A+
A
A-
İçindekiler Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın Adı: Gurer-ul Hikem - 1
Yazar: Ebulfetih Abdulvahid Amidi
Yayın Evi:
Basım Tarihi:
Sayfa Sayısı:
Baskı Sayısı:
Tiraj:
Geri   İleri


   1652.    12- “Ateşe giren sürekli azap görür. ” (c. 6, s. 237)

   1653.    13- “Sakini içinden çıkmaz, esiri için fidye kabul edilmez, zincirleri kopmaz, yurdunun müddeti bitmez. Ehli için bitecek bir zamanı yoktur. ” (c. 6, s. 429)

 

68- Cemal-Güzellik

 

   1654.    1- “Dış güzellik yüz güzelliğidir. İç güzellik ise batın güzelliğidir. ” (c. 1, s. 313)

   1655.    2- “Güzel yüz iki saadetten biridir. ” (c. 2, s. 22)

   1656.    3- “Güzel yüz zahiri güzelliktir. ” (c. 3, s. 382)

   1657.    4- “Güzel yüz saadetin başlangıcıdır. ” (c. 3, s. 382)

   1658.    5- “Müminin yüz güzelliği Allah’ın kendisine güzel inayetindendir. ” (c. 3, s. 391)

   1659.    6- “Soyluluk olmaksızın güzelliğin faydası yoktur. ” (c. 6, s. 386)

 

69- Cemil-Güzel

 

   1660.    1- “İnsanlara güzel davranan kimseye insanlar da aynı şekilde davranır. ” (c. 5, s. 354)

   1661.    2- “Nefsini güzelliğe alıştır. Şüphesiz bu insanların seni güzel anmalarına ve çok ihsanda bulunmalarına sebep olur. ” (c. 4, s. 328)

   1662.    3- “Güzel işi çok olan kimsenin üstünlüğü hususunda, insanlar görüş birliği içinde olur. ” (c. 5, s. 289)

 

70- Cennet

 

   1663.    1- “Cennet itaat edenin mükafatıdır. ” (c. 1, s. 114)

   1664.    2- “Cennet güven yurdudur. ” (c. 1, s. 107)

   1665.    3- “Cennet sakınanların yurdudur. ” (c. 1, s. 119)

   1666.    4- “Cennet öne geçenlerin hedefidir. ” (c. 1, s. 129)

   1667.    5- “Cennet en üstün hedeftir. ” (c. 1, s. 257)

   1668.    6- “Cennet kurtuluşa erenlerin dönüş yeridir. ” (c. 1, s. 269)

   1669.    7- “Cennet iyilik sahibi müminin mükafatıdır. ” (c. 1, s. 373)

   1670.    8- “Cennet en hayırlı dönüş yeri ve ateş en kötü yatma yeridir. ” (c. 2, s. 42)

   1671.    9- “Bilin ki şüphesiz ben talibi uyuyan cennet gibi bir şey ve kaçanı uyuyan ateş gibi bir şey görmedim. ” (c. 2, s. 331)

   1672.    10- “Şüphesiz nefsini cennet dışında bir şeye satanın mihneti büyük olur. ” (c. 2, s. 512)

   1673.    11- “Şüphesiz sizden birinin gök ufuklarında yıldızları gördüğü gibi cennet ehli de taraftarlarımızın makamlarını görürler. ” (c. 2, s. 531)

   1674.    12- “Eğer bir şeye mecburen rağbet gösterecekseniz eni göklerle yer kadar olan cennete rağbet edin. ” (c. 3, s. 18)

   1675.    13- “Teslimin nihayeti nimet yurduna nail olmaktır. ” (c. 4, s. 369)

   1676.    14- “Mü’minin hedefi cennettir. ” (c. 4, s. 370)

   1677.    15- “Cennet dışında her nimet küçüktür. ” (c. 4, s. 532)

   1678.    16- “Cenneti farz kılan ve insanı cehennemden kurtaran şey en üstün amellerdendir. ” (c. 6, s. 45)

   1679.    17- “Sonrası cennet olan hiçbir kötülük, kötülük değildir. ” (c. 6, s. 58)

