A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: VİLAYƏT NURU
Müəllif: Ayətullahul-üzma Seyyid Əli Hüseyni Xamenei
Naşir:
Çap tarixi:
Səhifələrin sayı:
Çap növbəsi:
Tirajı:
Geri   İrəli


Hərb meydanı da belədir. Polk, bataliyon, taqım komandiri meydanın ortasında həssas nöqtədə olanda, özü savaşa qatılanda bunun əsgərlərə fövqəladə təsiri olur. Bu təkcə bizə aid deyil, hər yerdə belədir. Napoleon əynindəki libasla əsgərlərlə yanaşı yatırdı. O zaman müharibədə böyük qələbələr qazandı. Əsgərlər təkcə onun sözünə yox, həm də rəftarlarına da itaət edirdi. Bizim gənclər də 8 illik müharibədə belə olub. Ordu komandanları çox vaxt sıravi döyüşçülərdən öndə gedib. Onlar ön xəttə olub, hətta kəşfiiyyata gedib. Ordu komandanı kəşfiyyat əməliyyatında iştirak edib. Dünya orduları bunu mənasız, qeyri-məqbul sayır. Amma bizdə bu hadisə baş verdi. Elə buna görə müqəddəs müdafiədə böyük irəliləyişlər əldə olundu. İnformasiya müharibəsi də belədir. Ustad, müəllim mübarizə meydanının mərkəzində olmalıdır. İnformasiya müharibəsi dediyimiz mübarizə də müqəddəs müdafiə kimidir. Bu gün ölkəmizdə elmi heyət üzvlərinin sayı 70 min nəfər hüdudundadır. Bu bir iftixardır. Xatırlayıram ki, inqilabın əvvəllərində 60-cı illərin birinci yarısında bəlkə də elə ikinci yarasında da elmi heyət 5, 6 min nəfərdən artıq deyildi. Bu say 70 minə çatıb. Bu ölkəmiz, inqilabımız, universitetlərimiz üçün bir iftixardır.

Xoşbəxtlikdən bu böyük, əzəmətli qüvvənin əsas hissəsini mömin, etiqadlı, inqilabi, dini prinsiplərə bağlı insanlar təşkil edir. Bu çox mühümdür. Bu da bir hadisədir. Elmi heyətlərdə mömin və inqilabçı şəxslərin olmasının qədrini bilmək lazımdır. Mən əziz müdirlər, Təhsil Nazirliyinin məsulları, Səhiyyə Nazirliyinə xitabən deyirəm ki, bunun qədrini bilin. Hörmətli nazirlər, hörmətli nazirlik məsulları, mömin, dini dəyərlərə bağlı ustadların qədrini bilin. Onlar öz haqlı sözləri üzərində möhkəm dayanıblar, bizim də xəbərdar olduğumuz güclü təbliğat hücumlarından çəkinmir, geriyə addım atmırlar. Onların qədrini bilin. Əziz müdirlər, mömin müəllimlərin, ustadların universitetdə dəyərini bilin.

Ustadın əhəmiyyəti ilə bağlı ilk nöqtə bu idi. Mən əgər bacarsaydım, 70 min ustadın hər biri ilə görüşərdim. Hökmən bu işi görərdim. Hər biri ilə söhbət edər, hər birini dinləyərdim. Təəssüf ki, bu mümkün deyil, əlçatmaz işdir.

İkinci nöqtə elm məsələsidir. Xoşbəxtlikdən bu gün ölkədə elmi hərəkat yaranıb. Bu ölkədə təsdiqlənmiş bir cərəyandır və ona şübhə yoxdur. Son 10-15 ildə ustadlarımız, alimlərimiz, gənclərimiz bu sahədə çalışıblar. Onun təsirini ölkənin elmi inkişafında müşahidə edirik. Dünya elmi inkişaf baxımından 16-cı yerə qalxmışıq, bu çox mühümdür. Elmi səviyyəmiz keçmişdə çox aşağı idi. İndi 16-cı yerə qalxmışıq, və bu çox dəyərlidir.

