A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: Mərsiyələr
Müəllif: Əbdülhüseyn Axundzadə
Naşir: Şəhriyar
Çap tarixi: 2006
Səhifələrin sayı: 240
Çap növbəsi: Birinci
Tirajı: 3000
Geri   İrəli


Solmuş gülə bari öz əlimlən su səpəydim,

Su camı öpən ləbləri bir də mən öpyədim.

Gördün iki əngüştlə əhrimən əlindən,

Aldım necə öz nizəsini düşmən əlindən,

Qardaşım Həsən mərkəbin aldım mən əlindən,

Öldürmə dedi əfv elə bu süflə məramı,

Nizə yerinə boynuma vur möhri qulamı.

Gör indi necə acizəm əldən məni nalan,

Hər aciz atır nizə edir qəlbimi şan-şan,

Qadir deyiləm heç gələni qaytaram əlan,

Bak eyləmərəm yüz belə bidadgər olsa,

Əlbəttə gözüm görsə əlimdə sipər olsa.

Meydana gələn vəqtdə mən, ey şahi-mükərrəm,

Etmişdi Rübabın halı əhvalımı dərhəm,

Hər qiymətə olsa dedim əlan su gətirrəm,

Əfsus suyun qiyəməti bəllənmədi qardaş,

Bir söz dedi düşmən aşağı enmədi, qardaş.

Getdim nəzərə Əsğəri zehnimdə mükərrər,

Gördüm ağarıb rəngi, süzür hey qara gözlər,

Əz bəski, əmib ləblər olub qonçeyi-əhmər, Ənzarə çıxa göz dəyəcək gözlərə gördüm,

Bu sağ gözümü Əsğərə göz muncuğu verdim.

Hüseyni ziyarət edən, Allahı ziyarət edər ərşidə

Pərvaz edir ürəklər - gülzari-Kərbəlayə,

Əhsən deyir mələklər - zəvvari Kərbəlayə.

Hər kəs edə ziyarət sultani-Kərbəlanı,

Guya edib ziyarət ərşində kibriyanı,

Səy elə vermə əldən - bu feyzi-cavidanı,

Tez gəl amandı, tez gəl didari-Kərbəlayə.

Hər feyzidən müqəddəm, hər fərzidən fərizə,

Yaz altıguşə qəbrə əşgilə ver ərizə,

Xaki-şəfanı İslam əşkinlə ver mərizə,

İxlasilə dəxil ol dərbari-Kərbəlayə.

Bu rahi-Kərbəladı, rəncü-bəlasız olmaz,

Eşqin yolu çətindi, qəmsiz nəvasız olmaz,

Tök göz yaşın camalə qədrü-bəhasız olmaz,

Göndər bu dürrü-əşki bazari-Kərbəlayə

Bir səs gəlir rəvaqdan vay oxlanan balam vay,

Dərya yanında ətşan gül tək solan balam vay,

Pərvanə tək əşrari şəmə yanan balam vay,

Seyd oldun ey qəzalım əşrari-Kərbəlayə.

Tufandı Neynəvada,cəm əyləşib cəm üstə,

Matəmdi mətəm üstə,hey qəm gəlir qəm üstə,

Səqqayi-Kərbəlanı tap nəhri-Əlqəm üstə,

Hər dərdin olsa söylə sərdari-Kərbəlayə.

Çıx təlli Zeynəb üstə bax qəmli xeyməgaha,

Zeynəb o təllin üstə çox qaçdı qətligaha,

Əl xəncərə atanda təsir edib sipaha,

Ağlaşdı qovmi-kafir qəmxari-Kərbəlayə.

Bilməm nə məhşər oldu əl xəncərə atanda,

Əllər yaralananda, məcər qana batanda,

Gün batdı Şümri-zalım amalına çatanda,

Ləşkər xəbər apardı bimari-Kərbəlayə.

Bir ömür səslənibsən ya Kərbəla, Kərimi,

Bu Kərbəla, bu sənsən, eylə nəva, Kərimi,

Əqvam və aşnayə eylə dua, Kərimi,

Birdə çətin düşər yol bazari-Kərbəlayə.

Əbulfəzlil Əbbas (ə) şəhadəti

Hardasan arxam elim, sındı belim, yatdı ələm, qardaş,

Məşkimi oxladılar hər iki qol oldu qələm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş,can verirəm qardaş.

İftixar eylərəm öz eylədiyim əhdə vəfadarəm,

Leşkər mərifət eşqə ələmdarəm və sərdarəm,

Hamiyəm dinimə, Quranimə İslamə fədakarəm,

Kasə ləysə və xədəm cürmü-cinayət deyiləm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş, can verirəm qardaş.

