A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   5630.    9- “Azimet ve velime (çok ziyafetlere katılmak) bir araya gelmez. ” (c. 6, s. 371)

 

260- Kardeşlik

 

   5631.    1- “Kardeşler, (zor günler için) en üstün vesilelerdir. ” (c. 1, s. 262)

   5632.    2- “Bitkinlik, kardeşliği bozar. ” (c. 1, s. 279)

   5633.    3- “En hayırlı arkadaş, insana itaat hususunda yardımcı olandır. ” (c. 1, s. 298)

   5634.    4- “İnsanı hasta eden yokluk, dostlar yokluğudur. ” (c. 1, s. 303)

   5635.    5- “Zaman birbiriyle ülfet edinenleri dağıtmakla görevlendirilmiştir. ” (c. 1, s. 307)

   5636.    6- “Arkadaş elbiseye vurulan yama gibidir, o halde sana benzeyen biriyle arkadaşlık et. ” (c. 1, s. 309)

   5637.    7- “Garip, arkadaşı olmayan kimsedir. ” (c. 1, s. 315)

   5638.    8- “Din kardeşleri dostluk açısından daha kalıcıdır. ” (c. 1, s. 358)

   5639.    9- “Kendisinden faydalanacağın kardeş, kendisine arttıracağın (fayda vereceğin) kardeşten daha hayırlıdır. ” (c. 1, s. 359)

   5640.    10- “Kardeşler hayatın ferahlığında süs ve belasında ise destektir. ” (c. 1, s. 394)

   5641.    11- “Arkadaş İki destekten en üstünüdür. ” (c. 2, s. 28)

   5642.    12- “Allah-u Teala yolunda olan kardeşler dostluk sebepleri devam ettiği için dostlukları daha kalıcıdır. ” (c. 2, s. 50)

   5643.    13- “Dünya kardeşlerinin, dostluk sebepleri hızla kesildiği için, dostlukları da kesilir. ” (c. 2, s. 50)

   5644.    14- “Gerçek kardeşler hoşlukta süs, zorlukta ise destektir. ” (c. 2, s. 53)

   5645.    15- “Allah yolunda kazanılan kardeş en yakın akrabadır ve anne ve babalardan daha yakındır. ” (c. 2, s. 63)

   5646.    16- “Allah yolunda kardeşin seni doğru yola hidayet eden, seni fesattan alı koyan ve ahireti ıslah etmede sana yardımcı olan kimsedir. ” (c. 2, s. 80)

   5647.    17- “Gerçek kardeşin canıyla seni koruyan ve seni malına, evladına ve eşine tercih edendir. ” (c. 2, s. 111)

   5648.    18- “Kardeşler hüzün ve gamları gidericilerdir. ” (c. 2, s. 143)

   5649.    19- “Kardeşin sana şiddetli davranınca sen yumuşak davranmaya, o kesince sen birleşmeye, o esirgeyince sen bağışlamaya kendini zorla. Onun ortaya koyduğu (kötülükleri) karşısında sabret ve onun için bir birleşme aracı ol. ” (c. 2, s. 229)

   5650.    20- “Kardeşin seninle ilişkilerini kesince birleşmeye, uzlete çekildiğinde ona lütuf edip yakınlaşmaya, senden uzaklaştığında ona yakın olmaya suç işlediğinde mazur görmeye kendini zorla. Öyle ki sen onun kölesiymiş ve o da senin velinimetinmiş gibi davran. Ama bunları yersiz yerde uygulamaktan veya ehli olmayana yapmaktan sakın. ” (c. 2, s. 229)

   5651.    21- “Her şeyin yenisini, kardeşlerin ise en eskisini seç. ” (c. 2, s. 233)

   5652.    22- “Sana isyan bile etse kardeşine itaat et. Sana cefa bile etse onunla irtibatını kesme. ” (c. 2, s. 175)

   5653.    23- “Kardeşinin yokluğunda onu, seni anmasını sevdiğin gibi an. Onun hoşlanmadığı şeyi dile getirmekten kaçın. Onu seni sakındırmasını sevdiğin şeyden sakındır. ” (c. 2, s. 207)

   5654.    24- “Üzerinde olduğu farz hakkına güvenerek kardeşinin hakkından gafil olmaktan sakın. Zira kardeşinin de senin kendisi üzerinde var olan hakkın gibi senin üzerinde hakkı vardır. ” (c. 2, s. 301)