Bu mövzuda bir neçə nöqtə əhəmiyyətlidir. Əvvəla, yüksək elmi məqama qalxmağımızın səbəbi fövqəladə sürət olub. Dünya miqyasında statistikaya əsasən ölkəmizdə elmi inkişaf sürəti dünyadakı orta sürətdən 13 qat artıq olub. Bunu dünyanın elmi mərkəzləri elan edib ki, biz də əvvəllər bunu qeyd etmişik. Bu gün həmin sürət bir qədər azalıb. Bəziləri deyir ki elmdə geri qalmışıq, bəziləri bunu inkar edir. Hər iki tərəf rəqəmlər göstərir. Bəli, zahirdə 15 ya 16-cı rütbədən enməmişik. Amma biz yüksəlməli idik. Sürət davam etməli idi. Həmin sürət bu gün azalıb. Nazirliklərin əziz məsulları, qardaşlarımız bu nöqtəyə diqqətli olsunlar. Əvvəlki sürət bu gün yoxdur. Bir iş görün ki, elmi inkişaf sürəti azalmasın. Hərbçilərin təbirincə, bu “hərəkət dövrü” əskilməsin. Bilirik ki, irəli getdikcə təbii olaraq sürət azalacaq. Geri olanda sürəti artırmaq imkanları böyük olur. İrəli getdikcə imkanlar azalır. Bunu bilirik. Amma zəruri və mütənasib sürət azalmamalıdır.

İkinci nöqtə budur ki, ölkənin elmi mühitini qeyri-zəruri məsələlərdən kənarda saxlayaq. Bunu səhv anlamayaq. Mən demirəm ki, universitetlərdə siyasət olmasın. Bəziləri xatırlayar ki, uzun illər qabaq elə ramazanla bağlı məclislərdə ustadların hüzurunda universitetdə siyasəti tələbələr arasından çıxarmaq istəyənlər barədə sərt danışmışdım. O zaman çoxları gileyləndi. Mən bu əqidədəyəm ki, universitet fəzası siyasi düşüncə, siyasi təhlil, siyasi bilik, siyasi ayıqlıq fəzasıdır. Mən buna qarşı deyiləm. Sözüm budur ki, siyasətbazlıq, lazım olmayan məsələlərin ortaya atılması olmasın. Zəruri olmayan məsələlər universiteti əsl işindən, elmi inkişafdan saxlayır.

Son illərdə baş vermiş bir səhv də var. Araşdırdıqda aydın oldu ki, məsələ heç də təqdim olunan şəkildə deyil. Bu bursiyyə məsələsi idi. Məsələ qəzetlərdə yazıldığı kimi yox, bir qədər adi idi. Bəziləri qanunun ziddinə olaraq imtiyaz əldə etmişdi. Bunun qanuni yolu var. Həmin imtiyazı ləğv edin. Səs-küy qaldırdılar, qalmaqal yaratdılar. Belə qalmaqallar, gənginliklər elmi mühit üçün zəhərdir. Problemləri sakitliklə aradan qaldırmaq lazımdır. Bu iş qanuna zidd idi, əxlaqa zidd idi, müdiriyyətə zidd idi. Amma bunu şişirdib gərginlik yaratdılar. O zaman daim əxlaqdan danışırdılar. Şairin təbirincə, tövbəyə çağıranlar nə üçün özləri tövbə etmirlər! Bu əxlaqi iş idi?! İmkan verməyin ki, elmi müdir haşiyə məsələlərin əsiri olsun.

Digər bir məsələ humanitar elmlər məsələsidir. Biz humanitar elmlərdə geriyik. Dostlar humanitar elmlər barədə söhbət etdilər. Humanitar elmlərin əhəmiyyətindən danışdılar. Onların göstərdiyi statistikalar mənim üçün maraqlı idi. Bildirdilər ki, humanitar elmlərin geriliyi sənayedə də özünü göstərir. Sənaye inkişafında 40-50 faiz texnologiyanın payına düşür, 50-60 faiz müdiriyyət, həmkarlıq kimi humanitar elmlərin payıdır. Doğru deyirlər. Bu çox mühümdür. Humanitar elmlərlə bağlı qardaşlar gözəl sözlər dedilər. Bu bizim də ürək sözümüzdür. Əlbəttə ki, bu barədə danışırıq da. Biz də bəzən bu barədə danışmışıq. Humanitar elmlər çox mühümdür. Bu sahədə dəyişikliklər zəruridir. Ehtiyac var ki, daxildən hərəkət, kənardan himayə olsun. Şükür ki, daxildən hərəkət var. Həm Mədəniyyət İnqilabi Ali Şurasında, həm universitetlərdə hərəkət var, dostlar bu barədə danışdı. Aydın olur ki, daxili bir hərəkat var. Alimlər, mütəfəkkirlər buna çalışır. Kənardan da himayə olmalıdır. Himayələrdən biri universitet və nazirliyin İslahat Şurasının qətnamələrinə tabe olmasıdır. İslahat qətnamələrindən biri barədə bu gün danışıldı. Deyilən sözlərin icrası lazımdır. Kitablar, layihələr nazirlik və İnqilab Mədəniyyəti Ali Şurasının dalanlarında ilişib qalmamalıdır. Bu söz düz sözdür. Nazirlik buna diqqət yetirsin. Cənab Doktor Fərhadi də buradadır. Mən bu məsələni nəzarətə götürəcəyəm. Bu çox böyük işdir. Bu gün ölkədə elmin cilovu bizim yaxşı qardaşlarımızın əlindədir. Onlar sözün həqiqi mənasında buna ürək yandırmalıdır.

