A+
A
A-
Mündəricat Əsas səhifə nur-az.com
Kitabın adı: mərsiyələr, şerlər, xütbələr
Müəllif:
Naşir: Şəhriyar
Çap tarixi: 2008
Səhifələrin sayı: 183
Çap növbəsi: Birinci
Tirajı: 3000
Geri   İrəli


Bu müsibətlərdən təkcə biri insanın qəlbini dağlayar, hətta qəzəblənmiş aslanı da belə acizliyə, süstlüyə düçar edərdi. Amma Əmr ibni Əbdüvəddi, Mərhəbi öldürən, Xeybər darvazasını yerindən qoparan Əli (əleyhis-salam) qızı xatircəmlik, qəlbi yəqinlə dolu olan okeanın sahilinə yan aldı, ən nüfuzlu bəsirətdən bəhrələndi. O həzrətin şənində təkcə bunu demək kifayətdir ki, onun bu elmi, zəkası heç bir müəllim, alim tərəfindən olmamış, əksinə, Allah tərəfindən ona verilən ilahi bəxşişlərdən bəhrələnirdi.

İmam Səccad (əleyhis-salam) bu barədə buyurur: "Ey əmmə, əlhəmdülillah sən təlim görməmiş bir alimə, dərrakəli bir insansan ki, bu dərrakəni bəşərin öyrəndiyi yolla öyrənməmisən (Yəni bunu Allah vermişdir)."

Məhz bu səbəbə körə də Zeynəbi kübra bu ağır müsibətlərə baxmayaraq, atası Əmirəl-möminin (əleyhis-salam) kimi elə qüdrətli kəlamlar danışdı ki, qılıncdan iti olan bu kəlamlar ox kimi Übeydüllahın qəlbinə sancılırdı. Həzrəti Zeynəb buyurdu: -Bunlar elə bir tayfa idilər ki, Allah şəhid olmağı onlar üçün yazmışdı. Onlar öz əbədi yerlərinə tələsdilər. Çox çəkməz ki, Allah onlarla səni bir yerə yığar, sizi (onların qarşısında) haqq-hesaba çəkər, onda bax gör qələbə kimin olacaqdır, ey Mərcanənin oğlu, anan matəmində otursun!

Bundan sonra İbni Ziyad İmam Səccad (əleyhis-salam)ı məclisdə gördü, soruşdu: -Bu cavan kimdir?

Dedilər: –Əliyyibni Hüseyndir.

İbni Ziyad dedi: –Məkər Allah Əliyyibni Hüseyni öldürmədimi?

İmam Səccad buyurdu: –Mənim Əli adlı böyük qardaşım var idi ki, camaat onu öldürdü.

İbniZiyad dedi: –Yox, onu Allah öldürdü!

İmam Səccad (əleyhis-salam) "Zümər" surəsinin 43-cü ayəsini qiraət etdi: "Allah əcəl çatan vaxt canları alar."

İbni Ziyad dedi: –Mənim hüzurumda hazırcavablıq edirsən? Əmr edərəm, boynunu vurarlar!

Zeynəb (əleyha-salam) bu sözü eşitcək dərhal buyurdu: –Ey ibni Ziyad, sən daha bizdən heç kimi sağ qoymadın. Mənim də qətlimə hökm ver!

İmam Səccad (əleyhis-salam) öz əmməsini sakitləşdirdi, ibni Ziyada xitabən dedi: –Məni ölümlə hədələyirsən? Məgər bilmirsən ki, (Alah yolunda) öldürülmək bizim adətimizdir və bizim əzəmətimiz şəhadətdədir?[726]

HƏZRƏTİ ZEYNƏBİN İBNİ ZİYADIN MƏCLİSİNDƏKİ NİTQİ

Mahi mehrabi ibadət,[727] gövhəri kərbü-vəfa[728]

Zeyni əb[729], fəxrül-əimmə[730], şərəfi əhli həya[731]

Şir zən[732], düxti Əli[733], məzhəri Xatuni cəza[734]

Aşiqi-dərbədəri-eşqi qəməfzayi-Hüseyn[735]

Vaqifi niyyəti sövdayi mühənzayi Hüseyn[736]

Zinəti teşneyi por cuşişi kəlmati Xuda[737]

Sözü möhkəm, özü ərzəndə[738] vəkili-şühəda[739]

Əmmeyi Məhdiye möv"ud[740], kəfili üsəra[741]

