A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   5264.    9- “Yüce insanın en çirkin işi bağışını esirgemektir. ” (c. 2, s. 420)

   5265.    10- “En tatlı bağış, istenmeden yapılan bağıştır. ” (c. 2, s. 427)

   5266.    11- “En üstün bağış isteme zilletinden önce yapılan bağıştır. ” (c. 2, s. 427)

   5267.    12- “Şüphesiz bu malı bağışlamak insan için stoktur ve malı esirgemek ise fitnedir. ” (c. 2, s. 489)

   5268.    13- “Şüphesiz istemenin değeri bağışın değerinden daha çoktur. O halde çok bağışta bulunun Zira bağışta bulunmak istemekle aynı değerde değildir. ” (c. 2, s. 522)

   5269.    14- “Şüphesiz kendisini mahrum edene bağışlayan, kendisiyle ilişkilerini koparana giden ve kendisine zulmedeni bağışlayan kimsenin dayanağı ve yardımcısı münezzeh olan Allah’tır. ” (c. 2, s. 538)

   5270.    15- “Şüphesiz miskin insan Allah’ın gönderdiği kimsedir. Ona bağışta bulunan Allah’a bağışta bulunmuştur ve ondan esirgeyen münezzeh olan Allah’tan esirgemiştir. ” (c. 2, s. 540)

   5271.    16- “Şüphesiz yücelik zorlukta bağışlamak ve suçları affetmektir. ” (c. 3, s. 83)

   5272.    17- “Bağışta bulunduğun zaman acele et. ” (c. 3, s. 116)

   5273.    18- “Eliyle bağışta bulunmak en güzel fazilet ve en üstün haslettir. ” (c. 3, s. 266)

   5274.    19- “Eli bağışta bulunmak için açmak ecri yüceltir ve mükafatı ikiye katlar. ” (c. 3, s. 270)

   5275.    20- “Efendiliğin tümü ihsana ilk önce (istenmeden) başlamaktır. ” (c. 3, s. 280)

   5276.    21- “En hayırlı bağış, istenmeden yapılan bağıştır. ” (c. 3, s. 438)

   5277.    22- “Senden düşük olan kimsenin teşekkürü, (kendisine) bağışın akmasıdır. ” (c. 4, s. 158)

   5278.    23- “Bağışı esirgeyen kimse cömertliğe zulmetmiştir. ” (c. 4, s. 276)

   5279.    24- “Bağış bazen zamanında yapıldığı için tatlı olur. ” (c. 4, s. 474)

   5280.    25- “Fazilete ulaşmak için mümkün olanı bağışlamak yeterlidir. ” (c. 4, s. 572)

   5281.    26- “Bağışı engelleyen kimse, övgüyü engellemiştir. ” (c. 5, s. 153)

   5282.    27- “Kısa/naçiz eliyle bağışta bulunan kimseye uzun/ilahi elle bağışta bulunulur. ” (c. 5, s. 222)

   5283.    28- “Otururken (rahatlıkta) bağışta bulunmayana, ayakta durduğunda (zorluk anında) bağışta bulunulmaz. ” (c. 5, s. 243)

   5284.    29- “Oturduğu halde (rahatlık halinde) bağışta bulunmayan kimseye ayakta durduğunda (zorluk halinde) bağışta bulunulmaz. ” (c. 5, s. 248)

   5285.    30- “Bağışını kabullenen kimse sana yücelik hususunda yardımda bulunmuştur. ” (c. 5, s. 313)

   5286.    31- “İstenmeden bağışta bulunmak en kamil bağıştandır. ” (c. 5, s. 317)

   5287.    32- “Hakkı olmayan yerde bağışta bulunan kimse haklara riayet hususunda kusur etmiştir. ” (c. 5, s. 319)

   5288.    33- “İstenmeden bağışta bulunan kimse, yüce ve sevgili kimsedir. ” (c. 5, s. 338)

   5289.    34- “İstenmeden bağışta bulunmaya başlayan ve minnet etmeksizin iyiliği kemale erdiren kimse şüphesiz ihsanı kemale erdirmiştir. ” (c. 5, s. 426)

