A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: Mərsiyələr
Müəllif: Əbdülhüseyn Axundzadə
Naşir: Şəhriyar
Çap tarixi: 2006
Səhifələrin sayı: 240
Çap növbəsi: Birinci
Tirajı: 3000
Geri   İrəli


Cavab gəldi Zeynəbə çox eyləmə fəğan, bala,

Gərək bu qan belə qala, gələ o qan alan, bala,

Gətirdi şurə Zeynəbi bu söz, çağırdı can bala,

Hayandasan Hüseynimin balası, yəbnəl-Əsgəri!

Qundaqı ərşə gedən (cuş)

Qundaq ilə ərşə zinətdir Hüseyn, həşridə babi-şəfaətdir Hüseyn!

Sərvəri-azad mərdani-cahan milləti dünyaya izzətdir Hüseyn!

Qəlbidə gizli məhəbbətdir Hüseyn, xəlqə misbahi-hidayətdir Hüseyn!

Mayəyi-ənduh və möhnətdir Hüseyn, sayeye-lütf və inayətdir Hüseyn!

Payəyi-ədl və şəfaətdir Hüseyn, hər əməldə şərti-sihhətdir Hüseyn!

Rəmzi-rəhmət, ruhi taətdir Hüseyn, bəhri-cud, əbri səxavətdir Hüseyn

Şahi-iqlim səadətdir Hüseyn, mahi-əflak fütüvvətdir Hüseyn!

Meyvəyi-nəxli nübüvvətdir Hüseyn, şirəyi-bustani-ismətdir Hüseyn!

Buyi-ətri-bağı-cənnətdir Hüseyn, cuyi- nəhri-şəhri qüdrətdir Hüseyn!

Mərdi-meydani-şücaətdir Hüseyn, fərdi divani fəsahətdir Hüseyn!

Şeri-pur şuri-lətafətdir Hüseyn, nəsri mənsuri-bəlağətdir Hüseyn!

Tərhi-bəzmi-arayi-möhnətdir Hüseyn, şərhi-ənduh və müsibətdir Hüseyn!

Mehri-rəxşani-vilayətdir Hüseyn, çehryi-zibayi-imamətdir Hüseyn!

Şafei-ruzi-qiyamətdir Hüseyn, dafii-üsyani-ümmətdir Hüseyn!

Ruzi-məhşər Allah əmri ilə yəqin, mayei-əfvo-şəfaətdir Hüseyn!

* * * * * *

Hər kəs ola sidq ilə əzadarı Hüseynin,

Məhşərdə bağışlar onu Qəffarı Hüseynin.

Lütf eylə Xuda, bağlı qalan yollar açılsın,

Bir vəqfe ola şövq ilə əzadarı Hüseynin.

Əl çəkmərəm ömrümdə Hüseynin ətəyindən,

Olam del və canilə fədakarı Hüseynin,

Məcnun səgi-Leylinin öpərdi ayağından,

İzzətlidi həqqa, səgi-dərbarı Hüseynin.

Kərbəlada imtahan verəm

Bu yerdə mən gərək bacı bəlaya imtahan verəm,

Özüm, köməklərim susuz bu çöldə təşnə can verəm.

Bu yer o yerdi daima həqiqətin binasi var,

Bu yer o yerdi Zeynəbin həvası yox,bəlası var,

Bu yer o yerdi zahirən ki, qorxulu havası var,

Nihali-dinə burda mən gərəkdi təşnə can verəm.

Bu yer o yerdi doğranar mənim hamı köməklərim,

Bu yerdə çulğanar qana, bacı, yəqindi Əkbərim,

Əlimdə çırpınar ölər, boğazı qanlı Əsğərim

Bu dinə Xaliq istəyib uşaq verəm, cavan verəm.

Bu çöldə əşqiya vurar şərər yanar bu xeymələr,

Qaçar Səkinə çöllərdə susuz qalar, yanar,mələr,

Bu yerdə tiri-zəhrigin ürək başın yarar, dələr,

Bu sinəm üstə oxlara rəvadı mən məkan verəm.

Bu yer o yerdi Xaliqə Hüseyninin niyazı var,

O qətligahidə açar ki, qanlı canamazı var,

Vüzusu qüslü qan olar, o qan ilə namazı var,

O qan ilə namaz ilə cahanı mən təkan verəm.