   5655.    25- “Aranızda olana güvenerek kardeşinin hakkını ihmal etmekten sakın. Zira hakkını zayi ettiğin kimse kardeşin değildir. ” (c. 2, s. 302)

   5656.    26- “En şerefli mürüvvet, güzel kardeşliktir. ” (c. 2, s. 396)

   5657.    27- “En üstün destek, güvenilir kardeşlerdir. ” (c. 2, s. 403)

   5658.    28- “Şüphesiz gerçek kardeşin sürçmelerini bağışlayan, açıklanırı kapatan, özrünü kabul eden, ayıbını örten, korkunu gideren ve arzunu gerçekleştirendir. ” (c. 2, s. 609)

   5659.    29- “En üstün destek vefalı kardeş ve temiz emsaldir. ” (c. 2, s. 431)

   5660.    30- “İnsanlardan en uzun yolculuğa çıkan kimse, salih bir kardeş bulmaya çalışan kimsenin yolculuğudur. ” (c. 2, s. 459)

   5661.    31- “Dostluk hususunda en doğru kardeş hoşluk ve zorlukta kardeşlerine en çok yardım edendir. ” (c. 2, s. 446)

   5662.    32- “Kardeşlerin en hayırlısı hayır hususunda onlara en çok yardım eden, onlara en çok iyilik eden ve onlara en yumuşak davranandır. ” (c. 3, s. 464)

   5663.    33- “Her şeyin hayırlısı yenisidir. Kardeşlerin hayırlısı ise en eskisidir. ” (c. 3, s. 462)

   5664.    34- “İnsanın arkadaşı aklının göstergesidir ve sözü ise üstünlüğünün burhanıdır. ” (c. 3, s. 461)

   5665.    35- “En hayırlı kardeşin hak yolunda seni en çok kızdırandır. ” (c. 3, s. 431)

   5666.    36- “Kardeşlerin en hayırlısı onların en çok hayrını dileyen ve en kötüsü ise onlara en çok hıyanet eden kimsedir. ” (c. 3, s. 433)

   5667.    37- “Kardeşlerin en hayırlısı kendisini kaybettiği takdirde ondan sonra hayatta kaymayı sevmediğin kimsedir. ” (c. 3, s. 433)

   5668.    38- “En hayırlı kardeşin sana hidayet hususunda kılavuzluk eden, sana takvayı kazandıran ve seni heva ve heveslere uymaktan alı-koyandır. ” (c. 3, s. 436)

   5669.    39- “Kardeşlerinin en hayırlısı sana yardım edendir. ” (c. 3, s. 437)

   5670.    40- “Kardeşlerinin en hayırlısı doğru konuşmasıyla seni doğru konuşmaya davet eden ve en üstün amelleri ile seni güzel amellere çağıran kimsedir. ” (c. 3, s. 434)

   5671.    41- “Kardeşlerinin en hayırlısı hayırda öne geçen ve seni de ona çeken, iyiliği emreden ve sana da iyilik hususunda yardımcı olandır. ” (c. 3, s. 433)

   5672.    42- “Kardeşlerin en hayırlısı kardeşliği dünya üzere olmayandır. ” (c. 3, s. 433)

   5673.    43- “Kardeşlerinin en hayırlısı hayrıyla sana yardım edendir. Ondan da hayırlısı seni başkalarından müstağni kılandır. ” (c. 3, s. 432)

   5674.    44- “En hayırlı kardeş kardeşlerine sıkı davranmayan kimsedir. ” (c. 3, s. 429)

   5675.    45- “Kardeşlerinin en hayırlısı sana yardım edendir. Ondan da hayırlısı sana yeten ve sana muhtaç olduğunda ise seni muaf tutandır. ” (c. 3, s. 427)

   5676.    46- “En hayırlı kardeş dostluğu Allah yolunda olandır. ” (c. 3, s. 433)

   5677.    47- “En hayırlı kardeş nasihat hususunda evirip çevirmeyendir. (açıkça nasihat edendir. )” (c. 3, s. 426)

   5678.    48- “Kardeşlerin en hayırlısı kardeşlerini başkalarına muhtaç etmeyendir. ” (c. 3, s. 427)

   5679.    49- “Kardeşlerinin en hayırlısı münezzeh olan Allah’a itaat hususunda sana sıkı davranandır. ” (c. 3, s. 427)

   5680.    50- “Emsaline teşekkürün, güzel kardeşlik etmenledir. ” (c. 4, s. 158)

   5681.    51- “Her haliyle kardeşine yardım et ve o nereye giderse sen de git. ” (c. 4, s. 134)

