A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: Mərsiyələr
Müəllif: Əbdülhüseyn Axundzadə
Naşir: Şəhriyar
Çap tarixi: 2006
Səhifələrin sayı: 240
Çap növbəsi: Birinci
Tirajı: 3000
Geri   İrəli


Zikri həmə-şəb ya rəbbe-ixlase-iradətdə,

Mövla Həsən Əskər bi məsəl-məhabətdə,

Ey ma xəlqə zivər, əl bizdən, ətək səndən.

Ey Müntəzər və Qaim, canlar aduvə qurban,

Mehdiyu-əbəl-Qasım, ey müntəqim və sultan,

Gəl dada ağa səslir imdadə səni Quran,

Zəhra yolunu gözlər əl sinədə sərgərdan,

Sənsən xələfe-Heydər, əl bizdən, ətək səndən.

Bu cümə negəhban et, Qurani-kərim Allah,

Məqbul elə banidən, ehsani kərim Allah,

Öz bəndələrindən geç, üsyanı kərim Allah,

Hifz eylə Kərimidə, imanı kərim Allah,

Ey bəndələrə yavər, əl-bizdən, ətək səndən.

Güftarə gəlmişəm

Hər eşqi başdan atmışam inkara gəlmişəm,

Hər bəhsi, qurtarıb səre-göftara gəlmişəm,

Mən bir yetim ki, çox qapılardan qovulmuşam,

Pak olmaq istərəm bu nəməkzar. gəlmişəm.

Bildim sənin kəramətin ey şahi-tacidar,

Oldum cəri, günah eylədim həqqə bi-şümar,

Düzdür ki, biləyaqətəm, amma bu qədər var,

Dərgahi baləyaqəti-əthara gəlmişəm.

Ey haqq yolunda bəzl eləyən başü canını,

Vey paye nəxle-dinə tökən pak qanını,

Ey naümid etməyən öz saribanını,

Dərgahüvə əlim boş, üzüm qara gəlmişəm.

Eşq cazibəsi

Biz aşiqe-divaneyi-mümtaze Hüseynik,

İrad eləmə bizlərə sərbaze-Hüseynik.

Sidqilə yapış həzrəte Əbbas ələmindən,

Rədd eyləsə möhtacı uzaqdır kərəmindən.

Bidin deyilik tərk eliyək nadə Əlini,

Quranı tutub boşlayaq övlade-Əlini.

Quranı sərəfraz eliyən xuni-Hüseyndir,

Quranə qəsəm name-Hüseyn zinəti-dindir.

Həsrətlə vurub sinəyə qara geyərik biz,

Hər mahi-məhərrəmdə“Hüseyn vay!” deyərik biz.

Xoş halına hər kəs ola vabəstə Hüseynə,

Etsə özünü nökəre-şayəstə Hüseynə.

Hər dərdin ola ərz elə dərmanı Hüseyndir,

Hər çarəsizə çarə,Hüseyn canı,Hüseyndir. Hər kəs bilə bu ağlamağı dinidə bidət,

Qəlbində onun yoxdu yəqin mehre-vilayət.

Mənadə Hüseynə hamı cinnü bəşər ağlar,

Zahirdə vəli şiyeyi-isna-əşər ağlar.

İxlas ilə tut daməne-şahi şühədadən,

Qurtar özünü məhləkeyi ruzi-cəzadən.

Məhşərdə şəfaət edən insana Hüseyndir,

Çün qasim olan nur ilə nirana Hüseyndir.

Asilərə bil şafe-i üsyan Hüseyndir,

Biçarələrin dərdinə dərman Hüseyndir.

Gər həşrə qədəm qoymasa salare-şəhidan,

Olmaz bu gunahkarlarin dərdınə dərman.

Bir gün gələcək məhşərə Əsğər qucağında,

Əldə yaralı başı, qızıl qan dodağında.

“Ya həqq” gələcək peykərinin hər yarasından,

Qanı axacaq başdakı xəncər yarasından.

Hər yerdə Hüseynə quralar məclisi-matəm,

Zəhra gələr ol məclisə bişübhə müsəlləm.

Batində bu göz yaşları bir dürre-səmindir,

Bazare-qiyamətdə xəridarı Hüseyndir.

Bu ağlamaq izhari əlayiqdi Hüseynə,

Biz neyliyək Allah özü aşiqdi Hüseynə.

Bir qətrə Hüseynə edəsən göz yaşı cari,

Təqsirun əgər olsa keçər həzrəti Bari.

Ey müştəri raicdi bu bazaridə təqva,

Bu mətləbi lazımdı əzadaridə təqva.

