A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   2457.    4- “Düşmanlıkta haddi aşan günah işler, kusur eden ise yenilgiye uğrar. ” (c. 5, s. 472)

   2458.    5- “İnsanlara düşmanlık eden Allah’tan hakkıyla sakınamaz. ” (c. 6, s. 396)

 

110- Düşüncesiz Hareket Etmek

 

   2459.    1- “Zor işlere kalkışan kimse helak olur. ” (c. 5, s. 188)

   2460.    2- “Denizin girdaplarına yuvarlanan kimse boğulur. ” (c. 5, s. 200)

   2461.    3- “Zor işlere kalkışan kimse helak olur. ” (c. 5, s. 201)

   2462.    4- “Kötülüklerin girdabına yuvarlanan kimse istenmeyen şeylerle karşılaşır. ” (c. 5, s. 224)

 

-E-

111- Ecel-Ölüm Anı

 

   2463.    1- “Göç yakındır. ” (c. 1, s. 45)

   2464.    2- “Ecel insanı yüzüstü yere serer. ” (c. 1, s. 45)

   2465.    3- “Ecel kalkandır. ” (c. 1, s. 48)

   2466.    4- “Ecel korunmuş bir kaledir. ” (c. 1, s. 133)

   2467.    5- “Eceller arzuları keser. ” (c. 1, s. 153)

   2468.    6- “Ecel arzuyu rezil rüsva eder. ” (c. 1, s. 167)

   2469.    7- “Ecel arzuları biçer. ” (c. 1, s. 167)

   2470.    8- “Bilin ki şüphesiz siz az ötesinde ecel olan arzu günlerinde yaşıyorsunuz. Eceli gelmeden arzu günlerinde amel eden kimsenin amelleri fayda eder ve eceli ona bir zarar vermez. ” (c. 2, s. 335)

   2471.    9- “En yakın şey eceldir. ” (c. 2, s. 383)

   2472.    10- “En doğru şey eceldir. ” (c. 2, s. 371)

   2473.    11- “Şüphesiz Allah-u Teala’nın velileri ecelini yakın ve arzularını yalancı görenler, ameli çok ve sürçmesi az olanlardır. ” (c. 2, s. 545)

   2474.    12- “Şüphesiz insan tam arzusuna kavuşmak üzereyken aniden eceli gelerek onu arzusuna ulaşmaktan alı koyar. Süphanellah! Bu taktirde ne arzusuna ulaşmış ve ne de arzu eden kalmıştır. ” (c. 2, s. 554)

   2475.    13- “Arzuların sonuna ulaştığınızda aniden gelip çatan ölümü hatırlayın. ” (c. 3, s. 120)

   2476.    14- “Eceller gelip çatınca arzular rezil olur. ” (c. 3, s. 120)

   2477.    15- “Arzunun afeti eceldir. ” (c. 3, s. 112)

   2478.    16- “Arzuların afeti ecellerin gelip çatmasıdır. ” (c. 3, s. 110)

   2479.    17- “Allah her şeye bir ölçü ve her ölçüye bir ecel tayin etmiştir. ” (c. 3, s. 369)

   2480.    18- “Ecelin doğruluğu arzunun yalan oluşunu ortaya çıkarır. ” (c. 4, s. 215)

   2481.    19- “Eceller gelince arzuların zararlı oluşunu ortaya çıkarır. ” (c. 4, s. 322)

   2482.    20- “Eceller saldırıya geçince temenni ve arzuları rüsva eder. ” (c. 4, s. 322)

   2483.    21- “Her lahzada bir ecel vardır. (O lahzada ecel gelip çatabilir. )” (c. 4, s. 396)

   2484.    22- “Ölümü hatırlama kalplerinizden çıkıp gitmiş, yalancı arzular sizlere gelip çatmıştır. ” (c. 4, s. 480)

   2485.    23- “(Dünya ehli) Süreli olan her şeyi sürekli erteler. ” (c. 4, s. 540)

   2486.    24- “Gelecek olan her şey yakındır. ” (c. 4, s. 530)

   2487.    25- “Bir çok insan amelini sürekli erteler ve sonunda aniden eceli gelip çatar. ” (c. 4, s. 552)