Atəşin kəlmələri zinəti tarixi bəşər[742]

Müstəbid[743] şəxslərə məntiqi elami xətər[744]

Kə"beyi məqsədü-məqsudi olan Kərbübəla

Fidyəgahı[745] şühəda məqtəli[746], ehramı qara

Xeyməvü-təll[747] arasında eləyən səyi Səfa[748]

Zəmzəmi bəhr kimi mövc eliyən[749] nəhri Fərat[750]

Nisfi yanmış çadırı rütbədə fəxri Ərəfat

Hafizi əhli hərəm[751], hamiye fərzəndi Rəsul[752]

Helmidə misli Həsən, zöhdü-ibadətdə Bətul

Ağlayan, qibleyi taətdə verən səcdəyə tul[753]

Qəmi çox, qüssəsi çox, cami bəladən mədhuş[754]

Zülfü ağ, qaməti xəm, qəlbi yara, xanə beduş[755]

Yeri var ərz ola Zəhra evin abad olsun

Baği üdvanidəki qəm ürəyin şad olsun

Səndən ilham alan qız gərək ustad olsun

Ana sözü deyilsə, müsəlləmdi[756] sər məktəb olar

Zəhra, hər ana sən kimi olsa, qızı da Zeynəb olar

Olmasaydı qızuvun məntiqi bürrası[757] əgər

Oğluvun nehzətinə[758] yetmiş idi dəsti xətər[759]

Neynəva faciəsindən yox idi indi əsər

Dəsti təhrif[760] ilə xuni şühəda bitmişdi

Beyrəqi[761] küfr ucalıb din ələmi yatmış idi

Üməmin[762] nəslini sərkub eliyən Zeynəbdi

Kufə əşrarini[763] məğlub eliyən Zeynəbdi

Səni bu bəzmdə[764] məhbub eliyən Zeynəbdi

Onun eşqi səbəb olmuş o axan göz yaşuva

Səni Zeynəb gətirib, gəlməmisən öz başuva

Məclisə Zeynəbin eşqilə cəm olmuş hüzzar[765]

Hərənin qəlbidə bir hacəti, bir mətləbi var

Dərgəhində mütəvəssildi hamı təziyədar

Hamı mayildi o mərziyyə şiyəndən[766] danışaq

Xanımın Kufədəki çəkdiyi qəmdən danışaq

Valiyi Kufə Rəsulullah ilən etdi inad

Məclisə çəkdi Əli qızlarını ibni Ziyad

Ləkkədar eylədi tarixi o napak nihad[767]

Dövrəyə aldı o məclisdə oğul qardaşını

Təxtinin üstünə qoydurdu Hüseynin başını

Elə məğrur eləmişdi onu fəthin əsəri

Şad olub güldü, kəsik başa düşəndə nəzəri

O qəzibi gətirib əldə cəfa gərdişinə[768]

Neçə yol qamçını endirdi Hüseynin dişinə

Zeydi Ərqəm dayana bilmədi durdu ayağa

Saxla əl! İbni Ziyadə dedi–ey şumi dəğa[769]

Heç bilirsən ki qəzibin dəyir hansı dodağa?

Vurma o qanlı dodağa mənə səlb oldu[770] dözüm

Görmüşəm Xatəmi Peyğəmbər öpəndə mən özüm

Gətirib qeyzə Ziyad oğlunu Zeydin süxəni[771]

Qoymayırsan, dedi şad olmağa məclisdə məni

Ömrümün xoş günüdür, cəşn edirəm mən ələni[772]

Çək xəcalət üzüvə tökmə belə göz yaşuvi

Pirsən[773], yoxsa bu saət kəsərəm mən başuvi

Tərk edib Zeyd gözü yaşlı o bəzmi xətəri[774]

Üsərayə dolanıb ibni Ziyadın nəzəri

Gördü bir iddə[775] yetimə qızı əfsürdələnib[776]

Məclisin rö"bü[777] veribdir onlara hökmü-sükut

Arada bir uca boy ovrət[778] oturmuş məhbut[779]

Üsərayə tutb üz aldı Ziyad oğlu xəbər:

Kimdi bu övrəti bi vahimə, məğrurə sifət?

Öləni yoxdu bunun Kərbü-müəlladə məgər?