Dəstgahe-Hüseynin hamısı dinə sipərdi,

Bağ fərz eləsək dini bu o bağa çəpərdi.

Bu cəmi-siyəhpuş əzadari Hüseyni,

Manəndi çəpər saxlayacaq hasili dini.

Ta dinimizin əsli nigahbanı gəlincə,

Quranımızın mücriyi fərmanı gəlincə.

Bu qarə ələmlər hamısı pərçəme-dindir,

Asari-Əbulfəzli ələmdari-Hüseyndir.

Hər kim buna tohin edə sui ədəbindən,

Qorxsun gərək Əbbasi-Əlinin qəzəbindən.

Təhqir ilə hər kəs baxa bu pərçəmi dinə,

Şümr ilə müsavidi, qəsəm cane Hüseynə!

Bir məktəbe din açdı Hüseyn Kərbübəlada,

Himmət kəmərin bağladı islahe fəsada,

Bir nehzəte-xunin eliyib dini ucaltdı.

Batilləri mənkub eliyib məqsədə çatdı,

Həqq üstə qəfadən başını kəsdilər ətşan.

Baş nizə başında yaralı başladı Quran,

Ey şahe-qəfadan kəsilən başuvə qurban!

Din üstə ölən oğluva qardaşuva qurban!

Həqdən yetişən rütbəyi-mümtazına qurban!

Neydə danışan başıva-ecazına qurban!

Inkar edən ecazivi ey əshabe ecaz,

Bir iddə bəhayimdi ki insanə qarışmaz.

Ünvan eləyiblər ki, kəsik baş danışanmaz,

Şəqqül-qəmərin münkiri ecazə inanmaz.

Həqq üstə ölən zindədi əz ruye həqiqət,

Ayate “limən yüqtəli” get eylə tilavət.

Ey nizədə kəhf ayəsin irad eləyən baş,

Həqq dinə məsihiləri irşad eləyən baş.

Eylə bizədə bir güşəye çeşmilə nəzarə,

Səndəndi günahkarların dərdinə çarə.

Məhşərdə Xudadən sizə var izne-şəfaət,

Siz gəlmiyəsiz ümmətə yox rahe səadət.

Xilqətdə tüfeylidi sizə ma xələqəllah,

Sən vasitə ol ta bizi əfv eyləsin Allah.

Qoydun başıvı bir gecə kül üstünə yatdın,

Bir ömür vəli şiələrin başın ucaltdın.

Dünya nə qədər var bilirik zindədi namın,

Məscidlərə minbərlərə zibəndədi namın.

Şeşguşə məzarın bizə firdovsi-əladır,

Qurban o gözəl türbətə ki, xake-şəfadır.

Züvvar gələndə vətənə kərbu-bəladən,

Tohfə gətirərdi bizə o xaki-şəfadən.

Baxdıqca o möhrə səni biz yadə salardıq,

Ətrin o gözəl xake-müqəddəsdən alardıq.

Hərdən çevirən vəqtidə üz qibleyi-razə,

Şövq ilə qoyardıq onu biz cayi-namazə.

Müddətdi vəli sinəmizi dağlı qoyubsan,

Züvvarivə şaha yolivi bağlı qoyubsan.

Indi yeri var kasəye-del qanilə dolsun,

Az qaldı ki, evlərdən o türbət də qurtulsun.

Göz yaşları şaha, nə qədər arizə axsın?

Züvvar desin ey vay Hüseyn vay,yola baxsın?

Aç yollarivi bağlı qalan yollara qurban,

Eşqində su üstə kəsilən qollara qurban.

Bir ömür bizə maye-ye həsrətdi fərağın,

Olmur bizə qismət o gözəl səhnü rəvaqun.

Bir ömür Kərimi üzə əşkin ələr ağlar,

Gər ölməsə bir vəqfə o qəbrə gələr ağlar.

Mən fəxr edirəm xadime-dərbare-Hüseynəm,

Dünyayə gələn gündən əzadare-Hüseynəm.

Kərbəla arzusu (cuş)

Yenə düşübdü başıma həvaye-Kərbəla, Hüseyn!

O altıguşə qəbrivə atam-anam fəda Hüseyn!

Rəvadı şiələr məgər yana sənin fəraquvə,

Yanır ürək, alovlanır düşəndə iştiyaqivə,

Nolur nəsib ola, gələk o xoşnuma rəvaqivə,

Geyək qara, məhərrəmi tutaq sənə əza,Hüseyn!

Sənin qapında seyyida nolur ki, imtiyaz alaq,

Nəsib ola ziyarətin əzəlcə bir cəvaz alaq,

Gedək ürəkdə möhnətun fəratə dəstəmaz alaq,

Deyək əzize-Fatimə, zəbihe mən qəfa Hüseyn!