Demirəm getdim özüm,əlləri qoynunda anam qaldı,

Demirəm gözləri yollarda şirin dilli balam qaldı,

Deyirəm düşmən içində yaralı yalqız ağam qaldı,

Verəcək üz sənə mənsiz qəmü-ənduh və ələm,qardaş,

Gəl ölürəm qardaş can verirəm qardaş.

Dağıdıb murü-mələx tək qoşunu, at döşünə saldım,

Su yolun açdı cəmaət üzümə Əlqəməni aldım,

Başımın sahibi gəl başıma baş çək, baş açıq qaldım,

Heyf ola çarə yolun kəsdi mənə qovmi-zuləm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş, can verirəm qardaş.

Gərçi su vədəsi vermişdim özüm itrəti-ətharə,

Nə qədər su var idi təng elədim ərsəni küffarə,

Məşkim oxlandı, mənə zülmilə bağlandı rəhi-çarə,

Ver xəbər gözləməsin su yolunu əhli-hərəm,

Gəl ölürəm qardaş can verirəm qardaş

Nə şikayət edərəm gözdə olan tiri-şəqavətdən,

Nə gilayəm var,əxa, Nöfəl edən zülmü-cəsarətdən,

Ürəyim yandı sinəm təngə gəlib tənü-şəmatətdən,

İntizaram gələsən ta sənə qurban kəsilim, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş, can verirəm qardaş.

Elə şad oldum əzəl qoydu əcəl, nəhrə yola düşdü,

O qədər çəkmədi bir kani xəta vurdu qolum düşdü,

Sağa döndüm yaralandım, sola döndükcə solum düşdü,

Məşkdən su töküləndə ürəyim etdi vərəm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş,can verirəm qardaş.

Tiri baran elədi əhli-cəfa, balü-pərim sındı

Dəydi bir zərbəti səngin başıma camisərim sındı,

Mərkəb üstdən üzüm üstə yerə gəldim kəmərim sındı,

Dörd tərəfdən ələnir peykərimə tiri-sitəm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş, can verirəm qardaş.

Can çıxınca su verəm, səhm aparam feyzi-hüzurundan,

Ruhumu şad eləyim qəbrə kimi lüməyi-nurundan,

Teşnəyəm, gəl məni sirab elə öz abi-təhurundan,

Gəl qolun boynuma sal, nökərinəm, elə kərəm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş, can verirəm qardaş

Gəl hüzurunda əxa, bəzl eləyim canımı cananə,

Qatilim indi qoyar xəncəri bu həncəri-ətşanə,

Yazacaq nöhə Kərimi, gələcək rüzi-şəb əfğanə,

Məndə can üstə salıb yada, ona baş çəkərəm, qardaş,

Gəl ölürəm qardaş, can verirəm qardaş.

Demirəm layiqəm Əbəlfəzlə,

Nökəri-sadiqəm Əbəlfəzlə,

Hər kim irad edir mənə etsin,

Qəlbidən aşiqəm Əbəlfəzlə.

Qəlbim qəm ilə dolsa, Əbəlfəzlə ağlaram,

Güllər çəməndə solsa,Əbəlfəzlə ağlaram,

Yad eylərəm o saətini düşdü qolları,

Ömrüm min ildə olsa, Əbəlfəzlə ağlaram.

Qardaşına (nohə)

Gəl, Hüseyn, əl tapıb əşrari-zaman qardaşına,

Təng olub zülmilə vüsətli cahan qardaşına.

Şiri-mərdan, sala leşkər tələsir bəndə məni,

Dişdə şəmşir edirəm düşmənilə cəng ələni,

Əlsizəm, toprağa amma yıxıram hər gələni,

Gərçe yox barişi peykandan aman qardaşına.

Hər kimin pəncəmə keçsəydi cədəldə kəməri,

Pərt edərdim yerə qalmazdı nəfəsdə əsəri,

İş dönüb Kufənin acizləri ifritləri,

Dörd tərəfdən əl açıb indi haman qardaşına.

Çün şəqaiq boyanıb qırmızı qana kəfənim,

Deli tufanda sınan kəştiyə bənzər bədənim,

Zirehim parələnib, oxlar olub pirəhənim,

Qalmayıb cismimdə salim şiriyan qardaşına.