Başqa bir nöqtə budur ki, araşdırma üçün büdcəyə diqqət yetirilsin. Araşdırma üçün büdcə mühüm məsələdir. Mən neçə illərdir ki müxtəlif məclislərdə, xüsusi görüşlərdə, icra aparatının məsulları ilə görüşdə bu mövzuda danışıram. Mənə verilən məlumatdan aydın olur ki, dediyimiz sözləri nəsihət kimi başa düşürlər. Necə ki bir nəfər minbərdən tövsiyə verir. Sözümüzə belə baxırlar. Amma belə deyil. Çalışmaq lazımdır. Hazırda ümumi büdcənin 4 faizi araşdırma işləri üçün nəzərdə tutulub. 1,5, 2 faiz də əlavə nəzərdə tutulur, bu barədə iş görülməlidir. Hazırda araşdırma büdcəsi yüzdə neçə faizdir. Bir məsələ də büdcədən düzgün istifadə, düzgün proqramlaşdırmadır. Bu büdcəni lazımi şəkildə istifadə etmək lazımdır.

Növbəti məsələ ümumi elmi plandır. Ümumi elmi plan dostların təlaşları, zəhmətləri sayəsində tamamlandı. Nəhayət, kamil bir sənəd hazırlandı. Bu ölkə üçün çox mühümdür. Sənət hazırlanandan sonra ölkədə tanınmış mütəxəssislər mənə verilən məlumata əsasən onu təsdiqləyiblər. Yəni bu sənədə münasibətdə İnqilabi Mədəniyyət Ali Şurasında ciddi bir irad bildirilməyib. Sənəd təsdiq olunub. Amma onu həyata keçirmək lazımdır. Təəssüf ki nəinki tələbələr, hətta universitet məsullarının ölkənin ümumi elmi planı ilə düzgün tanışlığı yoxdur. Burada dedilər ki, bizim haqqında danışdığımız müqavimət iqtisadiyyatından xəbərsiz adamlar var. Bu bizim işimizdəki zəiflikdir. Əgər bir iş görmək istəyiriksə əvvəlcə onu məqbul bir vəziyyətə gətirməliyik. Bu məsələ elmi bir hərəkat şəkli almalıdır. Elmi inkişaf hərəkata çevrilməli, ciddi şəkildə icra olunmalıdır.

Digər mühüm nöqtə budur ki, dostlardan biri mövzunun prioritet olmasını istədi. Belə başa düşüldü ki, ümumiyyətlə prioritet yoxumuzdur. Bu çox düzgün və qətiyyətli sözdür. Dedilər ki, biz konkret bir neçə sahə üzrə inkişaf nəzərdə tutaq. Bu sahəyə sərmayə qoyulsun, insan potensialından istifadə edilsin. Bu çox düzgün sözdür. Mən bir zaman idman haqqında bu sözü demişdim. Demişdim ki, biz bir neçə idman növü üzrə dünyada birinci ya ikinci ola bilərik. Yaxşı olar ki, bu sahələrə diqqət yetirək. Amma bəzi idman növlərində birinci ya ikinci olmağa ümidimiz yoxdur. Mən dünya çempionatını nəzərdə tuturam. Bu işi gördük. Bu sahədə müəyyən addımlar atdıq və səmərəsini gördük. Bu biri sahə də eyni cürdür. Baxın görək hansı elm sahəsi hansı universitet, hansı məntəqədə prioritetlərə malikdir. Ölkədə elmi hərəkat bu mənadadır. Hansı universitetdə hansı ixtisasa diqqət yetirməliyik? Hansı ixtisasa sərmayə qoymalı, onu mütaliə etməliyik? Bu da sənəddə nəzərdə tutulası, həyata keçiriləsi məsələdir.

