A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: VİLAYƏT BAĞÇASI (birinci cild)
Müəllif: Ayətullahul-üzma Seyyid Əli Hüseyni Xamenei
Naşir:
Çap tarixi:
Səhifələrin sayı:
Çap növbəsi:
Tirajı:
Geri   İrəli


İran xalqının ABŞ rejiminə nifrətinin səbəb və kökləri bunlardır. Onlar İran əleyhinə müharibəni başlatmasalar da, ən azı müdafiə etdilər. Güman ki, bu müharibənin başladılmasında da amerikalıların əli olub, lakin biz əmin olmadan bir söz demək istəmirik. Onların Səddamı müdafiə etməsi isə qəti və şübhəsizdir; necə lazımdır dəstək verdilər. Məgər bu, İran xalqının yadından çıxar?!

Səddam rejimi

Küveytə hücum zamanı Amerika mətbuatında və ABŞ-ın rəsmi çıxışlarında Səddam Hüseynə və Bəs rejiminə qarşı kəskin sözlər deyildi. Amma həmin adam və həmin rejim bir anda İranın otuz-qırx şəhərini, mülki evlərini bombalayanda amerikalılar tərəfindən sevilir, bəyənilirdi. Məgər İran xalqı bunları unudar?! İran xalqı ilə düşmənçilik etdilər, indi də edirlər.

Hegemonizmin istəyi

Ola bilsin, kimsə soruşsun ki, onlar nə üçün bu qədər düşmənçilik edirlər? Əvvəldən nə üçün etdilər? Səbəbi budur ki, İran xalqı İslam inancı, bu mübarizənin, inqilabın və imamın bəxş etdiyi mədəniyyətlə supergüclərə təslim olmur. Amerikalılar da bunu sevmirlər. Dünyanın hegemon gücləri, ilk növbədə ABŞ təslim olan dövlət və xalqları sevir, təslim olmalarını, onların dediklərinə qulaq asmalarını istəyirlər. Bir xalq isə möhkəm dayanıb və bunu qəbul etmir. Deyir ki, siz kimsiniz?! Siz də bir ölkəsiniz, biz də; siz də bir dövlətsiniz, biz də. Siz sərvətli dövlətsiniz, pulunuz və elmi inkişafınız var. Biz də parlaq istedadı və parlaq keçmişi olan, potensial imkanları və iqtisadi resursları olan bir xalqıq. Siz də bir, biz də bir.

ABŞ-ın İslama nifrəti

Bir xalq belə müstəqil şəkildə, belə qüdrət hissi ilə səhnədə hazır olanda və onlara böyük güc gözü ilə baxmayanda onların səbirləri tükənir. Bu onların xislətidir. Axtarırlar ki, görsünlər bu xalq bu fikri haradan əldə edib? Əgər bu fikri kimsə bu xalqa versəydi, onunla qatı düşmən olardılar; imamla qatı düşmən olduqları kimi. Amerikalılar heç zaman imamla barışmadılar. Əlbəttə, amerikalılar deyəndə məqsədimiz ABŞ xalqı deyil, məqsəd ABŞ rejimi və ABŞ dövlətini idarə edənlərdir. Əgər xalqı belə saxlayan bir fikir və mədəniyyətdirsə, onunla heç zaman barışmayacaqlar. Necə ki, İslama, İslam təfəkkürünə və mədəniyyətinə böyük nifrət bəsləyirlər. Davanın, müxalifətin və düşmənçiliyin səbəbi bunlardır.

Müzakirədə məqsəd

İndi bəziləri sadəlövhcəsinə orada-burada oturub danışır, deyinir, yazırlar ki, cənab, nə üçün amerikalılarla düşmənsiniz? Nə zamana qədər düşmən olacaqsınız? Belələri dünyada nə baş verdiyini anlamırlar. Demirlər ki, bu ekspansionist, təkəbbürlü və ağılsız düşmən nə istəyir. Elə bilirlər ki, biz amerikalılarla müzakirələrə başlayan kimi bütün problemlər bitəcək. Xeyr, belə deyil. Bəli, amerikalılar deyir, rəsmən bildirirlər ki, biz iranlılarla müzakirəyə hazırıq. Nəyin müzakirəsinə? Məlumdur ki, İran hökumətinə təzyiq göstərmək yolunun müzakirəsinə. Müzakirəni bunun üçün istəyirlər.