   2488.    26- “Koruyucu olarak ecel yeter (ecel gelmedikçe insan dünyadan göçmez)” (c. 4, s. 574)

   2489.    27- “Her ecel yazılmıştır. ” (c. 5, s. 10)

   2490.    28- “Her ecel hazırdır. ” (c. 5, s. 12)

   2491.    29- “Ecelini gözetleyen kimsenin arzuları kısa olur. ” (c. 5, s. 193)

   2492.    30- “Her insanın eceli kendisini ölüme sürüp götürücüdür. ” (c. 5, s. 20)

   2493.    31- “Eceller ortaya çıkarsa arzular rüsva olur. ” (c. 5, s. 112)

   2494.    32- “Eğer ecellerin yakınlığını ve gelip çatacağını düşünmüş olsaydınız şüphesiz yaşamanın tatlılığı ve sevinci size acı olurdu. ” (c. 5, s. 114)

   2495.    33- “Eceli ve yolunu görmüş olsaydınız, arzu ve arzunun aldatıcılığından nefret ederdiniz. ” (c. 5, s. 114)

   2496.    34- “Dünyada kalışını ve ecelini kısa gören kimsenin ümit ve arzusu da kısa olur. ” (c. 5, s. 375)

   2497.    35- “Saatlerin birbiri ardınca bitişi de ecellerdendir. ” (c. 6, s. 9)

   2498.    36- “Ecel arzulara ne de yakındır. ” (c. 6, s. 57)

   2499.    37- “Ecel arzu için ne de kesicidir. ” (c. 6, s. 58)

   2500.    38- “Yarını ömründen sayan kimse, ölümü taktir edememiştir. ” (c. 6, s. 88)

   2501.    39- “Önünde geçemeyeceği bir günü ve ecelinden kendisini sürekli takip eden aceleci bir isteyeni olan kimsenin kalmaya ne ümidi vardır?” (c. 6, s. 111)

   2502.    40- “Ecel, güzel bir ilaçtır. ” (c. 6, s. 160)

   2503.    41- “İnsanın nefesi ölüme doğru atılan bir adımdır. ” (c. 6, s. 170)

   2504.    42- “Ecelden daha koruyucu bir kalkan yoktur. ” (c. 6, s. 377)

   2505.    43- “Ecelden daha doğru bir şey yoktur. ” (c. 6, s. 382)

   2506.    44- “Ecelinden önce davranan, ikamet yurdu ve keramet mahalli için güzel amel işleyen kimseye Allah rahmet etsin. ” (c. 4, s. 43)

   2507.    45- “Arzusunu kısaltan, ecelinden önce davranan, fırsatı ganimet bilen ve amelinden azık alan kimseye Allah rahmet etsin. ” (c. 4, s. 43)

   2508.    46- “Ecellerinizden önce davranın, şüphesiz insanların ümitlerinin kesilmesi ve ecelinin gelip çatması yakındır. ” (c. 4, s. 151)

   2509.    47- “Eceline yaklaştıkça amelini güzelleştir. ” (c. 4, s. 618)

   2510.    48- “Eceli yakın olana çare ve hilesi yardım etmez. ” (c. 5, s. 376)

   2511.    49- “Saatlerin geçmesiyle ömürler fani olur. ” (c. 6, s. 121)

   2512.    50- “Allah her amele bir sevap, her şeye bir hesap ve her ecele bir yazı taktir etmiştir. ” (c. 3, s. 370)

 

112- Edeb

 

   2513.    1- “Edeb, en üstün haseptir. [2] (c. 1, s. 76)

   2514.    2- “Edeb, yeni elbisedir. ” (c. 1, s. 144)

   2515.    3- “Edeb, en güzel haslettir. ” (c. 1, s. 239)

   2516.    4- “Edeb, aklın bir suretidir. ” (c. 1, s. 246)

   2517.    5- “Edeb insanın kemalidir. ” (c. 1, s. 246)

   2518.    6- “Edeb iki hasepten biridir. ” (c. 2, s. 15)