Sözümün sonunda deyəcəyim məsələ budur ki, əziz qardaşlar, əziz bacılar, məşğul olduqları işin dəyərini bilsinlər. Bundan dəyərli, bundan möhtərəm iş tapmaq olmaz. Sizin üzərinizə böyük bir iş düşüb. Böyük bir işdə çalışırsınız. Təhsil Nazirliyində faəliyyətlər günbəgün artırılmalıdır. Əgər bu işləri görmək istəyiriksə, belə etməliyik.

Mənim nəzərdə tutduğum məsələlərdən biri də təkmilləşmə təhsili dövründə tələbələrin sayının artırılmasıdır. Xoşbəxtlikdən son illərdə bu sahədə diqqətəlayiq yüksəliş olub. Bu çox fövqəladə məziyyətdir. Amma lazımdır ki, bu hadisənin nəticəsi ilə bağlı iş görək. Təkmilləşmə təhsili dövründə tələbələr araşdırma aparmaq nəsə yazmaq istəyir. Bundan ötrü bir nizama ehtiyac var. Məsələyə kompleks baxış olmalıdır. Ümumi istiqamətləndirmə aparılmalıdır ki, ölkə bundan faydalansın. Əgər bunu etməsək mənbələri puça çıxarmışıq. Həm ustad, həm tələbə, həm sərmayə, həm müdiriyyət, həm müxtəlif imkanlardan səmərəli faydalanmamışıq. Bu ümumi baxış, ümumi proqramlaşdırma, Təhsil Nazirliyi, əsas işə nizam verilməsi həyata keçməlidir, inşallah məmləkətin problemləri beləcə həllini tapmalıdır.

Siz ustadların gördüyü iş mühümdür. Ölkədə elm sahəsinə rəhbərlik edən qurumlar adətən nazirliklər, prezidentin elm və təhsil üzrə məsullarıdır. Bu mühüm işdir. Buna əhəmiyyət versinlər. Real bir dəyərləndirmə aparılsın. Bilək ki, hansı mühüm işləri görürük.

Bəzi dostlar öz çıxışında işarə etdi ki, bu xalqın düşmənləri onu layiq olduğu məqama çatmağa qoymurlar. Hiss edirlər ki, ölkədə belə bir hərəkat başlayıb. Sanksiyalar buna görədir. Mən də bu fikirdəyəm ki, sanksiyaların məqsədi təkcə nüvə proqramı deyil. Onlar nə insan haqlarını, nə də terrorizmi nəzərdə tutur. Soruşdular ki, filankəs nə üçün Əliəsğərin rövzəsinə ağlamır? Cavab verdilər ki o özü yüzlərlə Əliəsğərin başını kəsib. O, Əliəsğərə necə ağlasın?! Bunlar özləri terrorçüdür, insan haqlarının düşmənidirlər. İnsan haqlarına görə bir ölkəyə təzyiq göstərəcəklər?! Yox, məsələ bu deyil. Məsələ bundan üstün, geniş bir məsələdir. Bir millət, bir hərəkat, bir şəxsiyyət formalaşır. Dünya imperializmi, super güclərin mövqelərinə tam əks mövqedə bir qüvvə formalaşmaqdadır. İstəmirlər bu hadisə baş versin. Biz belə bir mövqedəyik. Hərəkət etməli, çalışmalıyıq. Sanksiyalar təbii ki problem yaradır. Amma sanksiyalar inkişafa mane ola bilməz. İmkanlardan faydalanmaq lazımdır. Siz ustadların bu sahədə rolu var. Elm və Təhsil Nazirliyi, müxtəlif nazirliklər mühüm rol oynayır. Bu rola əhəmiyyət verilsin. Bu məqsəd izlənilsin. Allah-Taaladan kömək istəyək. İn tənsurullahə yənsurukum və yüsəbbit əqdaməkum ... Dostlar bu ayəni oxudular. Bu vəd Allahın dəyişməz vədidir.

Pərvərdigara! Bu günlər, bu gecələr, Əmirəlmömininin (ə) pak qanı bərəkəti xatirinə, uzun illər boyu bu ölkədə haqq yolda tökülən qanlar xatirinə şəhidlərin bu ölkədə böyük işləri, bu mücahidələr, bu müqəddəsliklər xatirinə, millətimizi günbəgün başıuca et, həqiqi xoşbəxtliyə yaxınlaşdır.