Bəlalı yer mənimkidir, bəlaya aşiqəm özüm,

Sinəmdə at çapar qoşun, yaraya aşiqəm özüm,

Sözüm qanım həqiqidir Xudaya aşiqəm özüm,

Bu qanilə ədaləti səzadi mən neşan verəm

Üzüm yaralı qiblədə ibadət aşinasiyam,

Vəleyk əbdi-həqq mənəm, itaət aşinasiyəm,

Şəhidi-rahi-vəhdətəm, şəhadət aşinasiyam,

Gərəkdi məndə eşqilə şəhidi-cavidan verəm.

Şəriki-nehzətik bacı, verək mənilə əl ələ,

Bu din yolunda qan verəm, ürək bu yerdə dincələ,

Qoşun həyalı qızları, bacı, çəkəndə məqtələ,

Gedəndə Kufəyə gərək dalızca mən azan verəm.

Başlanıb əza Hüseynə

Görsənib hilali-matəm, başlanıb əza Hüseynə,

Baş açıb Rəsuli-əkrəm, ağlar ənbiya Hüseynə.

Doldurub cahanı şivəni, masəva batıb məlalə,

Ovc edibdi taqə ərşi-fərşidən fəğan və nalə,

Əyləşib qübari-möhnət barigahi-zül-cəlalə,

Nohə fələkdən eyliyiblər bəzmi-qəm bina Hüseynə.

Baş açıb gəlib nəvaya bağıcənnət içrə Zəhra,

Həmsəda olub Bətulə Məryəm və Xədicə, Həvva,

Fərş olub bəsati-matəm, bəzmi-şəm olub mühəyya,

Ölməmiş əza tutublar şahi-Kərbəla Hüseynə.

Namələr yazıb bu ayda Kufiyani bi mürüvvət,

Etdilər şəhi hicazı dəşti-Kərbəlayə dəvət,

Bağlayıb rəhi-Fəratı qaldı təşnə Ali-ismət,

Babi-cövr və zülm açıldı sibti-Mustəfa Hüseynə.

Zülmilə əl üzdü Ovn və Fəzl və Cəfərindən,

Yadigari Müctəbadan mahi-parə Əkbərindən,

Dini-həqq yolunda keçdi şiri-xarə Əsğərindən,

Ağladı o gündə yeksər qovmi-əşqiya Hüseynə.

Kəsdilər susuz qəfadan vurdular başın cidayə,

Baş açıb anası cəddi gəldi dəşti-Kərbəlayə,

Va Hüseyn səsi ucaldı taqi-ərşi-kibriyayə,

Qətligahda oldu bərpa məclisi əza Hüseynə.

Kərb və bəla kəlməsinin təvili

Kərbəla bir kəlmədir, amma iki mənası var,

Qəm-bəla ilə mürəkkəb kəlmə bir əzası var.

Kərb bir mənası qəm, yəni o səhranın qəmi,

Cəm o səhraya olubdur kulli-dünyanın qəmi,

Külli-dünyanın qəmi fərzəndi-Zəhranın qəmi,

Bu qiyasolmaz Hüseynin möhnəti-üzması var.

Sikkə qan Kərbəla bazarının simuzəri,

Qəm-bəladan qeyri yoxdur bir mətai-digəri,

Bir hicazın padişahıdır Hüseyn sövdagəri,

Nəqd-can əldə gəlib Allah ilə sövdası var.

Kərbəla yəni o yerdir cəm olubdur hər bəla,

Var cahanda hər qədər qəm hərçe sərtasər bəla,

İttihad eyliyib qəmilə adı qalmış Kərbəla,

Orda qəmlər şurişi,orda bəla sövdası var,

Kəlmənin var altı hərfi, misli-helm və səbridir,

Səbr və helmin sahibi ol altıguşə qəbridir,

Bəs niyə hər göz görür ol qəbri misli- əbridir,

Çünki, əbrin barişi eşqi-çəmənarası var.

Altı hərfi eyləsən təvil,var mənası çox,

Şərh olunsun nəzmilə bir bəndidə imkanı yox,

Kaf ibarət kargər bir yarədir üç şöbə ox,

Qəlbilə aya oxun heç bir gərərun yarası var.

Ra ibarətdir rəiyyət misli dərya etdi cuş,

Aldılar şahı araya eylədilər nizə puş,

Bir nəfər məzrubi zarib yüzmin əda eylə guş,

Vay mənə, hardan Hüseynin saf qalan əzası var?!