Qəlbidən rişteyi-hicranına lazımdı kəsəm,

Yer var aşiqinəm vəslinə xatir tələsəm,

Əkbərin canına verəm səni ey şahi,qəsəm,

Can verən ləhzələrimdə demə can qardaşına.

Ətrini alsam əgər ey şəhi-fərxəndə xisal,

Para şəhpərlərimlə yenə vuram pərü-bal,

Sən gələn vəqtdə sürünnəm edərəm istiqbal,

Öpərəm məqdəmini qalsa təvan qardaşına.

Salıb əşrari-dəni toprağa bir-bir qolumu,

Qan dolub gözlərimə görməyirəm sağ-solumu,

Bir şəqi ahəni əmud əldə kəsibdir yolumu,

Əlsizəm əl yetir əllərdə qalan qardaşına.

Neyləyər fikr eylə çəkiş toxuna daş-qaşıla,

Nə hala ayna düşər gər hədəf olsa daşıla,

Neyləyər ahəni-əmud incə sipərsiz başıyla,

Üz verib gör necə böhrani-zaman qardaşına.

Doğranıb peykərimin ərseyi-dəvadə çoxu,

Arifanə sözümü qardaş özün sözdən oxu,

Əllərim yoxdu necə xaric edim gözdən oxu,

Baş yetir xeymələrindən nigaran qardaşına.

Dolu tək daşdı yağır oxdu kəsilmir arası,

Əzilib başım əmudilə olub ay parası,

Yıxa bilməz məni ox, yıxsa yıxar dil yarası,

Toxunur tiri kimin zəxmi-zəban qardaşına.

Əbbasın (ə) anası Ümmül-bəninin zəban halı

Çox ağladım ahü-zardan yoruldum,

Bu həyati təlx bardan yoruldum,

Hamı gəldi mənim balam gəlmədi,

Bu qapıda intizardan yoruldum.

Ürəyimin gedən dayağı, ey vay,

Dama düşən şikar sayağı, ey vay,

At üstündən yerə qolsuz düşəndə,

Üzəngidə qalan ayağı, ey vay.

Ümmül-bənin diliycə (nöhə)

İftixari-ali-Haşim sahib ələm, balam vay,

Nəxli-zaridə su üstə qolları qələm balam vay,

Kərbəla çölündə gördü bağlanıb Hüseyn qiyamı,

Sadiqanə xidmətinə razı eyliyib imamı,

Qətlgahda can verəndə göndərib mənə pəyamı,

Göz yaşı olan mərkəb, kipriyi qələm balam vay.

Çox dedi mənə xanımlar bu həyatda, bəxtəvərsən,

Fatimə gəzən otaqda iftixarilə gəzirsən,

Heç biri deməzdi bir gün qara pirəhən geyərsən,

Qoymadı zəmanə axır məndə dincələm, balam vay,

Şəhri-Yəsribə pərişan qəmli karivan qayıtdı,

İtrəti-rəsuli-xatəm oldu bağrıqan qayıtdı,

Öldü Zeynəbin Hüseyni qaməti kaman qayıtdı,

Səslədim qəriqi bəhr, mühnəti-ələm, balam vay.

Qarəsin başından açmaz qəlbi dağdar olanlar,

Mən kimi ölüncə ağlar piri-ruzgar olanlar,

Məclis əzanı xoşlar daim əşkbar olanlar,

Var yeri belə ölüncə naləyə gələm balam vay.

Zeynəbim deyir şərari-itilada yandı qolsuz,

Rubəru ədulərilə qərdaşım dayandı qolsuz,

Sinəsində qanlı pərçəm məqtəli dolandı qolsuz,

Toprağa necə düşübdü mən mətələm balam vay.

Axşam olcağın yətimi göz yaşın üzarə bağlar,

Gün batanda ahı artar, qəlbi-əqrəbanı dağlar,

Verəm hər qədər təsəlli vaysınar, ürəkdən ağlar,

Bağlanar gecə dübarə səxt mərhələm, balam vay.

Ətşan səqqayəm

Atdan yıxıldım torpağa gəl Hüseynim gəl,2

Torpağa üz qoydum əxa, gəl Hüseynim gəl,2

Səqqayi-ətşanam - qanıma qəltanam.

Qaldı susuzlar teşnələb xeymədə,qardaş, ²

Cam əldə qızlar teşnələb xeymədə,qardaş,2

Əsğər çalıxlar teşnələb xeymədə, qardaş, ²

Qəmxanə oldu Neynəva gəl Hüseynim gəl.²

Səqqayi-ətşanəm - qanimə qəltanam.