ABŞ-la əlaqə

Nə müzakirəsi?! Bizim sizinlə işimiz yoxdur. Sizə ehtiyacımız yoxdur, sizdən qorxmuruq, sizi sevmirik. Siz günün aydın çağında, bütün dünyanın gözü qarşısında yalançı və əsassız bəhanə ilə bizim sərnişin təyyarəmizi vurdunuz, yüzlərlə adam öldürdünüz, heç üzr də istəmədiniz. Bu necə rejimdir?! Bu necə mədəniyyətdir?! İnsan belə bir rejimlə necə barışa bilər?! Bizim onlarla işimiz yoxdur. ABŞ-la bizim aramızda heç bir məhəbbət, duyğu və dostluq yoxdur. Bizim tərəfimizdən nifrət və onların tərəfindən xəbis düşmənçilik var.

Zülm və zalımla mübarizə

Burada mövcud olan digər əsaslı bir məqamı unutmayın. Bu, mütləq nəzərə alınmalıdır. İndiyə qədər dediklərim ABŞ-ın İranla və İran xalqı ilə keçmişinə bağlıdır. Lakin məsələ bununla bitmir. Biz müsəlmanların təfəkkürünə bir prinsip hakimdir. O da zülmə və zalıma nifrət, dünyanın hər bir yerində zalımla mübarizə prinsipidir. Siz görün amerikalılar nə qədər zülm ediblər, nə qədər zalım yetişdiriblər, nə qədər xalqı məzlum ediblər! Görün Fələstin xalqına nə etdilər, İsraili necə müdafiə etdilər, livanlılara etdilər, öz ölkələri daxilində və bacardıqları hər bir yerdə müsəlmanlara nə etdilər, zəif xalqlara nə etdilər. Bunlara göz yummaq olar?! Məsələ bundan ibarətdir.

Hegemonizmlə mübarizə

Hegemonizmlə mübarizə gününün əsası bu deyilənlər idi. Bu proses davam edir. Nə qədər ki, İslam Respublikası quruluşu düzgün istiqamətdə hərəkət edir, bizlərə və bu quruluşa Quran, Allah və İslam amalları hakimdir, qlobal hegemonizmə, xüsusən də ABŞ-a qarşı nifrət və mübarizə də öz qüvvəsində qalacaq. Əgər onlar rəftarlarını dəyişməsələr, bu da dəyişməyəcək. Əlbəttə, biz onların rəftarlarının dəyişəcəyini güman etmirik. Yəqin ki, bunu etməyəcəklər.

Yeni İslam sivilizasiyası

İkinci məsələni çox qısa şəkildə bir neçə cümlədə deyirəm. Mənim əzizlərim! Gənclər! Bir quruluş, bir İslam sivilizasiyası və yeni bir tarix yaratmaq bu xalq üçün ciddi məsələdir. Buna ciddi yanaşın. Biri var ki, bir ölkədə bir çevriliş baş verir və xunta hakimiyyətə gəlir. Fərz edin ki, bir neçə gün qalır, sonra gedir və hər şey qabaqkı vəziyyətinə qayıdır, yaxud başqa birisi də ondan alır. İranda baş verən isə dünya miqyaslı böyük bir hərəkətdir. Əlbəttə, biz bir xalqıq, sərhədlərimiz məhduddur. Bizim bu sərhədlərdən xariclə işimiz yoxdur. Bunu da bilin. Bizim işimiz, fəaliyyətimiz öz sərhədlərimiz daxilindədir. Lakin inqilab bu sərhədlərlə məhdudlaşmır, bu mesaj beynəlxalq mesajdır. Dəlili budur ki, İran xalqı, bizim böyük rəhbərimiz və imamımız bu işi görəndə dünyanın hər yerində müsəlmanlar bayram etdilər. Onlarla əlaqəsi olmasa da, tarixlərində yeni dönəmin başlandığını anladılar.