Eliyib məclisimin əhlini təhdid oturub

Üsəranın vəsətində elə bil şir oturub

Vermədi Zeynəbi Xatun o namərdə cavab

Ayağa durdu kənizin birisi etdi xitab:

Məzhəri Fatimə Zeynəbdi bu ey xanə xərab

Zeynəb adın eşidən vəxtidə ol kani fəsad[780]

Fəvəran eylədi[781] qəlbində olan büğzü-inad[782]

Dedi Zəhra qızına: Həmd edirəm Allaha

Zeynəb!Bizi nüsrətlə[783] yetirdi hədəfi dilxahə[784]

İstəyirdi gedə övladi Əli birahə[785]

Dəsti Mənnan[786] sizi rüsvay elədi, xar olduz!

Zahir oldu yalanız, zarü-giriftar olduz!

Dedi Zeynəb: –Edirəm Zati Xudavəndə səna

Bizi Peyğəmbər ilə eyləyib əngüştnüma[787]

Pakidir damənimiz[788] eybdən, ey şumi dəğa!

Baği xilqətdə[789] tikansız, vəli biz misli gülük

Fasiqi Həqq eləyər xar, o da ki biz deyilik

O şəqi[790] gəldi dübarə belə qoftar elədi[791]

Bu şəmatətli sözü Zeynəbə izhar elədi:

Qardaşınla de görüm Haqq necə rəftar elədi?

Də"viye səltənət[792] eylirdi Hüseyn ibni Əli

Verməyibdi o səbəbdəndi bizə beyət əli

(Qan Zeynəbin damarlarında cuşə gəldi)

Gördü ki, Zeynəb Übeydullah olub özbaşına

Ələnən[793] bəzmdə tövhin[794] eliyir qardaşına

Elə fikr etmə pənahəndə olub[795] göz yaşına! Yox!

Bəhri por mövcilə[796] tufanə özün vurdu xanım

Üsəranın vəsətindən[797] ayağa durdu xanım

Dedi qızlara: nə qorxun nə də gül tək saralın!

Ləşgərim, siz düzülün nəzmilə dövrəmdə qalın

Dedi Gülsumə bacı, sağaldan hanı bu dil yaranı?

Danışım mən bacı, sən saxla Ruqəyyə balanı

Qardaşın başın nida eyliyib meracın

Kə"beyi eşqə çəkib yetmiş iki üşşaqın

Sipər etdi özünü itrətinə, Quranə

Qoymadı sədmə yetə, sureyi Ərrəhmanə

Tez olur, qalibi, məğlubu tanır əhli cahan

Mədh edər qardaşımın nehzətini[798] pirü-cavan

Sənə tarixdə lənətdi fəqət namü-nişan[799]

İftixar oldu şəhadət xələfi Tahayə[800]

Qabiliyyət hanı səndə baxasan mənayə?!

Zinəti cənnəti məvadi[801] Hüseyn sən kimsən?

Höccəti Zati təvanadı[802] Hüseyn, sən kimsən?

Sinə pərvərdeyi Zəhradı[803] Hüseyn, sən kimsən?

Dayəsi oldu viladətdə behişt hurası

Mənbəyi feyz olacaq dəhheyi Aşurası[804]

Qardaşımdır şərəfi əhli yəqin, sən kimsən?

Fəxr edir adına Firdövsi bərin[805], sən kimsən?

Tərpədibdir beşiyin Ruhul Əmin, sən kimsən?

Olma sən fikr elədin Kufədə münsif[806] yoxdu?

Fatimə oğlunu burda tanıyan çox-çoxdu!

Y Ə B N Ə Z İ Y A D !

Həmd ola zümreyi mərdani Xuda[807] bizdəndi!

Əhli əzkarü-ibadatü[808] dua bizdəndi!

Nücəba[809] zümrəsi bizdən, şühəda[810] bizdəndi!

Elmü-helmü-siləvü[811] cudü[812] kərəm bizdəndi!

Rahi vəhdətdə[813] olan pişqədəm bizdəndi!

Əvəzində buların zülmü-cəfa sizdəndi!

Fasiqü-facirü-bişərmü[814] həya sizdəndi!

Əhli mey, əhli xəta, əhli zina sizdəndi!

Dinü Quranilə də"vayə çıxan sizdəndi

Atamı Kufədə mehrabə yıxan sizdəndi!

Hövzü-Kövsərdə siqayət eliyən[815] bizdəndi!

Düz yola xəlqi hidayət eliyən bizdəndi!

Mərəzi şirkə[816] təbabət eliyən bizdəndi!

Beyti Məmuridə[817] təfsir deyən bizdəndi!