Müşkün düşübdü bir yana nəhr Əlqəmədə,²

Pərçəm batıbdı al qana nəhr Əlqəmədə,²

Qollar düşübdü torpağa nəhr Əlqəmədə,²

Can eylərəm dinə fəda, gəl Hüseynim, gəl,²

Səqqayi-ətşanam - qanıma qəltanam.

Rütbeyi-vala verib Əbbas, həqq yekta sənə,

Bəsdi bu şənidə oğlum səsləyib Zəhra sənə,

Ənbiya həsrət çəkibdir bir Hüseyn tək qardaşa,

Verməyib heç bir kəsə Allah verib tənha sənə,

Səqqayi-ətşanam - qanıma qəltanam.

Əzizi-Fatiməyə sahibi-ləvasan, Əbəlfəzl,

Əbul-əimmə kimi məzhəri vəfasan, Əbəlfəzl,

Üzün qoyan qapına mətləbin alar səndən,

Deyər məqamına qurban düyün güşasən Əbəlfəzl,

Səqqayi-ətşanam - qanıma qəltanam.

Bağban ölsə gül dərəndə kim ağlar,

Bülbül getsə bu çəməndə kim ağlar,

Sən öləndə mən ağladım, Əbəlfəzl,

Başım üstə mən öləndə kim ağlar?

Səqqayi-ətşanam - qanıma qəltanam.

Heydər oğlu

Ey Kufiyan siz çıxmayın sözümdən,

Su olmasa məyusəm öz-özümdən,

İnsaf edin məşkimə ox vurmayın,

ləşkər, vurun bu oxları gözümdən.

Ləşkər, mənəm saqiyi-kövsər oğlu,

Dava günündə şiri-davər oğlu,

Susuzlara müjdə verir Səkinə,

Nəhri alıb bu gündə Heydər oğlu,

Oxlar gələndə at belində yatdım,

Düşmənlərin dərdü-qəmin çoxaltdım,

Qanla liva sağü-sola axanda,

Din pərçəmi xəm oldu, mən ucaltdım.

Qan-qan deyən oxlar gəzir havada,

Məşk axtarır səhrayi Kərbəlada,

Agah olun su məşkimi oxlasaz,

Tufan qopar bu vadiyi-bəlada.

Mən vədə vermişəm ay-ulduzlara,

Təşnə qalan xeymədəki qızlara,

Su məşkim oxlansa yerə su axar,

Var nə cavabım o oğulsuzlara.

Getsə su məşkim xeyməyə salama,t

Qopmaz bu çöldə şürüş-qiyamət,

Üç gün olur Əsğər yanır susuzdan,

Peyğəmbər ilə etməyin ədavət.

Həzrət Əbulfəzl (ə) (Cuş)

Əbəlfəzləm, vəfa dəryasıyam mən,

Bu çöldə təşnələr səqqasıyam mən.

Əgər sağ qol düşübdür peykərimdən,

İtaət eylərəm öz rəhbərimdən,

Ciyər qanı tökülsə gözlərimdən,

Kənara çıxmaram bu səngərimdən,

Qitalın şir bi pərvasıyam mən.

Bu tezliklə yıxılmaz Heydər oğlu,

Təlaş eylər ölüncə səfdər oğlu,

Məhi salaridir Peyğəmbər oğlu,

Olubdur qətə-qətə Əkbər oğlu,

Oğulsuz sərvərin arxasıyam mən.

Bu qədər vurmayın tirü-xədəngi,

Həras etməz ölümdən mərdi-cəngi,

Mənəm lərzan edən bu tip vəhəngi,

Əgərçe şəhdimə qatdız şərəngi,

Hüseynin xəncər almasıyam mən.

Əgərçe qollarım düşdü bədəndən,

Əgərçe qəlbim odlandı mühəndən,

Əgərçe kam alırsız indi məndən,

Bilin qorxmaz hüma zağü-vəzəqdən,

Şücaət qafın ənğasıyam mən.

Hüseynin bargahında vəzirəm,

Bəni-haşim ara mahi-münirəm,

Fədakaram, vəfadaram, şəhirəm,

Babam Heydər kimi şiri-dəlirəm.

Məni oxlar salanmazdı dözümdən,

Desəm aləm yanar odlu sözümdən,

Gəlib üç şöbə ox dəydi gözümdən,

Süzür mərcan kimi qanyaş üzümdən,

Bu kənizin göhər həmsərasıyam mən.

Yolumdan rədd olun, ey qövmi-süfyan,

Edirsiz sağü-solda belə tüğyan,

Əlim yoxdur nədən olduz hərasan,

Gözüm təsvir edənmir çun tutub qan,

Bu meydanın yel həycasıyam mən.