Ba əvvəl, başını Şümri-dəğa ol kəsib,

Bai-sani xırdaca barmağını Bəcdəl kəsib,

Gördü üryan, yox libası,saribanı əl kəsib,

Nəşi üç gün qaldı yerdə ayrı tur inşası var.

Lam lazımdır deyilsin can verib ləblər susuz,

Zibh olub həncər susuz, zibh eyləyib xəncər susuz,

Əlif ibarətdir olub Əkbər susuz, Əsğər susuz,

Qəhti-ab oldu o səhrada ki, süd riyası var.

Altı hissə oldu nəşi, birbəbir oldu bəyan,

Şimr apardı başını, bir cüft əlini sariban,

Bəcdəl öz səhmiyəsin beş müncisin fərz eylə qan,

Altıncı nəşidir qudalidə süknası var.

Altı qismət bir bədəndən qarət oldu caməsi,

Getdi nəleyni ayaqdan, başidən əmmaməsi,

Bir əbadır bir üzük, bir pirahən bərnaməsi,

Bir də İran yadigarı adı Nuh iması var.

Altısı mahi-məhərrəmdən olundu səddi- ab,

Altı aylıq südəmər oğlu susuzdan del kəbab,

Altı qardaşlar qəmi qəlbində ol alicənab,

Altı yandan üstünə qəm fovcunun peydası var.

Altı sərkərdə edib bu iddianı həmnəfəs,

Mən şəhid etdim bu məzlumu nəinki qeyri-kəs,

Şümr və xuli hərmələ kəb və sinan ibn Ənəs,

Qatili-Əkbər deyər qatil mənəm dəvası var.

Başını zibh etmişəm Şümr ibn Zil-covşən deyir,

Taqətin nizə ilə mən aldım Sinan rovşən deyir,

Hərmələ üçşöbə ox qəlbinə vurdum mən, deyir,

Xulinin əldə olan tək mədrəki balası var.

Müztərrə tofiq əta et, ey Xudayi-ləm yəzəl,

Nitqini guya sözün şirin elə misli əsəl,

Daməni-pak Hüseyndən çəkməyibdir, çəkməz əl,

Ta nə qədri canı var, əldə qələm qirtası var,

Bacı Zeynəb

Mənada bu yer ərşi-Xudadır, bacı Zeynəb,

Səbr eylə dayan, Kərbübəladır, bacı Zeynəb.

Yoxdur bu yerin şəninə dünyada çatan yer,

Olmaz belə bir şöhrəti afaqı tutan yer,

Buyurdu bacı, qafiləyi-eşqi yatan yer,

Aramgəhi-əhli-vəfadır, bacı Zeynəb.

Girəm ki, Mədinə mənim əsli vətənimdir,

Mihəndi mənə gülşəno bağ və çəmənimdir,

Bu Kərbübəla aləmi-xilqətdə mənimdi,

Ayinəyi-mişkati-hüdadır, bacı Zeynəb.

Mən saliki-eşqəm buradır məktəbi-irfan,

Bu yerdə gərək əhdi-ələstu tapa payan,

Şayəstədi bu mənzilə yetmiş iki qurban,

Üşşaqə bu yer kuhi-Minadır, bacı Zeynəb.

Bu yerdə tiri-hasil mənzuri-Hüseyni,

Mehr və mehi heyrətdə qoyan nuri-Hüseyni,

Bir xatirədir ləylətul-aşiri Hüseyni,

Ənsari-Hüseyn burda fədadır, bacı Zeynəb.

Məhbubi-Xuda bəstəyi-hübbül vətən olmaz,

Dildarı tapan mayili seyri-çəmən olmaz,

Aşiq qoyan öz adını peyman şekən olmaz,

Əhdimdə qüsur olsa xətadır bacı Zeynəb.

Eşq aləmidi vermərəm əfkarimə təğyir,

Quranə gərək burda yazam qan ilə təfsir,

Xoşdur ürəyimdən dəyə üç şöbəli bir tir,

Bilsinlər Hüseyn dinə fədadır, bacı Zeynəb.

Haşa qəm və ənduhidən etsin giley aşiq,

Şəmşir ilə doğransa edər hövsələ aşiq,

Atdan üzü üstə yıxılar məqtələ aşiq,

Nifrin yerinə zikri duadır, bacı Zeynəb.