Beynəlxalq mesaj

Biz bunu yaxından gördük. Mən ötən illər boyu özüm digər ölkələrdə bunu yaxından dərk etdim, onlarla başqa dildən də eşitdim. Bunlar rəvayət, güman və təhlil deyil, reallıqdır. Bu inqilab qələbə çalanda, imam səhnəyə çıxanda, İslam və “La ilahə illəllah” bayrağı yüksələndə dünyanın hər hansı yerində olan hər bir müsəlman qələbə çaldığını hiss etdi. Bir milyardlıq böyük toplumdan bəzisi bu duyğunu davam etdirdi, onun ardınca yola çıxdı, mübarizə apardı, müxtəlif ölkələrdə İslam hərəkatları yarandı. Bəzisi də davam etdirmədi və ondan əl çəkdi.

Biz öz sərhədlərimiz daxilində idik və sərhədlərdən kənarla işimiz yox idi, amma bu mesaj beynəlxalq və qlobal bir mesaj oldu. Bu gün də onun yükü sizin çiyninizdədir. İndiyə qədər xalqımız öz işini ən yaxşı formada yerinə yetirib. Hər şey göz önündədir: müharibə, müharibədən sonrakı dövr, universitetimiz, quruculuq, iqtisadi fəaliyyətlər, hökumət, xalqımız və onun səhnədə iştirakı.

Tərəqqi

İran xalqı hər yerdə öz ləyaqətli iştirakını göstərib. Təbliğat aparırlar, danışırlar ki, nə bilim quruculuq belə oldu, proqramlar filan oldu, siyasətlər yanlış imiş. Bunlar düşmənin sözləridir, bunlara qulaq asmayın. Reallıq başqa cürdür. Reallıq budur ki, İran xalqı bütün sahələrdə irəliləyə, maneələri dəf edə bilib, həm elmdə, həm mənəviyyatda, həm din və əxlaq sahəsində, həm iqtisadiyyatda, həm silahlı qüvvələrdə və digər sahələrdə inkişaf edib. Düzdür, ola bilsin, gözlədiyimiz həddə olmayıb, amma digərlərinin güman etdiyindən olduqca çox olub.

İmanın dərinləşməsi

Gələcək də parlaqdır. İslamın sayəsində bu inqilabın, bu quruluşun, bu ölkənin gələcəyi çox aydın və parlaqdır. Bu gələcəyi təmin edənlər əsasən, siz gənclərsiniz. Əvvəla, İslam inancını özünüzdə dərinləşdirin. Bu, əsas məsələdir. İman kitaba və zehnə aid bir şey deyil, əməllə güclənir. İnsan Allah uğrunda mübarizə zamanı Allahı daha yaxşı görür. Bu mübarizənin müxtəlif sahələri var. Elm və quruculuq da onlardan biridir. Təqva ilə, Allah-Taalaya təzimlə, ibadətlərinizi yerinə yetirməklə və haramlardan çəkinməklə imanı gücləndirin.

Siyasi ayıqlıq

Özünüzdə siyasi ayıqlığı gücləndirin ki, düşmənin təbliğatına aldanmayasınız. Bu da mühüm şərtdir. Bunu unutmaq olmaz. Elm öyrənməkdə olan siz gənclər xalqın birliyini daha uca tutun. Ehtiyatlı olun ki, qrup, partiya, üslub və istiqamət maraqları sizi bir kənara çəkməsin. Bunlar şeytanın işidir və böyük şeytan bunlardan çox xoşlanır.