   5290.    35- “Şüphesiz sizler bağışta bulunduğunuz şeylerin mükafatına, fakirin sizden aldığı şeye ihtiyacından daha çok muhtaçsınız. ” (c. 3, s. 63)

   5291.    36- “Her kim bağışta bulunursa dünya çocuklarını (ehlini) köle edinmiş olur. ” (c. 5, s. 441)

   5292.    37- “Çok bile olsa bağışı çok görme zira yapılan övgülerin güzelliği bağıştan daha çoktur. ” (c. 6, s. 269)

   5293.    38- “Büyük bile olsa bağışı büyük sayma. Şüphesiz istemenin makamı ondan daha büyüktür. ” (c. 6, s. 269)

   5294.    39- “Az bağışta bulunmaktan utanma, şüphesiz mahrum kılmak ondan daha azdır. ” (c. 6, s. 283)

   5295.    40- “Çok bağışını fazla görme şüphesiz sen ondan daha çoksun/büyüksün. ” (c. 6, s. 283)

   5296.    41- “İnsan istenmeden bağışta bulunmazsa kerem, yüce adına müstahak olamaz. ” (c. 6, s. 397)

   5297.    42- “Az bir bağışta bulunmak, bahane bulup özür dilemekten daha hayırlıdır. ” (c. 6, s. 457)

 

248- İtidal-Ilımlılık

 

   5298.    1- “İşlerinde ılımlı ol. Her kim ılımlılıktan ayrılırsa zulüm eder ve her kim de ılımlı olursa adil olur. ” (c. 4, s. 291)

   5299.    2- “Ilımlı ol, şüphesiz ılımlılık güzel yaşam hususundan en büyük yardımcıdır. İnsan şehvetini dinine tercih etmedikçe helak olmaz. ” (c. 4, s. 297)

   5300.    3- “Bineğin ılımlılık ve isteğin rüşd olmalıdır. ” (c. 5, s. 125)

   5301.    4- “Esenliği isteyen kimse ılımlı olmalıdır. ” (c. 5, s. 226)

   5302.    5- “Ilımlılık azı çoğaltır. ” (c. 1, s. 92)

   5303.    6- “Ilımlılık azı fazlalaştırır. ” (c. 1, s. 139)

   5304.    7- “Ilımlılık masrafın yarısıdır. ” (c. 1, s. 151)

   5305.    8- “Şüphesiz ılımlı insanın esirgemesi israf eden kimsenin bağışından daha iyidir. ” (c. 2, s. 493)

   5306.    9- “Allah bir kulun hayrını dileyince ona ılımlı olmayı, güzel tedbir almayı, kötü tedbir ve israftan sakınmayı ilham eder. ” (c. 3, s. 175)

   5307.    10- “Nefsini ıslah etmeye rağbet edince ılımlı ve kanaatkar ol ve aşırılıklarını azalt” (c. 3, s. 192)

   5308.    11- “Yetecek kadarıyla birlikte güzel ölçülü olmak, israf içinde çalışmaktan daha hayırlıdır. ” (c. 3, s. 387)

   5309.    12- “Ilımlılıktan fazla olan her şey israftır. ” (c. 4, s. 540)

   5310.    13- “İsteklerinde ılımlı olması ve hedeflerinde itidalli olması insana zekilik olarak yeter. ” (c. 4, s. 582)

   5311.    14- “İktisatlı olan helak olmaz. ” (c. 5, s. 70)

   5312.    15- “Ilımlı olmakta helak/yok oluş yoktur. ” (c. 5, s. 86)

   5313.    16- “İktisatlı olmayan kimseyi israf helak eder. ” (c. 5, s. 250)

   5314.    17- “İktisatlı olanın masrafları hafifler. ” (c. 5, s. 274)

   5315.    18- “Zenginlik ve fakirlikte iktisatlı olan kimse şüphesiz zamanın zorluklarına hazırlanmış sayılır. ” (c. 5, s. 431)

   5316.    19- “İktisatlı olmakla arkadaşlık kuran kimsenin zenginlikle arkadaşlığı sürer. Bu ılımlılık fakirliğini ve eksikliklerini telafi eder. ” (c. 5, s. 458)