Bayrağa müraciəti

Qal sinəm üstə pərçəm, miri hüda gəlincə,

Biganə yerdə düşmə ta aşina gəlincə.

Ətrafdan baxırlar qövmi fitən yıxılma,

Qoy gözləyək gəlincə şahi-zəmin, yıxılma,

Düşmən şəmatət eylər, səbr eylə,sən yıxılma,

Gözlə o xeymələrdən birdən səda gəlincə.

Yoxdur bədəndə qollar bir belə ləngər etmə

Sağü-sola əyilmə, torpağlar üstə getmə,

Qal sinəm üstə bari, çox meyl edib qayıtma,

Gəl gözləyək Hüseyni ol bavəfa gəlincə.

Ox vurdular başımdan, qanım axıb üzarə,

Düşdü bədən qüvvədən, məşgim olubdu parə,

Sən yatma bircə rəhm et, bu zarü-del fekarə,

Sən pərəçəmi-Hüseynsən, yatma liva gəlincə.

Rəhm etmədi cəmaət, ox vurdular Hüseynə,

Çəkdim oxu dizimlə qan axdı hər qaşımdan,

Etmə məni xəcalət istəkli qardaşımdan,

Əl qanlı sinəm üstə hər macəra gəlincə.

Su vədə vermişdim mən Əsğərə, bilirsən,

Üç gündü dəyməyib su çox ləblərə bilirsən,

Sədmə yetib bu çöldə bu əllərə, bilirsən,

Et təkyə qanlı başa dərdə dəva gəlincə.

Oxlar dəyəndə qan-qan fövrən qabaqladım mən,

Məşgi basıb qucağa hər növi saxladım mən,

Qət olmuş əllərii sən də daraqladım mən,

Səy eylədim yıxılma, müşkül güşa gəlincə.

Ey adı Əbdi saleh ey mənbəi-kəramət,

Bu dərdməndə sən də eylə özün inayət,

Şairlər içrə məndə yox eylə bir ləyaqət,

Adın qalar dilimdə can ağzıma gəlincə.

İmam Hüseynin dililə

Əbbasımı düşmən yıxıb meydana,Zeynəb,

Məşk oxlanıb pərçəm batıb əmana,Zeynəb.

Qardaşımı yıxdı yerə qövmi-şəqavət,

Day əl açarlar sizlərə əhli-ədavət,

Amadə ol, oldu sənə axır-qiyamət,

Ey qəm çəkən, səbr et, gələn hicranə Zeynəb.

Aləm yanar Əbbasımın hər bir qəmindən,

Əhli-hərəm ağlar, yanar bu matəmindən,

Çox-çox hifazət eylədi öz pərçəmindən,

Axırda təslim olmadı üdvanə, Zeynəb.

Dərk eləyən vaxt səsin səbrim azaldı,

Qəlbim alovlandı mənim rəngim saraldı,

Qardaşımın gül peykəri sinəmdə qaldı,

Qurban olum mən eylə bir qurbanə, Zeynəb.

Vədə verən axır gedər çun vədə gahə,

Qandan yetibdi münxəsif rövşənli mahə,

Şam əhli əsla baxmadı bu suzi-ahə,

Döndü gözüm yaşı mənim ümmalinə, Zeynəb.

Ox vurdular məşgə, axıb yerdə əmanət,

Əbbasıma ol halidə oldu qiyamət,

Teşnə qalan ətfalidən çəkdi xəcalət,

Yandı uşaqlar atəşi suzanə, Zeynəb.

Atdan düşəndə qardaşım qəlbim sıxıldı,

Birdən dedim ey vay, evim Allah, yıxıldı,

Qan gəldi başdan gül üzə neylim yıxıldı,

Haqq müştəridir vaqiən ol qanə, Zeynəb.

Məqtəldə aldım nəşini cəllad əlindən,

Ahunu qurtardım bu gün səyyad əlindən,

Ey-vay Nöfəl xanəsi bərbad əlindən,

Yarə vurubdur bu del şanə-şanə, Zeynəb.

Əmannamə həzrət Əbulfəzl (ə)

Gecə-gündüz əhli-beytin səri-pasibanı qardaş!

Sənə Şümr namə gətdi,atamın nişanı qardaş!

Bu bəlalı çöldə söz yox olasan sipaha sərhəng,

Sən olan məkanda vurmaz başıma bu kufiyan səng,

Mənəm üstə olma, qardaş dəri bargahda deltəng,

Bu Hüseyn Xudaya versin gərək imtahanı, qardaş!

