sürekli ihsanda bulunmak ve kardeşlerine yardımcı olmaktır. ” (c. 6, s. 184)

   5978.    90- “Yüce insanın vaadi peşin ve acildir. ” (c. 6, s. 222)

   5979.    91- “İhsanlar sadece yüce insanlar nezdinde temizlenir. ” (c. 6, s. 388)

   5980.    92- “Yüce insan aşağılık insandan intikam almaz. ” (c. 6, s. 395)

   5981.    93- “Güzel yüzlülük ve iyilikte bulunmak insanın yüceliğinin delilidir. ” (c. 6, s. 450)

   5982.    94- “Horluğun terbiye ettiği kimseyi yücelik mestliğe zorlar. ” (c. 5, s. 437)

   5983.    95- “Şüphesiz yüceliğin/ikramın tüm insanları kaplayamaz. O halde onlardan en üstün olanı seç. ” (c. 2, s. 606)

   5984.    96- “Yücelik fayda vermeyince hor kılmak uzak görüşlülüğe daha layıktır. Kırbaç fayda vermeyince kılıç daha keskindir. ” (c. 3, s. 188)

   5985.    97- “Övülmüş sıfatlarını çoğalt. Şüphesiz kınanmış sıfatlardan çok az kimse kurtulur. ” (c. 2, s. 238)

 

271- Kesilmek-Kopmak

 

   5986.    1- “Birbirine sırt çevirmek, ilişkisini kesmek, iyiliği emredip kötülükten sakındırmayı terk etmekten sakın. ” (c. 2, s. 322)

 

272- Keşif

 

   5987.    1- “Şüphesiz insanların ayıpları vardır. Onların bilmediğin ayıplarını açığa vurma. Münezzeh olan Allah şüphesiz bu ayıpları hususunda onlara sabretmektedir. Halkın ayıplarını gücünün yettiğince ört ki Allah da senin halktan gizli kalmasını istediğin ayıplarını örtsün. ” (c. 2, s. 526)

   5988.    2- “Sıkıntısını insanlara aşikar kılan kimse kendine azap etmiştir. ” (c. 5, s. 317)

   5989.    3- “Kardeşinin perdesini yırtan kimse, evinin sırlarını aşikar etmiştir. ” (c. 5, s. 371)

 

273- Kınanmış Kimse

 

   5990.    1- “Kınayınca az ile yetin. ” (c. 3, s. 116)

   5991.    2- “Övüldüğü halde bırakmayan kimse kınandığı halde bırakır. ” (c. 5, s. 249)

   5992.    3- “İhsanın sonucu asla kınanmaz. ” (c. 6, s. 392)