   5317.    20- “İsrafsız cömertlik ve yok olmaya sebep olmayan mürüvvet iktisatlı olmaktandır. ” (c. 6, s. 41)

   5318.    21- “İktisatlı olup israf etmemen ve söz verip vefasızlık göstermemen mürüvvettendir. ” (c. 6, s. 42)

   5319.    22- “İktisatlı olmakla birlikte helak yoktur. ” (c. 6, s. 362)

   5320.    23- “İşlerinde iktisatlı olan kimsenin gideri hafifler. ” (c. 3, s. 440)

   5321.    24- “Baki bırak ki seni de baki bıraksınlar. ” (c. 2, s. 176)

 

249- İyiliği Emretmek

 

   5322.    1- “Şüphesiz iyiliği emretmek ve kötülükten sakındırmak eceli yaklaştırmaz ve rızkı azaltmaz, aksine sevabı çoğaltır, ecri büyütür. Bu ikisinden daha üstünü ise zalim imam karşısında adil olan bir sözü söylemektir. ” (c. 2, s. 611)

   5323.    2- “Kötü insanı iyi işlerin vasıtasıyla ıslah et ve güzel sözlerinle başkalarına hayrı göster. ” (c. 2, s. 187)

   5324.    3- “İyiliği emret ki ehlinden olasın. Elin ve dilinle kötülükten sakındır ve çabanla kötü işten uzak dur. ” (c. 2, s. 214)

   5325.    4- “İyilik emredilince kabul edin ve kendiniz de iyiliği emredin. Kötülükten sakınmayı kabul edin ve kendiniz de kötülükten sakının. ” (c. 2, s. 262)

   5326.    5- “İyiliği emreden kimse müminlerin sırtını güçlendirmiştir. ” (c. 5, s. 258)

   5327.    6- “İyiliği emredici ve kötülükten sakındırıcı ol. Seninle ilişkisini kesenle ilişki kur ve seni mahrum kılana ihsan et. ” (c. 4, s. 610)

   5328.    7- “İyiliği emret ve kendin de iyilikle amel et. İyiliği emrettiği halde iyilikten kaçınan kimse gibi olma. Bu kimse neticede günahını yüklenir ve Allah’ın gazabına uğrar. ” (c. 4, s. 616)

   5329.    8- “İyiliği emredici ve kötülükten sakındırıcı ol. Hayır ile amel et ve kötülük için engelleyici ol. ” (c. 4, s. 613)

   5330.    9- “Şeriatın kıvamı iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak ve hadleri uygulamaktır. ” (c. 4, s. 518)

   5331.    10- “İyiliği emretmek insanların en üstün amelidir. ” (c. 2, s. 101)

   5332.    11- “Her kim de şu üç haslet olursa dünya ve ahireti salim olur: İyiliği emretmek ve iyiliği kabul etmek, kötülükten sakınmak ve kötülükten sakınmayı kabul etmek ve yüce ve celil olan Allah’ın hadlerini korumak. ” (c. 5, s. 440)

 

250- İyilik

 

   5333.    1- “İyilik, ıslah edici bir ameldir. ” (c. 1, s. 148)

   5334.    2- “İyilik salih bir ameldir. ” (c. 1, s. 219)

   5335.    3- “İyilik uzak görüşlü insanın ganimetidir. ” (c. 1, s. 242)

   5336.    4- “İyilik her şeyden daha önce mükafat görür. ” (c. 1, s. 320)

   5337.    5- “İsraf iyi işler dışında her şeyde kınanmıştır. ” (c. 2, s. 86)

   5338.    6- “Sevabı en çabuk verilen hayır iyiliktir. ” (c. 2, s. 385)

   5339.    7- “En üstün iyilik iyilere yapılan iyiliktir. ” (c. 2, s. 391)

   5340.    8- “En üstün iyilik ehline ulaşan iyiliktir. ” (c. 2, s. 391)

   5341.    9- “İyilik yapmana en layık kimse iyiliğinden gafil olmayandır. ” (c. 2, s. 412)

   5342.    10- “Sevab açısından sevabı şüphesiz en çabuk ulaşan hayır iyiliktir. ” (c. 2, s. 488)

