A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: Əhli-Beytin (ə) məqamı
Müəllif: Əliəkbər Ocaq Nejad
Naşir: Qələm
Çap tarixi: 2005
Səhifələrin sayı: 148
Çap növbəsi: Birinci
Tirajı: 3000
Geri   İrəli


İkinci sözü delə idi: İmam Hüseyn (ə)- ın karvanı Kərbəlaya daxil olduqda imam orada bir xütbə oxudu. Bütün səhabələrin hamısı oturub onu dinlədilər. O xütbəylə işimiz yoxdur. Lakin o xütbədən sonra bir neçə nəfər durub öz sözlərini deyiblər. Biri də Zühəyr idi. Zühəyr qalxıb dedi:

-Ey Peyğəmbər balası, sənin sözünü eşitdik. Əgər dünya bizə əbədi olsaydı və burada əbədi yaşasaydıq belə yenə də sənin hüzurunda şəhadətə yetməyi ondan üstün bilərdik.

Zühəyr bir də Aşura gecəsi bir söz söyləyib. Həmin gecə İmam işıqları söndürüb hamını azad qoydu. Həzrət buyurdu: Kim gedir, getsin. Bunların işi mənimlədir. Züheyr orada durub söylədi:

-Ey Peyğəmbər balası, biz səni qoyub hara gedək. Çox istəyirəm ki, mən öldürüləm, sonra isə Allah məni diriltsin və yenə də öldürüləm, beləliklə min dəfə öldürülüb dirilsəm belə, yenə də səndən əl çəkmərəm və səni müdafiə edərəm. Mən sənin və Əhli-beytinin yolunda hər şeyə razıyam. Halbuki, Zühəyr gedə də bilərdi. Amma o imamdan əl çəkmədi. Aşura günü Zühəyr meydanda yerə yıxıldıqda İmam onun başının üstünə gəldi. Zühəyrin son nəfəs idi. İmam ona buyurdu:

-Ey Zühəyr, Allah sənin qatilinə lənət etsin. Elə bir lənət ki, onlar məsx olub, insaniyyət surətlərini itirib (dəyişib) meymun və donuz surətinə düşsünlər.

Bu mətləbdən başa düşülür ki, imam Aşura günü onların həqiqi və batini surətini görürdü. Bu sözü ilə imam həmin o görməsinə və bəsirətinə işarə edir. İmam bu sözü yalnız Zühəyr haqqında deyib. Çünki, imam bir sözlə onun fitrətini oyatdı. O, da öz zəmanəsinin imamına tabe olaraq canını qurban verdi.

İkinci şəxs Hilal ibni Nafedir. O, çox böyük və qəbiləsinin şərəfli şəxslərindən biridir. Qare-Quran və hədis yazanlardan idi. Gecələr həmişə ibadət edərdi. Əlinin (ə) dövründə baş verən 3 müharibənin üçündə də iştirak edib. Əli (ə)- ı müdafiə edib. Hilal İmam Hüseyn (ə)- ın karvanının hərəkət etdiyini eşitdikdə, yolda ikən gəlib İmamla görüşərək onun karvanına qoşuldu. Çox can fəşanlıq etdi.

Kərbəlada olarkən İmam, həzrət Əbülfəzl ağadan su istədi. Bunu eşitdikdə iyirmi nəfər şəxs su gətirmək üçün hazır oldu. Hilal həmin şəxsdir ki, bayraq götürüb o iyirmi nəfərin qarşısında gedirdi. Elə bu yolda da şəhid olub şəhadət məqamına yetişdi. İmam Hüseyn (ə) -ın Kərbəladakı xütbəsində ayağa durub söz söyləyənlərdən biri də Hilal idi. Tarixdə də yazıldığı kimi bu sözləri söylədi: «Ey peyğəmbər balası, biz Allahla görüşdən acığımız gəlmir, əksinə sevinirik. Bu görüşə də öz niyyətimizlə və açıq olan bəsirət gözümüzlə gəlmişik. Sən sevən şəxsi bizdə sevirik, sənə düşmən olan kəsə bizdə düşmənik.» Yəni təvəlla və təbərrada bizim üçün meyar sənsən.

Bunlar İmamın hüzurunda bu batini paklığı dərk etmişdilər. Ona görə də İmamdan ayrılmırdılar.