Düşmən əlimi burda üzər hər kömyəindən,

Bir ox dəyər axır nəfəsimdə ürəyimdən,

Zəhra baş açar qan süzüləndə kürəyimdən,

Aləm mənə məşğuli-əzadır, bacı Zeynəb.

Təsmim tutub ümdə budur fikri Yezidin,

Nehzət eləyib ziddinə Qurani-məcidin,

Məhv eylərəm asarını yeksər o pəlidin,

Din üstə Hüseyn ölsə rəvadər, bacı Zeynəb.

Mən kuştey-eşqəm deyiləm məsti-riyasət,

Biganə edəmməz mənim əmrimdə dəxalət,

Ta var nəfəsim eylərəm İslamı himayət,

Allah da bu təsmimə rizadır, bacı Zeynəb.

Nə əhli-xərabat və nə meyxanə pərəstəm,

Nə naqizi-peyman və nə peymanə pərəstəm,

Nə xain və qəddar və nə biganə pərəstəm,

Əvvəldən Hüseyn əhli-viladır, bacı Zeynəb.

Mən saxlaram İslami bu küffar arasında,

Təbliğ edərəm dinimi əşrar arasında,

Tənzilləri ba rəsm ola bazar arasında,

Səbr etsə Hüseyn dinə cəfadır, bacı Zeynəb.

Sən də mən ilə şirkət elə rahi-vəfada,

Səbr eylə fişari-qəm və ənduh və bəlada,

İslam adını zində edək Kərbubəlada,

Bu dinə fəda Ali-əbadır, bacı Zeynəb.

Qanım bu qara torpağı ləli-gohər eylər,

Zəvvarı həmin torpağı kühli bəsər eylər,

Bu toprağı şahlar özünə taci sər eylər,

Bimarlərə xaki-şəfadır, bacı Zeynəb.

Bu yerdə batar qanına övladi-Peyəmbər,

Su üstə verər qolların Əbbasi-dilavər,

Ləbteşnə verər can yaralı Qasim və Əkbər,

Əsğər hədəfi tiri-bəladır, bacı Zeynəb.

Bu yerdə axar qan yaralardan su yerinə,

Bu yerdə susuzdan saralar nazlı Səkinə,

Bu yerdə soyar qızlarımı ləşkəri-Kinə,

Əflakə çaxan-şuru-nəvadır, bacı Zeynəb.

Bu yerdə alar dövrəmi qəm dəstə-bədəstə,

Əsğər susuzundan çabalar əllərim üstə,

Haşa o cəfalar edə əfkarımı xəstə,

Gəldikcə bəla qəlbə səfadır, bacı Zeynəb.

Eylərlər təbərrük bu yerin gərdü-qübarın,

Bir dəridi hər bisərü pa bilməz əyarın,

Bu yerdi Kəriminin alan səbr və qərarın,

Daim sözü ya Kərbubəladır, bacı Zeynəb.

Mən hara Kərbəla hara

Dildə deyərdim ey Xuda, mən hara Kərbəla hara,

Ülfəti-şahi ba gəda, mən hara Kərbəla hara?

Kərbubəla ki türbəti xaki şəfayi-şiədir,

Toprağı səngrizəsi ləl və təlayi-şiədir,

Beyni-hərəm ila hərəm mərvo səfayi- şiədir,

Nəhri Fəratının suyu abi bəqayi-şiədir,

Kisəyi-binəva hara, göhəri-şəbnüma hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Kərbübəla qələmru şahi-sərir eşqidir,

Məbədi-əhli-mərifət məsnədi piri eşqidir,

Xaki-əmir eşqidi kaxi vəzir eşqidir,

Minlər əziz misrilər orda əsir eşqidi,

Xaki-şərifi-kimiya, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Kərbubəladı Fatimə güllərinin solan yeri,

Zeynəb əzizi itrətin saçlarını yolan yeri,

Xeymələrin talan yeri qızlar əsir olan yeri,

Düşmənin ali-ismətə gözlərinin dolan yeri,

Ordadır şəhri-mən bəka mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Mən üzü qarə bir gəda babi-ətayə gəlmişəm,