   2519.    7- “İnsanda edeb, kökü akıl olan bir ağaçtır. ” (c. 2, s. 109)

   2520.    8- “En üstün akıl, edeptir. ” (c. 2, s. 389)

   2521.    9- “En şerefli haseb güzel edeptir. ” (c. 2, s. 390)

   2522.    10- “En üstün şeref, edeptir. ” (c. 2, s. 380)

   2523.    11- “Akıl sahiplerinin edebe ihtiyacı ekinin yağmura olan ihtiyacı gibidir. ” (c. 2, s. 513)

   2524.    12- “Şüphesiz insan altın ve gümüşten çok, salih edebe muhtaçtır. ” (c. 2, s. 569)

   2525.    13- “En üstün edeb, kendinden başlamandır. ” (c. 2, s. 422)

   2526.    14- “En saygın haseb, güzel edebtir. ” (c. 2, s. 467)

   2527.    15- “En üstün edeb insanın haddini bilmesi ve ölçüsünü aşmamasıdır. ” (c. 2, s. 447)

   2528.    16- “Şüphesiz sizler altın ve gümüşten çok edebe muhtaçsınız. ” (c. 3, s. 63)

   2529.    17- “İnsanın şerefi akıl ve edep iledir; mal ve haseb ile değil. ” (c. 3, s. 77)

   2530.    18- “Zekilik edeple keskinleşir. ” (c. 3, s. 236)

   2531.    19- “Kötü edeb, kötü neseptir. ” (c. 3, s. 256)

   2532.    20- “Nefsinizi edeb etmeyi üstlenin ve onu adetlerinin çekiciliğinden alıkoyun. ” (c. 3, s. 295)

   2533.    21- “Edeb meyvesi güzel ahlaktır. ” (c. 3, s. 325)

   2534.    22- “Kendisine üstün gelinmeyen üç haslet vardır: Güzel edep, şüpheden sakınmak ve haramlardan uzak durmak” (c. 3, s. 335)

   2535.    23- “Güzel edep, en üstün nesep ve en şerefli sebeptir. ” (c. 3, s. 392)

   2536.    24- “Güzel edep soy çirkinliğini örter. ” (c. 3, s. 383)

   2537.    25- “Güzel edep en hayırlı, yardımcı ve en üstün arkadaştır. ” (c. 3, s. 384)

   2538.    26- “Babaların çocuklarına bıraktığı en hayırlı miras edeptir. ” (c. 3, s. 438)

   2539.    27- “Edebin övüncü soy övüncünden daha şereflidir. ” (c. 4, s. 401)

   2540.    28- “Odun ateş ile yakıldığı gibi sen de aklını edep ile tutuştur. ” (c. 4, s. 39)

   2541.    29- “Ahlakı tezkiye etme sebebi, güzel edeptir. ” (c. 4, s. 121)

   2542.    30- “Aklın salahı edeptir. ” (c. 4, s. 195)

   2543.    31- “Edebin talibi altının talibinden daha uzak görüşlüdür. ” (c. 4, s. 253)

   2544.    32- “Edep taleb etmek hasebin güzelliğidir. ” (c. 4, s. 254)

   2545.    33- “Edep sahibi ol. Şüphesiz ki edep haseb süsüdür. ” (c. 4, s. 287)

   2546.    34- “Her işin bir edebi vardır. ” (c. 5, s. 13)

   2547.    35- “Akıl ve edeb dışında her haseb (bir gün) sona erer. ” (c. 4, s. 542)

   2548.    36- “Az edep çok nesepten daha hayırlıdır. ” (c. 4, s. 498)

   2549.    37- “Her şey akla muhtaçtır. Akıl ise edebe muhtaçtır. ” (c. 4, s. 542)

   2550.    38- “Başkaları için hoş görmediğin şeylerden sakınman, sana edeb olarak yeter. ” (c. 4, s. 585)

   2551.    39- “Edebi az olanın kötülükleri çok olur. ” (c. 5, s. 224)

   2552.    40- “Hasebi kendisini yere oturtan kimseyi edebi ayağa kaldırır. ” (c. 5, s. 241)