Üçüncü şəxs Burəyr ibni Xuzeyr Həmdanidir. Bu şəxs də həmin gecə ayağa qalxıb söylədi:

-Ey peyğəmbər balası, and olsun Allaha, Tanrı sənin vasitənlə bizim boynumuza minnət qoyub ki, sənin səhabələrin olub burada şəhid olaq. Cəddin Rəsulallahın qiyamət günü sənin vasitənlə bizə şəfaət verəcəyi üçün bədənimizin üzvlərini doğrayacaqlarsa və bizi şəhid edəcəklərsə, hamısı bir minnətdir ki, Allah bizim boynumuza qoyub. Biz sənə minnət qoymuruq ki, səni müdafiə edirik. Sən bizə minnət qoy, bizi qəbul et. Səni və Peyğəmbəri (s) Allah bizə minnət qoyub. Əgər bilsəm ki, məni öldürəcəklər və yenidən Allah məni dirildəcək, tikə-tikə doğrayacaqlar və yenidən diriləcəyəm, hətta yetmiş dəfə külümü göyə sovursalar belə səndən əl çəkmərəm.

Bax bunlar şəxsiyyətli insanlar idi ki, hamısı açıq gözlə, bəsirətlə və elmlə bu yolu seçib qədəm qoymuşdular.

Bunlardan Müslim ibni Ovsəcəni də qeyd etmək olar. Bu şəxs Peyğəmbərin (s) səhabəsi idi və Peyğəmbərin (s) zamanında müharibələrdə iştirak etmişdir. Çox şərafətli və şücaətli bir şəxsiyyət idi. Müslim də Aşura gecəsi durub öz sözünü söylədi: «Ey peyğəmbər balası, biz səni necə tək qoyub gedə bilərik? Onda bizim üzrümüz nə olar? Biz Allaha nə cavab verərik? Heç vaxt bunu edə bilmərik. Mən bir dəfə ölüb, öldürüləcəyəm, amma bunun mükafatı, şərafəti sənin və Peyğəmbərin (s) tərəfindən bizim üçün əbədi olacaq. Mən necə çıxıb gedə bilərəm? Sənin yolunda- Allah yolunda şəhidlik məqamına yetişməkdən gözəl nə ola bilər.»

Muslim atdan düşdü. (ağır yara almışdı). Axır saatlarında imam Hüseynlə (ə) Həbib ibni Məzahir onun başının üstünə gəldilər. İmam ona buyurdu:

Allah sənə rəhmət eləsin ey Müslim. Sonra bu ayəni oxudu: «Möminlərin bəzisi əhdinə vəfa edərək şəhid oldu, bəzisi də gözləyir ki, vaxtları yetişsin və əhdlərinə vəfa edib şəhid olsunlar.

Müslim gözlərini açdıqda İmamı gördü. Həbib ibni Məzahirə baxıb bir cümlə dedi: «Ya Həbib İmamı sənə tapşırıram. Əgər onun hüzurunda şəhid olsan, izzət tapacaqsan.»

Bu şəxslərin hamısı haqqı tanıyıb öz elmləri ilə və öz ixtiyarlarıyla bu yolu seçmişdilər. Onlar haqqı batildən ayırırdılar. Allahın razılığı, və nuru bunlarladır. Bunların məclislərinin hamısı nuranidir. Belə bir şəxslər dünyanın mənasını bilib dünyadan öz bəhrələrini götürüblər.

FATİMEYİ-ZƏHRA (S)-NIN FƏZİLƏTLƏRİ

Bu gecə İslam Peyğəmbərinin (s) möhtərəm və müqəddəs qızı Fatimeyi Zəhranın (s) şəhadət gecəsidir. Bu gecə sizin üçün on mətləb söyləyəcəyəm. Bu mətləbləri hədislər əsasında sizə çatdıracağam. Qeyd edəcəyimiz hədislər əsasında Əhli-beytin, xüsusilə də beş kimsənə haqqındadır. Fatimeyi Zəhra (s) da bu beş kimsənədəndir.

Birinci mətləb: Fatimeyi Zəhra (s) yaranışın səbəbi sayılır. Yəni Allahın yaratdığı bu aləmin səbəbi Fatimeyi Zəhra (s) və Əhli-beyt (ə)- dır. Rəvayətdə var ki, əgər onlar olmasaydı, nə yer, nə də başqa yaradılmışlar yaranardı. Bu mövzuda söyələyəcəyimiz birinci hədis Əbu Hüreyrədəndir. Söyləyəcəyimiz hədislərin sənədləri əsasən başqa firqələrin kitablarındandır.

Əhli-beytin fəziləti haqqında Əbu Hüreyrə belə nəql edir: Bir gün İslam Peyğəmbəri (s) bizə söhbət edirdi. O, Adəm Peyğəmbərin (s) yaranması haqqında söhbət açanda buyurdu: «Allah Adəmi yaratdı. O, yarandıqdan sonra bir sağına, bir də soluna baxdı. Sonra isə Allahın ərşinə tərəf nəzər saldı. Orada beş nəfər şəxsin «əshabını» (oxşar misalını) gördü. Adəm onları səcdə və rükü halında gördükdə çox təəccübləndi: Çünki o birinci insandır və ondan qabaq da heç kəs yaranmayıb. Allahdan soruşdu:

-İlahi, məndən qabaq torpaqdan kimisə yaratmısanmı? Allah buyurdu:

-Yox ey Adəm.