Nolur ki, şahilər baxa məhəbbətilə nökərə,

Məhəbbət eylə istəsən o mərqəde munəvvərə,

Ayaq tərəfdə üz qoyaq məzare-paki- Əkbərə,

O altıguşə mərqədi öpüb edək nəva Hüseyn!

O səhni taqü günbəde təlayə canımız fəda,

Səfa və mərvədə gözəl səfayə canımız fəda,

Minaye-Kəbədən gözəl minayə canımız fəda,

Cəvare-rəhmətindəki fədalərə fəda, Hüseyn!

Nə qədri əşko ah ilə fəraqüvə dəvam edək,

Nolar gələk məzarüvə cahanda əxze-kam edək,

O pire-pak o şah müqəddəsə salam edək,

Tutaq məzarının tozun misale-kimiya, Hüseyn!

O qəbri pakı şut edək, cahanı biz şərər salaq,

Şəmime-ətre-cənnəti məzare pakidən alaq,

Ana dilicə Əsğərə sinəndə laylay çalaq,

Sinəndə yarəli yatıb o südəmər bala, Hüseyn!

Öpək sənin məzarını, bataq məlal və matəmə,

Gedək ziyarət etməyə kənare-nəhre-Əlqəmə,

O xırda qəbridən öpub edək bu növi-zümzümə:

Yatıb bu yerdə mədəni səxavət və vəfa Hüseyn!

Kərbəlada Aşura

Bəh-bəh bu il Məhərrəmin özgə səfası var,

Dillərdə eşq, başda ziyarət havası var.

Min karvan gedir Nəcəfə dildə ya Əli,

Həm Kazimeyni, Kufəsi var, Kərbəlası var.

Bu il Məhərrəm açılıb rahe-Kərbəla

Züvvare-mərd və zən cavanı var, qocası var.

Dəvəte-umumidi açılıb süfreye-kərəm,

Gəlsin bu bare-amə kimin iştahası var.

Bir vəch kim salıb əlinə üz qoyub gedər,

Gərçe haman pula başının min bəlası var.

Züvvarə kim xəyanət edə pis günə qalar,

Fürsəttələb qəziyyəni bilsin cəzası var.

Fürsəttələb qalar mütəvəkkil qalan günə,

Züvvarın ahının əsəri qəm fəzası var.

Bu il Məhərrəmin daxi ya ləytənası yox,

Kunna məək demə, yol açıqdı, səfası var.

Bu il o altıguşə məzarın ziyarəti,

Hər kimsəyə nəsib ola, feyze- xodası var.

Şaxseləri, ələmləri, heyətləri tamam,

Bülvare-Kərbəlayə çəkib, mərhəbası var.

Bülvare-Iərbəladə durub sinə vurmağın,

Beynül-hərəmdə nəşəyi biintəhası var.

Bulvare-kərbəla iki cənnət müqabili,

Mərv və Səfadı, hərvələsi var, duası var.

Kimdir Hüseyn? Ziyarəti Allah ziyarəti,

Məbud ilə onun gözəl əhd və vəfası var.

Kimdir Hüseyn? Peyğəmbərin ağuşunun gülü,

Quranda şənə sahibdir kafo hası var.

Kimdir Hüseyn? Həzrəti Zəhraya sevgili,

Şayəstədı məqami hədisi-kisası var.

Kimdir Hüseyn? Fərşi edib ərşidən şərif,

Çeşme-cahanı tərbiyətinin tutiyası var.

Qurban olum Hüseynə ki, min dörd yüz il keçir,

Əkdikləri gülün hələ nəşvü nüması var.

Hər dərdmənd dərdi ki, səbul əlacidir,

Gəlsin desin, Hüseyn qapısında dəvası var.

Elan edin mərizlərə binəvalara,

Ərbabımız təbibidi, darüş-şəfası var.

Şeşguşə bir zərihidə şeşguşə bir məzar,

Fikr etmə Kəbənin elə ali binası var.

Başsız yatıb o qəbridə bir sərbedare-eşq,

Oğlun ziyarət etməyə payini-pası var.

Busə edir ata ayağından cavan oğul,

Bir dörd min oxlu sinədə dilsiz balası var.

Şeşmahə bir bala sıxılıb qanlı sinəyə,

Səs çıxmır ağlaya, boğazında yarası var.

And olsun Allaha, qapıdan boş qayıtmayıb,

Hər sailin gözəl ədəbi var, həyası var.