   2553.    41- “Kötü edebi kendisini geride bırakan kimseyi hasebinin ağırlığı ileri götüremez. ” (c. 5, s. 241)

   2554.    42- “Aşağılık edebi kendisini alçak düşüren kimseyi, hasebinin şerefi yüceltemez. ” (c. 5, s. 236)

   2555.    43- “Edebe vurgun olanın kötülükleri az olur. ” (c. 5, s. 263)

   2556.    44- “Edebi kötü olanın hasebi düşük olur. ” (c. 5, s. 239)

   2557.    45- “Edebi aklından çok olan kimse, bir çok koyunlar arasında olan çoban gibidir. ” (c. 5, s. 389)

   2558.    46- “Herkim edebi olmaksızın sultana hizmet etmeyi taleb ederse esenlikten zorluğa çıkmıştır. ” (c. 5, s. 392)

   2559.    47- “En üstün hasleti edeb olmayan kimsenin en düşük hali sıkıntı ve zorluk olur. ” (c. 5, s. 413)

   2560.    48- “Her kim Allah’ın edebi üzere ıslah olmazsa, kendi edebi üzere ıslah olmaz. ” (c. 5, s. 417)

   2561.    49- “Her kim edebe vurgun olursa, kendisini süslemiş olur. ” (c. 5, s. 264)

   2562.    50- “Edeb akıl için güzel bir arkadaştır. ” (c. 6, s. 158)

   2563.    51- “Güzel edeb, güzel bir nesebtir. ” (c. 6, s. 159)

   2564.    52- “Edeb gibi haseb yoktur. ” (c. 6, s. 350)

   2565.    53- “Edeb gibi ziynet yoktur. ” (c. 6, s. 351)

   2566.    54- “Edeb gibi miras yoktur. ” (c. 6, s. 353)

   2567.    55- “Kötü edeb ile birlikte şeref yoktur. ” (c. 6, s. 361)

   2568.    56- “Edeb gibi süs yoktur. ” (c. 6, s. 354)

   2569.    57- “Kötü konuşanın edebi yoktur. ” (c. 6, s. 374)

   2570.    58- “Edepten daha yüce haseb yoktur. ” (c. 4, s. 378)

   2571.    59- “Edebi olmayanın aklı yoktur. ” (c. 6, s. 400)

   2572.    60- “Edepten mahrum olup oynaşmaya meyleden kimse, efendi olamaz. ” (c. 6, s. 425)

 

113- Ekin Ekmek

 

   2573.    1- “Herkes ektiğini biçer ve yaptığının karşılığını görür. ” (c. 4, s. 541)

   2574.    2- “Ektiğin gibi biçersin. ” (c. 4, s. 623)

   2575.    3- “Hayır eken sevap biçer. ” (c. 5, s. 276)

   2576.    4- “Bir şey eken onu biçer. ” (c. 5, s. 468)

 

114- Elbise

 

   2577.    1- “Elbiseni yukarı tut. (Yerden sürükleme) Zira bu iş senin (elbisen) için daha temiz, kalbin için daha takvalı ve kendin için daha kalıcıdır. ” (c. 2, s. 180)

   2578.    2- “Onunla meşhur olmayacağın ve seni ayıplı kılmayacak elbiseyi giy. ” (c. 2, s. 185)

 

115- Eman Vermek

 

   2579.    1- “Eman dileyene eman veren kimseye münezzeh olan Allah da azabından eman verir. ” (c. 5, s. 388)

 

116- Emanet

 

   2580.    1- “Sana güvenildiğinde emaneti eda et. Birine emanet verirsen onu itham etme. Şüphesiz emaneti olmayanın imanı da yoktur. ” (c. 2, s. 207)

   2581.    2- “Sana güvenen kimseye emaneti eda et. Sana hıyanet edene sen hıyanet etme. ” (c. 2, s. 188)

   2582.    3- “Emanet ve vefa doğru işlerdir. Yalan ve iftira ise hain sözlerdir. ” (c. 2, s. 130)

   2583.    4- “Emaneti olmayanın imanı yoktur. ” (c. 6, s. 400)

   2584.    5- “Emanete riayet edenin dini kemale erer. ” (c. 5, s. 448)