-Bəs onda bu beş şəbəh kimdir? Onlar da mənim kimi insanlardır?

-Onlar sənin nəslindən və sənin balalarındır. Ey Adəm, əgər onlar olmasaydı heç səni də yaratmazdım. Bunların adını öz adımın kökündən ayırmışam. Bunlar olmasaydı behişti, göyləri, ərşi də yaratmazdım. Bütün insanları, cinləri, mələkləri bunlara xatir yaratmışam. Mən insanların içindən bu beş kimsəni seçib, bəyənmişəm. Ey Adəm, sənə bir şey öyrədim ona əməl et. Çətinliyə düşdükdə bunlara təvəssül et. Hacətin oldu, bunları çağır, bunların ətəyindən yapış. Onda mən sənin hacətini (istədiyini) bunların şərafətinə xatir verəcəyəm.»

Bu hədisi Peyğəmbər (s)- dən Əbu Hureyrə nəql edir.

İkinci mətləb: Hədislərdə var ki, Fatimə (s)-nın adı həm behiştin qapısı üzərində, həm də İlahi ərşdə səbt olunub.

İbn Abbas nəql edir: Bir gün Peyğəmbərin (s) hüzurunda oturmuşduq. Həzrət bizə öz meracından danışırdı. O Həzrət, bu səfərin üstün cəhətləri və fəzilətlərindən danışırdı. Peyğəmbər (s) söhbətinin bir yerində buyurdu ki, meracda Cənnəti mənə göstərdilər. Cənnətin qapısında belə bir yazı varidi: «Allahdan başqa Allah yoxdur. Mühəmməd onun rəsulu, Əli də həbibidir. Həsənlə Hüseyn Allahın sevib seçdiyi insanlardır. Fatimə insanların içində ən üstünüdür. Bunlara qarşı ürəyində kin-küdurət bəsləyənlərə Allah lənət etsin».

Bu beş nəfərin Adı həm ərşdə, həm də Cənnətin qapısı üzərində yazılıb. Bunu bizə deyən Fatimə (s)-nın atası, İslam Peyğəmbəri (s)-dir. Nəql edən isə Əbu Hüreyrədir.

Üçüncü mətləb: Hədislərdə buyrulur ki, Həzrəti Zəhranın (s) surəti Cənnətdə nəsb olunub. Hədisi bizə nəql edən kimdir? Ənəs ibni Malik. O, deyir: «Allah Adəmi yaratdı. Adəm Cənnətdə ətrafına baxdı. Gördü ki, heç bir şey yoxdur. Sonra soruşdu: İlahi, mənim surətimdə cənnətdə heç bir şəkil yaratmamısan? Allah cavabında ona işarə edərək bildirdi ki, Cənnəti-firdovsə baxsın. Adəm deyir ki, Cənnəti-firdovsə daxil olarkən orada böyük bir bina gördüm. Binaya daxil olandan sonra orada mənə beş surətin rəsmini göstərdilər. Onların hamısının adı yazılmışdı. Mən onlara baxdım. Bir-bir Allah onları mənə tanıtdırdı. O yazılar delə idi: Əhməd (s), Əli (ə), Fatimə (s), Həsən (ə) və Hüseyn (ə)».

Peyğəmbər (s)- in iki adı var, biri göydə, biri yerdə. Yerdə Mühəmməd (s), göydə isə Əhməd (s)- dir.

O beş nəfərin adı öz rəsmlirinin altında yazılıb. Allah onları Həzrəti Adəmə göstərir.

Hədislərin birində belə bir mətləb var ki, Peyğəmbər (s) buyurur: «Onlarla müxalifət edən, sanki Allah və peyğəmbərlə müxalifət edib. Onları sevib, onlarla sülh edən, Allahı və Peyğəmbəri (s) sevib sülh edən kimidir.»

Zeyd ibni Ərqəm nəql edir ki, Peyğəmbər (s) Əli (ə), Fatimə (s), Həsən (ə) və Hüseyn (ə) -a baxıb buyurdu: «Sizinlə müxalifətdə olan mənimlə müxalifətdədir. Sizinlə sülh edən şəxs mənimlə sülh edib.»

Başqa bir rəvayəti isə Əbu Bəkr nəql edərək belə deyir: «Özüm gördüm. Peyğəmbər (s) bir xeymə qurub, əlində qılınc oturub baxırdı. Peyğəmbərdən (s) başqa orada Əli (ə), Fatimə (s), Həsən (ə) və Hüseyn (ə) da oturmuşdu. Peyğəmbər (s) onlara baxıb müsəlmanlara xitab etdi: Ey müsəlmanlar, bu xeymənin içində oturanlarla müxalifətdə olanla mən müxalifətdəyəm, onlarla sülh edənlərlə mən sülhdəyəm. Bunları sevəni mən də sevirəm. Atası, babası, anası pak olmayan şəxslər bunları sevmir. Allah da onları sevmir.»