Söz birliyi

Diqqətli olun. Bu gün kiminsə ağzından təsadüfən, müxalif söz çıxsa, sabah beynəlxalq media onu yayacaq; kim olursa-olsun. Nə üçün? Çünki onu deyənlə işləri yoxdur, bu ölkədə müxalif sözün özü onlar üçün əhəmiyyətlidir. Söz birliyini qoruyun! Universitetdə, hövzədə, iş və yaşayış yerlərinizdə imamın, inqilab öncüllərinin, böyük şəhidlərin, inqilab və müharibənin möhtəşəm səhnələrinin xatirəsini uca tutun! Əgər belə olsa, Allahın lütfü ilə gələcək illərdə və onilliklərdə burada və çoxlu yerlərdə uca sivilizasiyanın təməli elə qoyulacaq, İslam və müsəlmanların əzəməti elə aşkara çıxacaq ki, daha qlobal hegemonizm üçün heç bir şey qalmayacaq. Və daha heç bir hegemonluq olmayacaq.

Ümidvaram ki, Allah-Taala sizləri müvəffəq etsin və həzrət Bəqiyyətullahın (İmam Mehdinin) (ə) duaları sizə şamil olsun! İmamın və böyük şəhidlərin mübarək ruhları sizdən razı olsun!

Allahın salamı və rəhməti olsun sizə!


 

Hövzə və universitetin birliyinin mənası[38]

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim.

Simvolik bir əməl

Bütün il boyu mənim üçün çox şirin və ürəkaçan toplantılardan biri hövzə və universitet tələbəsi olan əzizlərlə keçirilən toplantıdır. Bu sintezin, kompozisiyanın sirli tərəfləri düzgün tanınsa, ölkə və gələcək üçün çox səmərəli olar, hücum edən, problem yaradan və kin bəsləyən düşmənlər, xarici güclər və onların daxili əlaltıları üçün isə çox acı və zəhərli. Bu sintez simvolik bir məna daşıyır. Bizim tərəfimizdən və hamısından qabaq böyük imam tərəfindən müxtəlif sözlərlə hövzə və universitetin, Feyziyyə və universitetin birliyinə bu qədər təkid göstərilməsi bu dərin simvolik mənaya və onun təsirlərinə görədir. Əlbəttə, bu birlik barədə çox sözlər deyilib və insafla desək, işlər də görülüb. Bəzən də insan hövzə və universitetin birliyi barədə ətrafdan bizim nəzərdə tutmadığımız qeyri-dəqiq ifadə və izahlar eşidir. Təsəvvür edin biz hövzə və universitetin vəhdətindən danışdıqda mənası bu olsun ki, bütün elmi kafedralar hövzədə də açılsın. Xeyr, məqsəd bu deyil. Kafedra öz yerində açılır, hövzə də özünün coğrafi məkanında. Vəhdətin mənası bu deyil ki, bu oraya getsin, o buraya gəlsin və hamısı bir yerdə, bir mühitdə, bir tavan altında yaşasınlar. Bu, mürəkkəb və mühüm bir məsələnin ibtidai şəkildə başa düşülməsidir. Yaxud heç kim güman etməsin ki, biz hövzə və universitetin birliyindən söhbət etdikdə hövzə metodlarının eynilə universitetdə tətbiq olunmasını istəyirik. Xeyr! Əlbəttə, hövzənin bəzi metodları çox yaxşıdır və universitet onları öyrənməlidir. Necə ki, biz hövzədə bəzi tədqiqat metodlarını universitetdən öyrənirik. Hər halda, əgər hər bir elmi mühitdə hövzənin bəzi metodlarını öyrənsələr yaxşı olar. Yeri gəlmişkən, bu söz də o demək deyil ki, hövzənin hər bir tədris metodu yaxşıdır. Biz hövzənin bəzi tədris qaydalarına da irad bildiririk.

Yaxşı metodların seçilməsi

Buna hövzə mənsublarının özləri də həmişə irad bildirirlər. Məqsəd bu deyil ki, hövzədə olan hər bir şey universitetə gətirilməlidir. Əlbəttə, hövzədə olan hər bir yaxşı metodu universitetdə öyrənməlidirlər, universitetdə olan hər bir yaxşı metodu da hövzədə. Ənənəvi və yeni metodlar bir-birini təkmilləşdirir. Çünki biz hər bir yeni şeyə qarşı çıxmırıq. Biz əcnəbilərin fikir, ağıl və təcrübələrinin nəticələrindən istifadə etməkdə seçim edirik. Yəni bizə nə lazımdırsa və yaxşıdırsa, seçib götürürük. Biz nəyə qarşıyıq? Biz buna qarşı çıxırıq ki, xaricilər özlərinin istədiyi hər bir metodu bizim xalqımıza sırımasınlar; yəni onlar seçib bizə verməsinlər. Biz buna qarşı çıxırıq.