Mövla ədəbli nökəri istər, ədəblidi,

Əhsən o nökərə ki, Hüseyn tək ağası var.

Tənha ədəbdi bəndəyə şəxsiyyət artıran,

Baxma bir dəstənin həbibinin əskinası var.

Mövla buyurdu əl-ədəb xəyrun min zəhəb,

Mədrəki-ədəbdi, baxma esanso təlası var.

Al dəstəmazı, qarəni gey qıl namazını,

Mövlasına namaz qılanın iqtidası var.

Vur sinəyə ya Hüseyn de, namaza müvazib ol,

Səndən cəmaətin də dua iltiması var.

Gözlə o qara köynəyin ehrame həccidi,

Əynində möhtərəmsən,Hüseynin qarası var.

Çoxlar bu qara köynəyə təhqir ilə baxır,

Sevmir Hüseynçün görə meşkin qəbası var.

Çoxlar əzada noqteyi-zəf axtarır bizə,

Şaxisi nədi elmlədi çun və çerası var.

Şaxisi-təzahurat Hüseynidi,şiələr,

Ta Şiə var cahanda bu rəsmin bəqası var.

Payəndə bad pərçəme hurriyyəti Hüseyn,

Hər il bu bə səfa ələmin etilası var.

Hamildi hamiyi-pərçəmə səqqayi-Kərbəla,

Əbbas tək hünərvər və sahib ləvası var.

Əbbas ağa, düşən qola bu şiələr fəda,

Bir məşk su qana dönə axa bəhası var.

Qolsuz bədən düşəndə at üstdən necə düşər?

Əmmamə yox başında? gözündə yarası var.

Gördü vəfalı mərkəbi yorğundu sahibi,

Qaçdı sağa-sola hara getsin harası var?

Göz yox görə haya yıxılır hara gedir,

Gəldi üz üstə toprağa, va həsrətası var.

Başın ucaltdı göylərə qolsuz yıxılmağı,

Vazehdi bu yıxılmada Allah rizası var.

Səsləndi seyyidi, ölürəm gəl hərayıma,

Əbbasivun nə bir kəsi nə aşinası var.

Sınmış baş üstə keşməkeşə, qilo qalə bax,

On yeddi kafirin başına iştirası var

Görmür gözüm şəmatət edir hər gələn vurur

Əbbasa düşmənin süxəni- narəvası var.

Daşlar gəlir üzümü kənara çəkənmirəm,

Bir yarəyə demə vuranın ixtifası var.

Ox sancılıb oxa, qarışıb yarə yarəyə

Bir dərdə düşmüşəm nə əlaci dəvası var.

Şaha, Kərimiyəm, kərəmindən pay istərəm,

Gərçe sənin gözəl qapının çox gədası var.

Ölsəm bu qara köynəyilə dəfn edin məni,

Görsünlər eşqimin sənəde-iddiası var.

Qoymaz ağam Hüseyn iki dünyada xar olam,

Əldə Kəriminin sənəde mən bəkası var.

Kərbəla məqamı (cuşi)

Çün həzrət Adəm yetişib Kərbübəlayə,

Qəmli ürəyi dərdə gəlib gəldi nəvayə

Səs gəldi dayan, burda əza saxla Hüseynə,

Torpağını öp oxşama de, ağla Hüseynə.

Nuhun gəmisi aləmi qoymuşdu qəfadə,

Gəldi keçə girdabə düşüb Kərbübəladə,

Can qaldı xətərgəhdə gözü ərşi Xudadə,

Cəbril dedi cuşə gəlib bəhri-təfəzzül,

Vursan da Hüseyn daməninə dəsti-təvəssül.

Yol saldı o səhraya Xəlilullah at üstə,

Birdən yıxılıb atdan olub fərqi şikəstə

Üz tutdu göyə baş yaralı peykəri-xəstə

Fovrən ona da gətdi xəbər peyki-əvamir:

“Cuş etdi sənin qanın Hüseyn qanına xatir”.

Ismailin əhşami-pəsəndidə sifatı,

Daim mələşib içmədilər abi-fəratı,

Heyrətdə qalıbdır kəsilib səbro səbatı,

Səs gəldi qoyundan-quzudan qıl bu sualı,

Etsinlə səni ta bu yerin sirrinə halı.

Həsrətlə o dilsizlərə bir etdi nəzarə,

Qüdrət əli qıldı hamısın əhli işarə,

Ecaz elədi müşküli-Ismailə çarə,

Gəldi dilə dilsiz quzular etdi təzahür,

Bu çöldə suvarma bizi sən Əsğərə xatir.