   1680.    18- “Cennete girmek sürekli nimetler içinde yaşamaktır. ” (c. 6, s. 237)

   1681.    19- “Cennete giren kimsenin nimetleri ebedi olur. ” (c. 6, s. 237)

   1682.    20- “Rablerinden sakınanları gruplar halinde cennete sevk ederler. Onlar azaptan güvendedirler. Kınanmaktan kurtulmuş ve ateşten uzaklaşmışlardır. Güvenilir evlere yerleşmişlerdir ve bu karar kıldıkları yerden hoşnutluk içindedirler. ” (c. 6, s. 255)

   1683.    21- “Heyhat! Allah cennetinden dolayı kandırılamaz ve yanındaki şeylere sadece rızayetiyle ulaşılabilir. ” (c. 6, s. 204)

   1684.    22- “Cennet arzular ile elde edilemez. ” (c. 6, s. 368)

   1685.    23- “Aldatıcı ve minnet eden kimse cennete giremez. ” (c. 6, s. 404)

   1686.    24- “Batını güzel ve niyeti halis olan kimseden başkası cennete nail olamaz. ” (c. 6, s. 423)

 

71- Cesaret

 

   1687.    1- “Cesaret süstür, korkaklık ise utanç. ” (c. 1, s. 34)

   1688.    2- “Cesaret hazır bir izzet, korkaklık ise açık bir zillettir. ” (c. 1, s. 152)

   1689.    3- “Cesaret hazır bir yardım ve fazilet ise aşikardır. ” (c. 2, s. 30)

   1690.    4- “Cesaret iki izzetten biridir” (c. 2, s. 23)

   1691.    5- “Cesaretin meyvesi gayrettir. ” (c. 3, s. 328)

   1692.    6- “Cesaret gayret miktarıncadır. ” (c. 4, s. 312)

   1693.    7- “Her şey birbirinden ayrılsaydı bile doğruluk cesaret ile, korkaklık da yalan ile birlikte olurdu. ” (c. 5, s. 118)

   1694.    8- “Piyadelerin savaşçılığı kahramanların cesaretini gösterir. ” (c. 6, s. 131)

 

72- Cevap

 

   1695.    1- “Bazen fasih konuşan insanın bile cevap verme hususunda bazen dili tutulur. ” (c. 4, s. 83)

   1696.    2- “Cevap vermede acele davranan kimse doğruyu bulamaz. ” (c. 5, s. 337)

   1697.    3- “Doğru cevap üstünlük delilindendir. ” (c. 6, s. 40)

 

73- Cevher (İnsani Hakikat)

 

   1698.    1- “Hallerin değişiminde insanların cevheri tanınır. ” (c. 4, s. 398)

 

74- Ceza-Karşılık

 

   1699.    1- “Kötü cezalandırmak zaferin aşağılığındandır. ” (c. 4, s. 155)

   1700.    2- “Taşı sana geldiği yere at, şüphesiz kötülüğe kötülükle karşılık verilir. ” (c. 4, s. 86)

   1701.    3- “Mükafat bela ölçüsüncedir. ” (c. 4, s. 314)

   1702.    4- “Herkes önceden gönderdiğini bulur ve amel ettiğinin karşılığını görür. ” (c. 4, s. 536)

   1703.    5- “Her insan amel ettiğini görür ve yaptığının karşılığını bulur. ” (c. 4, s. 545)

   1704.    6- “Karşılık verdiğin gibi karşılık bulursun. ” (c. 4, s. 622)

   1705.    7- “Önceden gönderdiğin gibisini bulursun. ” (c. 4, s. 623)

   1706.    8- “Her şeyin bir karşılığı vardır, o halde baki kalacak yolda amel edin ve fani olan şeyleri terk edin. ” (c. 5, s. 21)

   1707.    9- “Ceza ve mükafat göreceğini onaylayan kimse güzel işten başkasını tercih etmez. ” (c. 5, s. 260)

   1708.    10- “Kötülüğün karşılığını sadece onu yapan görür. ” (c. 5, s. 62)

   1709.    11- “Hayrın karşılığını sadece onu yapan görür. ” (c. 5, s. 62)

   1710.    12- “İhsana fazlasıyla karşılık veren ona mükafat vermiştir. ” (c. 5, s. 327)