Vuracaq sinan zalım başıma əxa sinanə,

Edəcək o Kufə əhli başımı daşa nişanə,

Bu kəsik başım bəradər, batacaq dübarə qanə,

Olacaq o nizə başı başımın məkanı, qarda!

Olasan bu kufiyana atam oğlu, sən də sərdar,

Nə yanar xiyamə diba,nə çölə qaçar bu qızlar,

Nə minər sınıq kəcavə, nə bacıların qan ağlar,

Nə gedər Dəmeşqə Zeynəb, nə yanar zəbanı, qardaş!

Nə cənazəmi kəfənsiz qoyasan qala, bəradər,

Nə xiyamdan hərəmlər gələ qətligaha yeksər,

Gedəcək başım cüdada, qalacaq bürəhnə peykər,

Bu Hüseyn vətən edibdir belə qəm fəzanı, qardaş!

Nə Səkinə at döşündə dolanar bəla çölündə,

Tapacaq bü rəhnə nəşi əxa, Kərbəla çölündə,

Əli Əkbərimdi qurbani-həqqə bu Mina çölündə,

Cəm eylə məgər sözüm var bağa şamiyanı, qardaş!

Məni qovma sən qapından, şahi-Kərbəla, amandır,

Əli Əsğərin başına məni xeymədə dolandır,

Əli Əkbərə qulamam, bu qapında daldalandır,

Eylərəm təsəddüq Əkbər başına bu canı, qardaş!

Əzəl al bu tiği məndən, yola sal məni şahənşah

Gedərəm Nəcəf çölündə edərəm babamı agah,

Deyərəm Hüseyn qovubdur qapıdan məni çəkim ah,

Ucalar dəri-Əlidən dilimin fəğanı, qardaş!

Ver icazə qana ol boyanım bu Kərbəlada,

Səri pa kuyi Hüseynim görə bilmərəm cidadə,

Kəsilər uzun bu qollar qala peykərim arada

Tökərlər Fəratın üstə yerə ləxtə qanı, qardaş!

Sən həzrət Əbulfəzl edərəm bu dərdi izhar,

Neçə ildi mən dəxiləm sənə,et nəzər, ələmdar,

Yatışıbdı damənindən gözü yaşlı xırda qızlar,

Eylədim bu eşqi sabit sənə bir də anı, qardaş!

Əbəlfəzlin dililə

Məşgim olub gözüm kimi tiri-qəmə nişan, Hüseyn!

Saldı məni üqabidən torpağa Kufiyan, Hüseyn!

Əynimə geymişəm əxa, qırmızı güllü camə mən,

Səy elədim su məşgimi ta yetirəm xiyamə mən,

Heyf ola xali oldu məşk, yetmədim indi kamə mən,

Gəl bu fədayi-eşqini etgilən kamiran,Hüseyn!

Yarələrin əziyyəti olsa da gəlmərəm dilə,

Qanilə-gözlərim dolub, yanam əxa, bu nisgilə,

Yoxdu bu çöldə bir nəfər gözlərimin qanın silə,

Başımın üstə əzm elə halım olar əyan, Hüseyn!

Gözlərimi tutubdu qan, xeymədə çox yubanma gəl,

Başda əmud yarəsi, qalmadı peykərimdə əl,

Gözlərimi nişan edən əllər ola həmişə şil,

Qollarım qayimin məni eylədi natəvan, Hüseyn!

Peykərimin qanı axır yoxdu qiyama taqətim,

Ğütəvər olmuşam qəmə, vardı ürəkdə hacətim,

Nail elə məramıma şəmi-şəb səadətim,

Şirüvi damə saldılar ləşkəri Kufiyan, Hüseyn!

Ey atamın nişanəsi, pərçəmin oldu sərnigun,

Düşmənim həddən keçib, cismim olubdu qərqi-xun,

Başımı istəyir kəsə ləşkər pəstü-rəzilü-dun,

Gəl kəsə başımı ədu məqdəminə inan, Hüseyn!

Qan düzülüb dodağıma ey gözümün ziyası, gəl,

Başımın hər qədər ola xoşdu bu ibtilası gəl,

Qardaşının bu vəqtidə ərşə yetir nəvası gəl,

Qoyma qəmində qızları eyləllər fəğan, Hüseyn!

Düşcək üqabidən yerə dövrəmi aldı Kufiyan,

Aldı araya nəşimi bir neçə din evin yıxan,

Şiri-Xida nişanə səni oxlara olmuşam nişan,

Sındı əmudilə başım cari olubdu qan, Hüseyn!