Mənbəi lütfü-mərhəmət cud və səxayə gəlmişəm,

Dildə Hüseyn, Hüseyn deyib Kərbübəlayə gəlmişəm,

Qəbrinə qurbanam ağa mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara

Kərbübəla ki, Zeynəbin orda əza məhəlli var,

Zeynəb adıyla adlanan yaxşı səfalı təlli var,

Turdə bir kəlim olur təllidə əlli-əlli var,

Orda yanan ürəklərə müalicə,təsəlli var,

Səs gəlir orda ya əxa, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Saldı əcəb məhəbbətin dərdo-bəlaya Zeynəbi,

Eşqi çəkib Mədinədən Kərbübəlaya Zeynəbi,

Naz ilə harda bəslədi gətdi haraya Zeynəbi,

Saldı Hüseyn deyə-deyə əynə əxayə Zeynəbi,

Məryəmi ali-Mustəfa, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Yerdə sürünmə bağrıqan, səbr elə gəlmə, mən gəlim,

Xəstə susuz yaralısan, səbr elə gəlmə mən gəlim,

Xeymədən olma nagiran, səbr elə gəlmə mən gəlim,

Vermir bu düşmənim aman, səbr elə gəlmə, mən gəlim,

Dövrəni almış əşqiya, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Xeymələr od tutub yanır, qoymaram itrətin yana,

Bir-bir alıb qucağıma qızları çəkmişəm yana,

Gahi xiyamə qaçmışam, gahi o qanlı meydana,

Bax mənə doymuşam cana, əl-ayağım batıb qana,

Bir belə macəra hara, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Fatimə yadigarı, başı bəlalı Zeynəbəm,

Ney kimi nalə eyələrəm, şuru-nəvalı Zeynəbəm,

Yaslı əzalı Zeynəbəm, başı qaralı Zeynəbəm,

Əbtəhiyəm, Hicaziyəm Kərbübəlalı Zeynəbəm,

Hər qəmə olmuşam riza, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Zeynəbəm, ali-ismətin ismətiyəm həyalıyam,

Nuri-du çeşmi-Heydərəm, Fatimənin maralıyam,

Yeddi bəradərim ölüb, qüssəliyəm əzalıyam,

Qana batıb iki balam, dağlı ürək yaralıyam,

Sən hara Neynəva hara mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Adət olub Kərimiyə ağlaya,” Ya Hüseyn!” deyə,

Hər Səfəri Məhərrəmi sinə vura,qara geyə,

Eşqo-səfası nohədi, şuri-nəvasi mərsiyə,

Bir də nəsibim olsa gər çıxsam o Zeynəbiyəyə,

Səslərəm eşqə mərhəba, mən hara Kərbəla hara?

Mən hara Kərbəla hara?

Ya Hüseyn,vay Hüseyn!

Ya Hüseyn, ya Hüseyn, ya Hüseyn, ya Hüseyn!

Naümid eyləmə səni Zəhra, Hüseyn!

Əlimiz boşdu, üzümüz qara

Qapına gəldik edəsən çara.

Möhnətin od salıb ürəyim başına,

Bir gümanım gəlir gözümün yaşına,

Adını yazdırram qəbrimin daşına,

Olma razı qalam onda tənha, Hüseyn.

Adına xatir, gələsən mövla,

Gözümün yaşın siləsən mövla.

Əlimiz boşdu, üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Kim gəlib ağlasa iki qətrə sənə,

Yazılar dəftərə iki yüz həsənə,

Hamı lənət edər əlini kəsənə,

Niyə kəsdi əlin sənin əda, Hüseyn.

Yıxılıb Zəhra - bədəni əsdi,

Əl açıb zalım əlini kəsdi,

Əlimiz boşdu, üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Qurbanam ağacan kəsilən biləyə,

Əzilən sinəyə,üzülən ürəyə,

Tökülən, qanına,sökülən kürəyə,

Qətligahı edən turi- sina,Hüseyn!

Yalvarar Zeynəb - qulaq asmazlar,

Yaralı nəşi daşa basmazlar,

Əlimiz boşdu, üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Necə yaddan çıxar quruyan boğazın,

Laxta qan içində qanlı dəstəmazın,

Namazı dirildib axirin namazın,

Yaralı müsəlli, qan müsəlla Hüseyn!

Qanlı daşlar var canamazında ,

Mat olub aləm o namazında,

Əlimiz boşdu, üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Qardaşı yıxılıb nəhri-Əlqəm üstə,

Bacısı ağlasın hansı matəm üstə,

Qan axır qan üstə, qəm gəlir qəm üstə,

Təllidən Zeynəbi səslənir va Hüseyn!

