A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: mərsiyələr, şerlər, xütbələr
Müəllif:
Naşir: Şəhriyar
Çap tarixi: 2008
Səhifələrin sayı: 183
Çap növbəsi: Birinci
Tirajı: 3000
Geri   İrəli


Saldı onu candan dərü-divar[66], öz evində

Mismar aman vermədi Zəhra gec ölərdi

Dəldi sinəsin ox kimi mismar, öz evində

Sındı sədəfi-Tahirə dürrü yerə düşdü

Oldu əcəl ol dürrə xəridar[67], öz evində

Fizzə elə səsləndi Əli çıxdı otaqdan

Gördü yıxılıb dilbəri-dildar, öz evində

Nə cayi məzəmmət[68] var Əlidə çətin işdi

Öz məhrəmini çün vurub əğyar[69], öz evində

Ey vay dedi Allah anasız qaldı uşaqlar

Bu dörd balama kimdi pərəstar[70], öz evində

Oğlanlarımın, qızlarımın göz yaşı axmaz:

Dildən düşənim eyləsə qoftar[71], öz evində

Qəşş eyləyib hökmən, səsimə səs verə bilmir

Bihuş eliyib yarımı əğyar, öz evində

Gəlsə dilə, səslənsə "əmoğlu" qəmim olmaz

Billəm ki, Əlinin köməyi var, öz evində

Hasil, işi təqdiri-qəza bir yerə çəkdi

Durdu ayağa Fatimə naçar, öz evində

Gördü ki, Əlini baş açıq qolları bağlı

Çox qüssəlidir Heydəri Kərrar, öz evində

Miri hərəmin[72] Sani çəkir, məscidə sarı

Şəhbazə açır şəbpərə[73] minqar[74], öz evində

Tutdu iki əlli şəhi dinin ətəyindən

Qəhr eylədi məhbubeyi-Qəhhar[75], öz evində

Sani dilə gəldi dedi: Qonfuz nə durubsan?!

Zəhra necə gör eyliyir isar, öz evində

Fövrən o dəli qəmçisini açdı belindən

Vurdu gülü-Tahanı o qəddar, öz evində

Taqətsiz oldu Bətulin qolu əl çəkdi Əlidən

Zərbət yetişən vəqtidə təkrar, öz evində

Siddiqeyi-Kübra yıxılıb səhni-səradə[76]

Qalmadı şəhi Kövsərə qəmxar, öz evində

Gəldi balalar Fatiməni aldı arayə

Zeynəb elədi Fizzəni ehzar[77], öz evində

Qolu bağlı atanın fikrinə qalmış

Kim gəldi ona oldu tərəfdar, öz evində

Çarə yenə qalmış anama bizdə nə çarə

Bir çarə tapa olmasa bimar, öz evində

HƏZRƏTİ FATİMƏ (əleyha-salam)-IN ŞƏHADƏTİ

Can üstəyəm canım sənə qurban əmoğlu (2)

Tez gəl gözüm bağla oxu Quran əmoğlu(2)

Hərçəndi bir gün olmadım dünyada dilşad[78]

Gəldi əcəl oldum qəmü-möhnətdən azad

Qoy gözlərim üstə əlin ey qəlbi naşad[79]

Ey gənci ehsan[80] xaneyi-ehsanın[81] abad

Giryan dilimsən[82] olma dil giryan əmoğlu

***

Ey sahibi-fəzlü-kərəm[83] eylə kəramət

Zeynəb balam çox ağlasa etmə məlamət[84]

De hamiye din eyliylə Gülsumə himayət

Bu Müctəbanı mən sənə verdim əmanət

Yoxdu dodağında hənuz[85] əlqan əmoğlu

***

Yannam Hüseynin halinə qəlbimdə heyrət

Neylim əlimdən çarəmi aldı bu ümmət

Əşgim olur cari[86] üzə bi tabü-taqət

Səlb eyliyir[87] aramimi əfkari-qürbət[88]