   5343.    11- “Şüphesiz yaptıklarınızın karşılığını göreceksiniz. O halde sadece iyilik yapınız. ” (c. 3, s. 65)

   5344.    12- “İyilikle hür insana malik olunur. ” (c. 3, s. 205)

   5345.    13- “Şüphesiz iyilerin tabiatı hayır yapmak üzere yaratılmıştır. Yapabildiği zaman mutlaka hayır yapar. ” (c. 3, s. 90)

   5346.    14- “Hayır iyi işlerde toplanmıştır. ” (c. 3, s. 376)

   5347.    15- “En hayırlı iyilik muhtaca ulaşandır. ” (c. 3, s. 425)

   5348.    16- “İyiliği çoğalan kimse övülür. ” (c. 5, s. 183)

   5349.    17- “İyilik edenin ünü yayılır. ” (c. 5, s. 336)

   5350.    18- “İyiliği yakın olanın ünü uzak olur. (uzaklara ulaşır)” (c. 5, s. 336)

   5351.    19- “İyilikle rahmet elde edilir. ” (c. 6, s. 120)

   5352.    20- “İyilerin ruhları kötülerin ruhlarından nefret eder. ” (c. 6, s. 190)

   5353.    21- “İyilerin ruhları facirlerin işlerinden uzak durur. ” (c. 6, s. 190)

   5354.    22- “İyi insan kötü insandan intikam almaz. ” (c. 6, s. 394)

   5355.    23- “İnsanın kendisini ve başkalarını fedakarlığa zorlaması iyilerin ahlakındandır. ” (c. 6, s. 28)

 

251- İzzet

 

   5356.    1- “İzzet (insanlardan) ümidini kesmekledir. ” (c. 1, s. 120)

   5357.    2- “Allah’tan başkasıyla izzetlenen kimseyi izzet helak eder. ” (c. 5, s. 253)

   5358.    3- “İzzet (intikam almasa da) intikam alabilecek bir güce ulaşmaktır. ” (c. 1, s. 278)

 

-K-

252- Kabalık-Şiddet

 

   5359.    1- “Kabalık ahlak kötülüğüdür. ” (c. 1, s. 200)

   5360.    2- “Kabalık en kötü ahlaktır. ” (c. 1, s. 200)

   5361.    3- “Kabalık başkalarının görüşüne düşmanlık etmek ve insana zarar verebilecek kimseye düşmanlık etmektir. ” (c. 2, s. 53)

   5362.    4- “Kabalıktan sakın, şüphesiz kabalık ahlak çirkinliğine sebep olur. ” (c. 2, s. 293)

   5363.    5- “En kötü şey kabalıktır. ” (c. 2, s. 378)

   5364.    6- “En çirkin şey kabalıktır. ” (c. 2, s. 371)

   5365.    7- “Kabalık kötü bir ahlaktır. ” (c. 3, s. 250)

   5366.    8- “Cehaletin başı kabalıktır. ” (c. 4, s. 47)

   5367.    9- “Nice yüce insanı kabalık çirkinliği alçaltmıştır. ” (c. 4, s. 558)

   5368.    10- “Kabalığı çok olan kimse aşağılık sayılır. ” (c. 5, s. 183)

   5369.    11- “Cehaletin yeri kabalıktır. ” (c. 5, s. 124)

   5370.    12- “Çok kabalık sövgüdendir. ” (c. 6, s. 35)

   5371.    13- “Kabalık, içinde bulunduğu her şeyi çirkin kılmıştır. ” (c. 6, s. 62)

   5372.    14- “Kabalıktan daha aşağılık bir huy yoktur. ” (c. 6, s. 383)

   5373.    15- “Kabalıktan daha çirkin bir ahlak yoktur. ” (c. 6, s. 380)

 

253- Kaçınmak-Ver’a

 

   5374.    1- “Ver’a sakınmaktır. ” (c. 1, s. 32)

   5375.    2- “Ver’a kalkandır. ” (c. 1, s. 40)

   5376.    3- “Ver’a en üstün elbisedir. ” (c. 1, s. 129)

   5377.    4- “Ver’a en hayırlı arkadaştır. ” (c. 1, s. 133)