Pərvərdigara! Bu yolun mücahidlərini, fəallarını, o cümlədən möhtərəm ustadlar, tələbələr, elm yolunda qədəm götürənləri öz tövfiqindən bəhrələndir. Böyük İmamın pak ruhunu, şəhidlərin pak ruhunu ilkin İslam dövrünün şəhidləri ilə məhşur buyur.

Vəssəlamu əleykum və rəhmətullahi və bərəkatuh

 

 

 

 

7 tir şəhidlərinin ailələri ilə görüşdə bəyanat

Amerika siyasətini, onun əlaltılarının siyasətlərini yaxşıya yozanlar xəyanət edirlər

 

Mübarək ramazan ayının 10-cu günü İmam Xomeyni (r) Hüseyniyyəsində Tehran ustanının şəhid ailələri ilə görüşdə bəyanat

 

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim...

Əziz qardaşlar və bacılar, xoş gəlmisiniz. Şəhidlərin xatirə rayihəsi ilə bu hüseyniyyəni, bizim iş yerimizi ətirləndirdiniz.

İslam İnqilabının bərəkətlərindən biri bu zamanda İslam maarifinin təkrar istehsalıdır. Bu maarifin böyük hissəsi kitablarda və zehnimizdə idi, İslam İnqilabı onu təcəssüm etdirdi, real ortaya qoydu. Bu maarifin çox mühüm hissələrindən biri şəhidlərə aid olan Maarif Mənzuməsidir. Tilavət olunan şərif ayədə bu barədə aydın buyurulur: “Allah yolunda öldürülənləri ölü sayma. Əslində onlar diridirlər, Rəbbi yanında ruziyə çatıblar; onlar Allahın öz mərhəmətindən verilən nemətə şaddırlar, arxalarınca gəlib hələ onlara çatmamış kəslər üçün heç bir qorxu olmayacağına və onların qəm-qüssə görməyəcəyinə sevinirlər.” (Ali-İmran, 169,170) Bu, İslam maarifində yer almışdır. Onun müsəlman cəmiyyətində şəhadəti oyadan, canlandıran rolu var. Şəhidlər hələ ki onlara qoşulmayanlara müjdə verirlər. Məsələn, mənə və sizə müjdə verirlər. Deyirlər ki, bu yolda nə qorxu var, nə qəm-qüssə.Orada yalnız şadlıq, sevinc var. Ora ruhiyyədir, ümiddir. Bu bir dərsdir. Həmin dərs İslam Cümhuriyyəti tarixində təkrarlandı. Şəhidlərimiz eşq və sevinclə meydana daxil oldular, təlaş göstərdilər, onların təlaşları sadiqanə idi. Bu təlaş ilahi mükafatla yanaşı oldu. Şəhadətə çatdılar, bu şəhadət heç şübhəsiz böyük bir nemət, böyük bir mükafatdır. Allah-Taala bu müxlis, pak bəndələrinə şəhadəti ruzi etdi. Şəhidlər meydana sevinclə daxil oldular, Allahın razılığı ilə Onun görüşünə getdilər. Ölümdən sonra nə qəm-qüssə gördülər, nə də qorxu. Bunu cəmiyyətə ötürürlər, hələ ki onlara qoşulmayanlara müjdə verirlər. Uzun illər boyu bunu müşahidə etmişik. Harada şəhadət olubsa, bunun ardınca şəhid ailəsinin iftixarı var. Şəhidin ailəsi bir qürur duyub. Onun yaxınları mənəvi sevinc yaşayıb, xalqın ruhiyyəsi iki qat güclənib, cəmiyyətə böyük təsir olub. Bu hadisələr arasında bariz hadisələrdən biri 7 tir hadisəsidir.

7 tir kiçik hadisə deyildi. Cümhuriyyətin 72 layiqli şəxsiyyəti, rəhbərini zahirən birdəfəyə məhv etdilər. Onların arasında şəhid Behişti kimi şəxsiyyət vardı. Şəhid Behişti dövrün nadir hadisələrindən idi. Onun kimisini ardıcıl nəsillər arasında az tapmaq olur. Fəal nazirlər, məclis nümayəndələri, siyasətçilər, fəal inqilabçılar birdəfəyə xalqın əlindən alındı. Bu hadisənin təbii və adi təsiri nə idi? Qaydaya görə nəticə xalqın məğlubiyyəti, inqilabın məğlubiyyəti olmalı idi. Amma tam əksinə oldu. Tam əksinə olaraq, düşmənin gözləmədiyi təsir ortaya çıxdı. Xalq əl-ələ verdi, inqilab real bir yol tutdu, düzgün yol seçildi, düşmənlər ifşa oldu, rüsvayçılıq yaşadı.