Əbu Bəkr qeyd edir ki, mən orada idim. Peyğəmbər (s) onlara baxıb bu hədisi bizə nəql etdi.

Əbu Hüreyrə nəql edir ki, Peyğəmbər (s) Əli (ə), Fatimə (s), Həsən (ə) və Hüseynə (ə) baxıb buyurdu: «Sizinlə müxalifətdə olanla mən də müxalifətdəyəm. Sizinlə sülhdə olanla mən də sülhdəyəm.»

Bu hədislərin sənədlərini kim istəsə, deyə bilərəm. «Tarixi Bağdad», «Bidayətun-nihayə», «Səhih-Müslim», «Müsnəd» və s.

Bu gecənin mətləblərindən biri də budur ki, Fatimə (s) Seyyidəti-nisail-aləmindir. Quranda, «Ali-İmran» surəsində deyilir ki, Məryəm Səyyədəti-nisail-aləmindir. İbni Abbasdan bir hədis nəql edəcəyik ki, bu ifadənin mənasını açıqlayır. O, rəvayət edir ki, bir gün Peyğəmbər (s) oturmuşdu. Əli (ə), Fatimə (s), Həsən (ə) və Hüseyn (ə) da onun hüzurunda idilər. Həzrət belə dua etdi: «İlahi sən bilirsən ki, bunlar mənim Əhli-beytimdir. Mənə ən yaxın, istəkli, sevimli və ən gözəl insanlardır. İlahi, bunları sevəni Sən də sev, bunlara qarşı qəzəbli olanlara qarşı Sən də qəzəbli ol! İlahi, bunları istəyəni Sən də çox istə, Bunları düşmən tutanı Sən də düşmən tut! Bunlara yardım və kömək göstərənlərdən Sən də yardımını əsirgəmə!»

Sonra buyurdu: «Ya Əli, sən mənim ümmətimin imamısan. Sən camaata rəhbərlik edərək onları aparıb cənnətə çıxaracaqsan. Sənin rəhbərliyinlə onlar cənnətə gedəcəklər».

Daha sonra Fatimə (s) haqqında buyurdu: «Mən indi sanki, gözlərimlə görürəm qızım Fatimə (s) bir dəvənin üzərində oturub. Yetmiş min mələk onu sağdan, yetmiş min soldan, yetmiş min mələk qarşıdan, yetmiş min isə arxadan müşayət edir. Onlar mənim ümmətimin qadınlarına rəhbərlik edərək onları Cənnətə tərəf aparırlar». Sonra Peyğəmbər (s) buyurdu: «Bütün qadınların hamısının böyüyü və xanımın Fatimədir.Bir nəfər soruşdu:

-Ya Peyğəmbər, Fatimə (s) öz zamanındakı aləmin seyyidəsi və böyüyüdür, yoxsa bütün zamanlarda bütün aləmlərin seyyidəsidir? Həzrət buyurdu:

-Sən verdiyin sualda öz zamanında aləmlərin seyyidəsi və rəhbəri olmaq məsələsi Quranda da qeyd edildiyi kimi Məryəmə aiddir. Amma, qızım Fatimə əvvəldən axıra qədər (yaranışdan qiyamətə qədər) bütün zamanlar, bütün aləmlər içrə insanların ən gözəli, mərifətlisi və eləcə də xanımların seyyidəsidir.»

Bu hədislər müxtəlif kitablarda Peyğəmbərdən (ə) nəql edilib.

Peyğəmbərdən (s) nəql olunan bir mətləbi də bu gecə sizə nəql etmək istəyirəm. Peyğəmbər (s) Zəhra (s) şiələrinin cənnətə daxil olmasını müjdə verib.

«Siə» tabe olan deməkdir. Əlinin şiəsi, yəni ona tabe olan. Yəni ayağını Əlinin ayağını izi olan yerə qoyur və ona tabe olur. Fatimə şiəsi də var. Bəs o kimdir?

Peyğəmbər (s) hədislərində buna açıqlama gətirərək buyurur: «Qiyamət günü qızım Fatimə dəvələrin birinin üzərinə minib məhşərə daxil olacaq. Sağdan və soldan onu mələklər dövrəyə alacaq. Cəbrail onun dəvəsinin yüyənini çəkəcək. Bu zaman məhşər əhlinə nida gələcək. Hamınız gözünüzü yumun! Çünki Fatimə gəlib camaatın arasından keçərək cənnətə daxil olmaq istəyir. Bütün peyğəmbərlər gözlərini yumur. Fatimə (s) dəvə ilə gəlib keçir. Onda Allah tərəfindən nida gələr:

-Ey mənim sevdiyim şəxsin qızı, nə istəyirsən de! Hamısı veriləcək. Kimi istəyirsənsə, şəfaət et! Sənin şəfaətin qəbul ediləcək.» Fatimə (s) deyər:

-İlahi, mən səndən mənim şiələrimi, mənim nəslimin şiələrini, məni və mənim nəslimi sevənləri istəyirəm. Allah tərəfindən nida gələr:

-Burada Fatimənin nəsli haradadır? Fatimənin şiələri hanı? Fatiməni və Fatimənin nəslini sevənlər hanı? Bu zaman bir dəstə ayrılaraq bir yerə toplaşacaqlar və deyəcəklər:

-Bizi səslədiniz, bizi çağırdınız. Mələklər gəlib onların ətrafında dayanacaqlar. Fatimə (s) qabaqda onlar da arxasınca gedəcəklər. Fatimə onların hamısını gətirib Cənnətə daxil edəcək.» Bu hədisi Peyğəmbər (s) bizə nəql etmişdir.

Bu gecəki son hədisimiz budur: Peyğəmbər (s) bu sözləri qızı Fatiməyə (s) özü danışır. Peyğəmbər (s) Fatiməyə (s) xitabən buyurur: «Cəbrail qiyamət günü gəlib Fatimənin yanında dayanaraq deyər:

-Ya Fatimə(s), sən hacətlərini istə! Qızım, Fatimə (s), onda sən deyəcəksən:

-İlahi, mənim hacətim mənim şiələrimdir. Allah cavab verəcək:

-Ya Fatimə (ə),  narahat olma, mən onları bağışladım. Sonra deyərsən:

-Mənim şiələrimin də şiələrini bağışla. Allah buyurar:

-Onda məhşərə gir! Kim əlini atıb sənin ətəyindən yapışsa onlar cənnətdə səninlə bir olacaq». Sonra Peyğəmbər (s) əlavə etdi:

-Ya Fatimə, axı o vəziyyətdə hamı yapışa bilməyəcək. Onda sənin ətəyindən kim yapışacaq?

Fatiməyə (s) əzadarlıq edənlər. Onu sevib, onun buyurduqlarına əməl edənlər. Fatiməyə (s) nisbətləri (nəsilləri) çatan adamlar. Fatimeyi Zəhra (s) o zaman belə bir arzu edəcək: «Kaş onlar da Fatiməni sevənlərdən olaydılar.»

«Ya Fatimə (s), sənin şiələrin, Əlinin, balalarının şiələri bütün qəm-qüssələrdən amanda olacaqlar. Qiyamət günü insanlar peşiman olarkən, əməllərini görüb və təəccübdən əllərini ağızlarına apardıqda və əlləri hər şeydən üzüldükdə Fatimə (s) əzadarları, onu sevənlər, onun yolunu gedənlər, onu dildə deyib əməldə göstərənlər Fatimənin arxasınca gedəcəklər.»

Allah qismət etsin, biz Fatiməni (s) başa düşək. Hədisdə var ki, qədr gecəsini başa düşmək istəyən, dərk etməyə çalışan 1-ci növbədə Fatiməni (s) tanımalıdılar. Fatiməni (s) dərk edən qədr gecəsini dərk edər. Allahın vəhdət və bərəkəti də o şəxsin vücudunu bürüyər.

Allah bizi öz rəhmətindən ayrı salmasın!

Şəhadətin ikinci gecəsi

Dünən gecə qeyd edildi ki, bu xanımın şəhadəti münasibəti ilə əlaqədar bu məkanda iki gecə əzadarlıq mərasimi təşkil edilir. Mən xanımın barəsində nəzərdə tutulan on fəzilət haqqında söhbəti bu iki gecə üçün nəzərdə tutmuşdum. Peyğəmbərin (s) dilindən olan bu hədislərdən altısını dünən gecə əziz dostlara və möminlərə çatdırdım. Bu gecə isə xanımın şərafəti haqqında olan digər dörd fəziləti əzizlər üçün ərz edəcəyəm. Beləliklə bu gecə üçün dörd fəzilət və on iki hədis nəzərdə tutmuşam.

On fəzilətin altıncısı deyildi. yeddincisi isə budur: Xanım Fatimə (s), İslam Peyğəmbəri (s) və İmamların hamısı bir nurdan yaranıblar. Bu məsələni bizə Peyğəmbər (s) öz hədisində buyurur. Bu hədisdə qeyd edilir ki, Peyğəmbər (s) Fatimeyi Zəhra (s) və 12 İmam yəni 14 məsum hamısı mələklərdən üstündürlər. Şübhəsiz ki, bunlar hamısı Allah nurundan, bir nurdan yaranıblar. Hədis belədir: «Bir nəfər Peyğəmbərdən (s) soruşur:

-Ya Rəsulallah, sən üstünsən, yoxsa Cəbrail? (Allahın ən şərafətli mələyi) Peyğəmbər (s) buyurur:

-Mənim şərafətim Cəbraildən artıqdır. Oradakı səhabələr heç bir söz demirlər. İbni Abbas Peyğəmbərin (s) həm səhabəsi, həm də əmisi oğlu olduğundan özünə bir az ürək-dirək verib soruşur:

-Ya Rəsulallah sənin üstünlüyünə səbəb nədir ki, sən Cəbraildən üstünsən? Həzrət buyurdu:

-Allah məni elə bir nurdan yaradıb ki, onun nə olduğunu heç kəs bilmir. Sonra isə əlavə etdi. Allah bir kəlam-səs yaratdı və o səsdən bir nur xəlq oldu. Sonra yenə bir səs və o səsdən də bir nur yaratdı. Birinci nurdan bizim ruhumuz, ikinci nurdan isə bizim cismimiz xəlq olundu».

Bu Peyğəmbərin (s) cavabı və izahıdır.

İkinci hədis Əmmarın dilindəndir. Əmmar nəql edir: «Mən Əli (ə)- ın arxasınca gedirdim. O, gedib Fatimənin (s) mənzilinə daxil oldu. Fatimə (s) Əli (ə)- a baxıb dedi:

-Ya Əli, səninlə iki mətləb haqqında çox söhbət etmək istəyirəm. Onların biri keçmişdə baş vermiş hadisələr, ikincisi isə gələcəkdə olacaq hadisələr haqqındadır. Bunu dedikdən sonra Əli (ə) cavab vermədən geri qayıdıb Peyğəmbərin (s) otağına gəlir. Peyğəmbər (s) deyir:

-Ya Əli, mən sənin üçün danışım, yoxsa sən mənim üçün danışırsan. Əli (ə) deyir:

-Ya Rəsulallah, sənin danışmağın daha yaxşı olardı. Peyğəmbər (s) buyurdu:

-Ya Əli sən Fatimənin yanına getdin, o səndən belə bir şey soruşdu, deyə buyurdu. Burada Əli (ə)- buyurdu:

-Ya Rəsulallah, necə buyurursansa, elədir. Amma mən səndən bir şey soruşmaq istəyirəm. Buyurdu:

-Fatimədə bizim nurumuzdan yaranıb? Həzrət buyurdu:

-Bəs sən bilmirsən ki, Peyğəmbər (s) Fatimə Əli, Həsən, Hüseyn və 12 imamın hamısı bir nurdan yaranıb? Əli (ə) elə orada, Peyğəmbərin (s) yanında səcdə edərək Allaha şükr edir və Fatimənin (s) yanına qayıdır.

Əmmar deyir: Mən orada idim, Əli (ə) gəldikdən sonra Fatimə (s) ona, Peyğəmbərin (s) yanına getməsi, Əlinin (ə) ona sual verməsi və Peyğəmbərin (s) cavabını olduğu kimi söyləyir».

Bu hədislər açıq surətdə bizə başa salır ki, bunların hamısı bir nurdan yaranıb.Burada bir hədis də qeyd etmək istəyirəm. Bu hədis də Peyğəmbər (s) -dəndir. Burada Peyğəmbər (s) cənnətin Allah tərəfindən necə yarandığını göstərir. Həzrət buyurur: «Allah öz nurundan cənnəti xəlq edir. Sonra o nuru cənnətin içinə atır. Cənnətin içində o mənim vücudumu yaradır və zühura gətirir. Bu nurun üçdə birindən mənim vücudum yaranır. Nurun üçdə biri dəyib Fatiməni yaradır. Qalan üçdə biri də Əli və Əhli-beyti yaradır. Sonra əlavə etdi ki, o nurdan insanların, müsəlmanların hansına dəyirsə, o Peyğəmbər (s) və Ali Peyğəmbər (s) vilayətinə tərəf hidayət olunur. O nurdan kimə dəymirsə o Peyğəmbər (s) və Ali peyğəmbər vilayətindən azğın düşür və yollarını azırlar.»

Bu hədislər bizə açıq surətdə Peyğəmbərin (s) necə yaranması, Əhli-beytin bir nurdan yaranması, onlara tərəf olan hidayət yolu, onların şərafət və fəziləti və Fatimə (s) haqqında məlumat verir.

Peyğəmbər (s) başqa bir hədisdə buyurur: «Fatiməni sevənlər və dost tutanlar məni və Allahı sevib dost tuturlar. Fatiməni özünə düşmən bilənlər məni və Allahı özünə düşmən bilirlər.»