Fərşilə həva üstə gəzən vəqtdə Süleyman,

Təxtin çevirib vurdu yerə şiddəti-tufan,

Ərz eylədi ya Rəbb, görülüb məndə nə nöqsan,

Səs gəldi ki, çox tünd gedirsən belə getmə,

Vəhşətlidi bu vadiyi-iymən belə getmə.

Bu çöldə Hüseyni qəmə amac edəcəklər,

Zülm ilə onun təxtini tarac edəcəklər,

Qızlarını bir məcərə möhtac edəcəklər,

Bu çöldə Hüseyn də batacaq qana Süleyman,

Düş ağla o məzlumi-Süleymanə, Süleyman.

Musa da gəlib bir gün o səhrayi-bəlayə,

Batdı bir ayağına tikan gəldi nəvayə,

Cəbril dedi sən də cülus eylə əzayə,

Bu çöldə Hüseynin hərəmi baş açacaqdır,

İstəkli Səkinə tikan üstə qaçacaqdır.

Bir gün də Məsihin yolu düşmüşdü zəruri,

Yanında həvariləri, başında qüruri,

Bir şir-qəvi pəncə kəsib rahe-üburi,

Səsləndi həvariləri ğeyzilə o saət,

Kəsdin yolu Ruhullaha aya nədir illət?

Səsləndi həvarilərə ba qeyzo-cəsarət,

Aşuri-Məhərrəmdi bu rəftarıma illət,

Vadar eləyir dildəki pünhanı məhəbbət,

Hər kim ki, hər il düşsə bu səhrayə güzari,

Dəvət edərəm mənlə edə nohəvo-zari.

Yandı hamı əlqissə ürəkdən bu məqalə,

Hüzzar onun dövrəsinə vurdular halə,

Torpaq sovurub başa o şir eylədi nalə,

Səsləndilər ey ruhi-məsiha sənə qurban!

Məryəm sənə qurban, ağa Isa sənə qurban!

Ünvanımız Hüseyndir

Hər qasidin səfası badi-səba olanmaz,

Hər səngrizə almas, hər quş huma olanmaz,

Hər təxtə parə minbər hər daş təla olanmaz,

Tək kağız və mürəkkəb müşkül-güşa olanmaz,

Həllali-müşkilat olanımız Hüseyndir.

Bu qəlbi sol tərəfdə xəlq eyləyibdi xaliq,

Vursun sağ əllə sinə kimdir Hüseynə aşiq,

Olmaz ona müvəffəq dəsti-çəpi-xəlaiq,

Qəlbün tökülsə zəng, rövşən olar həqaiq,

Əlhəqq səfayi qəlb və imanımız Hüseyndir.

Bir az gərək döyülsün hər zəngdari-ahən,

Qəlbində zəngi vardır vur sinə eylə şivən,

Ayineyi-həqaiq olsun təraz və rövşən,

Ondan qəzavət eylə gör sünnü həqdi ya sən,

Vallah sübuti-həqqə bürhanımız Hüseyndir.

Nisbət verirlər guya bir alimi cəlilə,

Zəncanda yalvarırmış xəllaqi-bi bədilə,

Ya, Rəbb vəbanı göndər Zəncandan Ərdəbilə,

Eşqi-Hüseyn olarda artıqdı bu dəlilə,

Sinə vurub deyərlər dərmanımız Hüseyndir.

Əlan gəl Ərdəbilə ey alimi-girami,

Diqqətlə eylə röyət divar və səqf və bami,

Bax gör nələr görərsən İslamə ver səlami,

Bəndə Hüseyn firuşəm, adım Hüseyn qulami,

Əmalımız Yəzidi, unvanımız Hüseyndir.

Əhli-Əraqə bənzər hər kimdə var bu xislət,

Zər bədrəsin görəndə eylər Yezidə beyət,

Zərd oldu sim və zərdən axır güli-şəriət,

Səsləndi nökəranimuzduru bi şərafət,

Şəmşirizi itildin, mehmanımız Hüseyndir.

Hey əsləhə düzəltdi ahəngərani-Kufə,

Zəhrilə verdilər su sərnizə və süyufə,

Min-min gəlir süvari mülhəq olur süfufə,

Qatil yığışdı yüz min bir seyyidi rəufə,

Hökm oldu kim qətili ətşanımız Hüseyndir.

Gördü Həbibi Müslim bazaridə pərişan,

Ərz etdi keyfə əsbəht ey piri əhli iman,

Bir bax, dedi, Həbibi necə qocaltdı dövran,

Rəng və hənayə bir az var ehtiyacım əl-an,

Bu gün dəvayi-dərdi-hicranımız Hüseyndir.