Qabi qovseynidə[818] təkbir deyən bizdəndi!

Zülmilə qəsbi xilafət eliyən sizdəndi!

Qan töküb qətlü-cinayət eliyən sizdəndi!

Baş açıb xeyməni qarət eliyən sizdəndi!

Şərəfin cifeyi dünyayə[819] satan sizdəndi!

Südəmər dilsiz uşağə ox atan sizdəndi!

Od sizin, şö"lə çəkən xeymə səra bizdəndi!

Əl kəsən sizdən olub dəsti səfa[820] bizdəndi!

Sili sizdən, rüx Əli nüma[821] bizdəndi!

Xeyzəran[822] çatdı sizə, qanlı dodaq bizdəndi!

Küllər üstündəki məzlum qonaq bizdəndi!

M Ə R C A N O Ğ L U !!

Elə fikr eyləmə payəndədi[823] fəthü-zəfərin

Aşkar oldu bu gün fitnələrin, hiylələrin

İnqilab eyləmişəm Kufədə, yoxdu xəbərin

Mən özüm nazir idim[824] mərdümün[825] ey vay səsinə

Qeyrətin var qulaq as sən də Hüseyn vay səsinə!

Atəşin kəlmələrim qüdrətivi etdi zəif

Tanıdı məhmilimin üstə məni nisvani ətiq[826]

Riqqət əli verdi batıb əşgi qəmə surətlər

Başların yoldu tamaşayə gələn övrətlər

Zeynəbin nitqi Ziyad oğluna çox gəldi giran

Təxtin üstə otura bilmədi səlb oldu təvan

HƏZRƏTİ ZEYNƏBİN YÜKSƏK MƏQAMI

İmam Cavad (əleyhis-salam)-ın qızı Həkimədən itaətləri vacib olan şəxslər barəsində soruşum o, İmamları (əleyhis-salam) bir-bir mənə saydı, nəhayət Höccətibnil-Həsənə çatdı, onun da adını çəkdi. Ondan soruşdum ki, on ikinci İmam haradadır. Cavab verdi ki, qeyb aləmindədir.

Soruşdum: –Bəs onda şiələr kimə pənah aparsın?

Dedi: –Onun nənəsinə, İmam Həsən Əsgərinin anasına.

Dedim: –Mənə əmr edirsən ki, bir arvadı öz yerinə canişin qoyan bir adamı özümə İmam seçim?

Dedi: –Bu, İmam Hüseyn (əleyhis-salam)a iqtida etməkdir, zahirdə bacısı Zeynəbə vəsiyyə etdi. İmam Səccad (əleyhis-salam)-ın elmlərindən çıxan hər bir şey Zeynəb (əleyha-salam)-ın dilindən idi, beləliklə İmamət işi gizli qaldı[827]

Elə bu dəqiq məsələyə görə də izzət və din yolunun şəhidi öz bacısını özü ilə yanaşı apardı, çünki, o həzrət bilirdi ki, onun müqəddəs hədəfləri öz şəhadəti ilə, Bəni Üməyyənin səltənət hiyləsi ilə başqa cür olacaq; və əgər bacısının kəskin nitqləri olmasa, o şəhadətin həqiqəti məsx olunacaq (tərsinə cilvələndiriləcək), xüsusilə də Peyğəmbər ailəsi qılıncların, nizələrin mühasirəsində olan ağır vəziyyətdə Həzrət Zeynəb (əleyha-salam) qılıncdan da kəsərli olan bir nitq ilə İbn Ziyadın, Yezidin cinayətləri üstündən pərdələri götürdü.

Etdi əvvəl başda möhkəm məcərin Zəhra qızı

Ay kimi gün surətin əfraddan pünhan eylədi

kufədə Zəhra qızı məhşər nümayan eylədi[828] (2)

Başladı bir xütbə dərsi xəlqi heyran eylədi (2)

***

Dur nisar etsin[829] həyanın ba ədəb gənzinəsin

Başlıyıb bir xütbə qəlbinin ayinəsin

Ali süfyanın o dəm tətil olub kabinəsi

Həqqü-həqqaniyyətin dünyaya elan eylədi

***

Gördü Kufə izdihamın Zeynəbi bala məqam

Səslənibdi "üskütu"[830] aya nədir bu izdiham?