Zeyd ibni Ərqəm belə bir hədis nəql edir: Bir gün mən Peyğəmbərin (s) yanında oturmuşdum. Fatimə (s) otaqdan çıxdı. O, Həsən (ə) və Hüseynin (ə) hər ikiksinin əlindən tutmuşdu. Əli (ə)- da onların arxasınca gedirdi. Dördü də gəlib bizim yanımızdan keçdi. Peyğəmbər (s) onlara baxıb buyurdu: «Bunları sevən məni də sevir. Bunları sevməyən məni də sevmir və ürəyində mənə qarşı kin-küdurət bəsləyir.» Bu hədis «Kənzul- ummal»- ın 12-ci cildinin 103-cü səhifəsində öz əksini tapmışdır.

Başqa bir hədisdə Mücahid ibni Səd yazır: Bir gün Peyğəmbər (s) Fatimənin (s) əlindən tutub üzünü bizə tərəf tutaraq buyurdu: Bunu kim tanıyır? (Fatiməyə (s) işarə edərək) söz yox ki, hamınız tanıyırsınız. Kim tanımırsa, mən ona başa sala bilərəm. Bu Fatimədir (s). Peyğəmbərin (s) qızıdır. Bu ürəyimin parasıdır. Mənim ruhumdur. Buna əziyyət verən sanki, mənə əziyyət verib. Mənə əziyyət verən isə sanki, Allaha əziyyət verib. Sonra əlavə edir. Mən öləndən sonra buna əziyyət verən sanki, mənim gözümün önündə buna əziyyət verir.»

Peyğəmbər (s) bu sözlə çox məsələlərə aydınlıq gətirir. Bununla o höccəti tamamlayır. Sonra bir daha əlavə edərək buyurur: «Buna əziyyət verən mənə əziyyət verib. Mənə əziyyət verən isə, Allaha əziyyət verib.»

Qiyamət günü yerdə zəlzələ baş verər. Bu zaman yer bütün ağırlıqlarını bayıra atar. İnsanlar hamısı qəbrlərdən durub qrup-qrup, qaça-qaça məhşərə gəlməyə hazırlaşırlar. Peyğəmbər (s) buyurur ki, Fatimənin bu zaman iki fəziləti var:

1.Fatimə (s) Peyğəmbər Əli (ə), oğlanları Həsən və Hüseyn (ə)- la birlikdə böyük bir dəvənin üzərində camaatın arasından keçərək cənnətə daxil olur.

2.Fatimə (s) birinci insandır ki, qiyamət günü cənnətə daxil olacaq.

Əbu Hüreyrə qeyd edir ki, mən özüm Peyğəmbərdən (s) eşitdim ki, O Həzrət (s) buyurdu: Qiyamət günü Peyğəmbərlər dirilib öz heyvanlarının üzərində gələcək. Mən Quraq adlı bir dəvənin üstündə, Fatimə (s) isə mənim qarşımda Əzla adlı bir dəvədə, Həsən və Hüseyn hərəsi bir dəvədə, Əli isə mənim dəvəmdə gələcək. Beləcə hamı qiyamət günü məhşərə daxil olacaq. Peyğəmbərlər hamısı məhşərin ortasında cənnətə daxil olmağa hazırlaşacaqlar. Əbu Hüreyrə nəql edir ki, özüm şəxsən Peyğəmbərdən (s) eşitdim ki buyurdu: «Cənnətə ilk daxil olan insan Fatimə (s) olacaq. Mənim ümmətim arasında Fatimənin məsələsi Məryəmin məsəlsi kimidir. (Bu 2-ci hədisimdir). Bu hədisi «Kənzul-ummal»-ın 4-cü cildi,16-cı səhifəsində oxuya bilərsiniz.

Peyğəmbər (s) Əliyə (ə) buyurur: «Cənnətə ilk daxil olan insan biz beşimiz olacağıq ki, hamıdan birinci olaraq cənnətə girəcəyik. Əli (ə) buyurdu:

-Ya Rəsulallah bəs bizi sevənlər və bizi istəyənlər necə olacaq? Peyğəmbər (s) buyurdu:

-Onlar da sizin arxanızca, sizinlə birgə, sizdən sonra cənnətə daxil olacaqlar.»

Doqquzuncu və sonuncu mətləbimiz budur ki, belə bir şərafətə və üstünlüyə malik olan insanlara salavat deməyin böyük xeyri vardır.

Peyğəmbər və Ali Peyğəmbər (s) və şəxsən həzrəti Fatimə (s) barəsində və onun adına deyilən salavatların savabı və üstünlüyü hədislərdə gəlib.

Quranda «Təthir» ayəsini oxuyursunuz və bilirsiniz ki, Fatimə (s) də Əhli-beytdəndir. Peyğəmbər (s) buyurur ki, Əhli-beytə belə salavat göndərin. Mənim üçün yarımçıq salavat deməyin. Dedilər:

-Ya Rəsulallah yarımçıq salavat necədir? Buyurdu:

-«Allahümməsəlli əla Mühəmməd» deyib dayansanız və qalanını deməsəniz, belə salavat mənə lazım deyil. Dedilər:

-Ya Rəsulallah, onda salavatı bizə mükəmməl şəkildə öyrət! Həzrət buyurdu:

-«Allahümməsəlli əla Mühəmməd və ali-Mühəmməd»

Ali-Peyğəmbər (s) kimdir?