Müslim dedi bəs onda yox lütf bu hənadə,

Bir namə var ağamdan ol mənlə həm iradə,

Bu nisfi-şəb geyin gəl, gizlin gedək cihadə,

Yaxşı həna satırlar bazari-Kərbəladə,

Biz bəndəqane-eşqik sultanımız Hüseyndir.

Hər kəs gəlib evində geydi səfər libasın,

Andırdı bir dililə öz yari aşinasın,

Ağlar qoyub dalıyca həsrətli əqrəbasın,

Gördü Həbib əyalı başə salıb əbasın,

Ağlar deyir ağamız, cananımız Hüseyndir.

Müddətdi mən ağamın hicrində əşkrizəm,

Xişo-təbarə gərçe hörmətliyəm əzizəm,

Zindanidir bu Kufə, amadeyi qorizəm,

Sən ol Hüseynə nökər, mən Zeynəbə kənizəm,

Gənci-nihani-qəlbi-viranəmiz Hüseyndir.

Hasil gəlib çıxıblar səhrayi-Kərbəlayə,

Diqqətlə baxdılar bir cəvlangəhi-bəlayə,

Bir yanda cəngi və tar və tənburi-piyayə,

Bir səmtidən ucalmış Quran səsi səmayə,

Səsləndilər o sovti xoşxanımız Hüseyndir.

Verdi qərəz uzaqdan Quran səsi güvahi,

Qəsd etdilər piyadə o ruyi-padişahi,

Əbbasi-namidarə görsəndi bir siyahi,

Şərzə gedib Hüseynin şir büləndi-cahi,

Səsləndi ey gələn dur mizanımız Hüseyndir.

Olsaz əgər Hüseynçi, azadisiz xiyamə,

Şayəstəsiz göz üstə, çox izzi-ehtiramə,

Amma müxalif olsaz, mən istəyən imamə,

Şəmşiri eylə vurram başız gələr səlamə,

Gün rükni-xəlq kövni-imkanımız Hüseyndir.

Gördü Həbib uzün qol, kəskin qılıncı üryan,

Səsləndi mən Həbibəm, ey şiri-mərdi- meydan,

Əbbas sən də mən də yalqız Hüseynə qurban,

Gəldim bu ağ məhasin qanilə olsun əlvan,

Nuhi-nicat-bəxşi tufanimiz Hüseyndir.

Qərq oldu qeyrətindən Əbbas göz yaşında,

Bir söz dedi Həbibə ağlatdı yoldaşın da,

Əmr elədi üzəngi bağla əyir qaşında,

Qorxar, bu xeymələrdə bir qız var üç yaşında

Hər ağlayanda qəlbi-suzanımız Hüseyndir.

Kərbəla

1

Adın dillər əzbəridir, Kərbəla!

Ürəklər olub qan,Kərbəla!

Torpağın kimya, Kərbəla!

Kərbəla, Kərbəla, Kərbəla!

2

Qəmlisən, bir adın neynəva,

Sənə çoxlar deyir Kərbəla,

Türbətin olub xaki-şəfa,

Fəxr eylə hər zaman, Kərbəla!

3

Səndə gülzari-taha soldu,

Əşki-həsrətlə gözlər doldu,

Su dönüb başdan başa qan oldu,

Yandı cavan və qoca, Kərbəla!

4

Yandırar möhnətin dünyanı,

Ağladar hər zaman Zəhranı,

Dərbədər eylədin əhli hərəmi,

Oldu bi xaniman, Kərbəla!

5

Tuşəyi-qəm əşcəi-nas oldu,

Namurad qolsuz Əbbas oldu,

Təşnə ləb verdi can Kərbəla!

6

Səndə Əsğər nə kamə çatdı,

Nə dil açdı nə bir boy atdı,

Su yerinə içib qan,yatdı,

Qundağı oldu qan, Kərbəla!

7

Zülmü-əşrarə bu söz bəsdi,

Gör Hüseyn başını kim kəsdi,

Əl aman əl aman,Kərbəla!

8

Səndə Zeynəb töküb göz yaşın,

Qüssəvü-qəm ağartdı başın,

Tapdı qudalidə qardaşın,

Etdi ahü-fəğan,Kərbəla!

9

Səndə çox-çox dürrülər yandı,

Xeymələr zülmülə odlandı,

Zeynəbin qolları bağlandı,

Məhşər oldu əyan, Kərbəla!

Məhərrəmin yetişməsi

Nohə

Yetişdi Məhərrəm açıldı pərçəm, Quruldu bəzme-əza Əbulfəzl.

Nəvayi-zümzümə sədayi-əlqəm, Axanda səslər ki, ya Əbulfəzl!