Qət olub səslər, düşüb qorxu ürəklərdə təmam

Heydəri Kərrarı guya[831] əzmi meydan eylədi

***

Bir şücaət göstərib ol dəmdə düxti Bu turab[832]

Kufənin vəz"in[833] dəyişdi Zeynəbi Ülya cənab

Dəydi Kufə bir-birə başlandı şurü-inqilab

Bu vəziyyət ali Süfyanı pəşiman eylədi

***

Kufədə zahir olubdu sövləti Şiri Xuda[834]

Bir-birə söylüb gəlib yoxsa Əliyyəl Mürtəza?

Kimdi bu məhmildə salmış aləmə şuri nəva

Nitq ilə bünyani zülmü[835] beylə viran eylədi

***

Nuru zülmətdə görən söylüb gündüzdü şəbdi bu?

Bu şücaətdə əsir olmaz əcəb mətləbdi bu!

Vazeh[836] oldu xəlqə ta Zəhra qızı Zeynəbdi bu

Eşqini təsdiqi əhli kovni imkan[837] eylədi

***

Zeynəbi ki dərsi eşqi Mürtəzadən məşq ala

Bir vücudi ki, onu başdan ayağə eşq ala

Kim şəhamət istəsə ondan gərək sərməşq ala

Kim deyər eşqində Zeynəb zərrə nöqsan eylədi?!

***

İstədi qoftar[838] ilə şəxsiyyətin versin nişan

Gülşəni Zəhradə söylüb bir güləm ənbər fişan[839]

Zeynəbəm cəddim Peyambər kimdə var bu şən coşa

Xarici ad qoydu, qövmi ümmə[840] ünvan eylədi

***

Din yolunda dəstgirəm[841] xoşdu xuni dil[842] yeyəm

Əynimə rəxti əsarət[843] dinim əmr eylib geyəm

Naqə[844] üstə sizlərə hər yerdə dərsi din deyəm

Çün mənə bu hökmü-şər"i Həyyi Rəhman eylədi

***

Gövhərəm gəncineyi ismətdə[845] mən Zəhra rəviş

Eyliyib Zəhra məni bu gündən ötrü pərvəriş

Eyliyəm isbati həqq ey kufiyani bədməniş

Hansı bir millət İmamın qanə qəltan eylədi?

***

Ol kəsik baş ki, görürsüz şahi ətşan başıdır

Müstəfa dilbəndi Zəhra cisminə can başıdır

Heykəli tövhididir mənayi Quran başıdır

Əsdi Quran üstə məzlum əhli Quran eylədi

BİSMİLLAH

Olsa hər kimsədə bu zövqü səfa bismillah

Eyliyə kim səfəri Kərbübəla bismillah

Biz ki amadə[846] olub eyləmüşük əzm cinan[847]

Siz də hümmət edün[848] ey əhli vəfa bismillah

***

Baxma ki, murdar olan cifəsinə dünyanun

Beş gün ömründə çox incitmə, əzizim, canun

Aqil ol kuşiş elə möhkəm elə imanun

İstəsən gər edəsən Həqqi riza bismillah

***

Bu əziz ömrüvü sərf etmə fəna dünyayə

Səlma bihudə yerə başuvi çox qovğayə

huşiyar ol özüvə cəm elə bir sərmayə

Çox peşiman olarsan ruzi cəza[849] bismillah

***

Mərifətçün gətiriblər səni bu dünyadə

Tuşə kəsb eyliyəsən bu səfəri üqbadə

Pürxətərdür[850] səfərün kimsə yetişməz dadə

Qeyri bu pənci təni Ali-əba bismillah

***

Xamisi Ali əba olmuş Hüseyni bikəfən

Ol qəribü-Kərbəla avareyi şəhr-vətən

Başü-canundan keçüb ümmət yolunda şövqilən

Şiə lazımdır tuta hər il əza bismillah

***

Yatmayun qəflətlə çox ey şiələr, bidar[851] olun

Ömrüzi sərf etməyün bica yerə hüşyar olun

Qəbrinə hər il Hüseynün sidq ilə zəvvar olun

Hacətün olsa olur onda rəva bismillah

***

Mətləbün olsa əgər ağla Hüseynə sübh-şam

Gör tədarük səfəri Kərbübəla eylə xuram

Qoy üzün dərgəhinə ixlas ilə eylə salam

Üz qoyub bu dərgahə şahü-gəda bismillah

***

Çün olub icad küll kainatə bu səbəb

Məhrəmu əsrar həqdür məxzəni elmü-ədəb

Daxili cənnət olur zəvvar laşək bisəbəb

Türbəti hər dərd üçün olmuş şəfa bismilah

***

Rövzəsin hər kəs edə ömründə bir dəfə təvaf

Sanki yüz il edüb o Kəbə evində etikaf

Nazima bazari Yusifdir ələ al bir kəlaf

Qoy qədəm meydani rəzmə çək səda bismillah

KƏRBƏLA FACİƏSİ BİR QUŞUN DİLİNDƏN

(MƏDİNƏ ƏHALİSİNƏ XİTABƏN)

kərbəla çölündən sizə nişan (2)