Dağılıb quşlar alışıb lanə,

Sıxılıb qızlar hərə bir yanə,

Əlimiz boşdu, üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Təllidən baxardı bacı qardaşına,

Xuni-del qatardı gözdə göz yaşına,

Düşdü nagəh gözü nizənin başına,

Eyləyib nizəni nəxli-tuba Hüseyn!

Eşqi sabitdi əhdo-peymanda,

Baş cida üstə,nəşi meydanda,

Əlimiz boşdu,üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Ey Kərimi, əl aç şahi-möhtəşəmə,

Bağla kəşkülüvi dərgəhi-kərəmə,

Hacı Yəqubla o gözəl hərəmə,

Yaza bir dəvəti edə imza Hüseyn!

Bizi bir vəqfə qoşa züvvara,

Ağlayaq şahə gəhi, ələmdara,

Əlimiz boşdu,üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Ağacan nə olar cuş edə kərəmin,

Bizə qismət ola o gözəl hərəmin,

Alaram çiynimə o yatan ələmin,

Vuraram başıma, deyərəm ya Hüseyn!

Kərbəla adı mənə əzbərdir,

Hədəfim eşqim Əliəkbərdir,

Əlimiz boşdu,üzümüz qara,

Qapına gəldik edəsən çara.

Təşt qoymaq

Quruldu təşti-qəm əsası, şiə,

Yaxınlaşıb Hüseyn əzası şiə.

Hüseynə təkyələrdə pərçəm ağlar,

Su teştdə baxar, dəma-dəm ağlar,

Fərat axar, Fərata Zəmzəm ağlar,

Gəhi əyninə Hüseyn qarası,şiə.

Hüseynə baş açıb Peyğəmbər ağlar,

Rəvaqe-ərşidə mələklər ağlar,

Hüseynə məscid ilə minbər ağlar,

Hüseyndi aləmin ağası,şiə.

Bu teşti- qəm əlaməti əzadır,

Südabədən əsəfli macəradır,

Hüseyn xəlili-dəşti-Kərbəladır,

Yaxındı məhşər və minası şiə.

Hüseyni saxlayanmadı Mədinə,

Rəvan edib bəlalı sərzəminə,

Xoş aməd etdi Kərbəla Hüseynə,

Hüseyndi Kərbəla fədası şiə.

Hüseyn qədəm qoyanda Neynəvaya,

Fələkdə kəhkəşan gəlib nəvaya,

Xəbər veriblər xəyritün-nisaya,

Batıb qəmə oğul anası, şiə.

Yəzidin yazıb Vəlidə namə,

Yetişsin əxz beyətlə kamə,

Hüseyn dedi baş əymərəm qulamə,

Hüseyndi qəmlər aşinası,şiə.

Hüseynçi ziri- bari-zülmə getməz,

Hüseynçi zalıma itaət etməz,

Xəbis əli müqəddəsatə yetməz,

Budur Hüseynin iddiası,şiə.

Gözəldi təştidə suyun səfası,

Qulaq verin gəlir həzin sədası,

Baxır əmiyə qardaşın balası,

Məgər edir su iltiması, şiə?

Ciyərlərim yanır, əmi, amandı,

Özüm də, yandım Əsğərim də, yandı,

Sədayi-əl-ətəş güya dayandı,

Dayanma qulların fədası, şiə.

Fərata çatmaq çətin yol oldu,

Qələm su xatirinə sağ- sol oldu,

Su qiyməti iki uzun qol oldu,

Yıxıldı ceyşi-din ləvası, şiə.

Açıldı məclisi əza Əbəlfəzl

Özün köməkl elə, ya Əbulfəzl,

Ola vəzifəmiz əda, Əbulfəzl,

Edər özündən iltiması, şiə.

Kərimi, yoxdu möhlətin əcəldən,

Vəleyk dəst xalisən əməldən,

Bu qanlı daməni ötürmə əldən,

Hüseyndi dərdinin dəvası, şiə.