Ürəkdə dağlar, kiçik uşaqlar geyiblər yeksər qara libası,

Hər evdə bərpa olub təkaya yenə quruldu Hüseyn əzası,

Gəliblər şövqə deyillər nöhə, düşübdü şəhrə əza sədası,

Nəvayə bir bax, əzayə bir bax, deyillər müşgül quşa Əbulfəzl.

Havada morğan, gəzəndə pəran, Vuranda şəhpər Hüseynə ağlar,

Çəməndə lalə, gül üstə jalə, əsəndə sərsər Hüseynə ağlar,

Deyir firiştə, dəri behiştə çəkildi yeksər qara, Əbulfəzl.

Nöhə

Gəlin əzizan, ürək olub qan, yenə Hüseynin əzası gəldi,

Hüseynə qurban, öləndə ətşan, başının üstə anası gəldi.

Gəl ey Hüseynçi,bir il deyərdin, Məhərrəm olsun, Məhərrəm olsun.

Çəkildi ərşə Hüseyn qarası, əzayə qəlbin müsəmməm olsun,

De ki, Hüseyn vay, qərib ağam vay, mənə əzada qəm həmdəm olsun.

Ürəkdə dərdin kim etdi izhar, ona Hüseynin dəvası gəldi.

Bu ayda yaran bəla çölündə,Əliyyi əkbər cihadə getdi,

Verildi Zeynəb zəbihi-Zəhra qətil olunsun minadə getdi,

Tapıb şəhadət o gün minadə, xiyamə cismi əbadə getdi,

Hüseyn buyurdu deyin Anaya, xiyamə ziba balası gəldi,

Bu ayda Qasım gedib cidalə, anası ağlar dalıyca qaldı,

Töküldü əda araya aldı, çəməndə gül tək solub saraldı,

Yetişdi dada ölən çağında, başın diz üstə əmisi aldı,

Anası onun edəndə didar, qəmli ürəkdə nəvası gəldi.

Bu ayda gördü susuzlar ağlar, gətirdi məşg və liva Əbulfəzl,

Gedib Fəratə vurubdu pərçəm, susuz çıxıbdı ağa Əbulfəzl,

Durubdu yolda gələndə əda görübdü qoldan yara Əbulfəzl,

Ürəkdə dərdin kim etdi izhar, ağam Əbulfəzl dərmanə gəldi.

Bu ayda şiə, susuzluğundan Əliyyi Əsğər dodağı yandı,

Gedib su alsın o gün ədudən, vuruldu peykan qana boyandı,

Süzüldü gözlər minadə qəmli, bala, qucaqda atan dolandı,

Bətule əthər açıbdı məcər, Hüseynə can-can sədası gəldi.

Cuşi

Səs düşdü əhle- aləmə mahe əza gəldi,

Ey Kərbəla, amadə ol, şahe-hüda gəldi.

Mahi-Məhərrəmdir sənin dəştin olub gülşən,

Mənzil edib səndə Hüseyn, ey vadiyi-iymən,

Qoyma Fəratə əl tapa birəhm dövri-düşmən,

Bir karivan mehman sənə, ey Kərbəla gəldi.

Dəryayi-rəhmətdən çıxıb bir gövhəri-almas,

Hətta ola bilməz ona tay Xızrlan İlyas,

Zülmətə nur əfkən salub bədrüd-duca Əbbas,

Nəsrun minəllah pərçəmli sahib-liva gəldi.

Qoydu qədəm topraqına şahi-mülkü-leşkər, Səyyareye-şəms və qəmər Qasım, Əliyyi-Əkbər,

Məhmildə banuyi-hərəm, gəhvarədə Əsğər,

Zəhra qızı Zeynəb kimi bir məhliqa gəldi.

Aydın deyim axır sənə, ey Kəbeyi sani,

Şam əhli ağlar qoymasın biçarə anani,

Qoyma gətirsin məqtələ Səd oğlu Zəhrani,

Cam əldə, bir üç yaşda qız dildə nəva gəldi.

Qoyma hərəmində sənin Şümr eyləsin tüğyan.

Tavusi-zərin, çətrlərin olmasın giryan,

Qoyma siphər izzətə səyyad ata peykan,

Şəhpər açıb gülzarına fövci hüma gəldi.

Tapdın məqamü mənzilət ey dəşti-mehmandar,

De kəsməsin qovmi əsəd yol üstə qurbanlar,

Yetmiş iki can verməyə gül üzlü qurban var,

Yasə batmış, həyatı qüssə-nəva gəldi.