Pərlərimdə mən qan gətirmişəm

Su kimi olub göz yaşım rəvan

Haləti pərişan gətirmişəm (2)

***

Qasidəm özüm bir quşam vəli

Təkbətək gəlin halimə baxın

Qonmuşam bu divarın üstə mən

Rəngi ruhi əhvalıma baxın

Qan mürəkkəbi ox qələm yazın

Şərhi nameyi balimə baxın

Təşnə ləblərin halini bəyan

Etməyə çox ünvan gətirmişəm

***

Bağladı suyun yolların ədüv

Ali Heydərin ruyinə təmam

Əldə tiği kin, dildə "üqtülü"[852]

Qətligahə üz qoydu əhli Şam

Oldu qızların zikri əl ətəş

Yandı ləbləri əllərində cam

Oldu südəmər oxlara nişan

Axdı su kimi qan gətirmişəm

***

Süd əmər bala, yəni Əsğərin

Halını görən düşmən ağladı

Verdi əlləri üstə can Hüseyn

Çəkdi ahi dil, dildən ağladı

Su yanında doğrandı no cəvan

Verdi Əkbəri can gətirmişəm

***

Batmışam Hüseyn qanına özüm

Ətrilən dolub pərlərim mənim

Qırmızı gülə bənzərəm açıb

Qönçəli gülü-peykərim mənim

Yəsrib əhli siz bir qulaq asın

Dərk edin hamı sözlərim mənim

Tez edin o Suğraya siz bəyan

Rəngi sorxi əlvan gətirmişəm

***

Dəstə quş idik dəstə cəm ilən

Kərbəladə biz hazır olmuşuq

Xeymələr yanan vəqtə qızların

Hali zarinə nazir olmuşuq

Xeyməgəhdə gah qətligahidə

Va Hüseyn deyib zahir olmuşuq

Ox tamam bədənlərdə ləxtə qan

Su kimi rəvan qan gətirmişəm

***

Od vuruldu odlandı xeymələr

Qaçdı çöllərə Ali Müstəfa

Ahü-zar ilən səslənirdilər

Rəhm elə Xuda yandıq odlara

Bəzi səslənir əmmə hardasan

Bəzi "ya əxa", bəzi "ya" əba

Xırda qızların halını əyan

Surətimdə əl"an gətirmişəm

***

Şamü-Kufənin qan tökənləri

Qurdular o səhradə bir əsas

Qarə badilər əsdi aləmə

Tutdu vahimə vəhşəti həras

Məşkini salıb çənginə gedib

Su gətirməyə tacidari nam

Qolları qələm verdi teşnə can

Tutdu gözlərin qan gətirmişəm

***

Sədri zinidən düşdü torpağa

Qətligahidə şahi insi can

Əldə hərbələr firqeyi cəfa

Aldı dövrəsin nizə ox vuran

Hər gələn vurub hər gedən vurub

Gəldi nagəhan Şimr ilə Sənan

Dildə qalmayıb taqətü-təvan

Ya Rəhimi, Rəhman gətirmişəm

***

Qəmkeşəm sənə ya Hüseyn özün

Həşridə başöım üstə sayə sal

Qoyma hali məhşərdə əl"əman

Qəlbimi tuta möhnətü-məlal

Dəftəri qələm əldə hazıram

Ömrümü şəbü-ruzü-mahü-sal

Va Hüseyn deyib etmişəm fəğan

Rusiyahəm ünvan gətirmişəm

HƏZRƏTİ ZEYNƏBİN CAN ÜSTÜNDƏKİ ZƏBAN HALI

Gözü yoldayam, hanı bir gələn (2)

Ölürəm Həsən, ölürəm Hüüseyn

Bacızam mənə gətirin kəfən (2)

Ölürəm Həsən, ölürəm hüseyn



Geri   İrəli
Go to TOP