Sinəmdə var bəs ki[89] qəmi pünhan əmoğlu

***

Mən ağlaram əhvalüvə bir də Hüseynə

Sən ağlama ey şahi-din mən dil həzinə[90]

Qəsb oldu həqqin baxdılar əhli-Mədinə

Od vurdular dərgahimə[91] əşrarü-kinə[92]

Yandı qapın yandı dilim hər an əmoğlu

***

Verrəm Hüseyni mən sənə baş peykər[93] üstə

Barmaqları salim-salamət əllər üstə

Mərcan kimi xüşk[94] olmuyub qan ləblər üstə

Xarü-müğilandan[95] nişan yox güllər üstə

Rüxsari olmub gül kimi əlvan əmoğlu

***

Şeyxeyni-qasib[96] olmasın hərgiz[97] xəbərdar

Təşyiü-dəfnimdə[98] olardən etmə ehzar[99]

Ruhum olardan çəkməsin qəbr içrə azar

Ta həşr[100] ola bizarəmü-bizarü-bizar

Əsrari-gizlin[101] eylirəm elan əmoğlu

***

Beyni dərü-divaridə[102] düşdüm fişarə[103]

Cismim yarəsin salmadım çox aşikarə

Sinəm yara bazulərimdə[104] ayrı yarə

Qüslüm gecə ver dəfn elə tapşır məzarə

Zəhrayla ta olsun fişar asan əmoğlu

***

Qəlbində var arami-taqət dizlərində

Badi-xəzandan[105] bir əsər yox gülşənində

Qan ləxtə-ləxtə dolmuyub şəhla gözündə

At dırnağından bir əsər yox sinəsində

Gülşən şükufa[106] gülləri xəndan əmoğlu

***

Pəjmürdə[107] olsa gülləri yox məndə taqət

Görsəm Hüseynin cismidə var bir cərahət[108]

Barmaq kəsilsə eylərəm bərpa[109] qiyamət

Tapmaz nəvadən qəbridə qəlbim fərağət[110]

Getsə diyari-Kufəyə mehman əmoğlu

***

Xuli[111] evində qoymaram yatsın kül üstə

Allam yaralı başını məhzun dil[112] üstə

Öz bülbülüm naz eyliyə gülşən gül üstə

Sayə[113] sala bülbül gülə gül bülbül üstə

Dərya kimi əşkim eylər tufan əmoğlu

***

Bu köynəyim qüslüm verən vaxda çıxarma

Bazulərimə baxma çox nalən ucaltma

Eylə kəfən tez qəbrə qoy fikrindən atma

Xuni-dilin göz əşkivə səbr eylə qatma

Etmə hisari-səbrivi[114] viran əmoğlu

***

Gəlsən evə yığ dövrəvə tiflani-zari[115]

Olmaz gələn didarüzə[116] bir kimsə bari

Matəm tutun yad eyliyin mən dil fikari

Mən olmuşam səyyadi bi rəhmin[117] şikari

Qoyma yetimlər çox edə əfğan əmoğlu

***

"Qəmkeş" yazar bu qəmləri ba ahi cansuz[118]

Zikri olar ey vay Hüseyn hər şamü-hər ruz[119]

Zülmət evin rövşən qıl[120] ey şəm"i-şəbəfruz[121]

Saildi[122] ehsan eyliyin əltafü-fəzliz[123]

Olsun Hüseynin yasinə dərban[124] əmoğlu

YA ƏLİ

Qıl bir nəzər əhvalıma, gör ahü-zarım, ya Əli

Aləm yanar bu halimə, yoxdur qərarım, ya Əli

***

Ey tacidari Həl-əta,[125] həddən aşıb cövrü-cəfa[126]