   5993.    4- “(Amelsiz ümit edip ümide kapılıp tövbeyi geciktiren kimse) Zahitler gibi konuşur; fakat dünyayı isteyenlerin yaptığını yapar; ondan ne kadar verilse doymaz, men edildiğinde kanaat etmez. Verilenin şükründen aciz olur, baki kalandan arttıkça ister. Başkalarını münkerden nehyeder; ama kendisi o işten el çekmez. Emreder; fakat emrettiği şeyi kendisi yapmaz. Salih kimseleri sever; fakat onların yaptığını yapmaz. Günahkarlara buğz eder; oysa o da onlardan biridir. Günahlarının çokluğu sebebiyle ölümden korkar; ama ölümden korkmasına sebep olan şeyi (günahı) işlemeye ısrarla devam eder. Hastalanırsa, pişman olur; sıhhate kavuşursa, gaflete dalıp korkusuz ve endişesiz olur. Afiyette olduğu zaman, bencilleşir; belaya düşünce, ümitsizliğe kapılır. Bela isabet edince sızlanarak duaya koyulur; (genişlik ve rahatlığa) erişirse, gururla Allah’tan yüz çevirir. Nefsi, zannettiği şeyde ona galebe çalar; ama yakin ettiği şeyde nefsine galip olmaz. Günahı kendi günahından az olanın akıbetinden korkar; ama kendisi için amelinden daha fazlasını ümit eder. Müstağni olursa azar ve fitneye düşer; fakir olursa, ümitsizliğe ve gevşekliğe kapılır. Amel yaptığında kusur eder, istediği zaman aşırı gider. Bir şehvet kendisine yönelirse, günahı öne geçirir, tövbeyi erteler. Bir mihnete uğrarsa, dinin hükümlerinden uzaklaşır. İbret alınacak şeyler anlatır; fakat kendisi ibret almaz. Çok öğüt verir; fakat kendisi öğüt almaz. O, sözle yol gösterendir; (ama) ameli pek azdır. Fani olacak şeylerde yarışır; baki kalacak şeylerde müsamaha (ihmal) eder. Ganimeti (Allah’a kulluğu) zarar sayar; zararı (günahı) ise ganimet bilir. Ölümden korkar; ama fırsatı elden çıkmadan iyi amellere koşmaz. Başkasının günahını büyük sayar; ama kendi büyük günahlarını küçük görür. Başkaların itaatini küçük sayar; ama kendi itaatini çok görür. İnsanları sürekli kınar; ama kendini över. Ona göre zenginlerle eğlenceye dalmak, fakirlerle beraber zikir-den daha sevimlidir. Başkalarına karşı kendi lehine hükmeder; ama başkaları için kendi aleyhine hükmetmez. Başkalarını irşat eder; ama kendisini saptırır. Ona itaat edilir; o ise isyan eder. Kendi hakkını tam olarak alır; ama diğerlerin hakkını kamil bir şekilde vermez. Rabbinin emri dışında halktan korkar; ama yaratıkları hakkında Rabbinden korkmaz. ” (c. 6, s. 481-487)

   5994.    5- “İtaat edilmesini sever, ama isyan eder. Hakkını tam almak ister, ama başkalarının hakkını vermez. Cömertlik ile nitelendirilmesini sever, ama bağışta bulunmaz. İnsanlardan alacağını ister ama başkaları ondan hakkını istemez. ” (c. 6, s. 473)

   5995.    6- “Hastalanırsa ameli terk ettiğine pişman olur. Sıhhatli olursa kanarak kendini güvende sanır ve amelini erteler. Eğer dünya kazancına çağrılırsa amel eder. Ahiret kazancına çağrılırsa gevşeklik eder. Eğer kendini müstağni görürse, azar ve fitneye düşer. Eğer fakir olursa ümitsiz olur ve gevşer. Eğer kendine ihsan edilirse inkar eder, eğer birine ihsan ederse büyüklenerek minnet eder. Eğer bir günah ile karşılaşırsa tövbeye güvenerek içine düşer, tövbeye azim ederse erteler ve günahta ısrar eder. Eğer afiyette olursa tövbe ettiğini (ve tövbesinin kabul olduğunu) zanneder, eğer belaya düşerse zanna kapılır ve şüpheye düşer, hastalanırsa ihlaslı olur ve Allah’a döner. Eğer salim olursa unutur ve geçmiş işlerine döner. Allah’ın kullarına zulüm etmek hususunda küstahlaşır. Eğer güvende olursa fitneye düşer, geçici dünyayla meşgul olur, ahireti unutur ve dönüş yerinden gaflet eder. ” (c. 3, s. 13-15)

   5996.    7- “Nefsi zannettiği şey üzere ona galebe çalar, yakin ettiği şey üzere ona üstün gelmez. Nefsani isteklerini kendine emir kılmış ve diğer işlerinde ona itaat etmiştir. ” (c. 3, s. 307)

   5997.    8- “O sözünde küstah, amelinde ise azdır, insanlara dil uzatır, ama kendisi hakkında yalakacılık olur. Allah’ın kendisine verdiği müddette yaşar, ama onu gafillerle geçirir. Hiçbir yolu göz önünde bulundurmadan, kendisini yola götüren bir önder olmadan aşikar bir ilmi bulunmadan, sağlam bir dine sahip olmadan gününe günahkarlarla başlar, ölümden korkar, ama kaybettiği şeylerden korkmaz. ” (c. 6, s. 210)