Qərb mədəniyyətinin seçimə ehtiyacı

Mən bir gün mədəni hücum barədə söhbət edəcəyəm. Bu gün bu haqda danışmaq istəmirəm. Lakin təəssüf ki, bəziləri bu məsələdə də insafsızlıq edirlər. Bu qədər əhəmiyyətli olan məsələni ümumiyyətlə, kökündən inkar edir, yaxud bizim nəzərdə tutmadığımız ifadələr işlədir, radio və televiziyadan deyirlər. Mən inşallah, bir gün bu barədə söhbət edəcək və deyəcəyəm ki, mədəni hücum bu sözlərdən daha ciddi, onun-bunun sözü ilə bu işdən vaz keçməkdən daha əhəmiyyətlidir. Mən əvvəllər demişəm ki, ağıllı, ayıq və iradəli insan ixtiyarında olan xörəklərdən, qida maddələrindən bədəninə lazım və münasib olanları, zərər yetirməyənləri seçib qəbul edən şəxsdir, bir tərəfə düşüb özü seçim etməyən huşsuz insan kimi deyil. Huşsuz adamın başı üzərində mehriban bir həkim olsa, serum və iynə ilə onun bədəninə yaxşı dərmanlar daxil edər. Amma başı üzərində bir düşmən dayansa, serum və iynəyə zərərli maddələr qatar. Qərblilər öz mədəniyyətlərini üçüncü dünya ölkələrinə ötürərkən ikinci üsuldan istifadə edirlər. Biz isə birincini istəyirik. Biz deyirik ki, Qərb Şərqdən çox öyrənib; necə ki, Şərq də Qərbdən çox bəhrələnib. Bütün xalqlar bir-birindən öyrənirlər. Biz bu gün istəyirik ki, Qərb mədəniyyətindən, sivilizasiyasından bizə lazım və faydalı olanı özümüz seçib götürək. Siz qərblilər nə üçün bizə lazım olanları vermirsiniz? Ən yaxşı elmi nailiyyətlər, mütərəqqi texnologiya, dəqiq elmlər, nəfis reseptlər qadağandır, amma hicabsızlıq, spirtli içkilər, ən pis cinsi üsullar öyrədən filmlər azaddır, çoxdur, zorla verilir və əgər bizdəki kimi sərhədlərdə ciddi nəzarət olsa, qaçaq yolla ölkəyə daxil edilir. Bizim sözümüz budur.