   2585.    6- “Emaneti küçük sayan kimse hıyanete düşmüştür. ” (c. 5, s. 333)

   2586.    7- “Sakınman doğru olmalıdır. İhtiyat etmen şiddetlenmeli; emanet ve yemin hususunda niyetin halis olmalıdır. ” (c. 5, s. 52)

   2587.    8- “Yayılması güzel olmayan her şey her ne kadar gizli tutulması istenmediyse de emanettir. ” (c. 4, s. 539)

   2588.    9- “Emanete riayet et, şüphesiz ki emanete riayet en üstün dindarlıktır. ” (c. 4, s. 290)

   2589.    10- “Emaneti güzel korumak insanın güzel inançlarının başıdır. ” (c. 4, s. 199)

   2590.    11- “İnsanların en kötüsü emanete inanmayan ve hıyanetten çekinmeyen kimsedir. ” (c. 4, s. 175)

   2591.    12- “İslam’ın başı emanettir. ” (c. 4, s. 47)

   2592.    13- “Allah bir kulu sevince, ona emaneti sevdirir. ” (c. 3, s. 140)

   2593.    14- “Emanet, güçlenince doğruluk da artar. ” (c. 3, s. 134)

   2594.    15- “Emanet, doğruluğa neden olur. ” (c. 2, s. 7)

   2595.    16- “Emanet, hakkını eda eden kimseye bir fazilettir. ” (c. 1, s. 306)

   2596.    17- “Emanet, riayet eden kimse için kurtuluştur. ” (c. 1, s. 293)

   2597.    18- “Emanet korunmadır. ” (c. 1, s. 39)

   2598.    19- “Emanet imandır, güler yüzlülük ise ihsandır. ” (c. 1, s. 13)

   2599.    20- “En üstün iman emanettir. ” (c. 2, s. 380)

   2600.    21- “İmanın başı emanettir. ” (c. 4, s. 53)

   2601.    22- “Emaneti olmayanın imanı yoktur. ” (c. 5, s. 191)

   2602.    23- “İçi ve dışı, fiili ve sözü aynı olan kimse emaneti eda eden ve adaleti gerçekleşen kimsedir. ” (c. 5, s. 340)

 

117- Emel-İstek-Arzu

 

   2603.    1- “Din arzuları kısaltmaktır. En üstün ibadet ise amelin ihlasıdır. ” (c. 2, s. 466)

   2604.    2- “Alışverişte insanların en hüsranda olanı ve çaba açısından en ümitsiz olanı bedenini arzularının yolunda yıpratan; mukadderatın isteklerine ulaşmakta kendisine yardımcı olmadığı, dünyadan hasretleriyle ayrılan ve ahirete veballeriyle ayak basan kimsedir. ” (c. 2, s. 570)

   2605.    3- “Şüphesiz münezzeh olan Allah arzusu uzun ve ameli kötü olan kimselerden nefret eder. ” (c. 2, s. 506)

   2606.    4- “İnsanlardan arzusu en uzun olan, ameli en kötü olandır. ” (c. 2, s. 409)

   2607.    5- “En yalan şey arzudur. ” (c. 2, s. 371)

   2608.    6- “Yalan arzular sizleri nereye kandırıyor?” (c. 2, s. 361

   2609.    7- “En uzak şey arzudur. ” (c. 2,s. 384

   2610.    8- “Uzun arzulardan sakın. Nice uzun emeline vurulan, amelini bozan ve eceli gelip çatan kimse arzusuna ulaşamamış ve kaybettiği şeyleri telafi edememiştir. ” (c. 2,s. 310

   2611.    9- “Arzulara güvenmekten sakın, şüphesiz bu ahmakların ahlakıdır. ” (c. 2,s. 301

   2612.    10- “Arzuyu yalanla ve ona güvenme. Şüphesiz arzu aldatmacadır ve sahibi aldanmıştır. ” (c. 2,s. 188

   2613.    11- “Mağlup arzulardan ve alınmış nimetlerden sakının. ” (c. 2,. 272

   2614.    12- “Batıl arzulardan sakının. Niceleri sonuna çatamadıkları bir günü karşılamaya gitmiştir. Nice gecenin başında gıpta edilen kimse, sonunda yas tutanlara ağlamıştır. ” (c. 2,s. 269)