   1711.    13- “Kötülüğe ihsanla karşılık vermeyen kimse yücelerden değildir. ” (c. 5, s. 407)

   1712.    14- “Karşılık göreceğine yakin eden kimse güzelden başkasını seçmez. ” (c. 5, s. 343)

   1713.    15- “Mahrumiyet ölçüsünce mükafat verilir. ” (c. 4, s. 313)

 

75- Ciddiyet-Çaba

 

   1714.    1- “Ciddiyetle çalışmak saadettendir. ” (c. 2, s. 162)

   1715.    2- “Eğer kurtuluşu istiyorsanız gaflet ve boş şeylerle uğraşmaktan sakının. Sürekli çaba ve gayret gösterin. ” (c. 3, s. 21)

   1716.    3- “Her ne kadar şans yaver gitmese de çaba ve gayret göster. ” (c. 4, s. 299)

   1717.    4- “Ciddiyetle çaba gösteren kimse mutlu olur. ” (c. 4, s. 465)

   1718.    5- “Ciddiyetle çalışmak bulmak ile birliktedir. ” (c. 4, s. 494)

   1719.    6- “Ciddiyeti zayıf olanın düşmanı güçlü olur. ” (c. 5, s. 213)

   1720.    7- “Ciddiyetle çalışan muradına erer. ” (c. 5, s. 218)

   1721.    8- “Ciddiyetle çalışma bineğine binen düşmanını mağlub eder. ” (c. 5, s. 213)

   1722.    9- “Ciddiyetle çalışma bineğine binen düşmanına galip gelir. ” (c. 5, s. 226)

   1723.    10- “Boş şeyler ile uğraşan akıllı kimse doğru yolu kaybeder. Ciddiyetle çalışan kimse ise doğru yolu bulur. ” (c. 5, s. 54)

   1724.    11- “Tüm gücüyle çabalayan kimse irade ettiği şeyin gerçeğine erişir. ” (c. 5, s. 368)

   1725.    12- “Kapıyı çalmaya devam ve ısrar eden kimse sonunda kapıyı açar. ” (c. 5, s. 457)

   1726.    13- “Ciddiyetle çalışmayı kaybeden kimse azamet elde edemez. ” (c. 6, s. 65)

 

76- Cihad

 

   1727.    1- “Cihad edenlere gök kapıları açılmıştır. ” (c. 1, s. 355)

   1728.    2- “Cihad dinin sütunu ve mutluların açık yoludur. ” (c. 1, s. 354)

   1729.    3- “Bilin ki Allah bunu ahdini bozanlar, asiler ve yeryüzünde fesat çıkanlarla savaştım. Asilerle cihad ettim. Dinden çıkanları ise horluk ve zillete düşürdüm. Redhe Şeytanı’nı (Haricilerin lideri Zu’s-Sedye’yi) ise içinden kalbinin çarpıntısını ve göğsünün titremesini duyduğum bir feryatla yok ettim. ” (c. 2, s. 343)

   1730.    4- “Cihadın sevabı en büyük sevaptır. ” (c. 3, s. 348)

   1731.    5- “Kılıçtan arda kalanlar sayı açısından daha artıcı ve çocuk açısından daha çoktur. (haksız öldürülenlerin soyu artar, çoğalır. )” (c. 3, s. 263)

   1732.    6- “Bedenin zekatı cihad ve oruçtur. ” (c. 4, s. 106)

   1733.    7- “Cesaretin zekatı Allah yolunda cihad etmektir. ” (c. 4, s. 106)

   1734.    8- “Allah’a yemin olsun ki eğer dünya kılıcından kaçacak olursanız ahiret kılıcından esenlikte olamazsınız. Siz Arabın uluları ve seçkin büyüklerisiniz. Kaçmaktan utanın, şüphesiz kaçmakta utanç elbisesini giymek ve ateşe girmek vardır. ” (c. 6, s. 255)

 

77- Cima-Cinsel İlişki

 