Zəhra qalıb düşmən ara[127], ey şəhsəvarım, ya Əli

***

Bax bu cəlalü-cahimə[128], qəlbimdə dudi ahimə[129],

Od vurdular dərgahimə[130], getdi qərarım, ya Əli

***

Qoyma bu qədri xar olum, olma riza[131] gül tək solum

Vurdu Ömər, sındı qolum, yox ixtiyarım, ya Əli

***

Çoxdu əmoğlu möhnətim, oldu digərgün[132] halətim

Qalmadı tabü-taqətim, ümmidvarım, ya Əli

***

Sür"ətlə şiri kirdigar[133], qıldı qapuya çün nəzər

Gördü deyir Zəhrayi zar: gəl tacidarım ya Əli

***

Gördü olub od şö"ləvər, yanar qapısı sərbəsər[134]

Durmuş xitab eylər zibəs[135] sənsən şikarım, ya Əli

HƏZRƏT ƏLİ (əleyhis-salam)-ın HƏZRƏTİ FATİMƏNİN (Ə) QƏBRİ ÜSTÜNDƏKİ ZƏBAN HALI

Fatimə qəbrin üstə mən, gəlmişəm ağlıyam gedəm(2)

Evdə yatıb Hüseyn, Həsən, gəlmişəm ağlıyam gedəm(2)

***

Gün batırı, qara salır, başə Hicaz dağları

Ağlırı dərdimə mənim, həsrətilə bulaqları

Yel əsiri, çalır əcəb, qəmli təranə bağları

Qəmlidi gülşənü-çəmən, gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Evdə gedər gecə hamı, mərdü-zən[136] istirahətə,

Gün batırı Əli batır bəhri qəmü-məlalətə[137]

Boş görə bilmirəm yerin, nail olam ziyarətə

Qəbrivin üstə qüssədən gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Rişeyi-səbri-Heydəri[138], seyli-fəraqətin[139] yolun

Yadə salanda möhnətin[140], gözlərim əşgilən[141] dolur

Körpə uşaqlar ağlaşır, dördü də gül kimi solur

Yox oların nazın çəkən, gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Rehlət edən zaman atan, başüvə qarə bağladın

Mən belə bildim hicrəti-Əhmədə[142] sinə dağladın

Bilməz idim yaralısan, sən gecə-gündüz ağladın

İndi o sirr olub əyan, gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Xeymə vurubdu qüssəvü-qəm dili dağidarimə[143]

Yadə salanda yarəvi, əşkim axır üzarimə

Həsrət ilə düşür gözüm qəbzeyi-Zülfüqarimə[144]

Çəkmədim heç qilafidən[145], gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Aldılar həqqimi mənim, məclisi şur[146] qurdular

Boynuma şal saldılar, şiri-Xudanı yordular

Sən kömək eylədin vəli[147], vay sənə qəmçi vurdular

Torpağa düşdün onda sən, gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Təhti nəzərdədir[148] mənim, mənzili-vəhy mənzilim

Sən sağ idin bir az yenə, evdə var idi get-gəlim

Getdin əlimdən indi sən, bağlı qalıb dilim, əlim

Yoxdu bizə gəlib-gedən, gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

İndi qəmin nişəst edib[149] bu dili dağidarimə[150]

Yalvarıram yuxu gələ dideyi-əşkibarimə[151]

Möhsini al qucaqivə, gəl yuxuda kənarimə

Ruh tapa, müvəqqətən, gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Sən evimə gəlin gələn vəxdə yox idi çün anan

Qüssələnərdin hər zaman, göz yaşın eylədin rəvan

Zeynəb ərus olan zaman bəxt evinə gedən zaman

Fatimə neylərəm onda mən? Gəlmişəm ağlıyam gedəm

***

Ya həbibi, əcibi, caə ila qəbrik həbib[152]