   2615.    13- “Arzuların kandırmasından sakının. Nice kimseler bir günü arzu ettikleri halde ona ulaşamamış nice bina eden kimse binasında oturamamış, nice mal toplayan onu yiyememiştir. Belki de o malı batıl yoldan toplamış veya hakkını vermediği bir yoldan biriktirmiştir. Haram olarak elde etmiş ve günahını yüklenmiştir. ” (c. 2, s. 265)

   2616.    14- “Cahil arzusuna güvenir ve amelini azaltır. ” (c. 2, s. 92)

   2617.    15- “Arzu sürekli yalan söyleyicidir. Hayatın uzaması insan için bir azaptır. ” (c. 2, s. 112)

   2618.    16- “Arzu serap gibidir. Kendisini göreni kandırır ve kendisine ümit bağlayanı ümitsiz kılar. ” (c. 2, s. 74)

   2619.    17- “Az arzu bile amelin bozulmasına neden olur. ” (c. 6, s. 457)

   2620.    18- “Nefis eceline çatıncaya kadar arzudan el çekmez. ” (c. 6, s. 416)

   2621.    19- “Arzudan daha kandırıcı bir sahtekar yoktur. ” (c. 6, s. 377)

   2622.    20- “Arzudan daha yalancı bir şey yoktur. ” (c. 6, s. 382)

   2623.    21- “Arzuları azaltmak amel için iyi bir yardımcıdır. ” (c. 6, s. 160)

   2624.    22- “Hiç kimse ecelini unutup kötü amel işlemedikçe arzusunu uzatmaz. ” (c. 6, s. 101)

   2625.    23- “Sizlere ne olmuş da ulaşamayacağınız şeyleri arzuluyor, yiyemeyeceğiniz malları topluyor ve oturmayacağınız binalar yapıyorsunuz?” (c. 6, s. 95)

   2626.    24- “Arzusu uzun olan kimse akıl etmemiştir. ” (c. 6, s. 61)

   2627.    25- “Amelini azaltmadıkça hiç kimse arzusunu uzatmaz. ” (c. 6, s. 58)

   2628.    26- “Arzu ameli yok etmek için ne kötü araçtır!” (c. 6, s. 57)

   2629.    27- “Arzuya dayanmak ahmaklıktandır. ” (c. 6, s. 17)

   2630.    28- “Her kim seraptan doymayı arzularsa arzusu boşa çıkar ve susuz ölür. ” (c. 5, s. 438)

   2631.    29- “Arzusu yolunda yürüyen kimse, eceliyle sürçer. ” (c. 5, s. 375)

   2632.    30- “Mümkün olmayan bir şeyi arzu eden kimsenin bekleyişi uzun sürer. ” (c. 5, s. 349)

   2633.    31- “Arzularının meydanında ilerleyen kimse eceliyle sürçer. ” (c. 5, s. 329)

   2634.    32- “Arzusu uzun olan kimse amelini bozar. ” (c. 5, s. 295)

   2635.    33- “Arzusu kısa olanın ameli güzel olur. ” (c. 5, s. 295)

   2636.    34- “Arzusunun nihayetine erişen kimse, ecelinin gelip çatmasını beklemelidir. ” (c. 5, s. 266)

   2637.    35- “Arzusuna kanan kimseyi arzusu aldatır. ” (c. 5, s. 205)

   2638.    36- “Arzusu uzun olanın ameli kötü olur. ” (c. 5, s. 187)

   2639.    37- “İnsanı kandırmak için arzu yeter. ” (c. 4, s. 575)

   2640.    38- “Nice arzu eden kimse ümitsiz olur ve nice huzurda bulunmayan kimse geri dönmez. ” (c. 4, s. 548)

   2641.    39- “Nice arzulayan kimse arzusuna erişmemiştir. ” (c. 4, s. 553)

   2642.    40- “Nice arzulara aldanan kimse amelini zayi etmiştir. ” (c. 4, s. 552)



Geri   İleri
Go to TOP