   5682.    52- “Nice kardeşleri annen doğurmamıştır. ” (c. 4, s. 76)

   5683.    53- “Nice aile dost değildir. ” (c. 4, s. 71)

   5684.    54- “Arkadaşların en kötüsü şüpheye düşendir. ” (c. 4, s. 177)

   5685.    55- “En kötü arkadaş, çok çabuk değişendir. ” (c. 4, s. 177)

   5686.    56- “Kardeşlerinin en kötüsü ve sana hıyanet edeni seni dünya ile aldatan ve ahiretten gafil bırakandır. ” (c. 4, s. 176)

   5687.    57- “Kardeşlerinin en kötüsü ayın işinden el çeken ve seninle hayır işinden alıkoyandır. ” (c. 4, s. 175)

   5688.    58- “Kardeşlerinin en kötüsü gösteriş yapan haindir. ” (c. 4, s. 174)

   5689.    59- “Kardeşlerinin en kötüsü seni kendisi hakkında kandıran ve senden aybını gizleyendir. ” (c. 4, s. 173)

   5690.    60- “Kardeşlerinin en kötüsü seni heva ve hevese uymakla aldatan ve seni dünyaya bağlayan kimsedir. ” (c. 4, s. 171)

   5691.    61- “Kardeşlerin en kötüsü genişlikte sana bağlanan ve bela zamanında ise senden ayrılandır. ” (c. 4, s. 171)

   5692.    62- “Kardeşlerin en kötüsü, yardım etmeyendir. ” (c. 4, s. 170)

   5693.    63- “Kardeşlerinin en kötüsü senin için kötü gününü isteyendir. (senin de kötülükte onun gibi olmanı ister. )” (c. 4, s. 170)

   5694.    64- “Kardeşlerinin en kötüsü seni idare etmek zorunda bırakan ve özür dilemeye zorlayandır. ” (c. 4, s. 167)

   5695.    65- “Kardeşlerinin en kötüsü seni batıl işle hoşnut kılandır. ” (c. 4, s. 166)

   5696.    66- “Seni korkutan ve sakındıran kimseyle kardeş ol. Şüphesiz böyle bir kimse seni yüceliğe ulaştırır ve doğru yola hidayet eder. ” (c. 4, s. 296)

   5697.    67- “Allah yolunda kardeşlik üzere sevgi halis olur. ” (c. 4, s. 315)

   5698.    68- “Kardeşlerin yokluğu gücü (veya güçlü insanı) zayıflatır. ” (c. 4, s. 415)

   5699.    69- “Bazen birbirine bağlı iki grup ayrılır ve birbiriyle ülfet edenlerin topluluğu dağılır. ” (c. 4, s. 473)

   5700.    70- “İnsafa riayet eden kardeşler azdır. ” (c. 4, s. 499)

   5701.    71- “Kardeşi olmayanın hayrı yoktur. ” (c. 5, s. 224)

   5702.    72- “Allah yolunda kardeş olan fayda görür. ” (c. 5, s. 159)

   5703.    73- “Dünya yolunda kardeş olan mahrum kalır. ” (c. 5, s. 159)

   5704.    74- “Kardeşlere tekebbür edene hiçbir insan halis davranmaz. ” (c. 5, s. 286)

   5705.    75- “Kendisini idare etmek zorunda kaldığın kimse kardeşin değildir. ” (c. 5, s. 85)

   5706.    76- “Kendisi ile senin aranda seni bir hakime muhtaç bırakan kimse kardeşin değildir. ” (c. 5, s. 85)

   5707.    77- “Kardeşlerini başkasına muhtaç bırakan kimse efendi olamaz. ” (c. 5, s. 93)

   5708.    78- “Koruyucu ve vefalı olan kimse kardeşliğin güzelliğini yok etmemiştir. ” (c. 5, s. 356)

   5709.    79- “Kardeşleri olmayan kimsenin, ehli (kimsesi) yoktur. ” (c. 5, s. 363)

   5710.    80- “Kardeşleri ile münakaşa eden kimsenin arkadaşı az olur. ” (c. 5, s. 365)

   5711.    81- “Sultan ile meşgul olan kimse kardeşlerine vakit ayıramaz. ” (c. 5, s. 365)

   5712.    82- “Allah yolunda bir kardeşini kaybeden, en değerli organını kaybetmiş gibidir. ” (c. 5, s. 472)