   5378.    5- “Ver’a takva sahiplerinin şiarıdır. ” (c. 1, s. 156)

   5379.    6- “Ver’a üstün ameldir. ” (c. 1, s. 147)

   5380.    7- “Ver’a kötülüklerden koruyan bir kalkandır. ” (c. 1, s. 188)

   5381.    8- “Ver’a kurtuluş meşalesidir. ” (c. 1, s. 194)

   5382.    9- “Ver’a iffetin meyvesidir. ” (c. 1, s. 244)

   5383.    10- “Ver’a fakih insanın ahlakıdır. ” (c. 1, s. 246)

   5384.    11- “Ver’a takvanın esasıdır. ” (c. 1, s. 278)

   5385.    12- “Ver’a insanı günah işlemekten alı koyar. ” (c. 1, s. 376)

   5386.    13- “Ver’a tamah zilletinden daha hayırlıdır. ” (c. 1, s. 378)

   5387.    14- “Ver’a sahibi kimse nefsini temizleyen ve hasletlerini şerafetlendiren kimsedir. ” (c. 2, s. 32)

   5388.    15- “Ver’a dini ıslah eder, nefsi korur ve mürüvveti süsler. ” (c. 2, s. 68)

   5389.    16- “Ver’a şüpheler karşısında durmaktır. ” (c. 2, s. 154)

   5390.    17- “Hayır ve Ver’a ehline katıl. Seni övmemeleri hususunda onları razı kıl. Zira çok övmek insanı aldanmaya yakın kılar. Övgüden hoşnut olmak ise Allah’ın gazabına sebep olur. ” (c. 2, s. 218)

   5391.    18- “En akıllınız, en çok sakınanızdır. ” (c. 2, s. 370)

   5392.    19- “En çok malik kılan şey ver’adır. (insanı dünya ve ahirete malik kılar. )” (c. 2, s. 377)

   5393.    20- “En faydalı şey ver’adır. ” (c. 2, s. 378)

   5394.    21- “En güzel elbise veradır. ” (c. 2, s. 379)

   5395.    22- “En güzel şey veradır. ” (c. 2, s. 397)

   5396.    23- “Ver’anın kökü günahlardan sakınmak ve haramlardan temizlenmektir. ” (c. 2, s. 417)

   5397.    24- “Ver’adan soyunan kimse dinini bozmuş olur. ” (c. 2, s. 426)

   5398.    25- “En güzel elbise veradır. En hayırlı azık ise takvadır. ” (c. 2, s. 446)

   5399.    26- “İnsanların en çok sakınanı isteklerden en çok sakınanıdır. ” (c. 2, s. 484)

   5400.    27- “Şüphesiz en süslü ahlak ver’a ve iffettir. ” (c. 2, s. 489)

   5401.    28- “Şüphesiz ver’a sahibi olursan kötülüklerin aşağılığından temizlenmiş olursun. ” (c. 3, s. 55)

   5402.    29- “Şüphesiz ver’a kazançlarında düşünmek ve isteklerden sakınmaktır. ” (c. 3, s. 84)

   5403.    30- “Adil insanların afeti (çirkinliklerden) kaçınma azlığıdır. ” (c. 3, s. 105)

   5404.    31- “Aşağılıklardan münezzeh olmak ver’a ile mümkündür. ” (c. 3, s. 223)

   5405.    32- “Gerçek bir ver’a ile din korunur. ” (c. 3, s. 224)

   5406.    33- “Ver’a ile mümin tezkiye olur. ” (c. 3, s. 236)

   5407.    34- “Ver’anın meyvesi nefis ve dini salahıdır. ” (c. 3, s. 331)

   5408.    35- “Müminin güzelliği verasıdır. ” (c. 3, s. 363)

   5409.    36- “Dinin güzelliği ver’adır. ” (c. 3, s. 375)

   5410.    37- “Fakirliği sevmek insanı ver’a sahibi kılar. ” (c. 3, s. 396)

   5411.    38- “Din işlerinin en hayırlısı ver’adır. ” (c. 3, s. 425)

   5412.    39- “İnsanların en hayırlısı, en çok ver’a sahibi olanı ve en kötüsü ise en çok günah işleyenidir. ” (c. 3, s. 433)