   5998.    9- “Heva ve hevesini içinden çekip çıkarmaya çalışır ve dünyası için çalışır. ” (c. 6, s. 145)

   5999.    10- “Dili bal gibidir; ama kalbi kin için zindandır. ” (c. 5, s. 125)

   6000.    11- “Nice kimseler kendisini sevindirecek şey için çalışmaktan geri kalmıştır. ” (c. 4, s. 70)

   6001.    12- “Bir şeyden kopup ayrılmayan kimsede korku olmaz. ” (c. 6, s. 401)

   6002.    13- “Ne bir musibeti hesaplar ne de sakınmayı bilip huşu gösterir. Hidayet kapısını tanımaz ki ona uysun, ne de helak kapısını tanır ki ondan yüz çevirsin. ” (c. 6, s. 429)

   6003.    14- “Sadece kötülükler zamanında görülen yüzlere merhaba olmasın. ” (c. 6, s. 430)

   6004.    15- “Kullardan korkusunu peşin, yaratıcısından korkması ise kefaletli ve veresiyedir. ” (c. 3, s. 371)

 

274- Kıskanma-Gayret

 

   6005.    1- “Erkeğin kıskanması imandır. ” (c. 4, s. 377)

   6006.    2- “Gerekmediği yerlerde kıskançlık göstermekten sakın. Şüphesiz ki bu iş salim insanı hastalığa ve günahsız insanı şüpheye davet eder. ” (c. 2, s. 302)

   6007.    3- “Kıskanma, taassup miktarıncadır. ” (c. 4, s. 311)

   6008.    4- “İnsanın kıskanması utançtan nefret ettiği miktarıncadır. ” (c. 4, s. 377)

   6009.    5- “Müminin gayreti münezzeh olan Allah içindir. ” (c. 4, s. 379)

   6010.    6- “Kadının kıskanması düşmanlıktır. ” (c. 4, s. 377)

   6011.    7- “Kıskanç kimse asla zina etmez. ” (c. 6, s. 54)

   6012.    8- “Utancı olmayan kimsenin gayreti olmaz. ” (c. 6, s. 403)

 

275- Kibir

 

   6013.    1- “Kibir, yüce insanı alçaltır. ” (c. 1, s. 82)

   6014.    2- “Kibir, alçaklığı ortaya çıkarır. ” (c. 1, s. 141)

   6015.    3- “Kibir en büyük ayıptır. ” (c. 1, s. 149)

   6016.    4- “Kibir, ahmaklığın ta kendisidir. ” (c. 1, s. 224)

   6017.    5- “Hükümeti döneminde kibirlenmek, azledilme dönemindeki horluğa sebep olur. ” (c. 1, s. 248)

   6018.    6- “Kibir vesilesiyle büyüklenmek horluktur. ” (c. 1, s. 248)

   6019.    7- “Dünya için kibirlenmek (basiret ve şahsiyet açısından) azlıktır. ” (c. 1, s. 249)

   6020.    8- “Kibir, yok olmanın esasıdır. ” (c. 1, s. 263)

   6021.    9- “Kibir, şeytanın büyük tuzağıdır. ” (c. 1, s. 294)

   6022.    10- “Tekebbür yok edici bir huydur ki çoğalmasını isteyen insanı küçültür. ” (c. 2, s. 92)

   6023.    11- “Kibir öldürücü zehirlerin musallat olduğu gibi kalbe musallat olur. ” (c. 2, s. 110)

   6024.    12- “İnsanlara karşı büyüklenmek, sapıklık ve cahilliğin açık dilidir. ” (c. 2, s. 163)

   6025.    13- “Günün kötü hadiselerinden Allah’a sığındığınız gibi Kibir getiren şeylerden de Allah’a sığının ve gücünüz oranında kibirle savaşmaya hazırlanın. ” (c. 2, s. 262)