   5713.    83- “İnsanın kardeşleri fesada sürüklemesi görüş acizliğindendir. ” (c. 6, s. 16)

   5714.    84- “Facir insanlar ile kardeşlik en büyük ahmaklıktandır. ” (c. 6, s. 21)

   5715.    85- “Kardeşlerin kötülüklerine tahammül etmek mürüvvettendir. ” (c. 6, s. 46)

   5716.    86- “Birleştikten sonra ayrılmak, kardeşlikten sonra cefa, sefadan sonra düşmanlık ve ülfeti güçlendirdikten sonra yok etmek ne de çirkindir. ” (c. 6, s. 115)

   5717.    87- “Kardeşlerini mutsuz kılan kimse mutlu olamaz. ” (c. 6, s. 56)

   5718.    88- “Kardeşin ölümü kol ve kanadın kesilmesidir. ” (c. 6, s. 135)

   5719.    89- “Renkli sofralar kenarında kardeşler ne de çoktur. Zamanın kötü olayları karşısında kardeşler ne de azdır. ” (c. 6, s. 96)

   5720.    90- “Münezzeh olan Allah dışında bir hedefle kardeşlik eden kimselere, münezzeh olan Allah’ın huzuruna çıktıkları gün bu kardeşlikleri bir kusur sayılır. ” (c. 6, s. 100)

   5721.    91- “Aynısını kendisine söylemesinden korkmadığı takdirde hiç kimse kardeşinin hoş görmediği bir ayıbını kendisine hatırlatmaktan geri kalmamalıdır. (Aynısını söylemesinden korktuğunuzdan kendisine ayıbını söylemediğiniz takdirde ise) dünya sevgisi ve ahireti terk etmek hususunda el ele vermiş, anlaşmış olursunuz. ” (c. 6, s. 101)

   5722.    92- “Mürüvvetin düzeni güzel kardeşliktir. Dinin düzeni ise güzel yakindir. ” (c. 6, s. 176)

   5723.    93- “Dünya kardeşlerini çoğaltma, zira onları koruyamadığın takdirde düşmanın olurlar. Onların misali çoğu yakan, azı ise fayda veren ateş misalidir. ” (c. 6, s. 322)

   5724.    94- “Şek ve şüphe esasınca kardeşinle ilişkini kesme, özür diledikten sonra ondan uzaklaşma. ” (c. 6, s. 284)

   5725.    95- “Sefalı kardeşlerden ayrılma, şüphesiz onlar rahatlıkta bir süs ve belada ise bir yardımdır. ” (c. 6, s. 294)

   5726.    96- “Kendinle arasında var olan bir şeye güvenerek kardeşin hakkını zayi etme. Hakkını zayi ettiğin kimse kardeşin değildir. ” (c. 6, s. 316)

   5727.    97- “İyiliklerini gizleyen ama ayıplarını yayan kimseyle kardeş olma. ” (c. 6, s. 340)

   5728.    98- “Cefa ehli ile kardeş olmaya çalışma. Kardeşliği, koruyan ve vefalı kimseler nezdinde ara. ” (c. 6, s. 340)

   5729.    99- “Edip olmayan kimseyle kardeşlik sefa ve temizlik değildir. ” (c. 6, s. 375)

   5730.    100- “Kendisi için istediğini senin için istemeyen kimsede hayır yoktur. ” (c. 6, s. 428)

   5731.    101- “İnsan gaybetinde, çaresizliğinde ve vefatında kardeşini korumadıkça gerçek dost olamaz. ” (c. 6, s. 411)

   5732.    102- “Kardeşliğin güzeli, güzel muaşerette bulunmak ve darlıkta olduğu halde yardım etmektir. ” (c. 3, s. 375)

   5733.    103- “Güzel karşılamak kardeşlik bağlarını güçlendirir. ” (c. 3, s. 386)

   5734.    104- “Güzel kardeşlik sevabı büyütür ve övgüyü güzelleştirir. ” (c. 3, s. 386)

   5735.    105- “İyilerle kardeşliği ganimet bilmek gerekir. Kötülerle ve facirlerle arkadaşlık etmekten kaçınmak gerekir. ” (c. 6, s. 474)

   5736.    106- “Eğer kardeşinle olan ilişkini kesmek istiyorsan, kendinden ona bir yer bırak ki bir gün istediğinde dönebilesin. ” (c. 3, s. 7)

   5737.    107- “Kardeşlik sağlam olunca birbirini övmek çirkin olur. ” (c. 3, s. 119)