   5413.    40- “Kulun dinin göstergesi ver’a sahibi oluşudur. ” (c. 4, s. 8)

   5414.    41- “İmanın süsü ver’adır. ” (c. 4, s. 109)

   5415.    42- “İnsanın ahiret azığı ver’a ve takvadır. ” (c. 4, s. 113)

   5416.    43- “Dinin salah/liyakat sebebi ver’adır. ” (c. 4, s. 120)

   5417.    44- “Nefsin salahiyet sebebi ver’adır. ” (c. 4, s. 126)

   5418.    45- “Nefislerinizi ver’a ile edeplendirin ve hastalıklarınızı sadaka ile tedavi edin. ” (c. 4, s. 135)

   5419.    46- “Dinin siyaseti ver’a ve yakin güzelliği iledir. ” (c. 4, s. 135)

   5420.    47- “Hiçbir amel iki şeyle tartılamaz/denk olamaz: Güzel ver’a sahibi olma ve müminlere ihsanda bulunma” (c. 4, s. 184)

   5421.    48- “Dinin salahı ver’adır. ” (c. 4, s. 194)

   5422.    49- “İmanın salahı ver’a ve fesadı ise tamahtır. ” (c. 4, s. 195)

   5423.    50- “Ver’adan ayrılma. Şüphesiz ki ver’a koruyucudan daha hayırlıdır. ” (c. 4, s. 290)

   5424.    51- “Ver’adan ayrılma. Şüphesiz ver’a dinin yardımcısı ve ihlas sahiplerinin huyudur. ” (c. 4, s. 295)

   5425.    52- “Ver’adan ayrılma ve Tamahın aldatıcılığına kapılma. Şüphesiz tamaha aldanmak kurak bir meradır. ” (c. 4, s. 297)

   5426.    53- “Ver’a sahibi ol ki temiz olasın. ” (c. 4, s. 600)

   5427.    54- “Ver’a takvaya yakın kılınmıştır. ” (c. 4, s. 495)

   5428.    55- “Ver’ası/kaçınması doğru olan kimse haramlardan kaçınır. ” (c. 5, s. 255)

   5429.    56- “Ver’a/kaçınması az olan kimsenin kalbi ölmüştür. ” (c. 5, s. 269)

   5430.    57- “Ver’anın/kaçınmanın kendisini ıslah etmediği kimseyi tamah bozar. ” (c. 5, s. 247)

   5431.    58- “Ver’ası çoğalan kimsenin günahı azalır. ” (c. 5, s. 275)

   5432.    59- “Ver’a sahibi olan kimsenin ibadeti güzel olur. ” (c. 5, s. 299)

   5433.    60- “Bizleri seven kimse amelimizle amel etmeli ve ver’ayı bir elbise gibi giyinmelidir. ” (c. 5, s. 303)

   5434.    61- “Ver’a gibi hiçbir şey dini ıslah etmez. ” (c. 6, s. 59)

   5435.    62- “Dinin ölçüsü ver’adır. ” (c. 6, s. 117)

   5436.    63- “Ver’a ile amel meyve verir. ” (c. 6, s. 121)

   5437.    64- “Ver’a güzel bir arkadaştır ve tamah kötü bir yoldaştır. ” (c. 6, s. 165)

   5438.    65- “İnsanın ver’ası/kaçınması dini miktarıncadır. ” (c. 6, s. 223)

   5439.    66- “Mü’minin ver’ası amelinde ortaya çıkar. ” (c. 6, s. 241)

   5440.    67- “Uzak durma gibi bir ver’a yoktur. ” (c. 6, s. 349)

   5441.    68- “Vera gibi bir temizlik yoktur. ” (c. 6, s. 354)

   5442.    69- “Dini sadece ver’a ıslah eder. ” (c. 6, s. 367)

   5443.    70- “Ver’adan daha sağlam bir sığınak yoktur. ” (c. 6, s. 382)

   5444.    71- “İlim ver’a olmaksızın temizlenmez. ” (c. 6, s. 388)

   5445.    72- “Ver’ası/kaçınması olmayanın korunması da yoktur. ” (c. 6, s. 402)



Geri   İleri
Go to TOP