Qızları qoyma xeymədə çox gələ ahü-şivənə,

Başın üstə çox gülür, düşmənim əl çalır mənə,

Başımın üstə tez yetiş, çoxdu sözüm deyim sənə,

Şahidim olar qollarım, vermişəm imtahan, Hüseyn!

Əbbasın oğlu Əbdullahın zəban halı (sinəzən)

Ana məgər nə istədim, babam utandı gəlmədi,

Nədən yubandı bu gecə, çırağ da yandı gəlmədi.

Əgər uzaq gedirdi bəs nədəndi könlüm almadı,

Nəvaziş ilə boynuma uzun qolunu salmadı,

Məgər xarab olub bu ev ki, sərpərəsti qalmadı,

Xəbər varındı qıl bəyan mənə nihandı gəlmədi.

Səhər gedən gərəkdi gün qürub edən zaman gələ,

Namaza şirkət eyliyən eşitcəyin azan gələ,

Görüşmədim soruşmadım haçan gedir, haçan gələ,

Odur dalıyca göz yaşım belə rəvandı,gəlmədi.

Məni ayırma bu gecə yanında saxla, qorxuram,

Çırağı xamuş eyləmə, qapını bağla, qorxuram

Yerimi öz yanında sal, məni qucaqla, qorxuram,

Gözündən atma bari sən babam yubandı gəlmədi.

Bu söhbətimdən olmaya gərək şikəstə xatirin,

Ki, oxşamır qəm əhlinə mənim yanımda zahirin,

Hara gedib ki, axşama qayıtmayıb müsafirin,

Ürək sıxıldı səbrimin evi talandı gəlmədi.

Nə qədri yatdı diksinib durub qiyamət eylədi,

Qəziyyəni balasına ana hekayət eylədi,

Yavaş-yavaş o nazənin fəraqa adət eylədi,

Yetişdi günlər aylara ilə dolandı gəlmədi.

Qərəz fəraqə xu tapıb ikisi bahəm ağladı,

Müqəyyəd oldu tay tuşun görəndə kəm kəm ağladı,

Gələndə şəhri-Yəsribə o qanlı pərçəm ağladı,

Hezar heyf ki, sahibi qana boyandı gəlmədi.

Yetişdi rüşdə bir qədər elə ki bildi mətləbi,

İmami-Zeynül-abidin verərdi dərsi-məktəbi,

Cavanlar ilə küçədə edərdi bəhsi məzhəbi,

Məqami elm və fəzilətin görən dayandı, gəlmədi.

Deyərdi Fatimə anam opən gəlin gülabiyəm,

Nejadi-Haşimidənəm, təbari bu turabiyəm,

Mən inqilabi oğluyam, özüm də inqilabiyəm,

Şəhadət arzusunda varam haçandı, gəlmədi.

Həmişə arzudayam imam fürsət eyləyə,

Mədinə əhli sidq ilə o şaha beyət eyləyə,

Əleyhi küfrü-zülmə ta qiyamü-nehzət eyləyə,

Əyan ola cahanda kim bu haqqı dandı, gəlmədi.

Gərək Bəni-Üməyyəyə bu ruzigarı təng edə,

Tamami səngdillərin nişanəyi-xədəng edə,

O qanlı pərçəmi verə məni vəziri cəng edə,

Bu arzuda qəlbimin tənuri yandı, gəlmədi.

Əli-Əkbərin bacısının zəban halı (Sinəzən)

Qoy edim nəzər doyunca belə məh camala, qardaş,

Oxuyum və in yəkadu sora get cidalə, qardaş!

Oxusam və in yəkadu, olusan məsun xətərdən,

Görünübdü çox kəramət o kəlami-müxtəsərdən,

Əsərü xassi saxlar səni çeşmi- bəd nəzərdən,

Zəfərü-nəzər yetişməz belə xətti-xalə, qardaş!

Ola indi gəl Züleyxa qıla Hüseyninə nəzarə,

Necə Yusifi alıbdır elə də satar dübarə,

Min ilə əlaqə ciddən yetirər bu gül üzarə,

Ürəyində eşqi-Yusif yetər inhilalə, qardaş!

Yetiribdi çox bilirsən sənə murği-del əlaqə,

Belə sən də razı olma, yanam atəşi fərağə,

Əli indi ki, gedirsən məni birdə al qucağə,

Öpüm eyləyim camalın yetişəm vüsalə, qardaş!