Ha! Əliyyün bəşərün keyfə bəşər[153] oldu qərib

Dur Əli qəbrivin üstə əli qoynunda gəlir

Dolanır başıma dünya necə mən ağlamıyım

***

Qəm qəm üstən yaralı, qəlbimə Zəhra qalanı

Vay mənə, sən yıxılan kuçədə sani dolanır

Zülfüqarı çəkə bilməm, ürəyim parçalanır

Bir belə səhnədə aya necə mən ağlamıyım

HƏZRƏTİ ƏLİNİN FATİMEYİ ZƏHRANIN QƏBRİ ÜSTÜNDƏKİ ZƏBAN HALI

Bəqiyə xəstə gəlmişəm, Qəlbi şikəstə gəlmişəm

Məzarın üstə gəlmişəm, Məni qocaltdı ölməyin

Məhəllədə döyülməyin, Qapı dalında qalmağın

Qəmində sinə dağlaram, Dizlərimi qucaqlaram

Tək oturub tək ağlaram

Yaralı Zəhra, vəfalı Zəhra (4)

***

Qəmində sinə dağlaram, Tək oturub tək ağlaram

Dizlərimi qucaqlaram, Yaralı Zəhra, vəfalı Zəhra

***

Bəqiyə xəstə gəlmişəm, Qəlbi şikəstə gəlmişəm

Dözəmmirəm fəraqüvə, Möhsini al qucaqüvə

Vəfalı Zəhra, yaralı Zəhra

***

Ey gülü-bixari Əli, Yarü-mədəd kari Əli

Bəqiyə xəstə gəlmişəm, Qəlbi şikəstə gəlmişəm

Qəbrüvün üstə gəlmişəm

***

Dözəmmirəm fəraqüvə, Dur nəzər et qonaqüvə

Möhsini al qucaqüvə, Var yeri aləmi pozam

Fatimə cani yalqızam

***

Köməksizəm adamsızam, Bax qəmimə məlalimə

Gözdəki əşgi halimə, Ağla mənim bu halimə

Adamsızam, admsızam

***

Hər gecə sinə dağlaram, Dizlərimi qucaqlaram

Tək oturub tək ağlaram, Ey məni bi kömək qoyan

Qüssəli dəhridən doyan, Bikəs əmoğlunam oyan

ƏMİRƏL-MÖMİNİN ƏLİYYİBNİ ƏBİTALİB

"Bədr" döyüşündə Qureyş kafirlərindən 70 nəfəri müsəlmanlar tərəfindən öldürüldü ki, onların 36 nəfəri, həm də ən böyük pəhləvanları, o cümlədən, Müaviyənin qardaşı, dayısı və əmisi Həzrət Əli (əleyhissalam)ın əli ilə qətlə yetirilmişdi.

"Ühüd" müharibəsində Qureyş kafirləri 9 nəfər ən güclü cəngavərləri bayraqdar seçib müsəlmanların üstünə göndərmişdi. Onların hamısı Həzrət əli (əleyhissalam)ın mübarək əli ilə qətlə yetirildi. Bu işdən qəzəblənən Sovəb (o, qətlə yetirilənlərin qulu idi) and içdi ki, Peyğəmbəri mütləq qətlə yetirsin. Lakin o da həzrət Əli (əleeyhissalam)ın əli ilə belindən yarı bölündü. Elə bu müharibədə Həzrət Əli 70 yara almışdı, yaraların hamısı da arxadan deyil, bədənin qabaq tərəfindən idi. (Həzrət Əli müharibələrin heç birində arxadan yaralanmamışdı.)

"Xəndəq" müharibəsində kafirlərin ən şxcaətli pəhləvanı Əmr ibni Əbdi Vudd Həzrət Əli (ə)ın qılınc zərbəsi ilə cəhənnəmə vasil oldu. Peyğəmbər (s) buyurdu: "Xəndəq günündə Əlinin bir zərbəsi cinn və insin ibadətindən daha fəzilətlidir."

"Siffeyn" müharibəsində Həzrət buyurmuşdu: Allaha and olsun əgər bütün ərəblər mənimlə müharibəyə çıxsalar, əsla onlara arxa çevirmərəm."

Peyğəmbəri Əkrəm (s) buyurmuşdur: "Mən elmin şəhəri, Əli isə onun darvazasıdır. Hər kəs elmi istəsə, gərək bu qapıdan gəlsin."