Bu böyük cinayətin xalq arasında uzun illər çalışmış, gənclər arasında təbliğat işi aparmış, özünü azadlıq, dəyər tərəfdarı kimi göstərən icraçıları vardı, onlar ifşa oldular. Məlum oldu ki, bunlar heç bir əqidə və inqilabi düşüncəyə malik olmayan bir ovuc terrorçu imiş. Nəticə bu oldu ki, qısa bir müddətdən sonra onlar Səddam Hüseyn kimi birinə sığındılar. İraq xalqının da ziddinə iş gördülər. İran xalqının da ziddinə çalışdılar. Müharibə meydanına çıxdılar, öz xalqları ilə vuruşdular. Bundan böyük rüsvayçılıq ola bilməzdi. Pərdə arxasında iş görənlər də ifşa edildi. Bu hadisəni, cinayəti himayə edənlər vardı. Onlar da üzə çıxdı. Ölkə daxilində, xaricdə bu hadisəyə dəstək verənlər məlum oldu. Hamı bildi ki, ölkədə nə hadisə baş verib, İran xalqının düşmənləri kimlərdir. Bəziləri də susdu. Bir razılıq sükutu ilə dinmədilər, onlar da ifşa oldu.

Böyük İmam bu hadisədən bir dərs kimi bəhrələnərək əsl inqilabi xətti xalqın qarşısına qoydu. Həmin günlərdə inqilab yolundan büdrəməkdə idi. Onu Şərq və Qərbə doğru çəkirdilər. Hadisə ilə inqilab qurtuldu. Bu hadisənin bərəkəti oldu. Bəli, böyük şəxsiyyətləri itirdik. Amma görün faydası nə oldu. Müsəlman ümmət 1400 illik tarixdə hələ də Kərbəla şəhidlərinin qanına borcludur. Seyyidüş-şühədanı itirməkdən böyük baha?! Hüseynin (ə) köməkçilərindən əziz olan can?! Bu bahanı ödədilər, amma İslam yaşadı, Quran yaşadı, əsl İslam xətti cəmiyyətdə yaşadı. Bu faciə 7 tirdə, başqa hadisələrdə də təkrarlandı.

Hadisənin bəhrələrindən biri xalqın mənəvi sevinci, şövqü oldu. Bu hadisə inqilabın cəmiyyətə necə dərin nüfuz etdiyini göstərdi. Düşmənlər də reallıqla üzbəüz qaldı. Gördülər ki, belə bir hadisə başqa ölkələrdə hakimiyyəti sarsıdırsa, İran xalqının vəhdəti ilə başa çatdı. Başa düşdülər ki, bu inqilabla zor dilində danışmaq olmaz, bunun nəticəsi olmur. Bunu hiss etdilər.

Bu hadisənin mühüm təsirlərindən biri ifşaçılıq oldu. İnsan haqlarından danışan super güclər ifşa edildi. Bu hadisəni, dünyada başqa terror hadisələrini törədənlər Avropa və Amerikada azad fəaliyyətdədir. Ölkə başçıları ilə görüşürlər, onlara insan haqlarından danışırlar. Bütün bu insanlar ifşa oldu. Bundan böyük ifşaçılıq olmazdı. Aydın oldu ki, insan haqlarından, terrorizmlə mübarizədən danışanlar nə qədər riyakar, yalançıdırlar. Bu gün bunu hamı gözü qarşısında müşahidə edir.