Əli nazımı çəkərdin, kimə indi eyliyim naz,

Bacı qardaşın adıyla olur dəhridə sərəfraz,

Gedə qardaşı əlindən bacının cəlalı olmaz,

Pozular cəlalı cahı yetişər zəvalə, qardaş!

Səfər üstə xoşdu Quran edəsən əgər tilavət,

Ola müshəfi Peyambər sənə hər bəlada hail,

Görə var yanında Quran edə bəlkə rəhm qatil,

Səni əfv edən kitabi-həqq layəzalə, qardaş!

Yola düşsə hər müsafir belə rəsmidir bəradər,

Səfər üstə ağlamazlar ki, məbad ola mükəddər,

Bacılar dua edərlər, dalısıyca su səpərlər,

Su yoxumdu etməyim mən necə ahü-nalə, qardaş!

Əli Əkbərin zəban halı

Fərqi-Əkbərdən ki, dəydi rəzmidə xəncər yarası,

Tazələndi şahi-dinin qəlbidə Heydər yarası.

Üz tutub səmti-xiyamə səslənib Əkbər həman dəm,

Çatdı məqsudə zəbihin ey Xəlilullah əzəm,

Gəl əlac et gün qabağında sızıldar oxlu sinəm,

İsti qum üstündə gün dəydikcə ğur eylər yarası.

Ərşi-zin üstə zamani ki, baba, toprağa endim,

Cəddim istiqbalə gəlmişdi ayağına döşəndim,

Sən də gəl ey şah, necə gör doğranıbdı bənd-bəndim,

Peykərimin göstərir bir aləm digər yarası,

Oğlunun aldı səsin ta xeymədə şahi-şəhidan,

Qəflətən təğyir tapdı haləti oldu pərişan,

Şah əsəfli halət ilə səslədi ləbbeyk Əli can,

Sinəmə ey kaş gəlsin sinəin var hər yarası.

Şəh, süvari-mərkəb oldu gəldi meydani-qitalə,

Səslədi oğlun nə qədər gəlmədi səs, etdi nalə,

Nagəhan şəmsi-vəla saldı nəzər bir məh cəmalə,

Baxdı gördü məh üzündə kövkəbə bənzər yarası.

Əkbəri görcək Hüseyn qan içrə, gör nə halə düşdü,

Can dedi guya balayla toy otağında görüşdü,

Zülmə bir bax Əkbərə şah ağladı, düşmən gülüşdü,

Qəlbini qan etdi təni düşmən kafir yarası.

Rəxt şahanə quru yer üstə torpağa büründü,

Dizdə taqət olmadı getsin üzü üstə süründü,

Yetdi ta cavan oğul balininə qəlbi döyündü,

Başa vurdu görcəyin var başda bir xəncər yarası.

Qanlı torpağı silib bir halətilə üz-gözündən,

Olmasaydı gər imamət, səbri getmişdi özündən,

Ondakı əhvalı vazehdir Hüseynin öz sözündən,

Həşrəcək getməz, buyurdu, sinədən Əkbər yarası.

Əhli-məna min il ağlar zikr olan vəqtə bu möhnət,

Eylə halda səslənərdi ibni-Sədi pəst fitrət,

Ya Hüseyn bu gündən ötrü mən dedim gəl eylə beyət,

Dəyməsin ta qəlbinə fərzəndi gül peykər yarası.

Ey Hüseyni ki, olubsan del yarasından mükəddər,

Münzəvi də şikvə edər bu müsibətdən mükəddər,

Vardı bəzi şum ağızlarda eylə məşmum dillər,

Qəlbimi azürdə eylər nizədən bədtər yarası.

İmam Hüseynin (ə) Əli Əkbərə zaban halı (Sinəzən)

Quru yerdə nəqşeyi-qamətin, eyləyib qiyamət, oğul Əli,

Evimi yıxıb, belimi büküb, belə sərvi-qamət, oğul Əli!

Yetişibdi fərqinə bir yara, bürüyüb camalını tazə qan,

Dirilikdən əl yumuşam Əli, başınə bu yarə dəyən zaman,

Məni öldürür sənin ölməyin, nə lüzumu öldürə kufiyan,

Bu başındakı yara mərgimə çox edər kifayət, oğul Əli!

Edələr şikaf bu sinəmi, o qədər ki, qəlb ola aşikar,

Ürəyimdə onda baxan görər, başımın yarasının əksi var,

Gələ başa hər nə bəla, bəli onu zəbt edər deli dağidar,



Geri   İrəli
Go to TOP