   6026.    14- “Kibirden sakın ki şüphesiz kibir tuğyanın esası ve Rahman’a isyandır. ” (c. 2, s. 279)

   6027.    15- “kalbinize kibri üfleyen şeyler ile cahiliye hamiyeti ve taassuplarından sakının. ” (c. 2, s. 285)

   6028.    16- “Tekebbürden sakın. Zira o en büyük günahlardan, en alçak ayıplardan ve şeytanın ziynetlerindendir. ” (c. 2, s. 293)

   6029.    17- “En çirkin huy kibirdir. ” (c. 2, s. 379)

   6030.    18- “İnsanların arasında en çok ahmak olan kimse, kibirli fakirdir. ” (c. 2, s. 431)

   6031.    19- “En büyük ahmaklık yoklukta/fakirlikte böbürlenmektir. ” (c. 2, s. 448)

   6032.    20- “Kibir insanı günahlara düşmeye çağırır. ” (c. 2, s. 3)

   6033.    21- “Şüphesiz eğer kibirlenirsen Allah seni hor kılar. ” (c. 2, s. 55)

   6034.    22- “En çok horluğu, kendini büyüten kimse elde eder. ” (c. 2, s. 435)

   6035.    23- “Şerafet ve yüceliğin afeti kibirdir. ” (c. 3, s. 98)

   6036.    24- “Hor kimse fakih olduğu zaman yücelir. ” (c. 3, s. 113)

   6037.    25- “Kibir sayesinde (ilahi) gazap ortaya çıkar. ” (c. 3, s. 214)

   6038.    26- “Çok kibirle, insan yok olur. ” (c. 3, s. 225)

   6039.    27- “İnsanın kibri kendisini hor kılar. ” (c. 3, s. 278)

   6040.    28- “Hor insanın kibirlenmesi insanları kendisini hor görmeye davet eder. ” (c. 3, s. 319)

   6041.    29- “Kibrin meyvesi, insanların küfrüdür. ” (c. 3, s. 327)

   6042.    30- “Hasletlerin en kötüsü kibirdir. ” (c. 4, s. 173)

   6043.    31- “Aklın en kötü afetlerinden biri kibirdir. ” (c. 4, s. 178)

   6044.    32- “Daha dün bir nutfe olan ve yarın bir leş olacak kimsenin kibirlenmesine şaşarım!” (c. 4, s. 338)

   6045.    33- “Ey Allah’ın kulları! Kibir elbisesini giymek hususunda Allah’ı göz önünüzde bulundurun. Zira kibir şeytanın tuzağıdır ki bu yolla insanın bedenine musallat olan öldürücü zehirler gibi kalplere musallat olur. ” (c. 4, s. 438)

   6046.    34- “Her kibirlenen kimse hordur. ” (c. 4, s. 526)

   6047.    35- “İnsanın yok olmasına kibir tek başına yeterlidir. ” (c. 4, s. 572)

   6048.    36- “İnsanın horluğuna kibir tek başına yeterlidir. ” (c. 4, s. 578)

   6049.    37- “Kibirli insanın dostu yoktur. ” (c. 5, s. 75)

   6050.    38- “Eğer Allah-u Teala kullarından birinin kibirlenmesine izin verseydi, bu izni peygamberlerine verirdi. Ama Allah onlara kibirlenmeyi hoş görmedi ve onlara boyun eğmeyi hoş gördü. ” (c. 5, s. 119)

   6051.    39- “Kibirlenen kimse küçülür. ” (c. 5, s. 140)

   6052.    40- “Kibirlenen kimse düşmanlığa uğrar. ” (c. 5, s. 154)

   6053.    41- “Saltanatında kibirlenen kimse saltanatını küçültmüş olur. ” (c. 5, s. 156)

   6054.    42- “En çirkin kibirlenmek insanın akrabalarına ve türdeşlerine karşı kibirlenmesidir. ” (c. 6, s. 28)

   6055.    43- “Kibir ve israf elbisesini giyinen kimse, fazilet ve şeref elbisesini soyunmuş olur. ” (c. 5, s. 358)