Böyük islam müfəssiri və Həzrət Əmirəl-möminin (əleyhis-salam)-ın xas tələbələrindən olan İbni Abbas belə nəql edir: "Gecələrin birində Həzrət Əli (əleyhis-salam) axşamdan sübhə kimi mənə Quranın "Fatihə" surəsinin bismillahının təfsirini dedi, axırda buyurdu ki, bütün Quran "Fatihə" surəsində cəm olmuşdur, "Fatihə" surəsi isə onun "bismil-lahir-rəhmanir-rəhim" kəlməsində, o da bismil-lahın "bey" hərfinin nöqtəsində cəm olmuşdur, o da mənəm."

Bey hərfinin nöqtəsi olmadıqda məna vermədiyi kimi, Həzrəti Əli (əleyhis-salam)-ın Allah tərəfindən haqq rəhbər (vəliyy) olmasına inanmayanların da imanı nöqtəsiz bey hərfi kimi naqisdir, Allah-Taala isə qiyamətdə naqis imanlıların əməllərini qəbul etməz.

Peyğəmbəri Əkrəm buyurmuşdur: "Mən elmin şəhəriyəm, Əli isə onun qapısıdır, hər kəs elm istəsə, gərək o qapıdan gəlsin."

5-ci hicri əsrinin dahi ravilərindən olan "Firdovsil-əxbar" kitabının müəllifi Peyğəmbəri Əkrəmdən 300 min hədis eşidib əzbərləmişdir, məhz buna görə də "Seyyidül-hüffaz" (Hafizlərin ağası, seyyidi) ləqəbini almışdır. Zeydi firqəsindən olmasına baxmayaraq, etimadlı və düzdanışan adam olduğuna görə, onun nəql etdiyi hədis və rəvayətlər həm sünnü alimləri, həm də şiə alimləri tərəfindən səhih qəbul olunur. O, Peyğəmbərdən (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) belə nəql etmişdir ki, həzrət Əliyə (əleyhis-salam) xitabən belə buyurmuşdur: "Ya Əli, əgər bir kəsin Həzrət Nuhun ömrü qədər ömrü olsa və bu müddət ərzində yaşayıb bütün gündüzlərini oruc tutsa, gecələrini sübhə kimi ibadətlə keçirsə, hər il bir dəfə piyada həccə getsə və "Ühüd" dağı qədərində qızılı olsa və o qızılları Allah yolunda paylasa və axırda "Səfa" və "Mərva" arasında məzlumcasına ölsə, amma sənin vilayətinə etiqadı olmasa, heç vaxt behiştin iyini iyləməyəcək."

"Agah olun! Mən hər kəsin mövlası və rəhbəriyəmsə bu Əli də onun mövlası və rəhbərdir. İlahi, onu sevəni sən də sev, onunla düşmən olanla sən də düşmən ol, ona kömək edənə kömək et, onu xar etmək istəyənləri xar et. Hara getsə, haqqı hər yerdə onun mehvərində dövr etdir!"[154]

Peyğəmbər (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) Əli (əleyhis-salam)-ın İmamətini[155] ilk dəfə, risalətin ilk çağlarında, öz yaxın adamlarını İslama də"vət etdiyi məclisdə aşkar buyurmuşdu:

"Bu, mənim qardaşım, məndən sonra canişinim və xəlifəmdir. Ona qulaq asıb əmrlərinə itaət edin."[156]

***

Amma... çox təəssüflü məsələ budur ki, böyük sünnü alimi olan Buxari öz "Səhih" kitabında Əhli-beyt hədislərinə istinad etmir, onları dəlil və şahid kimi gətirmir; çünki o, özü ilə müasir olan İmam Sadiq, İmam Kazim, İmam Cavad, İmam Hadi və İmam Həsən Əskəridən heç bir hədis nəql etməmişdir!