   1735.    1- “Cima kalkan bir haya ve birbirine ulaşan avretlerdir. Deliliğe en çok benzeyen şeydir. Çok ilişkide bulunmak yaşlılık, ondan kendine gelmek pişmanlık, meyvesi ise hayatta kalırsa fitne sayılan, öldürdüğü taktirde ise insanı üzen helal çocuktur. ” (c. 3, s. 417)

   1736.    2- “Çok kadınla evlenen kimseyi rezaletler kaplar. ” (c. 5, s. 432)

 

78- Cimrilik

 

   1737.    1- “Cimrilik kınanmıştır. Haset eden kimse hüzünlü olur. ” (c. 1, s. 36)

   1738.    2- “Cimrilik fakirliktir. ” (c. 1, s. 37)

   1739.    3- “Cimrilik sövgüye neden olur. ” (c. 1, s. 38)

   1740.    4- “Cimrilik sövgü kazandırır. ” (c. 1, s. 82)

   1741.    5- “Cimrilik insanı aşağılık kılar. ” (c. 1, s. 116)

   1742.    6- “Cimri kimse varislerinin haznedarıdır. ” (c. 1, s. 127)

   1743.    7- “Cimrilik eleştiri kazandırır. ” (c. 1, s. 128)

   1744.    8- “Cimri fakirliği süratlendirir. ” (c. 1, s. 183)

   1745.    9- “Cimrilik düşmanlığa neden olur. ” (c. 1, s. 199)

   1746.    10- “Cimri kimse sürekli zelildir. ” (c. 1, s. 199)

   1747.    11- “Cimri kimse özürlere ve nedenlere sarılır. ” (c. 1, s. 336)

   1748.    12- “Cimrilik sahibini zillete düşürür ve sakınanlara izzet verir. ” (c. 1, s. 370)

   1749.    13- “Cimri kimse azizleri arasında zelildir. ” (c. 1, s. 377)

   1750.    14- “Cimrilik iki fakirlikten biridir. ” (c. 2, s. 17)

   1751.    15- “Cimrilik utanç getirir ve insanı ateşe sokar. ” (c. 2, s. 31)

   1752.    16- “Cimri kimse dünyada kınanır, ahirette de azap görür ve kınanır. ” (c. 2, s. 36)

   1753.    17- “Stokçuluk ve cimrilik eden kimse kendine teşekkür etmeyen kimse için toplar ve özrünü kabul etmeyen kimseye doğru yürür. ” (c. 2, s. 62)

   1754.    18- “Münezzeh olan Allah’ın maldan farz kıldığını ödemekte cimrilik etmek en çirkin cimriliktir. ” (c. 2, s. 116)

   1755.    19- “Cimri kimsenin yüzsuyundan harcadığı elinde tuttuğu maldan daha fazladır. Dininden zayi ettiği ise kendi yanında koruduğu malından kat kat fazladır. ” (c. 2, s. 130)

   1756.    20- “Cimrilikten sakının, şüphesiz cimrilik kınanma ve sövgü kazandırır. ” (c. 2, s. 272)

   1757.    21- “Cimrilikten sakının, şüphesiz cimrilik düşmanlık doğurur, insanın iyiliklerini çirkinleştirir ve ayıplarını dağıtıp yayar. ” (c. 2, s. 274)

   1758.    22- “Cimri insanla arkadaşlık etmekten sakın. Şüphesiz, kendisine en muhtaç olduğun anda senden el çeker. ” (c. 2, s. 290)

   1759.    23- “Cimrilik ile süslenmekten sakın, şüphesiz cimrilik seni yakınların nezdinde ayıplı ve uzakların yanında düşman kılar. ” (c. 2, s. 292)

   1760.    24- “Cimrilikten sakın. Şüphesiz cimrilik, miskinlik örtüsü ve insanı her türlü aşağılığa sürükleyen dizgindir. ” (c. 2, s. 294)

   1761.    25- “Mal toplamaktan sakın; şüphesiz bir gününden fazlası için topladıkların hususunda başkalarının haznedarısın. ” (c. 2, s. 309)

   1762.    26- “Cimrilikten sakının. Şüphesiz cimri kimseyi yabancı düşman bilir, yakınlar ise nefret eder. ” (c. 2, s. 326)