   6056.    44- “Kibirlenen kimse yok olmaktan güvende değildir. ” (c. 5, s. 234)

   6057.    45- “İnsanlara karşı kibirlenen kimse hor kılınır. ” (c. 5, s. 202)

   6058.    46- “Hor ve zelil insandan başkası kibirlenmez. ” (c. 6, s. 53)

   6059.    47- “Kibir gibi hiç bir şey insana düşmanlık kazandırmaz. ” (c. 6, s. 59)

   6060.    48- “Kendine köle kılamadığın kimseye karşı büyüklenme. ” (c. 6, s. 261)

   6061.    49- “Kibirle hiç bir övgü kalmaz. ” (c. 6, s. 360)

   6062.    50- “Kibirli kimse ilim öğrenemez. ” (c. 6, s. 373)

   6063.    51- “Kibirden daha kötü bir huy yoktur. ” (c. 6, s. 383)

   6064.    52- “Allah’ı tanıyan kimseye kibirlenmesi yakışmaz. ” (c. 6, s. 396)

   6065.    53- “Hor ve adsız kimseden başkası kibirlenmez. ” (c. 6, s. 407)

   6066.    54- “Kibir, zorbalık ve böbürlenmekte hayır yoktur. ” (c. 6, s. 431)

   6067.    55- “Münezzeh olan Allah’ın yücelik ve azameti hakkında böbürlenmekten sakın ki şüphesiz Allah-u Teala, her zorbayı zelil eder ve tekebbür edeni hor kılar. ” (c. 2, s. 311)

 

276- Kifayet-Yeterlilik

 

   6068.    1- “Kifayet ve yeterliliği iyi olan kimseyi padişah sever. ” (c. 5, s. 301)

   6069.    2- “Kifayetsizlikle yücelen kimse, günah işlemeksizin makamından düşer. ” (c. 5, s. 332)

   6070.    3- “Kifayetliliği iyi olan kimse hükmetmeye layıktır. ” (c. 5, s. 349)

 

277- Kin-Kindarlık

 

   6071.    1- “Kin, yok eder. ” (c. 1, s. 17)

   6072.    2- “Kin öfke doğurur. ” (c. 1, s. 142)

   6073.    3- “Kin en aşağılık ayıptır. ” (c. 1, s. 239)

   6074.    4- “Kinli insan rahat görmez. ” (c. 1, s. 250)

   6075.    5- “Kin aşağılık bir huy ve yok edici bir hastalıktır. ” (c. 1, s. 388)

   6076.    6- “Kin acı bir dert ve vebali (bulaşıcı) bir hastalıktır. ” (c. 1, s. 388)

   6077.    7- “Dünya içinde kinlere uyulmasından daha küçük, hakir ve aşağıdır. ” (c. 2, s. 52)

   6078.    8- “Kinli insanın ruhu azaptadır ve hüznü kat kattır. ” (c. 2, s. 91)

   6079.    9- “Kin kötülerin hasletindendir. ” (c. 2, s. 163)

   6080.    10- “Kin sadece zaferle sönen bir ateştir. ” (c. 2, s. 163)

   6081.    11- “Aşırı cimrilik, kin, gazab ve hasletten sakının. Bunlardan her biri için kendisiyle savaşacağınız işlerin sonunu düşünmek, rezaletten sakınmak, fazilet taleb etmek, ahiretin salahı ve hilimden ayrılmamak türünden silahlar hazırlayın. ” (c. 2, s. 265)

   6082.    12- “En aşağılık huy kindir. ” (c. 2, s. 383)

   6083.    13- “Kirlilik açısından kalplerin en şiddetlisi kinlinin kalbidir. ” (c. 2, s. 386)

   6084.    14- “Şüphesiz, akıllı, kinleri (kalbinden) söküp alır. ” (c. 3, s. 76)

   6085.    15- “Kinli insan, kötü arkadaştır. ” (c. 3, s. 254)