Ölkəmizdə 17 min şəhid terror qurbanıdır. 17 min terror qurbanı! Bu kiçik rəqəmdir? Bu ciddi deyil? Bu terror hadisəsini törədənlər Qərb ölkələrində azad gəzir. Kimlər terror edilir? Tacir, əkinçi, alim, universitet müəllimi, gecə namazı qılan mömin, uşaqlar, qadınlar, beləcə 17 min insan terror edilir. Bu İslam İnqilabının tarixinə birdəfəlik yazılır. Hadisənin iki tərəfi var. Bunun biri terrorla mübarizə apardığını iddia edənlərin maskasının yırtılmasıdır. Hadisə batil iddialar qarşısında bir güzgü oldu. Onların nə qədər yalançı, fırıldaqçı, xəbis olduğu üzə çıxdı. Aydın oldu ki, nə qədər rəzildirlər. Onlar amansız terrorçuları himayə edirdilər. Eyni zamanda terrora qarşı olduqlarını söyləyir, bu şüarla çıxış edirlər. Hadisənin bir tərəfi budur. İkinci bir tərəf budur ki, müqəddəs müharibədəki şəhidlərdən əlavə terrorda 17 min şəhid vermiş xalq daha da birləşib, inqilab yolunda düşmən qarşısında dayanıb. İnqilabın əzəməti bu şəhadətlərlə üzə çıxdı. Qurani-Kərimdə oxuyuruq: “Onlar Allahın öz mərhəmətindən bəxş etdiyi nemətə sevinər, arxalarınca gələn, hələ ki onlara çatmayanlara qorxu və qəm-qüssə olmayacağına şadlanarlar.” (Ali-İmran, 170). Bu bir müjdədir. İran xalqına müjdə verilir. Müsəlmanlara müjdə verilir. Bu maarif, bu bilik kitablarda, zehnimizdə var idi. Övladlarımız, yoldaşlarımız, atalarımız həmin bilikləri həyata keçirdilər, təcəssüm etdirdilər. Gələcək nəsillərə həqiqət göstərildi.

Şəhidlər bu gün də millətin ruhiyyəsini, İran xalqının ruhiyyəsini gücləndirməkdədir. Bir neçə gün öncə Tehrana 270 şəhid daxil oldu. Gördünüz ki, necə bir hadisə yarandı. Necə bir şövq, həyacan yaşandı. Ümidsizliklər, biganəliklər, şövqsüzlüklər qarşısında bir hadisə. Bu şəhidlərin işidir.

Doğrusunu desək, şəhidlərlə bağlı az iş görmüşük. 7 tir şəhidləri hadisəsinin ecazkar cəkisi var. Bu cinayət hadisəsində hədəf olmuş çöhrələrin tanıtıdırılması lazımdır. Bu sarsıdıcı hadisə qarşısında möhkəm dayanmış İran xalqının tanıtdırılması zəruridir. Belə hadisələr qarşısında bu xalq nəinki geri çəkilmir, iki qat artıq ruhiyyə ilə səhnəyə çıxır. Həm düşmənlərin necə çirkin mövcud olduğu, necə xəbis siyasətlər yürütdüyü, aydın olur, cinayətkar əllər görünür. Bu böyük tutum, potensial 7 tir və başqa hadisələrdə mövcuddur. 7 tir daha önəmlidir. Az iş görmüşük. Onları tanıtdırmamışıq. Çox iş görmək olardı və görülməlidir. Məsul orqanlar, hər birimiz bu sahədə az çalışmışıq. Belə görünür ki, bu işi də könüllü inqilabi möminlər cinahına tapşırmaq lazımdır. Bu gənclər könüllü olaraq mədəniyyət, başqa sahələrdə işlər görürlər, istedadlarını ortaya qoyurlar, həqiqətləri işıqlandırırlar, yatmış imkanları oyadırlar. Bu işi də onlar görməlidir. İncəsənət dilində, təsvir dilində, müxtəlif vasitələrlə bu hadisəni, hadisədə hədəf olmuş şəxsiyyətləri tanıtdırmalıdırlar. Şəhid Behişti kimi bir şəxsiyyət dünyaya tanıtdırılmalıdır. Şəhid Rəcai, şəhid Bahünər dünyaya tanıtdırılmalıdır. 7 tir və başqa hadisələrdə şəhadətə çatan şəxsiyyətlər tanıtdırılmağa layiq şəxslərdir.