Yaz Nadiri, aləm bu gün geymiş qara ağlar,

Əl qoltuğunda mərdo zən, şaho-gəda ağlar,

Güya Məhərrəmdir yenə ərzo-səma ağlar,

Sahibe-əzadır məclisə, xeyrun-nisa ağlar.

Sinəzən və cuşi

İmam Zamana (ə.c) xitab

Yenə quruldu cəddinə əzası, yəbnəl-Əsgəri!

Çəkildi ərşo-fərşidə qarası yəbnəl-Əsgəri!

Vuruldu zəngi təziyət yetib xəbər Peyğmbərə,

Hüseyninin əzasıdır çəkildi qarə göylərə,

Asıldı qanlı köynəyi fəraze-ərşe davərə,

Qoyuldu göydə təziyət binası, yəbnəl-Əsgəri!

Min üç yüz ildi ağlarıq yarasına dəva ola,

Deyillər bir yarsası var ona çətin şəfa ola,

Gərək sənin zühuruna gecə-gündüz dua ola,

Qalıb sənə ürəkdəki yarası yəbnəl-Əsgəri!

Hər il qara geyəndə biz xülus və etiqadilə,

Bir iddəyi-yəhud-xu baxır bizə inadilə,

Nə fərqi vardır Şümrilə Übeydibni-Ziyadilə,

Vurar bizə o kəslər dil yarası yəbnəl-Əsgəri!

Necə dayanmısan ağa, sükutü helm o-səbridə,

Gəlibdi təngə Şiələr kəməndi-zülmo-cəbridə,

Qalıb Rübabın əlləri ürək başında qəbridə,

Zühurun eylər arzu duası yəbnəl-Əsgəri!

Eşitmişik çox ağlarsan həmişə sən bu mətləbə,

Sataşdı qızların gözü necə o qanlı mərkəbə,

Fəğan əz-zəlimədən yetirdi rəmzi Zeynəbə,

Ucaldı ərşə va Hüseyn sədası yəbnəl-Əsgəri!

Ucaltdı başdan əllərin o pakizad Heydəri,

Qabaqda şəhriyare-qəm, dalıyca düşdü, ləşkəri,

Görüb qara ləçəkləri əsibdi Şümrün əlləri

Salıbdı Şümri vəhşətə nidası, yəbnəl-Əsgəri!

Çağırdı yəbnə-zaniyə, əyuqtəlu rəcauna?

Ümidimizdi bu Hüseyn, dayan, eyvan xarab ola,

Nə Zeynəb etdi vahimə, nə Şümri qıldı etina,

Qalıb arada kuyi-həqq fədası, yəbnəl-Əsgəri!

Salıb təvan və tabdan Hüseyni şiddəti əməl,

Xiyamo-qətligahidə iki imam edibdi qəş,

Vücudi-höccətə görə xanım çox etdi keşməkeş,

Əlindən öpdü Fatimə-anası, yəbnəl-Əsgəri!

Görüb ki, Şümr baxmadı sızıltıyla tərənnümə,

Tutub zəbəski, qan gözün çətin gələ tərəhhümə,

Qaçıb əmiri-ləşkərin sorağına, təzəllumə

Ki bəlkə Şümrün əsgilə cəfası, yəbnəl-Əsgəri!

Yetişdi ibn Sədilə müqabil oldu rubəru,

Dedi Hüseyni öldürür bu Şümri-şum fitnəsi,

Müzayiqə gəl eyləmə üzündə olsa abiru

Məgər qoyardı başda Rey həvası, yəbnəl-Əsgəri!

Buyurdu heç yadında var babam Əli xilafəti,

Vuran zaman vücuduna hüdude şəri- zərbəti,

Çıxıb yadından ey əcəb Hüseynimin vəsatəti,

Deyib bu dərdə olmadı dəvası yəbnəl-Əsgəri!

Yetişdi onda bir nəfər şitabilə sərasimə,

Dilində əl-bəşarə və ürəkdə xovfu-vahimə,

Əmir müjdə ver tapıb Hüseynin əmri xatimə,

Pozuldu onda əmmənin nüması yəbnəl-Əsgəri!

Xanım qayıtdı məqtələ dübarə qəsdi-qürbətə,

Təvafi-nafi Kəbəyə fəziləti-ziyarətə,

Öpüb kəsik boğazını gəlib kəmali-riqqətə,

Təkan verib Mədinəyə bükası, yəbnəl-Əsgəri!

Həmin Hüseyndi bu baba, anam çəkərdi nazını,

Sinəndə əyləşib sənə deyərdi hər niyazını,

Həmin Hüseyndi görmüşəm öpəndə sən boğazını,



Geri   İrəli
Go to TOP