   6086.    16- “Kalplerin kininden göğüslerin düşmanlığından, birine sırt çevirmekten ve birbirine yardım etmemekten sakının ki işlerinize malik olasınız. ” (c. 3, s. 304)

   6087.    17- “Ayıpların başı kindir. ” (c. 4, s. 51)

   6088.    18- “Fitnelerin sebebi kindir. ” (c. 4, s. 121)

   6089.    19- “Kötülüğün silahı kindir. ” (c. 4, s. 129)

   6090.    20- “Kalpte yer alan şeylerin en kötüsü kindir. ” (c. 4, s. 164)

   6091.    21- “Kalplerinizi kinden arındırın. Şüphesiz kin vebali (salgın) bir hastalıktır. ” (c. 4, s. 254)

   6092.    22- “Kini çok olanın kınaması (şikayeti) az olur. ” (c. 5, s. 203)

   6093.    23- “Kinli insanın kardeşliği olmaz. ” (c. 5, s. 80)

   6094.    24- “Kini atan kalbini ve yüreğini rahata erdirir. ” (c. 5, s. 326)

   6095.    25- “Kin tohumunu eken mihnet biçer. ” (c. 5, s. 457)

   6096.    26- “Kinli insanın hayatı ne de zordur. ” (c. 6, s. 55)

   6097.    27- “Kinli insanın sevgisi olmaz. ” (c. 6, s. 346)

   6098.    28- “Kerim (yüce) insan kinli olmaz. ” (c. 6, s. 368)

 

278- Kitap

 

   6099.    1- “İnsanın yazdığı şey niyetinin tercümesidir. ” (c. 1, s. 80)

   6100.    2- “Kitaplar, alimlerin bağ ve bostanlarıdır. ” (c. 1, s. 245)

   6101.    3- “Kitap iki muhaddisten biridir. ” (c. 2, s. 14)

   6102.    4- “Kendini kitapla teselli eden kimsenin elinden hiç bir teselli kaçmaz. (Başka teselli aramaya gerek duymaz. )” (c. 5, s. 233)

   6103.    5- “Kitap iyi bir muhaddistir. ” (c. 6, s. 167)

 

279- Kiyaset-Zeyrek

 

   6104.    1- “Emelleri kısa olan kimse zeyrektir. ” (c. 1, s. 191)

   6105.    2- “Zeyrek insanın arkadaşı hak ve düşmanı batıldır. ” (c. 1, s. 394)

   6106.    3- “Zeyreğin kökü aklı, mürüvveti huyu, ve dini hasebidir. ” (c. 2, s. 37)

   6107.    4- “Zeyrek insan, bugünü dününden daha iyi olan ve kınanmayı kendisinde tutuklu kılan kimsedir. ” (c. 2, s. 50)

   6108.    5- “Zeyrek insan, fazilet ve yüceliklerini canlandıran ve nefsinin heva ve heveslerinin kökünü kazıyarak kötü hasletleri içinde öldüren kimsedir. ” (c. 2, s. 73)

   6109.    6- “Zeyreklik, münezzeh olan Allah’tan sakınmak, haramlardan uzak durmak ve kıyamet işini ıslah etmektir. ” (c. 2, s. 80)

   6110.    7- “Zeyrek insan başkalarından gafil, ama kendi durumunu çok araştırandır. ” (c. 2, s. 105)

   6111.    8- “Zeyrek insan, şehvetinin dizginlerini elinde tutan kimsedir. ” (c. 2, s. 158)

   6112.    9- “Zeyrek insan; hayayı gömlek hilim ve sabrı zırh edinen kimsedir. ” (c. 2, s. 162)

   6113.    10- “En şerefli mümin başkalarından daha çok zeyrek olanıdır. ” (c. 2, s. 400)

   6114.    11- “Zeyreklerin en zeyreği dünyasını düşman bilen, emel ve arzusunu kesen ve tamah ve ümidi olmayan kimsedir. ” (c. 2, s. 456)



Geri   İleri
Go to TOP