   5738.    108- “Kardeşlik etmek istediğinde kardeşlik hakkına değer ver. ” (c. 3, s. 12)

   5739.    109- “Kardeşinin sevgisine güvendiğinde kendisini ne zaman göreceğin veya onun ne zaman seni göreceği hususunda korkma. (bu konuda sıkıcı olma)” (c. 3, s. 144)

   5740.    110- “Dostun seni kardeş edinince sen onun için köle ol. Ona vefada doğruluk ve sefada güzellik ihsan et. ” (c. 3, s. 177)

   5741.    111- “Allah yolunda kardeşlik sayesinde kardeşlik (ağacı) meyve verir. ” (c. 3, s. 208)

   5742.    112- “Allah yolunda kardeşlik; Allah için birbirinin hayrını dilemek, Allah yolunda birbirine bağışta bulunmak, Allah’a itaat yolunda yardımlaşmak, Allah’a isyandan sakınmak, Allah yolunda birbirine destek olmak ve birbirini halis bir şekilde sevmek üzere kuruludur. ” (c. 3, s. 299)

   5743.    113- “Kardeşliğin meyvesi gıyabında onu korumak ve ayıplarını göstermektir. ” (c. 3, s. 330)

   5744.    114- “Ey insanlar! Size bir kardeşimi haber vereyim: O benim gözümde insanların en büyüğü idi. Onu benim gözümde büyüten en önemli şey, gözünde dünyanın küçük olmasıydı. O karnının egemenliğinden kurtulmuştu. Bulmadığı şeye heveslenmez, bulduğu şeyde aşırı gitmezdi. O tenasül organının (şehvetinin) egemenliğinden de çıkmış biriydi. Dolayısıyla hafif akıl ve zayıf görüş sahibi değildi. O bilgisizliğin egemenliğinden de kurtulmuştu. Bir faydası olduğuna güvenmeden hiç bir şeye el uzatmazdı. Ne bir arzusu vardı, ne kızardı, ne de incinirdi. Ömrünün çoğunda sessiz idi. Ama konuşunca, konuşmacılara üstün gelirdi. Hiç bir çekişmeye müdahale etmez, hiç bir kavgaya karışmazdı. Hakimin huzurunda olmadıkça delil getirmezdi. Kardeşlerinden asla gaflet etmezdi. Hiç bir şeyi salt kendisine özgü kılmazdı. Zayıftı, başkaları da onu zayıf buluyordu. Ama sıra işe geldi mi koşan bir aslan kesilirdi. Özrü görmek için, özür dilenilebilecek hiç bir işte kimseyi kınamazdı. Dediğini ve demediğini yapardı. Hangisinin daha üstün olduğunu bilmediği iki işi çıktığında hangisinin heva ve hevesine daha yakın olduğuna bakar ve ona muhalefet ederdi. İyileştireceğini ümid ettiği kimse dışında hiç kimsenin yanında bir acısını şikayette bulunmazdı. Hayrını ümit ettiği kimse dışında hiç kimse ile istişare etmezdi. İçi daralmaz, gazap etmez, şikayette bulunmaz, heveslenmez, intikam almaz ve düşmandan gafil kalmazdı. Eğer gücünüz varsa bu yüce ahlak ile ahlaklanmaya çalışınız. Eğer gücünüz yetmezse, o halde azını bile almanız, çoğunu terk etmekten daha hayırlıdır. ” (c. 4, s. 633-640)

   5745.    115- “Birleştikten sonra ayrılmak, kardeşlikten sonra cefa, sefadan sonra düşmanlık ve ülfeti güçlendirdikten sonra yok etmek ne de çirkindir. ” (c. 6, s. 146)

 

261- Karşılıksız İyilik-İhsan

 

   5746.    1- “Yüce insanlara ihsanda bulunmak en üstün stok ve en yüce ihsandır. ” (c. 1, s. 388)

   5747.    2- “Nankör insana ihsanda bulunmak en büyük suçtandır. ” (c. 1, s. 391)

   5748.    3- “İhsanda bulunmak insan için bir stoktur. O halde onu kimin yanına bıraktığına bak. ” (c. 1, s. 397)

   5749.    4- “İhsan terbiye olmadıkça (arkası gelmeyince) eski bir elbise ve yıkık bir bina gibi eskir. ” (c. 2, s. 161)

   5750.    5- “En üstün stok ihsanda bulunmaktır. ” (c. 2, s. 380)

   5751.    6- “En kazançlı sermaye başkalarına ihsan ederek iyilikte bulunmaktır. ” (c. 2, s. 389)