   1763.    27- “İnsanların en fakiri zengin ve eli geniş olduğu halde kendisine karşı eli sıkı olan ve servetini başkalarına bırakan kimsedir. ” (c. 2, s. 473)

   1764.    28- “Kullardan Allah-u Teala’ya en uzak olan yaratık zengin cimridir. ” (c. 2, s. 431)

   1765.    29- “En çirkin cimrilik malı müstahak olan kimseden alı koymaktır. ” (c. 2, s. 430)

   1766.    30- “İnsanların en cimrisi malı hususunda kendisine cimri davranan ve varislerine bırakan kimsedir. ” (c. 2, s. 449)

   1767.    31- “Zenginliğin afeti cimriliktir. ” (c. 3, s. 112)

   1768.    32- “Ölçülü olmanın afeti cimriliktir. ” (c. 3, s. 106)

   1769.    33- “Cimrilik düşmanlıkları artırır. ” (c. 3, s. 200)

   1770.    34- “Cimrilik kötü bir ahlaktır. ” (c. 3, s. 257)

   1771.    35- “Cimrilikten ve nifaktan sakının. Şüphesiz bu ikisi en çok kınanan ahlaktandır. ” (c. 3, s. 303)

   1772.    36- “Şu iki haslet müminin kalbinde birleşmez: Kötü ahlaklı olmak ve cimrilik etmek. ” (c. 3, s. 452)

   1773.    37- “Nice hayırsız ve cimri zengin telef/helak olmayı miras bırakır. ” (c. 4, s. 63)

   1774.    38- “Aşırı cimrilik yiğitliği çirkinleştirir ve kardeşliği bozar. ” (c. 4, s. 118)

   1775.    39- “Cimri kimse dünya malından az bir şey hususunda dahi kendisine cimrilik eden ama onu tümüyle varislerine cömertçe veren kimsedir. ” (c. 2, s. 71)

   1776.    40- “Mevcut mal hususunda cimrilik etmek mabut olan Allah’a kötü zanda bulunmaktır. ” (c. 1, s. 329)

   1777.    41- “Zenginliği ortadan kaldıran şey muhtaç insanlardan esirgemektir. ” (c. 4, s. 122)

   1778.    42- “Kaçtığı fakirliği öne alan, talep ettiği zenginliği kaybeden, dünyada fakirler gibi yaşayan ve ahirette zenginler gibi hesaba çekilen mutsuz cimriye şaşarım. ” (c. 4, s. 346)

   1779.    43- “Cimrilikte sövgü vardır. ” (c. 4, s. 400)

   1780.    44- “Çok cimrilik sövgüye neden olur. ” (c. 4, s. 591)

   1781.    45- “Dini hususunda cimri olan yücelir. ” (c. 5, s. 190)

   1782.    46- “Fakirlikten korktuğu için elini yuman (cimri) kimse fakirliği öne alır. ” (c. 5, s. 181)

   1783.    47- “Malı hususunda cimrilik eden zelil olur. ” (c. 5, s. 190)

   1784.    48- “Cimrilikten ayrılmayan kimse hayır dileyen kimseden mahrum kalır. ” (c. 5, s. 228)

   1785.    49- “Cimri kimsenin arkadaşı olmaz. ” (c. 5, s. 76)

   1786.    50- “Cimri kimsenin seveni olmaz. ” (c. 5, s. 78)

   1787.    51- “Kendisine cimri davranan kimse hayırlı işte başarılı olamaz ve malını başkalarına bırakır. ” (c. 5, s. 93)

   1788.    52- “Eğer cimriliği bir insan suretinde görmüş olsaydınız bir gözün (görmek istediği için) kapandığı ve her kalbin yüz çevirdiği çirkin birisi şeklinde görürdünüz. ” (c. 5, s. 118)

   1789.    53- “Kendisine cimri davranan başkasına daha cimri davranır. ” (c. 5, s. 335)

   1790.    54- “Kendisini övenden malını esirgeyen kimse onu kendisini övmeyene miras bırakır. ” (c. 5, s. 366)

   1791.    55- “Maliki olmadığı şey hususunda cimrilik eden kimse rezaletin nihayetine erişmiştir. ” (c. 5, s. 380)