Təşt qoymaq

(Sinəzən)

Mahi-Məhərrəm oldu saxla əza Hüseynə,

Ərşə çəkildi qarə, ağlar səma Hüseynə,

Vur sinənə sızılda elə, nəva Hüseynə,

Va qürbəta Hüseynə, va həsrəta Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Ağlar gözüm Hüseynə, cəddi Peyəmbər ağlar,

Bərpa edibdi məhşər, xatuni məhşər ağlar,

Ətşan ölən Hüseynə saqiyye-kövsər ağlar,

Mənadə indi ağlar qan Kərbəla Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Mahi-əza yetişdi, təşti əza quruldu,

Həsrətlə təkyələrdə qarə ələm vuruldu,

Yəni suyun bəhası bu ayda başdı, qoldu,

Göylər olubdu guya matəmsəra Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Qana dönəydin ey su, məşk oxlanan zamanda,

Səqqayi-Kərbəlanın qəlbi yanan zamanda,

Ahən əmudun altda başı sınan zamanda

Həsrətlə səsləndi ədrik əxa, Hüseynə

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Qana dönyədin ey su, səqqa sənə baxanda,

Tufan qopanda oxlar çun ildırım çaxanda,

Əbbas gözlərindən əşkilə xun axanda,

Ərvah səslənəndə ya ləytəna Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Bir iddə ox, bir iddə pərtab ediblər səngi,

Əbbasa təng ediblər ləşkər fəzayi-cəngi,

Möhkəm tutub ayağın rədd etmədi üzəngi,

Səsləndi vay, oğul vay xəyrun nisa Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Baş sındı, mərkəb üstdən sahibi ələm yıxıldı,

Yeksər bədən yaralı, qollar qələm yıxıldı,

Həm baxdı xeyməgahə, həm yandı həm yıxıldı,

Həm Müstəfa təsəlli, həm Mürtəza Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Aldı o namdarı cəlladlar araya,

Daşlar gəlir daş üstə, yara dəyir yaraya,

Kimdir deyə Nəcəfdə bu halı Mürtəzayə,

Gəl ya Əli həraya eylə dua Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə,canım fəda Hüseynə.

Həmlə edərdi leşkər bir miri-leşkər üstə,

On yeddi qanlı xəncər bir təşnə həncər üstə,

Çox qalmadı tökülsün göylər bu yerlər üstə,

Ağlar səfa və mərvə Məkkə-Mina Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Nəhri-Fərat utandı səsləndi va Əbulfəzl,

Səndən xəcalət oldum, əfv eylə ya Əbulfəzl,

Axdıqca mövcə gəldim, etdim həya Əbulfəzl,

Təhrim edib fəratı bu əşqiya Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Əbbasa aləm ağlar, Həvva və Adəm ağlar,

Musa dəmadəm ağlar, İsa ibn Məryəm ağlar,

Beytü Mina və məşər Əbbasa zəmzəm ağlar,

Ərzi-təsəlli eylər Mərvo-Səfa Hüseynə,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Nohə yazar Kərimi ta nitqi var, bəyan var,

Ta peykərində can var, ta rəglərində qan var,

Sinə vurar sızıldar ta taqət və təvan var,

Ağlar deyəndə nohə sübh o məsa Hüseynər,

Ruhum fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə,

Cismim fəda Hüseynə, canım fəda Hüseynə.

Kərbəlaya vurud (Sinəzən)

Zeynəb yetib qatarın əqtari-Kərbəlaya,

Ol baxəbər sərasər əğyari-Kərbəlaya.

Cəddim Rəsuli əkrəm etmiş məni xəbərdar,

Eylər məni bu çöldə məzlumi-qövmi-əşrar,

Ol hər qəmə müsəmməm, ey mən qəribə qəmxar,

Dildarılıq verərsən dildari-Kərbəlaya.

Bir qəbri-altı güşə verrəm bu çöldə təşkil,

Ərşi-Xuda şərəfdə eylər bu qəbrə təclil,

Səhno-rəvaq və günbəz həm çilçıraq və qəndil,

Eylər xəlil qibtə memari Kərbəlaya.

Aşiq xətadı qatsın hər eşqi eşqi-safa,

Qafildi dəstəmazı caiz bilən muzafa,

Yusif deyil satılsın bazaridə kəlama,

Əkbər gətirmişəm mən bazari-Kərbəlaya.

Zeynəb, bu Kərbəladı, layiq bəlayi-eşqə,

İbrahimə xəbər gəlsin, minayi-eşqə,

Baxsın fədayi-eşqə səyi səfayi-eşqə,

Hacirdə yox təhəmmül əsrari-Kərbəlaya.