Ali-peyğəmbər (s) haqqında yazdığım bir hədisi sizin üçün oxuyacağam.

Məmun öz xilafəti dövründə böyük məclislər təşkil edib, dövrünün ən görkəmli, dəyərli və tanınmış alimlərini oraya yığar, imam Rza (ə) -ı da bu məclisə dəvət edərdi. Belə məclislərin birində, mübahisələr zamanı Məmum İmam Rza (ə) -dan soruşdu:

-Peyğəmbərin itrəti kimdir? Peyğəmbərin ümməti deməkdir, yoxsa bunlar ayrı-ayrı şeylərdir? Həzrət buyurdu:

-Bəli, bunlar ayrı-ayrı məsələlərdir. Ümmət başqa, Əhli-beyt başqadır. Məmun dedi:

-Hədislərin birində var ki, mənim ümmətim həm də Əhli-beytimdir. Bu barədə nə deyə bilərsən?

İmam gördü ki, burada hədis desə, o başa düşməyəcək. Bu səbəbdən də başqa bir üsuldan istifadə etdi. O, üzünü Məmuna və məclis əhlinə tutub soruşdu:

-Peyğəmbərin Əhli-beytinə sədəqə vermək olarmı? Onlar dedilər:

-Xeyr. Həzrət buyurdu:

-Quranda buyurulur ki, Peyğəmbər ümməti içində olanlara sədəqə verin! O, hansı ümmətidir? Dedilər:

-Müsəlmanlardır. Həzrət buyurdu:

-Əgər Quran buyurursa sədəqə verin və Əhli-beytə də sədəqə haramdırsa, deməli Əhli-beyt də Ümmət də başqa-başqa şeylərdir.

Bu sözü eşitdikdən sonra hamısı susdu. Daha heç bir söz soruşmadılar. Çünki, gördülər ki, Quran bir tərəfdən deyir ki, ümmətə sədəqə verin, digər bir tərəfdən isə sədəqə Əhli-beytə haramdır. Məsələnin əsas mahiyyətini başa düşdülər. Bu zaman İmam onlara baxıb soruşdu:

-Siz Yasin surəsini oxumusunuzmu? Dedilər:

-Bəli. İmam üzünü alimlərə tutub dedi:

-Yasin kimdir? Onlar hamısı bir ağızdan dedilər:

-Şübhəsiz ki, İslam Peyğəmbəri. Həzrət buyurdu:

-Allah Quranda bəzi peyğəmbərlərin adını çəkir və onlara salam göndərir. «Saffat» surəsinin 79-cu ayəsində Allah Nuha salam deyir. 109-cu ayədə İbrahimə salam deyir. 120-ci ayəsində Musa ilə Haruna salam deyir. Bu düzdürmü? Dedilər:

-Bəli. Həzrət buyurdu:

-Amma İslam Peyğəmbərindən başqa Allah heç bir peyğəmbərin Əhli-beytinə salam demir. Soruşdular:

-Allah İslam Peyğəmbərinin Əhli-beytinə harada salam verib? İmam buyurdu:

-Bəs siz demirsiniz Yasindən məqsəd İslam peyğəmbəridir? Allah «Saffat» surəsinin 130-cu ayəsində buyurur: Salam olsun Ali-Yasinə! Yasin İslam Peyğəmbəridirsə, Allah Ali Peyğəmbərə salam deyir. Siz bu barədə nə deyə bilərsiniz? Orada olanlar heç bir söz deməyib susdular.

Bu gecəki axırıncı hədisim budur ki, Peyğəmbər (s) bizə salavat göndərməyi öyrətdikdən sonra qızı Fatiməyə (ə) buyurdu: «Sənə hər kəs salavat desə, Allah onu bağışlayar». «Mən cənnətin harasında olsam, Allah o adamı gətirib mənim yanımda oturdacaq». Sonra peyğəmbər buyurdu: «Cəbrail mənim yanıma gəlib xəbər verdi ki, Əli (ə) Fatiməni (s) bu günki, gecədə gətirib dəfn etdikdə iki mələk Fatimənin (ə) yanına gəlir. (Bu qayda bütün müsəlmanlar üçün eynidir.)

Onlar Fatimədən soruşur:

-Ya Fatimə, Allahın kimdir? Fatimə (s) cavabında «Mənim Allahım mənim pərvərdigarımdır» -deyə söylədi.

-Sənin peyğəmbərin kimdir?

-Mənim peyğəmbərim atamdır.

-İmamın kimdir?



Geri   İrəli
Go to TOP