Mən bəzən şəhidlər haqqında kitabları oxuyuram. Dorğudan da bir dərsdir. Mən dərs alıram. Bu kitabları oxumaqdan ruhiyyə əldə edirəm. Aydın olur ki, onlar necə böyük şəxsiyyətlərdir. Necə ruhiyyələri, əzəmətli olub. Öz isarları ilə necə böyük işlər görüblər. Canlarını əllərinə alıb meydana daxil olublar. 7 tir şəhidləri qarşıda onları nə gözlədiyini bilmirdilər? Məlum idi. O zaman meydanda hərəkət edən hər bir şəxs bilirdi ki, minalanmış bir sahədə hərəkət edir. Hər tərəfdə müxtəlif hadisələr baş verirdi. Bununla belə şücaətlə meydana daxil oldular, hərəkət etdilər. Şəhidlərin bərəkəti çox böyükdür. Bu sözlərlə şəhidlərin haqqını yerinə yetirmək olmaz. Onların gördüyü işin, xidmətin əvəzini çıxmaq olmaz.

Şəhid ailələri də bu qəbildəndir. Bizim bu məclisimizdə üç ya daha artıq şəhid vermiş ailələr var. İnsanın öz ciyərparəsini əldən verməsinə dözmək dildə asandır. Elə ailələr olub ki cəmi iki oğulları olub. Hər iki oğullarını müqəddəs müharibədə təqdim ediblər. Burada xanımlar var ki, həm həyat yoldaşlarını, həm də övladlarını Allah yolunda veriblər. Bunu dildə demək asandır. İlkin İslam dövrü haqqında oxuyuruq ki, Ühud savaşında bir xanım üç şəhidin cəsədini miniyə qoyub Mədinəyə doğru aparırdı. Təəccüblü hadisədir. Əfsanəyə bənzəyir. Biz indi bu əfsanələri gözümüzlə gördük. Zəif ruhiyyələr də güclənir, təravətlənir. Bu gün ölkəmizin belə əzm və iradəyə ehtiyacı var.

Bunu hamı bilsin, bu gün düşməni tanımağa ehtiyac var. Düşməni tanıyaq. Dünyadakı düşmənlər özlərini müxtəlif üsullarla zinətləndirir, informasiya vasitəsiləri ilə simalarını dəyişir, bəzək-düzəklə səhnəyə çıxırlar. Onları tanıyaq. Amerikanı tanıyaq. 7 tir hadisəsi! Partiya hadisəsi baş verdi, 1366-cı ildə 7 tir günü Sərdəşt kimyəvi bombalarla hücuma məruz qaldı. Bu işi Səddam gördü. Amma onun arxasında kim var idi? Amerikalılar, qərblilər, ona kimyəvi bomba verənlər, ona yaşıl işıq yandıranlar, bu böyük cinayətin, qətliamın qarşısında susanlar vardı. 11 tirdə, bir neçə gün sonra şəhid Səduqinin terror ildönümüdür. Bu da həmin cinayətkarların işi idi. 12 tirdə Fars Körfəzinə bir təyyarə süqut etdi. 7 tirdən 12 tirə qədər terror hadisələrinə, qətliamlara diqqət yetirin. Bu hadisələrdə nə qədər qadın, uşaq, alim, siyasətçi həlak oldu. Bu hadisələrdə Amerikanın əlaltıları iş görürdü. Bu hadisələri Amerika və Qərbin kəşfiyyat orqanları planlaşdırmasa da, ən azı yardımçı olub. Ən azı təşviq ediblər. Bu düşmənləri tanıyaq. 7 tirdən 12 tirə qədər günləri amerikasayağı insan haqları həftəsi adlandırmaq yaxşı olardı. Doğrudan da, amerikasayağı bəşər hüquqları bu neçə gündə ölkəmizdə özünü açıq göstərib. Düşməni tanımağa ehtiyacımız var. Bu gün Amerika siyasətini, onun əlaltılarının siyasətlərini yaxşıya yozanlar xəyanət edirlər. Bu cinayətdir. Belə aşkar həqiqəti gizlətmək, xəbis düşmənin simasını pərdələmək xalqa xəyanətdir. Xalqımızın düşməni tanımağa ehtiyacı var. Düşmənin qəlbindəkini anlamalıyıq.

Düşmənlə qarşılaşmaq üçün hazırlığa ehtiyac var. Bu qarşılaşma həmişə hərbi meydanda qarşılaşma deyil. Meydan qarşıdurmasından da çətini təbliğat qarşıdurması, mədəniyyət qarşıdurması, siyasət qarşıdurmasıdır. İctimai həyat səhnəsində qarşıdurma ağırdır. Bu gün əziz xalqımızın şəhidlərin amallarına ehtiyacı var. Onların mesajlarına ehtiyaclıyıq. Ümidverici, ifşaedici, mənəvi sevinc, yü