Hövzə və universitetin bir-birini təkmil etməsi

Biz deyirik ki, hövzə və universitet özlərinə lazım olan xarici metodlardan da istifadə etsinlər, özümüzdəki faydalı klassik metodlardan da. Hövzə və universitetin əlaqəsi məsələsində söhbət bu deyilən həddədir, onların birliyi isə bundan çox genişdir, ümumiyyətlə, başqa bir şeydir. Məsələnin məğzi budur ki, ölkəmizdə iki elm və təhsil xətti mövcuddur. Onun biri cəmiyyətin dəyərlər sisteminə aid elmlərlə bağlıdır. Bu xətt hövzədir; dinlə, əxlaqla və ilahi fəlsəfə ilə məşğuldur. Hövzələrin işi elmi iş və oradakı elmi incəliklər çox yüksək və dərin olsa da, cəmiyyətin dəyərlər sisteminə, eləcə də din və əxlaqa xidmət edir. Digər elmi xətt, yəni universitet cəmiyyətin digər ehtiyaclarına hesablanıb. Cəmiyyət elmsiz, sənayesiz, elmi inkişafsız və yeni kəşflərsiz yaşaya bilməz. Bəşər birinci dərəcəli məişət imkanlarına ehtiyaclı olduğu qədər elmə və alimə də ehtiyaclıdır. Müxtəlif elmlər – tibb, texnologiya, hətta incəsənət və ədəbiyyat da insan həyatına lazımdır. Elmsiz bir cəmiyyətin həyatı acı, zəif, bədbəxt və uğursuz olar. İkinci xətt həyatın zəruri ehtiyaclarını təmin etməyə çalışır. Bu iki elmi xətt, yəni universitet və hövzə çox lazımdır. Onların hansı biri olmasa, cəmiyyətin əsas iki sütunundan biri dağılmış olar. Məsələn, hövzə olsa, lakin universitet olmasa, nəticə nə olar? Nəticə xalq və ölkəmizin problemlərə düçar olması, geri qalması və nəhayət, düşmənin elm bəhanəsi ilə bu ölkəyə hökmranlıq etməsi olar. Nəticə budur. Çünki bir ölkədə elm, sənaye, texnika olmasa, başqa bir ölkə bunları ölkəyə satacaq. Lakin neçəyə? Özü istədiyi qiymətə; müştəri ölkənin bütün maddi sərvətlərinin qiymətinə. Deyəcək ki, siz yeraltı sərvətlərinizi mənə verin, mən də sizə sənaye məhsullarımı verim. O da müəyyən mənada çarəsiz qalacaq. Pəhləvi rejimi dövründə bu iş baş tutdu. Neftlə elmə sərmayə yatırmadılar. Bir qədər pul xərcləmədilər ki, ən azı gələcəkdə əcnəbilərə möhtac olmasınlar. Bu işi görmədilər. İran heç nəyi hesablamadan öz pulunu Qərbin hesabına köçürdü, Qərb də yenə də seçim etməklə və dəllalbazlıqla məhsullarını İran bazarına gətirdi. Buna görə də, cəmiyyətimiz asılı və elmsiz bir cəmiyyətə çevrildi, bir alim və tədqiqatçıya yaradıcı şərait yaranmadı.

Elm və mənəviyyat

Fərz edək, bir cəmiyyətdə hövzə, mənəviyyat və əxlaq var, lakin elm yoxdur. Bu elmsizlik onun axırına çıxar. Çünki düşmən o cəmiyyətə lazım olan elmi məhsulu hətta mənəviyyatının qiymətinə ona sırıyar və satar. Bu cəmiyyət bir müddət dözüb lazımi məhsulları ölkəsinə daxil etməyə bilər, amma sonunda buna məcbur olacaq.

Əgər bir ölkədə, cəmiyyətdə yaxşı universitet olsa, amma yaxşı elm hövzəsi olmasa, vəziyyət necə olar? Ondan da pis olar. Bu zaman ölkədə elm inkişaf edər, lakin qeyri-insani məqsəd və dəyərlər istiqamətində. Zülmün, hegemonizmin, ayrıseçkiliyin, iffətsizliyin, hətta milli amallara xəyanətin xidmətində duran elm olar. Mənim əzizlərim! Təəssüf ki, şah dövründə belə oldu. Universitet açdılar, amma əsasını dindən, hövzədən ayırdılar. Elm hövzəsi də ayrı idi, universitet də. Ona görə də çox pis nəticələr əldə etdik. Bu haqda danışacağam. Deməli, universitetsiz və yalqız hövzə cəmiyyətin ehtiyaclarına kifayət etmir. Hövzəsiz və yalqız universitet də kifayət etmir.