   1792.    56- “Malı hususunda kendisine cimri davranan onu eşinin (kendinden sonraki) kocasına bağışlar. ” (c. 5, s. 443)

   1793.    57- “Nezdinde olanı muhtaca vermek hususunda cimrilik eden kimseye Allah’ın gazabı çok olur. ” (c. 5, s. 446)

   1794.    58- “En çirkin ahlak cimriliktir. ” (c. 6, s. 34)

   1795.    59- “Cimrilik ve hakkını kötülükle istemek kötü ahlaktandır. ” (c. 6, s. 23)

   1796.    60- “İhsanı hususunda cimrilik eden, aklından nasiplenmemiştir. ” (c. 6, s. 76)

   1797.    61- “Bir çok mala sahib olduğu halde cimrilik etmek ne de çirkindir!” (c. 6, s. 68)

   1798.    62- “Kemal sahiplerine cimrilik etmek ne de çirkindir. ” (c. 6, s. 70)

   1799.    63- “İhsanı hususunda cimrilik edenin imanı güçlenmemiştir. ” (c. 6, s. 73)

   1800.    64- “Cimrilik gibi hiçbir şey Allah’ın öfkesine neden olmaz. ” (c. 6, s. 74)

   1801.    65- “Bu (çöplük) cimrilerin cimrilik ettikleri şeydir. ” (c. 6, s. 196)

   1802.    66- “Kaçtığı fakirliğin, gelmesini hızlandıran ve aradığı şeyi terk eden zengine eyvahlar olsun!” (c. 6, s. 230)

   1803.    67- “Cimrilik etme ki hayatı kendine daraltılmış olursun israf etme ki aşırı kaçmış olursun. ” (c. 6, s. 296)

   1804.    68- “Cimrilik gibi sövgüye vesile olan bir şey yoktur. ” (c. 6, s. 352)

   1805.    69- “Cimrinin mürüvveti olmaz. ” (c. 6, s. 346)

   1806.    70- “Cimri dostta hayır yoktur. ” (c. 6, s. 391)

   1807.    71- “Cimrilikten daha kötü bir kötülük yoktur. ” (c. 6, s. 379)

   1808.    72- “Cimrilik gibi bir gurbet yoktur. ” (c. 6, s. 357)

   1809.    73- “Cimrilikle birlikte mürüvvet olmaz. ” (c. 6, s. 390)

   1810.    74- “Cimrilikten daha kötü bir kötülük yoktur. ” (c. 6, s. 399)

   1811.    75- “Mal sadece cimrilikle kalır. Cimri kimse cezalandırılır, kınanır. ” (c. 6, s. 416)

   1812.    76- “Çok bahane bulmak cimriliğin ayetidir. ” (c. 4, s. 589)

   1813.    77- “Cimriliği bir insan şeklinde görmüş olsaydınız, çirkin bir insan şeklinde görürdünüz. ” (c. 5, s. 111)

 

79- Cömertlik

 

   1814.    1- “Cömertlik huydur, şeref ise üstünlüktür. ” (c. 1, s. 11)

   1815.    2- “Cömertlik ahlaktır. ” (c. 1, s. 25)

   1816.    3- “Cömertlik insanın süsüdür. ” (c. 1, s. 67)

   1817.    4- “Cömertlik muhabbet eker. ” (c. 1, s. 82)

   1818.    5- “Cömertlik en şerefli alışkanlıktır. ” (c. 1, s. 105)

   1819.    6- “Cömertlik peygamberlerin ahlakıdır. ” (c. 1, s. 198)

   1820.    7- “Cömertlik sefa getirir. ” (c. 1, s. 198)

   1821.    8- “Cömertlik ayıpların örtüsüdür. ” (c. 1, s. 228)

   1822.    9- “Cömertlik övgü kazandırır. ” (c. 1, s. 274)

   1823.    10- “Cömertlik mürüvvet ve soyluluğun başıdır. ” (c. 1, s. 311)

   1824.    11- “Cömertlik fakiri sevmek ve bağışta bulunmaktır. ” (c. 1, s. 386)

   1825.    12- “Cömertlik muhabbet kazandırır ve ahlakı süsler. ” (c. 2, s. 10)



Geri   İleri
Go to TOP