Aşiq şərar eşqə yandıqca dil doyanmaz,

Pərvanə tək yananda nə ağlamaz, nə dinməz,

Ya nari kuni bərdən fərmaninə sevinməz,

Mən tək təhəmmül eylər azari-Kərbəlaya.

Bu dəşti-Kərbəlanı xoş gülüstan edəm mənı,

Yox bəlkə mənzilətdə baği-cinan edəm mən,

Zəvvarə neynəvanı kəhfi-əman edəm mən,

Firdovsi,rəşk apar sən bülvari-Kərbəlay.

Qurbanlığa Minada şahzadə Əkbərim var,

Məhi-parə Qasimim var, şeşmahə Əsğərim var,

Nəhri-Əlqəm üstə səqqa sərdari-leşkərim var,

Qan su yerinə versin gülzari Kərbəlaya.

Nazlı bacım az ağla, var ağlamaq zamanı,

Görsən əlim əlində məqtəldə saribanı,

Zəhra anamla bahəm başla bacı fəşanı,

Yaz əşkilə ünvan tumari-Kərbəlaya.

Şimr ilə möcüz üstə dərgir olanda ağla,

Barmaqlarım düçari şəmşir olanda ağla,

Zeynül-ibad əsiri-zəncir olanda ağla,

Ağla himayət eylə bimari-Kərbəlaya.

Badi-xəzan əsəndə, güllər solanda ağla,

Zəhra baxışlı gözlər qanla dolanda ağla,

Qızlar cənazəm üstə zülfün yolanda ağla,

Əşkinlə ver təsəlli salari-Kərbəlaya.

Gülzarına xəzandan yellər əsəndə ağla,

Qatil susuz Hüseynin başın kəsəndə ağla,

Cəddim atam anam da ağlallar, sən də ağla,

Nohə edib səsin qat zəvvari-Kərbəlaya.

Elan edər Kərimi Əqvam və aşnaya,

Mülhəqq olun əzizan, zəvvari Neynəvaya,

Yollar açıldı qoyma fürsət gedə fənaya,

Amadə olsun ellər didari-Kərbəlaya.

İmam Hüseynin (ə) zəbani- halı

Qədəmin mübarək olsun, bura Kərbəladı Zeynəb,

Bu çölün havası qəmdir,qəmə mübtəladı Zeynəb.

Olacaq məqamı şayan, gələr əhli-razo-taət,

Edər altıguşə qəbri hamı eşqilə ziyarət,

Ola kim o qəbrə zair tapacaq rəhi-şəfaət,

Necə türbəti müəttər,səbəbi şəfadı Zeynəb.

Bacı, bu diyari qəmdə neçə gün qonaq qalarsan,

Deli-şəbdə oxşayanda anamın səsin alarsan

Bilirəm bu çöldə axır başına qara salarsan,

Gecələr bu çöldə Zəhra sənə həmnəvadı, Zeynəb.

Bizə bağlayar bu düşmən su yanında rahi-carə,

Suya azim ollam onda qucağımda mahi-parə,

Gələ bilmərəm xiyamə ox dəyəndə şiri-xarə,

O gün Əsğərin boğazı oxa aşinadı,Zeynəb.

Anası əgərçe gözlər balanın yolun xeymədə,

Qəm əli ürək başında tıbo-tab və piçü xəmdə,

Balasın yaralı görsə yeri var yana bu qəmdə,

Mənə ümdə müşkül onda ox əmən hümadı, Zeynəb.

Solacaq mənim baharım, bacı sən xəzana səbr et,

Sərnizə üstə başım gələcək bəyana səbr et,

Yazılıb sənə risalət, qəmi-bikərana səbr et,

Deyər əhli aləm sənə mərhəbadı Zeynəb.

Zeynəbin zəban hali (nohə)

Özün gəl Kərbəlaya ya Mühəmməd (s)!

Düşüb Zeynəb bəlaya ya Mühəmməd (s)!

Qiyamətdir bu gün Kərbü-bəlada,

Hüseynin peykəri qalmış arada,

Əli başda qaçır Zeynəb piyada,

Əqəllən gəl əzaya, ya Mühəmməd (s)!

Əliyyu-Əkbərim qanə batıbdır,

Əliyyu- Əsğərim ətşan yatıbdır,

Bu dünyanın qəmin gözdən atıbdır,

Gəlib yer-göy nəvaya, ya Mühəmməd (s)!

Bu çöldə təşnələb ənsarım öldü,



Geri   İrəli
Go to TOP