Pəhləvi rejiminin məqsədi

Əgər universitet din və İslam dəyərlərinə, elm hövzələrinin təmin etməyə çalışdığı dəyərlərə, hövzə də yeni elmlərə qarşı çıxsa, bu zaman bir-birinə kömək göstərməli, quruluşun iki təməli və uca bəşəri zirvələrə pərvaz etmək üçün iki qanad olmalı bu iki elmi xətt bir-birinin əleyhinə işləməyə başlayar. Bəs nəticə nə olar? Ən pis nəticələr qarşıya çıxar. Çünki iki amil quruculuq əvəzinə bir-birini sıradan çıxarmağa çalışarlar və bu, çox təhlükəlidir. Mənfur Pəhləvi rejiminin ortalarında bunun üçün plan cızmışdılar. Əvvəl istədilər hövzəni bağlasınlar, gördülər olmur. Bu fikir ilk illərə aid idi. Əvvəllərdə Rza xan Pəhləvi Quma hücum çəkib hövzəni bağladı. Həmin illərdə bizim böyük imamımız buradakı gənc tələbələr kimi Qumda təhsil alırdı. İmamın özü danışırdı ki, biz gündüzlər Qumun küçə və xiyabanlarına çıxmağa cürət etmirdik. Rza xanın polisi əmmaməli bir tələbənin küçədə görünməsinə icazə vermirdi; tutub incidir, həbs edir, ruhani geyimini çıxarır, təhqir edir, əmmaməsini cırırdılar. Sonra da tələbəni ya həbsə, ya sürgünə, ya da hansısa bir yerə göndərirdilər. Tələbələr belə bir şəraitdə dərs oxuyurdular.

Pəhləvi, universitet və din

O deyirdi ki, biz gündüzlər Qumun ətrafındakı bağlara gedib dərslərimizi ağacların altında, Rza xan polisinin gözündən uzaqda hazırlayır, gecə hava qaralanda yavaşca gəlib mədrəsənin bir otağında gecələyirdik. Əvvəl belə başladılar. Nə üçün? İstəyirdilər ki, universitet olsun, hövzə isə olmasın. Rza xan bu üsulu seçmişdi. Sonra gördülər ki, alınmır, mümkün deyil. Gördülər ki, bu ölkədə hövzənin dərin kökü var, nə qədər sıxırlarsa, alim və ruhanilər daha da inkişaf edirlər; xalqın dini, imanı və etiqadları ilə əlaqədar olduğu üçün bu elm ağacını məhv etməyə qadir deyillər. Buna görə də, Pəhləvi şahlığının ortalarında ikinci planı icra etdilər. Əlbəttə, o tağut getdi və sonrakı gəldi, lakin pərdə arxasındakılar başqaları idi. Bu ata-oğul iki icraçıdan başqa bir şey deyildilər. İkinci siyasət bu idi ki, hövzə olsun, lakin universitetlə heç bir əlaqəsi olmasın, universitetə, hər bir yeni elm və texnologiyaya bədbin yanaşsın. Bu bir tərəfdən. Digər tərəfdən də təbliğatla və digər yollarla universiteti bacardıqları qədər hövzə əleyhdarı, din və ruhani əleyhdarı kimi yetişdirdilər, universitetlərdə və yeni elm mərkəzlərində ruhaniləri və din elmini gözdən saldılar, ruhaniləri zəhlətökən, ziyanverici, savadsız, müftəxor bir qrup kimi tanıtdırdılar. Nə üçün? Ona görə ki, pak, mömin və ixlaslı bir tələbə gənc bir ruhaninin yanına getməyə əsla maraq göstərməsin. Universitetlərdə də bu məqsədlə müxtəlif işlər gördülər. Onların planı bu idi. Nəticə nə oldu? Nəticədə nisbətən uzun bir dövrdə bizim universitetlərimiz yararsız məzunlar yetişdirdilər.