Bundan əlavə o, sair Əhli-beyt rəvayətçilərindən: Həsən ibni Həsən, Zeyd ibni Əli ibni Hüseyn, Yəhya ibni Zeyd, Məhəmməd ibni Əbdüllah ibni Həsən Nəfsi-Zəkiyyə və onun qardaşı İbrahim ibni Əbdüllah, Hüseyn ibni Əli, Şəhid Fəxx, Yəhya ibni Əbdüllah ibni Həsən və onun qardaşı İdris ibni Əbdüllah, Məhəmməd ibni Cəfər Sadiq, Məhəmməd ibni İbrahim Təbatəba və onun qardaşı Qasim Rəssi, Məhəmməd ibni Məhəmməd ibni Zeyd ibni Əli, Məhəmməd ibni Qasim ibni Əli ibni Ömər, Əşrəf ibni Zeynul Abidin (əleyhissalam) (o, Taliqanın hökmranı və Buxarinin müasiri idi, Buxarinin vəfatından altı il əvvəl (250-ci ildə) İraqda şəhid edilmişdi), Əhli-beyt xanədanının sair böyük şəxsiyyətlərindən: Əbdüllah ibni Həsən, Əli ibni Cəfər Ərizi, həmçinin Rəsuli Əkrəmin ümmət arasında olan sair varislərindən, hətta Peyğəmbərin reyhan gülü, o Həzrətin böyük nəvəsi və behişt cavanlarının sərvəri olan İmam Həsən (əleyhissalam)-dan da heç bir hədis nəql etməmişdir. Halbuki Əhli-beytin qəddar düşməni, xəvaricin təbliğatçısı olan İmran ibni Həttandan hədis rəvayət edərək ona istinad etmişdir.

Belə ki, o məlun, Əli (əleyhissalam)-ın qatili və böyük cinayətkar olan ibni Mülcəmi tərifləyərək deyir:

(Onun Əliyə vurduğu zərbə) necə qəribə bir zərbə idi!

ki, pərhizkar və təqvalı şəxs tərəfindən vurulmuşdu.

Allahın razılığından başqa heç bir məqsədi yox idi!

Mən hər gün onu (ibni Mülcəmi) yad edəndə görürəm ki,

Onun yaxşı əməli bütün insanların əməllərindən çoxdur.

Kəbənin Rəbbinə və peyğəmbərləri göndərən Allaha and olsun ki, mən bu yerə çatanda (yəni Buxarinin İmran kimi pozğun, xarici və Əmirəl-mömininin qatilini–İbni Mülcəmi tərifləyən bir adamdan hədis nəql edib, Əhli-beyt imamlarından isə heç bir rəvayət nəql etməməsini gördükdə) mat-məəttəl qaldım. Mən heç vaxt işin bu yerə çatacağını güman etməzdim!

***

Ha! Əliyyün bəşərün keyfə bəşər!

Rəbbuhu fihi təcəlla və zəhər!

Agah ol! Əli bəşərdir, özü də necə bəşər!

Rəbbi onda təcəlli etmiş, zahir olmuşdur.

İllətul kovni və lo lahu ləma

Kanə lil aləmi eynun və əsər

kainatın yaranma səbəbidir və əgər o olmasaydı,

Aləm üçün bir əsər-əlamət olmazdı.

Və ləhu ubdiə ma təqiluhu

Min uqulin və nufusin və suvər

Yalnız onun xatirinə sənin əqlin işlədiyi şeylər yaradılıb

Əql aləmi, nəfslər aləmi və surətlər aləmi

Fələkun fi fələkin fihi nucum

Sədəfun fi sədəfin fihi durər

Fələkdə bir fələkdir ki, onda ulduzlar var

Sədəfdə bir sədəfdir ki, onda dürrlər var

Ma rəma rəmyətən illa və kəfa

Ma ğəza ğəzvətən illa və zəfər

Elə bir ox atmadı ki, hədəfə dəyməsin və kifayət etməsin;

Elə bir döyüş olmadı ki, zəfər çalmasın.