   5752.    7- “İnsanlardan iyilikte bulunmaya en evla olanı geri bırakılınca sabreden, kendisine verilmeyince mazur gören ve kendisine verilince teşekkür edendir. ” (c. 2, s. 474)

   5753.    8- “En üstün stok güzel ihsanlardır. ” (c. 2, s. 389)

   5754.    9- “İhsandan daha yücesi, ihsanın yüceliğidir. ” (c. 2, s. 394)

   5755.    10- “En şerefli iyilik yüce insanlarla yapılan ihsandır. ” (c. 2, s. 407)

   5756.    11- “Şüphesiz mal toplamaktan çok ihsanlara iyilik yapmaya muhtaçsınız. ” (c. 3, s. 65)

   5757.    12- “Yüce insanlara ihsanda bulunan kimse dışında hiç kimse yüce ganimetlere ermemiştir. ” (c. 4, s. 279)

   5758.    13- “Her ihsanda bir minnet duygusu vardır. ” (c. 4, s. 404)

   5759.    14- “Çok ihsanda bulunmak şerefi yüceltir ve şükrü devamlı kılar. ” (c. 4, s. 594)

   5760.    15- “Hür insana iyilikte bulunan bir sevap elde eder. ” (c. 5, s. 276)

   5761.    16- “Ehline iyilikte bulunmak düşmanı hor kılar ve insanı kötü yerlere düşmekten korur. ” (c. 6, s. 243)

   5762.    17- “İyiliğine nankörlük edene ihsanda bulunma. ” (c. 6, s. 271)

   5763.    18- “Sadece vefalı ve (ihsanın hakkını) koruyan kimseye yapılan iyilik, fayda verir. ” (c. 6, s. 432)

 

262- Kavga-Çekişme

 

   5764.    1- “Çekişme, kötülüğün tohumudur. ” (c. 1, s. 106)

   5765.    2- “Çekişmenin meyvesi düşmanlıktır. ” (c. 3, s. 325)

   5766.    3- “Düşmanlığın sebebi, çok çekişmedir. ” (c. 4, s. 122)

   5767.    4- “Altı grupla çekişmemek gerekir: Fakih, reis, aşağılık, kötü dilli, kadın ve çocuk” (c. 4, s. 148)

   5768.    5- “Çok çekişen kimse hatalardan güvende kalmaz. ” (c. 5, s. 320)

   5769.    6- “Kendisini çatışmaya alıştıran kimse, yavaş yavaş bunu adet edinir. ” (c. 5, s. 317)

   5770.    7- “Yakini doğru olan kimse, çekişmeye rağbet duymaz. ” (c. 5, s. 352)

   5771.    8- “Çekişmeyi adet edinen kimsenin gecesi sabah olmaz. (Sürekli olarak cehalet karanlığında yaşar)” (c. 5, s. 376)

   5772.    9- “Batıl üzere çok çekişen kimsenin, hak görme hususundaki körlüğü çoğalır. ” (c. 5, s. 382)

   5773.    10- “Çok çekişmekle, muhabbet olmaz. ” (c. 6, s. 362)

 

263- Kaybetmek-Yitirmek

 

   5774.    1- “Fırsatları kaybetmek hüzünler doğurur. ” (c. 1, s. 49)

   5775.    2- “Fırsatları kaybetmek yakıcı hasretler doğurur. ” (c. 1, s. 220)

   5776.    3- “Yitirilen bir şey geri dönmez. ” (c. 1, s. 255)

   5777.    4- “Yitirilen bir şeyle meşgul olmak vakti zayi eder. ” (c. 1, s. 315)

   5778.    5- “Fırsatı yitirmenin meyvesi pişmanlıktır. ” (c. 3, s. 325)

   5779.    6- “Fırsatları kaybetmekte hasret ve pişmanlık vardır. ” (c. 4, s. 395)

   5780.    7- “Her vakitte yitirme vardır. ” (c. 4, s. 396)

   5781.    8- “Her şeyin yitirilmesi vardır. ” (c. 5, s. 14)

   5782.    9- “Yitirmekle birlikte hasret vardır. ” (c. 6, s. 122)

   5783.    10- “Yitirilen bir şey sebebiyle ümitsizliğe düşme. ” (c. 6, s. 261)

   5784.    11- “Yitirme gibi bir hasret yoktur. ” (c. 6, s. 351)

 

264- Kaza ve Kader

 



Geri   İleri
Go to TOP