Universitetin elmi keçmişi

Bu gün ölkədə yeni elm mərkəzlərinin yaranmasından altmış-yetmiş il keçir. İnqilabın qələbəsindən sonra yerli tədqiqata ayrılan diqqəti çıxmaq şərtilə, keçmişdə heç bir mühüm iş görülməmişdir. Rza xanın və oğlunun dövründəki universitet tərəfindən hansı mühüm ixtira, hansı böyük kəşf edilib və əcnəbilərə asılılıqdan qurtulmaq üçün hansı iş görülüb?! O zaman universitet ölkəni günbəgün xaricdən daha asılı edirdi. Düzdür, bu, tələbə gənclərin təqsiri deyildi. Mən o günün hadisələrini yaxından görmüş bir insan kimi bunu təsdiq edirəm: bizim ozamankı tələbə gənclərimizin heç bir təqsiri yox idi. Elə bir mühit yaratmışdılar ki, orada yaradıcı elmi iş mümkün deyildi. Son illərdə Qərb mədəniyyətini, qərbliləri, xüsusən də ABŞ-ı o qədər böyük və mövqeyini o qədər əlçatmaz göstərmişdilər ki, müsəlman tələbəmiz bu dərin elmi məsafənin qət olunmasının mümkünlüyünü təsəvvür belə etmirdi. Buna heç bir səy də göstərilmirdi. Dərs oxumuş və təhsil almış bir nəfərin ən böyük elmi məharəti bu idi ki, qərblilərin istehsal etdiyi bir texnikadan istifadə edə bilsin. Bu qədər. Onlar bir şey düzəltsinlər, bu da ondan istifadə edə bilsin. Hətta iranlı mühəndislərə xaricdə düzəldilib İrana gətirilən bəzi yeni aparatların təmirinə belə icazə vermirdilər; deyirdilər bu alətlərə əl vurmağa haqqınız yoxdur. İran ordusuna modern təyyarə satırdılar, şərti bu idi ki, İranın texnik zabitləri ona əl vurmasınlar. Nə vaxt xarab olsa, məsələn, beş yüz hissədən təşkil olunan detallar məcmusunu ayırıb xaricə göndərsinlər; yəni bütün kompleksi təyyarəyə qoyub aparsınlar, orada təmir edib qaytarsınlar. Burada o kompleksə əl vurmağa icazə vermirdilər. Hətta ədəbiyyatda elə bir iş gördülər ki, iranlı ədib fars ədəbiyyatı üçün də gözünü hansısa xaricinin nə dediyinə dikirdi. Bu ki daha idxal məsələsi deyil, heç olmasa bunda özünüzə güvənin. Güvənmirdilər. Bu gün bəzilərinin ürəyi həmin vəziyyəti istəyir.

İslam hüququnun zənginliyi

Bizim İslam hüququmuz Qərb hüququndan zəngindir. Bu günlərdə barəsində çox danışılan Şeyx Ənsarinin kitab yazdığı və tədqiqat apardığı sahələrdə hansı Qərb hüquqçusu ona çata bilər?! İslam hüququ üzrə bizim böyük alimlərimiz var. Necə olur ki, yenə də hüquq sahəsində Qərbə müraciət etməliyik və onların mülki iddia, mədəni və cəza hüquqları sahəsində apardıqları araşdırmalara baxmalıyıq?! Yenə onlardan öyrənməliyik?! Hətta bu gün də bəziləri bu həqiqətləri görməzdən gəlmək istəyirlər. Bu həmin dövrün mənfi təsirləridir. Belə hazırladılar: hövzəyə arxa çevirmiş universitet və universitetə arxa çevirmiş hövzə; universitet hövzənin işlədiyi dəyərlərdən ayrı, hövzə də universitetdə görülən elmi tədqiqatlardan xəbərsiz.

Hövzə universitetin birliyinin mənası

Hövzə və universitetin birliyi - bu iki xəttin bir-birinə üz tutmasıdır. Yəni universitet elm və təhsili hövzənin elmi metodlarla araşdırma apardığı və tədris etdiyi İslam və əxlaq dəyərləri istiqamətində aparsın.

Elmin funksiyası

Elm din və əxlaq istiqamətində, insan naminə, əcnəbi asılılığından qurtulmaq, milli istiqlaliyyətimizi təmin etmək, İslam ümmətinin başucalığı, ABŞ-ın, yaxud Avropanın daha elm vasitəsi ilə xalqları bədbəxt edib tapdaya bilməməsi üçün olsun, bu məqsədlə qalxana və uçuş vasitəsinə çevrilsin... Bütün bunlar o zaman baş verər ki, universitet hövzədən öyrənsin, hövzədə olan din və əxlaq dəyərləri universitetə yol tapsın.

Hövzə və elmi metodlar



Geri   İrəli
Go to TOP