Əğmədəs-seyfə məta qabələhu

Kullu mən cərrədə seyfən və şəhər

Qılıncını qınına qoydu onunla qarşılaşanda

Hər o kəs ki, qılıncını siyirib məşhur pəhləvan idi

Əsədullahi iza salə və sah,

Əbul-əytam, iza cadə və bərr

Allah şiridir–şir kimi həmlə edib düşməni parçalayanda

Yetimlər atasıdır–ehsan edib nəvaziş edəndə

Hubbuhu məbdəu xuldin və niəm

Buğzuhu məbdəu narin və səqər

Ona məhəbbət bəsləmək nemətlərin və əbədi cənnətin başlanğıcıdır

Ona kinə və ədavət bəsləmək cəhənnəm odunun və cəhənnəmin başlanğıcıdır.

Huvə fil kulli imamun li kull

Mən Əbu bəkrin və mən manə Ömər?

O, küllü aləmdə aləmlərin imamıdır,

Əbubəkr kimdir və Ömər kimdir?!

Leysə mən əznəbə yəvmən bi imamin

Keyfə mən əşrəkə dəhrən və kəfər?!

Hətta bir gün Allaha şərik qoşan kəs imam ola bilməz;

Onda bir ömür Allaha şərik qoşub kafir olanların halı necə olar?!

Kullu mən matə və ləm yərifhu

Movtuhu movtu himarin və bəqər

Hər kəs onun haqq imam olmasını dərk etmədən ölsə

İnək və ulaq ölümü kimi ölmüşdür.

Xəsmuhu əbğəzəhullahə və lov

Həmidəllahə və əsna və şəkər

Onun düşməni Allahı qəzəbləndirmişdir–hətta

Allaha həmd, səna və şükr etsə də belə.

Mən ləhu sahibətun kəz-Zəhra?

Əv səlilun, kəşəbirun və şəbər

kimin Zəhra kimi həyat yoldaşı ola bilər?!

Yaxud kimin Həsən və Hüseyn kimi iki oğlu ola bilər?!

Ənhu divanu ulumin və hikəm

Fihi tumari izazin və ibər

Ondan çoxlu elmlər divanı və hikmətlər gəlibdir

ki onda çoxlu xütbələr və mövizələr vardır.

Bu Turabin və kunuzil-aləm

İndəhu nəhvu sufalin və mədər

Əbu Turabdır (torpaq atası) və aləmin xəzinələri

Onun yanında

Və huvən-nuru və əmməş-şurəka

Kə zulamin və duxanin və şərər

O nurdur, amma ona (xilafətdə) şərik çıxanlar

Zülmətlər,tüstü və şər insanlardır.

Əyyuhəl xəsmu təzəkkər sənədən:

Mətnuhu səhhə bi nəssin və xəbər

Ey inadkar insan! Xatırla o sənədi ki,

Mətni aşkar xəbər və rəvayətlərlə təsdiqlənib

İz əta Əhmədu fi Xummi Qədirin

Bi Əliyyin və ələr-rəhli nəbər

O zaman ki, Əhməd Qədir-Xumda gətirdi-

Əlini və yəhərlərdən minbər düzəltdi,

Qalə mən kuntu ənə movlahu,

Fə Əliyyin ləhu movla və məfərr

Dedi: Mən hər kəsin mövlasıyamsa,

Əli də onun mövlası və pənahgahıdır.

Qəblə təyini vəzirin və vəsiyy

Həl təra fatə nəbiyyun və həcər?

Vəzir və canişin təyin etməzdən əvvəl,

Elə bir peyğəmbəri görmüsənmi ki, vəfat edib və hicrət etsin?!

Mən əta fihi nususin bi xususin,

Həl bi icmai əvamin yunkər?

Bir kəsin barəsində xüsusi aşkar dəlillər gələrsə,

Avam camaatın fikir birliyi ilə inkar oluna bilərmi?

Ayətullahi və həl yuchədu mən



Geri   İrəli
Go to TOP